«Δεμένος» νοητά στο βράχο της Μακρονήσου ως το τέλος

Κατάμεστος κόσμου ο ΙΝ του Αγ. Νικολάου Συχαινών, που προσ'ηλθε για να αποτίσει φόρο τιμής στον αγωνιστή της πολιτικής και κοινωνικής Αριστεράς.

Καλό κατευόδιο  στον αγωνιστή Ανδρέα Μαλλιώρη σήμερα  από τον Αγ. Νικόλαο Συχαινών – Συνοδεία επικηδείου του Ηλ. Γρηγόρη και στεφάνων μεταξύ αυτών του π. Πρόεδρου του ΣΥΝ Νίκου Κωσταντόπουλου

Στερνό αντίο στον αγωνιστή της πολιτικής και κοινωνικής αριστεράς Ανδρέα Μαλλιώρη, απηύθυνε σήμερα Σάββατο 9-5-2015, πλήθος φίλων, γειτόνων, συντρόφων από τα παλιά μα και αυτοδιοικητικοί άνδρες, που θήτευσαν μαζί του, καθώς η σκέψη του αείμνηστου περί τα δημοτικά είχε καταστεί σχολή για τους νεώτερους.

Τον αποχαιρέτησαν όλοι αυτοί που γνώριζαν πως ο αείμνηστος είχε αγωνιστεί υπερασπιζόμενος τα ανθρώπινα ιδεώδη, στην εποχή των πέτρινων χρόνων, δεμένος στο βράχο της Μακρονήσου, ως άλλος Προμηθέας Δεσμώτης!  Ήταν ο σεμνός αγωνιστής που πολύ λίγο είχε μιλήσει για την ζωή του εκείνων των χρόνων. Και που τήρησε με ευλάβεια θρησκευτική την στάση αρχής που είχε χαράξει μην αναφέροντας έστω κάτι ακόμη και στα παιδιά του. 

Ανάμεσα σε αυτούς που βρέθηκαν στον κατάμεστο κόσμου ΙΝ του Αγ. Νικολάου Συχαινών Πατρών, παραβρέθηκαν  για να τιμήσουν τον αείμνηστο οι βουλευτές Σία Αναγνωστοπούλου του ΣΥΡΙΖΑ, Ν. Νικολόπουλος των ΑΝΕΛ, αντιπροσωπεία της ΝΕ Αχαΐας του ΣΥΡΙΖΑ με τον συντονιστή της Ανδρ. Ριζούλη, εκ μέρους του Δήμου Πατρέων ο αντιδήμαρχος Παύλος Στάμος και ο πρόεδρος του Πολιτιστικού Οργανισμού Βασ. Θωμόπουλος, οι επικεφαλής των δημοτικών παρατάξεων Κ. Χριστόπουλος, Βίβιαν Σαμούρη, Ανδρ. Παναγιωτόπουλος, ο πρώην δήμαρχος Α. Καράβολας, οι πρώην αντιδήμαρχοι Ορέστης Σκαλτσάς και Ν. Αντωνόπουλος, ο τ. αυτοδιοικητικόςΤάκης Γκίκας, ο πρώην Νομάρχης Αχαΐας Δ. Κατσικόπουλος, αντιπροσωπεία της ΡΑΠ-Πάτρα Ανθρώπινη Πόλη και πολλοί αγωνιστές των χρόνων της μεταπολίτευσης, αλλά ελάχιστοι των πέτρινων χρόνων του Εμφυλίου και της Αντίστασης, όπως η ΕΠΟΝίτισσα Γιώτα Ζέβλα, καθώς ο βιολογικός κύκλος στενεύει κάθε μέρα.

Ανάμεσα στα στεφάνια που εστάλησαν, ήσαν σε περίοπτη θέση αυτό του δημάρχου Πατρέων Κ. Πελετίδη, με το οποίο ευχόταν θερμά συλλυπητήρια, του πρώην Προέδρου του ΣΥΝ, που τον συνέδεαν ιδιαίτερες σχέσεις, ειδικά από το 1996, όταν ο ΣΥΝ ευρισκόμενος από το 1993 εκτός Βουλής πάσχιζε να επανέλθει και τότε προσέτρεξε ο πρώην Πρόεδρος  στις υπηρεσίες του αείμνηστου, όπου δέχθηκε να θέσει υποψηφιότητα με τον ΣΥΝ ρίχνοντας στην εκλογική μάχη το κοινωνικό και αγωνιστικό του κύρος. Γι αυτό δεν είναι τυχαίο που, όπως έλεγε σε συγγενή του, ότι η αριστερά τον έθλιβε ακόμη και σήμερα, που «τμήματά της δεν συστρατεύονται στο κοινό αγώνα που έχει ανάγκη ο τόπος».

Ακόμη, ανάμεσα στα στεφάνια ήσαν αυτό της βουλευτή Αχαΐας του ΣΥΡΙΖΑ Σίας Αναγνωστοπούλου, της οικογένειας του στενού του φίλου Γ. Κουβεριανού, που έκφρασε τη λύπη του και με προσωπική παρουσία.

Η ταφή της σορού του αγωνιστή έγινε στο κοιμητήριο Αγ. Αθανασίου Κάτω Συχαινών Πάτρας.

Στον επικήδειο που εκφώνησε ο Γραμματέας του Δημοτικού Συμβουλίου Πατρέων Ηλίας Γρηγόρης, εκ μέρους της ΝΕ Αχαΐας του ΣΥΡΙΖΑ, αναφέρθηκε στο έργο του εκλιπόντος και στους αγώνες που έδωσε μέσα από τις τάξεις της Αντίστασης, στην ανυποχώρητη στάση του ως κρατούμενος στη Μακρόνησο, αργότερα με την συγκρότηση της ΕΔΑ, στην παρουσία του στο Δημοτικό Συμβούλιο Πατρέων επί δημαρχίας Ν. Βέτσου, αλλά και στη σύλληψή του κατά το ξέσπασμα του πραξικοπήματος των επίορκων αξιωματικών της Δεξιάς, αλλά και στη συμμετοχή του τα τελευταία χρόνια στις προσπάθειες που γίνονται μέσω του ΟΚΑΝΑ για την απεξάρτηση των νέων από τις ουσίες.

Ο Ηλ. Γρηγόρης κατά την εκφώνηση του επικηδείου.

Ο επικήδειος από τον Ηλία Γρηγόρη

«Συγκεντρωθήκαμε σήμερα εδώ για να απευθύνουμε τον τελευταίο χαιρετισμό στον άνθρωπο, συμπολίτη και κυρίως πολίτη, με κεφαλαία γράμματα Ανδρέα Μαλλιώρη. Εκ μέρους της ΝΕ Αχαΐας του ΣΥΡΙΖΑ, θέλουμε να αναφερθούμε στο δικό μας άνθρωπο, στον άνθρωπο της Αριστεράς, στομ πολίτη και σύντροφο Ανδρέα Μαλλιώρη.

Γεννήθηκε πριν 92 χρόνια τον Απρίλιο του 1923. Γόνος πολυμελούς οικογένειας, πέρασε πολύ γρήγορα στα νεανικά του χρόνια, στα χρόνια της ναζιστικής Κατοχής, στην ΕΑΜική αντίσταση αρχικά ως ΕΠΟΝίτης και μετά ως μέλος του ΚΚΕ. Τα χρόνια της νιότης του τα πέρασε με διώξεις, καθώς στρατεύτηκε κληρωτός ως κλάσεως 1946 και εστάλη να υπηρετήσει στο Α΄ Ειδικό Τάγμα Οπλιτών της Μακρονήσου, όπου βρέθηκε στη δύνη της πιο αιματηρής περιόδου Φλεβάρη, Μάρτη του 1948, με το έγκλημα του Διοικητή Μακρονήσου Μπαϊρακτάρη. Ακολούθησε τρίχρονη κράτηση στο σύρμα καθώς δεν δέχθηκε να υπογράψει δήλωση μετανοίας.

Σ’ αυτά τα ταραγμένα χρόνια, ο συν. Ανδρέας βιώνει τη μεγάλη περιπέτεια. Το πέταγμα της Αντίστασης στα ουράνια αρχικά και μετά το 1946, την ήττα και την συντριβή. Κουβάλησε μαζί του όλα τα κατοπινά χρόνια το βαρύ φορτίο αυτής της σκληρής περιόδου, τις μεγάλες ανατάσεις, αλλά και τα πικρά βιώματα. Και όπως οι άλλοι αγωνιστές αυτής της Δρακογενειάς της Εθνικής Αντίστασης, είχε την τύχη αλλά και το προνόμιο να λέει: Ναι ήμουν εκεί, ήμουν στον αγώνα, έμεινα όρθιος και ζω.

Και ο Ανδρ. Μαλλιώρης έμεινε πράγματι όρθιος, από όλες τις απόψεις. Ήταν από τους λίγους που δεν υπέγραψε δήλωση μετανοίας, με σκληρό αντίτιμο τη σοβαρή βλάβη της υγείας του, χάνοντας ένα από τα νεφρά του, από τις κακουχίες και τους ξυλοδαρμούς εκείνης της περιόδου.

Ο Ανδρ. Μαλλιώρης τα μετεμφυλιακά χρόνια πια, δεν το έβαλε κάτω. Περνά στις γραμμές της ΕΔΑ, πάντοτε μαχητής της πολιτικής Αριστεράς της περιόδου και με ιδιαίτερη παρουσία στο τοπικά δημοτικά πράγματα, εκλέγηκε δύο φορές δημοτικός σύμβουλος Πατρέων, επί δημαρχίας Βέτσου και κατόπιν Άννινου, προσπαθώντας παράλληλα να σταθεί επαγγελματικά και δημιουργώντας την οικογένειά του.

Στα σκληρά αυτά επαγγελματικά χρόνια ήδη ξεχωρίζει για την προσήνειά του, την πολιτική του οξυδέρκεια και την εκφραστική του ικανότητα αναδεικνυόμενος σε ηγετική φυσιογνωμία της πατραϊκής Αριστεράς και υποδεικνυόμενος για βουλευτής της ΕΔΑ, στις αρχές της δεκαετίας του ’60. Η ζωή πια του Ανδρ. Μαλλιώρη γίνεται ένα μπλεγμένο κουβάρι  με τα λάθη και τις τύχες της ελληνικής Αριστεράς.

Όμως στις 21 Απρίλη 1967 η χώρα μας μπαίνει στο γύψο της δικτατορίας των Συνταγματαρχών και αππό τις πρώτες συλλήψεις στην Πάτρα ήταν και η σύλληψη του Ανδρ. Μαλλιώρη και η μεταγωγή του ως εξορίστου πια στην Γυάρο. Άλλη μία μεγάλη περίοδος δεινών και ταλαιπωρίας για τον ίδιο και την οικογένειά του ξεκινάει. 

 

Μετά την δικτατορία, ο σύτρ. Ανδρέας, έχοντας περάσει στις γραμμές του ΚΚΕ ανδείχθηκε για Τρίτη φορά δημοτικός σύμβουλος, επί δημαρχίας Άννινου, όντας όμως ανήσυχος πνευματικά και επιμορφωμένος -ζούσε συνεχώς με ένα βιβλίο στο χέρι- γρήγορα κατάλαβε ότι ο αγώνας για τον Σοσιαλισμό είναι αδιάλειπτα  και αδιαπραγμάτευτα δεμένος με τον αγώνα για δημοκρατία και ελευθερία. Και έτσι πια από τα μέσα της δεκαετίας του ’80, παλεύει για την σπορά της σύγχρονης σκέψης στην Αριστερά. Πιστεύει στην Αριστερά τωψν ανοικτών οριζόντων, όπως συνήθιζε να λέει –μία τέτοια στιγμή τον γνώρισα προσωπικά βαθύτερα- βλέποντας την πολιτική της Αριστεράς σαν συμφιλιωτική, τολμηρή, εκρηκτική, πάντοτε όμως «στην υπηρεσία του αγώνα υπέρ των αδυνάτων». Αμετακίνητος και επίμονος στο διάλογο και στη δημιουργική σύγκρουση των ιδεών, μη παίρνοντας και μη δ΄λινοντας πιστποιητικά αριστεροσύνης, καταξιώνεται σαν μια διακριτή προσωπικότητα στον χώρο της πολύχρωμης πατραϊκής Αριστεράς.

Έτσι το 1996, έχοντας μπει στα μεγάλα του χρόνια, δίνει πάλι παρών και εκτίθεται ως υποψήφιος βουλευτής στο νομό Αχαΐας  ως υποψήφιος του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Οικολογίας του κινήματος, εκεί τον γνώρισαν καλά, ως υποψήφιο στην προσπάθεια τότε του πολιτικού-ιδεολογικού μας ρεύματος να ξαναμπεί στη Βουλή, μετά το ατυχές αποτέλεσμα του 1993, πράγμα που επετεύχθη.

Τα επόμενα χρόνια ο Ανδρ. Μαλλιώρης δεν παροπλίστηκε και θα ήταν αναμενόμενο, αλλά είχε έντονη παρουσία σε συλλογικότητες της πόλης μας για την πρόληψη της μάστιγας των μαρκωτικών με ομιλίες και παρεμβάσεις σε ημερίδες, παλεύοντας παράλληλα για την κατίσχυση των πολιτικών ιδεών του ΣΥΡΙΖΑ.

Και από αυτή την άποψη, ο σύτρ. Ανδρέας ήταν τυχερός, γιτί έστω και τους τελευταίους μήνες της ζωής του, είδε τους αγώνες και τις θυσίες 70 χρόνων –μιάς ολόκληρης ζωής- να ευνοούνται με την ανάδειξη του ΣΥΡΙΖΑ σε κυβέρνηση ευθύνης της χώρας στις 25 Γενάρη.

Ολοκληρώνοντας μπροστά στο φέρετρο του συντρ. Ανδρέα Μαλλιώρη, εκ μέρους της Νομαρχιακλης Επιτροπής Αχαΐας του ΣΥΡΙΖΑ, θα θέλαμε να εκφράσουμε τα πιο θερμά μας συλλυπητήρια στην σύζυγο Αρετή,  στην κόρη του Ντόλι και στο γιό του Σταυ. Μαλλιώρη καθώς και στα εγγόνια του με την πεποίθησή μας ότι η σημερινή πατραϊκή κοινωνία χρωστάει στον Ανδρ. Μαλλιώρη. Και κυρίως χρωστάει σημερινή πατραϊκή πολιτική, γιατί πάνω στις θυσίες και στο προσωπικό παράδειγμα της ζωής και τουθ Ανδρέα Μαλλιώρη στηρίχτηκε στο πολύχρονο ταξίδι της, μέσα από διακυμάνσεις, μέσα από νίκες αλλά και ήττες για να φθάσει στο πολύ δύσκολο, αλλά ελπιδοφόρο κυβερνητικό αποτέλεσμα μετά από δεκαετίες στην πολιτική και εκλογική απομόνωση και εξορία.

Καλό ταξίδι, Ανδρέα και σε κάθε περίπτωση σε ευχαριστούμε γιατί υπήρξες».