Η Σία Αναγνωστοπούλου στη Βουλή για Novartis

«Δυο φορές δειλός ο κ. Μητστοτάκης γιατί δεν έχει το θάρρος να παραπέμψει κι εμένα»

Ο πιο δειλός ρεμβανσισμός στη σύγχρονη πολιτική ιστορία του τόπου.

Σε μια τόσο σοβαρή διαδικασία, όπως η σημερινή, όπου η κυβερνητική πλειοψηφία αποφασίζει να παραπέμψει έναν πρώην υπουργό, έναν πολιτικό της αντίπαλο σε ειδικό δικαστήριο. Γιατί αυτό κάνετε σήμερα. Θα περίμενε κανείς τόσο ο Πρωθυπουργός, όσο και η κυβερνητική πλειοψηφία να σταθούν στο ύψος των πολιτικών και κοινοβουλευτικών περιστάσεων. Να βρίσκονται τουλάχιστον σήμερα εδώ, να πάρουν το λόγο και διατυπώσουν τα επιχειρήματά τους. Αλλά εσείς είστε και ρεβανσιστές αλλά και δειλοί ταυτόχρονα. 

Αποφασίζετε να παραπέμψετε για πρώτη φορά στη μεταπολιτευτική ιστορία του τόπου, έναν υπουργό σε ειδικό δικαστήριο, όχι γιατί έχετε κάποια ένδειξη σκανδάλου, όχι γιατί κατηγορείται ότι ζημίωσε με πράξεις ή με παραλήψεις το ελληνικό δημόσιο, ούτε γιατί τον κατηγορείτε ότι έβαλε το χέρι στο μέλι.  Αλλά γιατί είχε το θράσος να αναδείξει το σκάνδαλο της Νοβάρτις. Το σκάνδαλο της υπερτιμολόγησης δηλαδή των τιμών του φαρμάκου από στελέχη των δικών σας κυβερνήσεων, προκειμένου να ευνοηθεί μια πολυεθνική σε βάρος του ελληνικού δημοσίου.

Κατηγορείτε λοιπόν τον πολιτικό σας αντίπαλο επειδή είχε το μέγα θράσος να μην κουκουλώσει τις δικές σας τις πομπές. Και αυτό είναι κάτι που γίνεται για πρώτη φορά στη μεταπολιτευτική ιστορία. Όλοι κατά καιρούς κάνουμε χρήση της παροιμίας «φωνάζει ο κλέφτης», αλλά για πρώτη φορά εσείς κάνετε πράξη την απόπειρα να φοβίσετε το νοικοκύρη και μάλιστα με ειδικά δικαστήρια. Καμία άλλη κυβέρνηση δε το αποτόλμησε αυτό. Και μάλιστα ενώ η υπόθεση είναι ακόμη ανοιχτή. Με εν εξελίξει ποινική δίωξη σε ένα πρώην υπουργό και υπό διερεύνηση για άλλους δυο ακόμη. Δεν μιλάμε δηλαδή για μια υπόθεση που τελεσιδίκησε, σας βρήκε αθώους και σας πνίγει το δίκιο. Μιλάμε για μια υπόθεση που η διερεύνηση από τη δικαιοσύνη είναι εν εξελίξει. Και εσείς προκειμένου να τη προλάβετε. Προκειμένου να την κουκουλώσετε. Προκειμένου να τρομοκρατήσετε τους δικαστές, στήνετε ειδικά δικαστήρια αξιοποιώντας τη πλειοψηφία που έχετε στη Βουλή.

Αλλά την ώρα που διαπράττετε αυτή τη μέγιστη προσβολή και βαναυσότητα απέναντι στη δικαιοσύνη. Την ώρα που διαπράττετε τη μέγιστη βαναυσότητα απέναντι στο ίδιο το πολικό σύστημα, γιατί συνειδητά ποινικοποιείτε την πολιτική ζωή στοχοποιώντας τον πολιτικό σας αντίπαλο όχι με στοιχεία, αλλά επειδή είχε το πολιτικό θάρρος να  σας ελέγξει. Την ώρα αυτή, λοιπόν, την κρίσιμη τη κάνετε με ελαφρά πηδηματάκια… Πού είναι ο κ. Μητσοτάκης ; Πού είναι οι υπουργοί της κυβέρνησης ; Πού είναι ο λαλίστατος κ. Γεωργιάδης που τον αφορά η υπόθεση ;  Λυπάμαι που θα σας το πω, αλλά πρόκειται για τον πιο δειλό ρεβανσισμό στη σύγχρονη πολιτική ιστορία του τόπου.

Δυο φορές δειλός ο κ. Μητστοτάκης γιατί δεν έχει το θάρρος να παραπέμψει κι εμένα

Και αν είναι μία φορά δειλός ο κ. Μητσοτάκης γιατί παραπέμπει τον Παπαγγελόπουλο κάνοντας το χατίρι του κ. Σαμαρά. Είναι δυο φορές δειλός, γιατί δεν έχει το σθένος να παραπέμψει κι εμένα. Άντε και την έστησε λοιπόν τη σκευωρία ο Παπαγγελόπουλος; Πώς την έστησε; Μόνος του; Για ποιο προσωπικό όφελος;  Εκτός αν θέλετε να αποδείξετε ότι ο Παπαγγελόπουλος είχε προσωπικές διαφορές με το Γεωργιάδη και το Λοβέρδο ; Ότι είχαν να μοιράσουν την περιουσία του παππού τους. Αλλά εσείς δεν λέτε αυτό. 

Λέτε ότι έστησε πολιτική δίωξη και σκευωρία προς όφελος του ΣΥΡΙΖΑ και της κυβέρνησής του και ενάντια στη ΝΔ. Αυτό δε λέτε ; Μάλιστα. Και ποιος ήταν ο Πρωθυπουργός ; Γιατί τον εξαιρείτε ; Μήπως σας έπιασε ο πόνος, η μεγαθυμία και ο πολιτικός πολιτισμός ; Για να γλιτώσετε το πολιτικό διασυρμό και το διεθνή εξευτελισμό. Για αυτό και με εξαιρείτε. Και αυτή σας η στάση, σας η επιλογή, αυτή η διπλή δειλία, σας καθιστά ακόμη πιο αναξιόπιστους και φαιδρούς στα μάτια της κοινής γνώμης, ακόμη και των ίδιων των ψηφοφόρων σας.

Ζητούμενο είναι η “αληθινή δικαιοσύνη”

Παρότι, όμως, δεν στραφήκατε εναντίον μου προσωπικά, στρέφεστε εναντίον μου πολιτικά. Διότι στην ουσία το πρόβλημά σας δεν είναι ο Παπαγγελόπουλος. Ο Παπαγγελόπουλος είναι το εξιλαστήριο θύμα. Το πρόβλημά σας είναι ο ΣΥΡΙΖΑ και εγώ. Και το μέτωπο κατά της διαφθοράς που συγκροτήθηκε από την κυβέρνησή μας, για να εκφράσει ένα ευρύτερο αίτημα της ελληνικής κοινωνίας για διαφάνεια, κράτος δικαίου, δικαιώματα  αλλά και αληθινή δικαιοσύνη στη χώρα μας. Ναι καλά το ακούσατε Δικαιοσύνη. Γιατί το 2015 ο ελληνικός λαός δεν ανέθεσε στον ΣΥΡΙΖΑ μόνο την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης. Του ανέθεσε και τον αγώνα εναντίον ενός από τα βασικά αίτια που οδήγησαν στη χρεοκοπία: Δηλαδή της θεσμοθετημένης διαφθοράς. 

Και αν σε κάτι αποτύχαμε και μας έκρινε ο ελληνικός λαός, δεν ήταν ότι ελέγξαμε τη δικαιοσύνη, όπως ανοήτως μας κατηγορείτε εσείς. Ή ότι παρεκβήκαμε στο έργο της. Αλλά αντιθέτως ότι δεν καταφέραμε να πολεμήσουμε όσο αποτελεσματικά θα έπρεπε τα βαθιά κυκλώματα στο εσωτερικό των θεσμών,  όπου είχαν εκκολαφτεί η αδιαφορία και οι καθυστερήσεις στην αντιμετώπιση του φαινομένου της διαφθοράς, αλλά και η πολυνομία και η γραφειοκρατία που την τρέφουν. Και φυσικά δεν το καταφέραμε όχι επειδή δεν το επιδιώξαμε. 

Αλλά επειδή είχαμε να αντιμετωπίσουμε ένα σύστημα πολύ πιο δυνατό από το χρεοκοπημένο πολιτικό σύστημα και τους εκπροσώπους του, που νικήσαμε τόσες φορές στις κάλπες. Είχαμε να αντιμετωπίσουμε τον εναγκαλισμό των διεφθαρμένων με ισχυρούς παράγοντες της οικονομικής εξουσίας. 

Είχαμε να αντιμετωπίσουμε τον πολιτικό έλεγχο μέσων ενημέρωσης και δημοσιογράφων, μέσω των γνωστών payroll, από το ΚΕΛΠΝΟ και όχι μόνο,  με στόχο να καλλιεργούν δημοφιλές προφίλ στα διεφθαρμένα πολιτικά πρόσωπα που ήταν εντολείς τους. Και όποιος ζητούσε τη διερεύνηση σκανδάλων έβλεπε έναν εσμό καναλιών, ραδιοφώνων, εφημερίδων, site, να πέφτουν πάνω του και να τον κατηγορούν για «παρέμβαση στο έργο της δικαιοσύνης»! Όποιος ήθελε και όποιος θέλει τη διαφάνεια σε αυτή τη χώρα, τάχα μου παρεμβαίνει στο έργο της δικαιοσύνης! Γι’ αυτό λοιπόν στήνετε αυτή την παρωδία σήμερα στη Βουλή. Γι’ αυτό εγκαλείται ο ΣΥΡΙΖΑ. Μέσω του Παπαγγελόπουλου και όχι ο Παπαγγελόπουλος, που τον στοχοποιείτε δίχως στοιχεία .

Αλλά έχετε λογαριάσει λάθος. Είμαστε αποφασισμένοι τους αγώνες μας κατά της διαφθοράς να τους υπερασπιστούμε μέχρι τέλους, για να θυμηθώ κι εγώ μια προσφιλή σας έκφραση. Είμαστε υπέρ κάθε διερεύνησης και σας προκαλούμε.  Κάντε ότι νομίζετε καλύτερο. Εξεταστική. Προανακριτική. Ειδικό δικαστήριο. Ό,τι σας ταιριάζει. Η συμμετοχή μας στην προανακριτική που θα στήσετε, θα είναι μια ευκαιρία για να μάθει και ο τελευταίος Έλληνας πολίτης,  πώς στήθηκε αυτός ο άθλιος μηχανισμός που είχε ως αποτέλεσμα, εν μέσω της κρίσης, όταν του κόβατε μισθούς και συντάξεις, να τον αναγκάζετε να πληρώνει πανάκριβα τα φάρμακά του. 

Γιατί όσες φορές και να γράψετε και να προφέρετε τη λέξη σκευωρία. Δεν θα καταφέρετε να μας κάνετε να ξεχάσουμε ποιο είναι το σκάνδαλο. Και δεν ξέρω αν το έχετε καταλάβει, με την επιλογή σας να κάνετε προανακριτική, μάλλον το αντίθετο θα καταφέρετε. Και ως προς αυτό εμείς σας ευχαριστούμε θερμά, γιατί μας δίνετε την ευκαιρία να ξαναθυμίσουμε στους Έλληνες πολίτες τι ακριβώς είναι η NOBARTIS.

NOVARTIS είναι ο μηχανισμός υπερτιμολόγησης φαρμάκων με συνέπεια την αύξηση της φαρμακευτικής δαπάνης κατά 32,68 δις ευρώ την περίοδο την περίοδο 2000-2014.

NOVARTIS, λοιπόν, είναι αυτός ακριβώς ο μηχανισμός της  υπερτιμολόγησης των φαρμάκων, την ώρα που ο Eλληνικός λαός στέναζε από τη λιτότητα και από «μέτρα του σοκ». Ο μηχανισμός που έφτανε μέχρι το επίπεδο της δράσης των υπουργών, αφού συνδεόταν με την έκδοση υπουργικών αποφάσεων ή και με την ανάληψη πρωτοβουλιών νομοθέτησης που διευκόλυναν την προώθηση των συμφερόντων συγκεκριμένων εταιρειών στο χώρο του φαρμάκου. NOVARTIS είναι η χαρακτηριστικότερη περίπτωση μίας σκανδαλώδους διαδικασίας, η οποία έφερε τη φαρμακευτική δαπάνη στην Ελλάδα από τα 0,3 δις ευρώ το 1989 στα 7,3 δις το 2010. 

Όταν στις υπόλοιπες χώρες του κόσμου οι φαρμακευτικές δαπάνες αυξάνονταν ετησίως κατά 3,5% κατά μέσο όρο, ο Έλληνας πολίτης επιβαρυνόταν με άνοδο των τιμών του φαρμάκου κατά 11,1% - το υψηλότερο καταγεγραμμένο ποσοστό ανάμεσα στις χώρες του ΟΟΣΑ.

NOVARTIS είναι βασικό σκέλος του μεγάλου σκανδάλου της αύξησης της φαρμακευτικής δαπάνης κατά 32,68 δις ευρώ την περίοδο 2000-2014. NOVARTIS είναι η μεγάλη ζημία του Eλληνικού δημοσίου από τις χαριστικές πράξεις υπέρ της ίδιας και άλλων φαρμακευτικών εταιρειών, κατά 12 δις τον χρόνο, όταν θυμίζω το περίφημο σκάνδαλο Κοσκωτά αφορούσε υπεξαίρεση 100 εκατομμυρίων ευρώ. 

NOVARTIS είναι το μεγάλο φαρμακευτικό κόλπο κατά το οποίο η χώρα μας, ως χώρα μέσου επιπέδου ανάπτυξης, επελέγη ως τιμή αναφοράς.  Έπαιρναν δηλαδή τιμή από εμάς, σε πρώτη φάση 29 χώρες και σε επόμενη φάση άλλες 50 χώρες. Η υψηλή τιμή, λοιπόν, του φαρμάκου εδώ μεταφραζόταν σε υψηλή τιμή αναφοράς διεθνώς. Γιατί διάλεξαν τη δική μας χώρα; Προφανώς, επειδή υπήρχε στην Ελλάδα γόνιμο έδαφος διαφθοράς για να πετύχουν τους σκοπούς τους.

Και, για να μιλήσω ακόμη πιο πρακτικά, NOVARTIS είναι φάρμακο να στοιχίζει 1087 ευρώ για τον Γάλλο και 3300 ευρώ για τον Έλληνα, NOVARTIS είναι ιατρικό εξάρτημα με κόστος 1225 ευρώ να πωλείται 5450 ευρώ στην Ελλάδα, NOVARTIS είναι ιατρικό μηχάνημα να πωλείται στην Ελλάδα σε τιμή 45 φορές μεγαλύτερη από αυτή του εξωτερικού. Αυτή είναι η NOVARTIS στη συνείδηση του μέσου Έλληνα. 

Αυτή είναι η NOVARTIS για την οποία δεν θέλετε να μιλάμε, γιατί έχετε λερωμένη τη φωλιά σας. Και προκειμένου να μη μιλάμε για το φόνο, μας βάζετε να μιλάμε για τον σκευωρό, τον Παπαγγελόπουλο. Ο οποίος είναι και Ρασπούτιν ταυτόχρονα. Αλλά ομολογώ ότι όταν τον γνώρισα, δεν του το χα ότι έχει τόσο μεγάλες και υπερφυσικές δυνατότητες όπως ο Ρασπούτιν.

Δεν το πράξαμε, γιατί δεν είμαστε εσείς. Δεν παραστήσαμε εμείς τους δικαστές. 

Γιατί άκουσα να μας κατηγορείτε, ότι σπιλώσαμε τη συνείδηση τόσων πολιτικών ενώ, εν τέλει, για πολλά από αυτά τα πρόσωπα, η υπόθεση μπήκε στο αρχείο. Κατ αρχάς αν είχαμε πράγματι στόχο, όχι να διερευνηθεί η αλήθεια από τη δικαιοσύνη αλλά να σπιλώσουμε αντιπάλους, δε θα στέλναμε όλο το φάκελο με όλα τα πρόσωπα πίσω στη δικαιοσύνη να κάνει τη δουλειά της. 

Θα επιλέγαμε τους πιο πρόσφορους στόχους. Αυτούς που θα εκτιμούσαμε ότι είναι οι πιο αδύναμοι και ευάλωτοι κρίκοι και θα τους οδηγούσαμε στο ειδικό δικαστήριο. Θα κινούμασταν δηλαδή με δόλο. Όπως ακριβώς κάνετε εσείς σήμερα. Δεν το πράξαμε, γιατί δεν είμαστε εσείς. Αλλά ό,τι ήρθε από τη δικαιοσύνη, με τις ενδεδειγμένες από το Σύνταγμα και το νόμο διαδικασίες, το επιστρέψαμε στη δικαιοσύνη. Δεν παραστήσαμε εμείς τους δικαστές.

Αλλά ακούω επίσης πολλούς, να μιλάνε για σκευωρία διότι λέει αρκετοί από τους φερόμενους ως εμπλεκόμενοι στην υπόθεση μπήκαν στο αρχείο. Μα αυτό ακριβώς αποτελεί την απόδειξη του ότι δεν υπήρξε σκευωρία. Διότι αν οι δικαστές ήταν σκευωροί, όπως τους καταγγέλλετε από τη πρώτη μέρα για να τους τρομοκρατήσετε προκειμένου να μην πράξουν το καθήκον τους, δεν θα είχαν κάνει σκευωρία αλά καρτ, αλλά θα έπρατταν το πιο εύκολο για αυτούς, να ασκήσουν ποινικές διώξεις αδιακρίτως και να διερευνηθεί περαιτέρω η πιθανή εμπλοκή και η ποινική ευθύνη.

Εκτός βέβαια αν, όπως είπα και πριν, ο Παπαγγελόπουλος ως Ρασπούτιν είχε καταφέρει να στήσει και το FBI, οπότε πρέπει όχι να τον στείλετε στο εδώλιο του κατηγορούμενου αλλά να τον αξιοποιήσουμε τον άνθρωπο για εθνικούς σκοπούς. Εκτός δηλαδή αν ισχυρίζεστε ότι είναι προϊόν σκευωρίας το έγγραφό του FBI που περιγράφει το σκάνδαλο που διερευνούν οι αμερικανικές αρχές και το οποίο κάνει ονομαστική αναφορά σε 7 από τα 10 αρχικώς εμπλεκόμενα πολιτικά πρόσωπα.

Η κρίσιμη λέξη είναι ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

Η κρίσιμη λέξη στη σημερινή συνεδρίαση, ό,τι και να αποφασίσετε στη ψηφοφορία. Η κρίσιμη λέξη στη προανακριτική που θα στήσετε. Όσο και να έχετε εκ των προτέρων προαποφασίσει το αποτέλεσμα. Η κρίσιμη λέξη στο ειδικό δικαστήριο που ενδεχομένως, παρότι χωρίς στοιχεία, έχετε προαποφασίσει να στήσετε. μΗ κρίσιμη λέξη, δυστυχώς για σας δεν είναι η λέξη σκευωρία. 

Η λέξη που είναι στο στόμα και στο μυαλό,  εκατομμυρίων συμπολιτών μας. Η λέξη που σιγοψιθυρίζουν στις πλατείες και που φωνάζουν στα καφενεία, οι συνταξιούχοι που πλήρωσαν το φάρμακό τους διπλά, οι απολυμένοι από τη κρίση, οι νέοι που έφυγαν στο εξωτερικό. Δεν είναι σκευωρία. Δυστυχώς για σας, ότι και να κάνετε. Η λέξη είναι ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, παρότι δεν κατάφερε να τα αλλάξει όλα, ωστόσο τόλμησε να αρθρώσει έναν λόγο και να υλοποιήσει μια πολιτική που έφερε την ουσιαστική έννοια της δικαιοσύνης στο επίκεντρο:  Τόσο της δικαιοσύνης που πρέπει να αποδίδεται στα δικαστήρια της χώρας μας. Όσο και της δικαιοσύνης στους θεσμούς, στη ζωή, στη κοινωνία, στη καθημερινότητά μας. Εσείς σήμερα επιχειρείτε με ένα δειλό ρεβανσισμό να δώσετε ένα ακόμη πλήγμα στη δικαιοσύνη. 

Σας διαβεβαιώνω, θα το βρείτε σύντομα μπροστά σας. Και θα σας γυρίσει μπούμερανγκ. Όσα ειδικά δικαστήρια και να στήσετε για να αποδείξετε δήθεν σκευωρίες, η μεγάλη πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας, ακόμη και η πλειοψηφία όσων σας ψήφισε, γνωρίζει ποιο είναι το σκάνδαλο. Και ζητά δικαιοσύνη. Και τώρα βλέπει εσάς, να προσπαθείτε να το θάψετε. Κάτω από την ομίχλη της δήθεν σκευωρίας. Να το θυμάστε, δε θα σας βγει σε καλό.