Το εξώφυλλο του βιβλίου είναι δημιουργία του Πάρι Ιωαννίδη
Ένα κλειδί και μια παγίδα για κωφούς και ακούοντες
Ελένη Καβαζίδου
Θα κυκλοφορήσει σύντομα από τις Εκδόσεις Ραδάμανθυς
Ελένη Καβαζίδου
Νοηματική γλώσσα: ένα κλειδί και μια παγίδα για κωφούς και ακούοντες
ISBN 978-618-82572-2-1
- Επιμέλεια: Χρήστος Τσαντής
- Επεξεργασία Εικόνων & φωτογραφίες εξώφυλλου-οπισθόφυλλου: Πάρις Ιωαννίδης
- Εικονογράφηση: Φαχαντίδου-Τσιλιγκίρογλου Άννα, MD, RFSH Καθηγήτρια ΤΕΦΑΑ, Α.Π.Θ., Παιδίατρος, Ιατρός Κοινωνικής Ιατρικής
- Φωτογραφίες: Αβράμογλου Κυριακή, φωτογράφος της «Εσαεί Εν Ροή»
Η Ελένη Καβαζίδου θέτει κρίσιμα ερωτήματα και δίνει τεκμηριωμένες απαντήσεις σε ζητήματα που αφορούν κωφούς και ακούοντες, βασισμένη στις πιο αξιόπιστες ακαδημαϊκές πηγές της τελευταίας εικοσαετίας. Ταυτόχρονα αναδεικνύει σημεία κλειδιά για τις μελλοντικές έρευνες…
Λίγα λόγια για τη συγγραφέα
Η Ε.
Καβαζίδου είναι απόφοιτος του Τ.Ε.Φ.Α.Α. του Α.Π.Θ. με μεταπτυχιακές
σπουδές στην Ειδική Φυσική Αγωγή και Διδακτορικό στο γνωστικό
αντικείμενο της Χοροκινησιοθεραπείας και της Διατροφικής Συμπεριφοράς. Έχει
αποκτήσει επάρκεια στη Νοηματική Γλώσσα και παρουσίασε έρευνές της σε
πολλά Διεπιστημονικά Συμπόσια και στο Παγκόσμιο Συνέδριο Εκπαίδευσης
Κωφών.
Υπήρξε
στέλεχος της συντονιστικής επιτροπής του Πανευρωπαϊκού Φεστιβάλ Νεολαίας
Κωφών και Ακουόντων, καθώς και του αντίστοιχου Ευρωμεσογειακού, ενώ
είναι Καλλιτεχνική Διευθύντρια του Τμήματος Θεάτρου και Χορού του
Πολιτιστικού Οργανισμού Μακεδονίας Θράκης «Εσαεί εν Ροή».
Μετεκπαιδεύτηκε
στην αξιοποίηση διάφορων τεχνικών θεραπευτικής γυμναστικής, φυσικής
άσκησης, εναλλακτικής θεραπείας, συστημάτων χορού, εφαρμογών θεατρικού
παιχνιδιού και εναλλακτικού θεάτρου. Εργάζεται
ως Υπεύθυνη Σχολικών Δραστηριοτήτων Π/θμιας Εκπ/σης Χανίων με κύριο
αντικείμενο την ενίσχυση Καινοτόμων Δράσεων στις θεματικές ενότητες
Περιβαλλοντικής Αγωγής, Αγωγής Υγείας, Πολιτιστικών Θεμάτων και Αγωγής
Σταδιοδρομίας.
1 σχόλιο:
Βρείτε μου έναν καλό λόγο για να διαβάζουμε βιβλία που κάθονται και γράφουν οι ακούοντες για μας τους κουφούς (εκτός από το να διασκεδάζουμε και να γελάμε με όσα γράφουν).
Πραγματικά απορώ τι είδους ψυχική διάθεση παρακινεί ανθρώπους που δεν έχουν βιώσει μια αναπηρία να κάθονται να γράφουν για ανάπηρους ανθρώπους με ύφος επαϊοντος. Καθίσαμε εμείς να γράψουμε βιβλία για το πως είναι να ακούς; Αυτοί γιατί γράφουν για κουφούς;
Θα το πάρω το βιβλίο για να διασκεδάσω, ωστόσο. Κάτι μου λέει ότι θα το βρω διασκεδαστικό. Ειδικά στο σημείο που (φαντάζομαι ότι) θα λέει ότι όλοι οι κουφοί ξέρουμε νοηματική, ενώ στην πραγματικότητα οι περισσότεροι από μας σήμερα ούτε καν τη μαθαίνουμε. Αλήθεια, γιατί να γράψει κανείς ένα βιβλίο για τη νοηματική σήμερα; Σε λίγα χρόνια δεν θα τη χρησιμοποιεί κανείς πλέον για να επικοινωνήσει, αφού η ιατρική και η τεχνολογική πρόοδος οδηγούν εμάς τους κουφούς στο να μαθαίνουμε ελληνικά γραπτά και προφορικά όπως όλοι οι Ελληνες (και το αντίστοιχο για τις άλλες χώρες).
Η μήπως η συγγραφέας δεν έχει ακουστά ότι το τέλος της κώφωσης ως αναπηρίας έχει ήδη επέλθει με τα κοχλιακά εμφυτεύματα και τις λογοθεραπείες; Ιατρικώς, εδώ και δυο δεκαετίες δεν υπάρχει πλέον λόγος να υπάρχουν κωφάλαλα παιδιά στον κόσμο, παρά μόνο εάν δεν έχει γίνει σωστά η θεραπεία (εμφύτευση, λογοθεραπεία). Και όταν κάποιος δεν είναι κωφάλαλος, δεν χρειάζεται να καταφεύγει στα νοήματα για να επικοινωνήσει, γιατί μπορεί να μιλήσει και να γράψει, να επικοινωνήσει γραπτά και προφορικά με τον κόσμο γύρω του. Τα λέει αυτά στο βιβλίο, άραγε;
Με εκτίμηση
Σοφία Κολοτούρου
ιατρός κυτταρολόγος
πάσχουσα από πλήρη κώφωση άμφω
Δημοσίευση σχολίου