Έφυγε η Ειρήνη Τσούτη από την δρακογενειά της Αντίστασης

Με τον Λάκη Σάντας η Τσούτη Ειρήνη στις 27-10-06 στο Πανεπιστήμιο  Πατρών, όπου  περιεργάζονται Έκθεση Τεκμηρίων της ΕΣΔΙΑ.

Πλήρης ημερών κηδεύτηκε σήμερα από τον ΙΝ Αναλήψεως και ετάφη στο κοιμητήριο του Αγ. Μηνά

Απρίλη του 2010 στην Σκοποβολή.

Στερνό αντίο σήμερα από φίλους και συγγενείς στην υπερενενηντάχρονη αγωνίστρια της Εθνικής Αντίστασης Ειρήνη Τσούτη, από τον ΙΝ Αναλήψεως. Η μαχήτρια των πέτρινων χρόνων, που έζησε δρακογενιά της δεκαετίας 1940-1950, είχε από μερικά χρόνια που κατέρρεε η υγείας της και προχθές το βράδυ έφυγε από την ζωή, πλήρης ημερών. Σήμερα ετάφη στο κοιμητήριο Αγ. Μνά Λεύκας.

Επικήδειο λόγο εκφώνησε στην μνήμη της ο κ. Παύλος Γερακάρης από το συγγενικό περιβάλλον, ο οποίος αναφέρθηκε στα δύσκολα χρόνια της Κατοχής και στην προσφορά της στην κοινωνία.

Κόρη πολυμελούς οικογένειας με συμμετοχή και δράση στα κατοχικά χρόνια όταν συνελήφθη ο αδελφός της Δημήτρης Τσούτης από την ιταλική αστυνομία των καραμπινιέρων, για συμμετοχή στην ενέργεια του ΕΑΜ για στεφάνωμα του ΠΠ Γερμανού ανήμερα της 25ης Μαρτίου 1942, και φυλάκισαν αυτόν και την ομάδα του ΕΑΜ στις φυλακές Μαργαρίτη, ήταν η αγωνίστρια που κάθε μέρα από το περιβόλι της πατρικής της οικογένειας, στο Ψαροφάι, προσέφερε τα απαραίτητα για να αντιμετωπίσουν οι έγκλειστοι αγωνιστές την φοβερή πείνα που είχε πλήξει όλη την φυλακή.

Με την συγκρότηση της ΕΠΟΝ Πάτρας η Ειρήνη Τσούτη οργανώνεται και ενεργεί δραστήρια ως μέλος του ΔΣ, ενώ τον Ιούλιο του 1944 η οργάνωση την στέλνει ως οργανώτρια στην Επαρχίας Αιγιαλείας.

Με την απόδραση από τις φυλακές Τρίπολης, όπου εστάλη για να  περάσει ιταλικό στρατοδικείο, ο αδελφός της Δημήτρης, βγαίνει στο αντάρτικο του Πάρνωνα και από κει περνά στο 12ο της Αχαϊοήλιδας όπου αναλαμβάνει πολιτικός καθοδηγητή πλέον του 12ου Συντάγματος ΕΛΑΣ.

Νωρίτερα, στην Τρίπολη φθάνει πριν το Στρατοδικείο η Ειρήνη Τσούτη και ως θαρραλέα νέα ζητά και συναντά τον Ιταλό πρόεδρο μιλώντας του για το δίκαιο του αγωνιστή κρατουμένου αδελφού της.

Στο κατέβασμα του 12ου Συντάγματος προς τα μέη της επαρχ'ιας Πατρών κι ενώ πλησιάζει η απελευθέρωση, το Α'  Τάγμα σταθμεύει στο Καλούσι, χωριό όπου την γέννησε η μητέρα της Ελένη Αντωνακοπούλου. Την μητέρα της, την έφερε από την Ήπειρο και παντρεύτηκαν, ο πατέρας της χτίστης στο επάγγελμα, ο οποίος κατ΄ εντολή του Σκαγιόπουλου, ανέγειρε τον Ι.Ν. του Σκαγιοπουλείου.

Εκεί στο Καλούσι, είναι τραβηγμένην και η περίφημη φωτογραφία του Α΄ Τάγματος, με την Ειρήνη Τσούτη, στο μέσον ανάμεσα σε θρυλικές μορφές της Αντίστασης, μοναδική γυναίκα στο αντάρτικο του 12ου.

Με την απελευθέρωση και η ίδια όπως όλοι οι αγωνιστές του ΕΑΜΙκού χώρου υφίσταται διώξεις και αναγκάζεται να ανέβει για να προστατευτεί από την ανωνυμία της Αθήνας. Δουλεύει ως πωλήτρια βιβλίων και στα επόμενα χρόνια μετέχει στην διοργάνωση της ΕΔΑ.

Με το ξέσπασμα της Δικτατορίας των Δεξιών επίορκων αξωματικών δέχεται νέες διώξεις και αναγκάζεται να  προφυλαχτεί μέχρι να περάσει το πρώτο κύμα τρομοκρατίας.

Στην πτώση της χούντας, και στο φούντωμα του δημοκρατικού κινήματος η Ειρήνη Τζούτη, αναλαμβάνει ενεργό ρόλο στην συγκρότηση της ΠΕΑΕΑ, όπου παρέμεινε μέλος της Διοίκησής, αλλά και μετέπειτα εκλέγεται στο ΔΣ της ΕΣΔΙΑ Αχαΐας και τουθ Συλλόγου μνήμης των εκτελεσμένων στην Κεφαλονιά.

Το 2009 με μία αποφασιστική της παρέμβαση παρουσία του Ν. Τζανάκου, προέδρου Δημ. Συμβουλίου Πατρέων, κατά τον εορτασμό της μνήμης των εκτελεσμένων, εγείρει συνειδήσεις που οδηγούν τον επόμενο χρόνο, στην ανύψωση του Μνημείου, που σχόλαζε στις αποθήκες Λαδόπουλου.

Τα τελευταία χρόνια η αγωνίστρια εγκαταλείφθηκε από την μνήμη της και ζούσε στον κόσμο του δικού της παρελθόντος. Την Πέμπτη του βράδυ έφυγε για πάντα.

Την αποχαιρέτησαν παλιοί φίλοι, όπως ο πρώην νομάρχης Αχαΐας Στάθης-Αθανασόπουλος Σερέτης και πολλοί άλλοι, συγγενείς και λοιποί.

Η Ειρήνη Τζούτη, ΕΠΟΝίτισσα, Καλούσι  11-12-1943, στο  αλώνι του χωριού.