Οι φωνές λογικής δεν έλειψαν από την ΕΡΑ Πάτρας

 

Φωτογραφία αρχείου.

 

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΗΜ. ΜΟΣΧΟΥ

 

Έντονος προβληματισμός αναπτύσσεται, ανάμεσα στους Αλληλέγγυους της ΕΡΑ Πάτρας και φόβος πως οι απολυμένοι των ΕΡΑ δεν θα συμπεριληφθούν στην πρόσληψη των 2400 εργαζομένων που προβλέπει ο νόμος Κατρούγκαλου, για την επανατοποθέτησή τους, αν και ρητά τίποτε δεν αναφέρεται περί μη πρόσληψης των εργαζομένων των ΕΡΑ, που αποτελούν τμήμα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας Τηλεόρασης. Και φυσικά θα ήταν εκτός αλληλεγγύης τυχόν αιτήματα για προσλήψεις στον δημόσιο φορέα ενημέρωσης εργαζομένων από τον χώρο των αλληλέγγυων. 

 

Παράλληλα, με την ευκαιρία αυτή βρίσκουν έδαφος μηδενιστικές απόψεις, που αν δεν αμφισβητούν το έργο της κυβέρνησης, ακόμη και σε αυτό τούτο το σημείο της δημόσιας ενημέρωσης, βάλλουν ευθέως προς δόξην και χάριν της προηγούμενης κυβέρνησης. Οι αντικυβερνητικές εκφράσεις δεν έλλειψαν και επί κυβερνήσεων του επέβαλε το μαύρο στη δημόσια τηλεόραση, δεν λείπουν και με αυτή την κυβέρνηση που άρει το σκότος της ενημέρωσης.

 

Ωστόσο υπάρχουν και φωνές ήρεμες που υπενθυμίζουν  ότι οι αλληλέγγυοι: "Φτύσαμε αίμα να διώξουμε το Σαμαρά και το Βενιζέλο, που ενώ έχασαν την κυβέρνηση κατέχουν ακόμα το κράτος".

 

Ενδεικτική είναι η τοποθέτηση αλληλέγγυου, απέναντι σε μηδενιστική άποψη συναγωνιστή του. Για λόγους ευνόητους δεν θα αναφέρω ονόματα, καθώς το Istologio G. Mosxou, σκοπεύει με τούτο το σημείωμα να ενημερώσει και όχι να αποτελέσει αφορμή για κουτσομπολιό.

Διαβάστε. Το παρακάτω είναι αλιευμένο από την λίστα των αλληλεγγύων:

 

 

Αγαπητέ κύριε Γ...,

 

Όλα όσα καταθέτετε σ' αυτή τη λίστα είναι σημαντικά και χρήσιμα, όμως θα ήθελα να μου επιτρέψετε να καταθέσω κάποιες σκέψεις. 

 

Εκτιμώ  πως οι  αγώνες δεν δικαιώνονται πάντα σε απόλυτο βαθμό ή όσο εμείς θα θέλαμε. Συγκεκριμένα, στην περίπτωση της ΕΡΤ έχουμε δικαίωση στα σημεία και όχι στο σύνολό του.  Είναι φυσικό να κάνουμε την αποτίμησή του αλλά δεν ωφελεί να μηδενίζουμε τα πάντα.

 

Με αφορμή τα όσα συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό, σκέφτομαι πως στα δύο χρόνια του κινήματος των αλληλέγγυων της ΕΡΑ Πάτρας οι μεγαλύτερες ήττες ήρθαν μετά την επίτευξη σημαντικών στόχων. Θυμηθείτε, για παράδειγμα, τι έγινε μετά, την κατά την γνώμη μου, πετυχημένη διοργάνωση της παμπατραϊκής συνέλευσης! Η συνέλευση της ΕΡΑ κινητοποίησε πολλές συλλογικότητες της πόλης, πλημμύρισε το Εργατικό Κέντρο από τον πατραϊκό λαό και στο τέλος εμείς οι αλληλέγγυοι "καταφέραμε" να γυρίσουμε στη δική μας συνέλευση οι μισοί. Φαίνεται δηλαδή πως ενώ είμαστε καλοί στην προετοιμασία ενός αγώνα, αδυνατούμε να διαχειριστούμε τη νίκη. Σας θυμίζω πως αυτή είναι η κατάρα των ελληνικών αγώνων διαχρονικά. Δεν έχω πρόταση για διόρθωση, όμως καταθέτω αυτόν τον προβληματισμό προς εσάς και προς  όλους. Επίσης θα ήθελα να δείτε το βιντεάκι το οποίο με ανησυχεί:

 

 https://www.youtube.com/watch?v=TNGy7YwtOrM  

 

Ο Ιγνατίου που κάνει το ρεπορτάζ είναι δημοσιογράφος του Mega. Ακούγοντάς τον καταλαβαίνω πως τα ιδιωτικά ΜΜΕ των μεγαλοεργολάβων, κατά ομολογία του δικού τους δημοσιογράφου, παίζουν με τη χρεοκοπία της χώρας και οι δανειστές διεκδικούν ξανά την απόλυση των εργαζομένων της ΕΡΤ. Ταυτόχρονα, εμείς υποτιμούμε την επαναπρόσληψή τους, επειδή ο νέος νόμος λειτουργίας της ΕΡΤ δεν μας ικανοποιεί και δικαίως. Σίγουρα το πρόβλημα της χώρας και των ΜΜΕ δε λύνεται με την πρόσληψη λίγων χιλιάδων εργαζομένων, αφού πάνω από δύο εκατομμύριο άνθρωποι παραμένουν άνεργοι.  Όμως πιστεύω πως ο συμβολισμός αυτής της κίνησης είναι μεγάλος, το γνωρίζουν αυτό οι δανειστές και γι’ αυτό το βάζουν επιτακτικά στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης την κατάργηση του νόμου επαναπρόσληψης.

 

Θα ήθελα επίσης να καταθέσω την τελευταία μου σκέψη που αφορά στη γιορτή ή αν θέλετε καλύτερη διατύπωση στην εκδήλωση που αποφάσισε η συνέλευσή μας να οργανώσει και που εσείς φαίνεται να διαφωνείτε.

 

Τέτοιες εκδηλώσεις η συνέλευσή μας διοργάνωνε σε όλη τη διάρκεια του αγώνα των εργαζομένων της ΕΡΤ ακόμα κι όταν δεν υπήρχε καμιά ένδειξη δικαίωσης του αγώνα. Ήταν γιορτές συνάντησης ανθρώπων με κοινούς προβληματισμούς, που παρά τις διαφορές τους-πολιτικές, κοινωνικές-κατάφεραν να συνυπάρχουν για πολύ καιρό. Επίσης σηματοδοτούσαν και επαναπροσδιόριζαν τον αγώνα. Δεν καταλαβαίνω γιατί βρίσκετε πρόβλημα σ' αυτό.

Τελειώνοντας θα ήθελα να σας γνωρίσω πως με  την κυβέρνηση που κυβερνά αυτήν τη στιγμή τη χώρα έχω πάρα πολλές  ιδεολογικές έως και οντολογικές διαφορές. Όμως, ο ελληνικός λαός αυτήν ψήφισε πριν λίγο  καιρό για να διώξει την προηγούμενη και, όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις,παρά τα προβλήματά της τη στηρίζει ακόμα. Προσωπικά δε θα της χαριστώ σε κριτική, αλλά προσέχω γιατί η προηγούμενη δεν έχει φύγει ακόμα. Φτύσαμε αίμα να διώξουμε το Σαμαρά και το Βενιζέλο που ενώ έχασαν την κυβέρνηση κατέχουν ακόμα το κράτος.

Ντ.Δ.