Μέτωπο Αντίστασης Εκπαιδευτικών - Συνεχίζουμε τον Αγώνα

ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ:

*ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ

*ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΣΤΗΝ ΟΛΟΠΛΕΥΡΗ ΜΟΡΦΩΣΗ

* ΓΙΑ ΕΝΑ ΣΧΟΛΕΙΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΜΕ ΣΕΒΑΣΜΟ ΣΤΗ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑ

ΜΕΤΩΠΟ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΥΚΛΟ ΠΟΥ ΔΙΑΝΥΟΥΜΕ

Με τις εκλογές στις 25 Γενάρη άνοιξε ένας νέος πολιτικός κύκλος στη χώρα μας. Με τη ψήφο του ο ελληνικός λαός έδιωξε την τρίτη κυβέρνηση των τελευταίων πέντε χρόνων που εφάρμοζε απαρέγκλιτα τη μνημονιακή πολιτική καθ’ υπόδειξη της τρόικας. Από εκείνη τη στιγμή μέχρι σήμερα, οι πιέσεις της ΕΕ, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ για ευθυγράμμιση και της νέας κυβέρνησης στις καταστροφικές απαιτήσεις τους δίνουν και παίρνουν. Ο στόχος τους είναι να ταπεινώσουν περαιτέρω τον ελληνικό λαό, να συνεχιστεί το καθεστώς της αποικίας χρέους για τη χώρα και ν’ αποδείξουν σε όλους τους ευρωπαϊκούς λαούς πως δεν υπάρχει καμιά περίπτωση να ξεφύγει κανείς από την πολιτική διάλυσης των κοινωνιών, από την πολιτική που φορτώνει τ’ αποτελέσματα της οικονομικής κρίσης στις πλάτες των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων. 

Ο νέος πολιτικός κύκλος όμως δεν έχει μόνο δυσκολίες αλλά και ιστορικές δυνατότητες. Αρκεί τα προτάγματα του κινήματος της προηγούμενης περιόδου να ξαναμπούν στην καθημερινή μας πάλη. Έννοιες όπως η Πραγματική Δημοκρατία, η Ανεξαρτησία της χώρας, η παραγωγική ανασυγκρότησή της και η χειραφέτηση του λαού είναι ανάγκη ν’ αποτελέσουν οδηγό της δράσης μας. Απέναντι  στις απαιτήσεις της τρόικας ν’ αντιτάξουμε το δικαίωμα μας στην αξιοπρεπή ζωή. Ως εκ τούτου δεν υπάρχει κανένα περιθώριο για αμοιβαία επωφελή συμβιβασμό. Αντίθετα ο μόνος δρόμος που μπορεί να δώσει διέξοδο στη χώρα από τη δεινή θέση στην οποία βρίσκεται είναι η σύγκρουση με τους δανειστές που λειτουργούν ως στυγνοί εκβιαστές. Όπως και οι προηγούμενες, έτσι και η νέα κυβέρνηση, θα κριθεί από το κατά πόσο είναι διατεθειμένη να συγκρουστεί με αυτές τις πολιτικές που καταστρέφουν τη χώρα.

 ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΑΓΚΗ

Για πολλά χρόνια προ μνημονίου το συνδικαλιστικό κίνημα είχε έντονο κομματικό-κυβερνητικό χαρακτήρα κυρίως σε επίπεδο ηγεσίας που οδηγούσε τους εργαζόμενους  σε αμφισβήτηση και αποστράτευση. Έτσι αδυνατούσε να προβλέψει τι ήταν αυτό που ερχόταν με τη κρίση και τα μνημόνια και να προετοιμαστεί κατάλληλα. Αναγκαστικά λοιπόν, βρέθηκε σε αμυντική θέση προσπαθώντας ν’ αντικρούσει ένα - ένα και σπασμωδικά τ’ αντιλαϊκά μέτρα των προηγούμενων κυβερνήσεων, δίχως να τα καταφέρνει. Από ένα σημείο και μετά επικράτησε η απογοήτευση, λόγω της αναποτελεσματικότητας της πάλης, και ένας στείρος συντεχνιασμός. Με τη νέα κυβέρνηση μπαίνει σε νέα φάση και η συνδικαλιστική πάλη καθώς κάποιες από τις διεκδικήσεις των προηγούμενων ετών ικανοποιούνται. Καταργήθηκε η Τράπεζα Θεμάτων, επιστρέφουν στις θέσεις τους οι συνάδελφοι που είχαν τεθεί σε διαθεσιμότητα, αλλάζει το πειθαρχικό δίκαιο που είχε φτιαχτεί για να βρίσκονται συνεχώς «επίορκοι» εργαζόμενοι, καταργείται η αξιολόγηση κ.α. Σ’ αυτή τη νέα φάση ελλοχεύουν δύο κίνδυνοι: Ο ένας είναι να παραμείνουμε θεατές των όποιων κυβερνητικών ενεργειών αναθέτοντας τις τύχες μας στα χέρια της κυβέρνησης. Ο άλλος είναι να θυμηθούμε κάθε λογής «αιτήματα» συντεχνιακού χαρακτήρα που θα παρατείνουν την κατάσταση αποδιάρθρωσης των σωματείων καθώς τα «αιτήματα» από μόνα τους δε συγκροτούν συνεκτική πρόταση και απομονώνουν κι άλλο το συνδικαλιστικό κίνημα από τη μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας που παραμένει δίχως συνδικαλιστική έκφραση.

 Αυτό που σήμερα, θεωρούμε πως αναδεικνύεται ως ανάγκη για το συνδικαλιστικό κίνημα είναι να ξεφύγει από την αμηχανία και το συντεχνιασμό και να προτάξει συνολικές διεκδικήσεις που θα συνδέονται με το συνολικό όραμα που έχει ανάγκη ο τόπος.

ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΚΥΚΛΟ ΑΓΩΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Όσον αφορά στο χώρο της εκπαίδευσης, οι παρεμβάσεις μας πρέπει να στηρίζονται στους παρακάτω άξονες:

1.           Δημοκρατικές αλλαγές στο θεσμικό πλαίσιο της δημόσιας εκπαίδευσης που θα προέλθουν μέσα από έναν εξαντλητικό διάλογο και διαπραγμάτευση με όλους τους εκπαιδευτικούς φορείς, και θα συμπυκνώνουν τα εκπαιδευτικά αιτήματα, θα αντιστοιχίζονται με τους αγώνες και τις αγωνίες της εκπαιδευτικής κοινότητας και της κοινωνίας και θα κινούνται στην κατεύθυνση της διεύρυνσης της δημοκρατίας στο σχολείο. Οι δημοκρατικές επιλογές πρέπει να συνοδευτούν με μέτρα ενίσχυσης του συλλόγου των διδασκόντων στη διοίκηση του σχολείου και την άμεση κατάργηση του «καθηκοντολογίου». Η συμμετοχή του συλλόγου στην εκλογή των διευθυντών σχολικών μονάδων, αποτελεί αναμφίβολα πείραμα εκδημοκρατισμού, δημοκρατική τομή χειραφέτησης των εκπαιδευτικών και ταυτόχρονα ενίσχυσης της συλλογικής ευθύνης στη λειτουργία του σχολείου. 

2.           Είναι ανάγκη να πάρουμε πρωτοβουλίες για ν’ αναδείξουμε στην κοινωνία τι σχολείο έχει ανάγκη η νεολαία και ο τόπος. Δημόσια και δωρεάν παιδεία, πραγματικό κοινωνικό αγαθό για όλους, πρέπει να είναι ο ανυποχώρητος στόχος μας. Να συμβάλλουμε με τις προτάσεις μας, μέσα από συλλογικές διαδικασίες της βάσης του κλάδου, στη διεκδίκηση και διαμόρφωση μιας άλλης πρότασης για το δημόσιο σχολείο, μακριά από τις αγοραίες λογικές των προηγούμενων χρόνων. Μέσα σε μια τέτοια πιο συνολική διεκδίκηση θα εντάξουμε και επιμέρους δίκαιες διεκδικήσεις που άμεσα θα πρέπει να ικανοποιηθούν. 

3.           Υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών, για αξιοπρεπείς μισθούς, νέο μισθολόγιο με ακώλυτη βαθμολογική και μισθολογική εξέλιξη.

Θεωρούμε πως το επικείμενο συνέδριο της ΟΛΜΕ προς αυτή την κατεύθυνση θα πρέπει να κινηθεί έτσι ώστε να μπορέσουμε ως κλάδος να συγκροτηθούμε σε ένα σώμα που συλλογικά θα δρα και θα διεκδικεί.

ΣΥΝΑΔΕΛΦΙΣΣΕΣ-ΟΙ

-Συνεχίζουμε ν’ αγωνιζόμαστε για μια χώρα ανεξάρτητη, με Πραγματική Δημοκρατία και κοινωνική χειραφέτηση!

-Για ένα σχολείο που θα καλύπτει την ανάγκη όλων των παιδιών στην ουσιαστική μόρφωση πέρα από τους καταναγκασμούς των αγορών!

-Για αξιοπρεπείς μισθούς και συνθήκες εργασίας για όλους τους εργαζόμενους!

Ούτε βήμα πίσω!