Πού αλλού; Στο Ποτάμι

Του ΒΑΣΙΛΗ ΣΚΛΙΑ(*)

Ανήγγειλε το Ποτάμι το βροντερό όνομα του πρώην Ευρωπαίου διαμεσολαβητή κ. Νικηφόρου Διαμαντούρου ως υποψήφιου βουλευτή Επικρατείας. Ο κ. Διαμαντούρος, από την περίοπτη αυτή θέση, που επιτρέπει έναν ευέλικτο διακανονισμό περιπτώσεων κακοδιοίκησης που θα μπορούσαν διαφορετικά να ακολουθήσουν και τη δικαστική οδό, άσκησε τα καθήκοντά του με άκρα ευελιξία και ευκαμψία, ιδίως για να μη θίγει τα κακώς κείμενα.


Ένα παράδειγμα: Το ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο έχει -και εξακολουθεί να έχει- μια διάταξη που επιτρέπει σε μια πλειοψηφία δύο τρίτων της Επιτροπής Προσωπικού του να καθαιρέσει ένα εκλεγμένο μέλος του. Η ευγενής αυτή διάταξη ενέπνευσε κάποιους ζηλωτές, εκλεγμένους αντιπροσώπους του προσωπικού σε άλλο όργανο, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, που αποπειράθηκαν να περάσουν και εκεί παρόμοια διάταξη, αλλά εμποδίστηκαν -προς τιμή της- από τη διοίκηση του Δικαστηρίου.

Σωματείο του προσωπικού του Δικαστηρίου άσκησε καταγγελία στον Ευρωπαίο διαμεσολαβητή, τον κ. Διαμαντούρο, ζητώντας την κατάργηση αυτής της διάταξης, με την αιτιολογία ότι η ύπαρξη και μόνο μιας τέτοιας διάταξης, προερχόμενης από ένα ευυπόληπτο θεσμικό όργανο, μπορεί να ενθαρρύνει αντιδημοκρατικές πρακτικές και δημιουργία κλίματος εκφοβισμού.

Ο κύριος Διαμαντούρος κάλυψε πλήρως τον ομόλογό του πρόεδρο του Ελεγκτικού Συνεδρίου, με τη δικαιολογία ότι η επίμαχη διάταξη ουδέποτε εφαρμόστηκε στην πράξη και ότι, αν ποτέ τύχει να εφαρμοστεί σε βάρος σας, μπορείτε τότε να ασκήσετε διοικητική ένσταση και, ακολούθως, ένδικη προσφυγή.

Αυτό, βέβαια, το γνωρίζαμε και δεν περιμέναμε τον κ. Διαμαντούρο να μας το πει. Σκοπός της καταγγελίας στον Ευρωπαίο διαμεσολαβητή ήταν να αρθεί αυτή η αφόρητη ρύπανση της έννομης τάξης και να προληφθεί η ανάγκη να καταφύγουμε σε άλλες, βαρύτερες, διαδικασίες στο μέλλον. Εφόσον ο κ. Διαμαντούρος πέταξε την μπάλα στην εξέδρα, διερωτάται κανείς: τότε τι χρειάζεται ο Ευρωπαίος διαμεσολαβητής;

Ο κ. Ευρωπαίος διαμεσολαβητής λίγες μέρες πριν τις εκλογές του 2012 (στις 13 Ιουνίου συγκεκριμένα), απηύθυνε στον ελληνικό λαό διά του Τύπου παραινέσεις για το τι να μην ψηφίσει, επισείοντας «το ενδεχόμενο μιας εξόδου από την Ευρωζώνη», την οποία «άμεσα ή έμμεσα» κάποιοι επιδίωκαν, διακινδυνεύοντας μάλιστα και εμβριθείς πολιτικές και οικονομικές προβλέψεις, ότι «δημιουργούνται οι προϋποθέσεις όχι μόνο ελάφρυνσης ορισμένων από τα βάρη που φέρουμε στην πλάτη μας, αλλά ακόμα και βελτίωσης των συνθηκών ζωής μας που βαθμιαία θα επιφέρουν οι διαφαινόμενες θεσμικές αλλαγές» (εδώ ο κ. διαμεσολαβητής μιλάει τεχνηέντως στον πρώτο πληθυντικό, βάζοντας και τον εαυτό του μέσα στον αναξιοπαθούντα λαό). Παρόλο που ο κίνδυνος μιας ολισθηρής εκλογής απετράπη τότε, οι προαναγγελθείσες βελτιώσεις για τον λαό δεν επιβεβαιώθηκαν, όπως όλοι γνωρίζουμε...

Στα καθήκοντά του ως Ευρωπαίου διαμεσολαβητή, ο κ. Διαμαντούρος εξασκήθηκε άριστα στο να γλιστράει σαν χέλι. Γι' αυτό βρήκε και τη φυσική του κοίτη -πού αλλού;- Στο Ποτάμι.

(*) Ο Βασίλης Σκλιάς είναι συνδικαλιστής της USF