Μαθητές ως ευρωβουλευτές για άσκηση Δημοκρατίας

Μαθητές σε ρόλο ευρωβουλευτών σε μια πρωτόγνωρη διαδικασία άσκησης Δημοκρατίας με τη συμμετοχή του δικτύου Teachers 4 Europe

«Η Ευρώπη που ζούμε – Η Ευρώπη που θέλουμε». Οι 50 μαθητές σχολείων της Δυτικής Ελλάδας που θα συναντηθούν την Κυριακή 22 Απριλίου 2018, στην αίθουσα του Περιφερειακού Συμβουλίου, στην Πάτρα, θα συζητήσουν, σε μια δράση προσομοίωσης, για την Ευρώπη και τους θεσμούς της, ως …ευρωβουλευτές.

Δημόσια συζήτηση στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων, την Τρίτη 8-4-14 στις 7 μ.μ., Ακαδημίας 50

Με αφορμή τις πρόσφατες αποκαλύψεις, η Πρωτοβουλία για την Υπεράσπιση της Κοινωνίας και της Δημοκρατίας διοργανώνει επίκαιρη δημόσια εκδήλωση στην οποία συνομιλούν οι:

Δημήτρης Ψαρράς, δημοσιογράφος με θέμα «Μπαλτάκος, Χρυσή Αυγή, Κυβέρνηση, Δικαιοσύνη»

και

Δημήτρης Χριστόπουλος, πανεπιστημιακός, με θέμα: «Χαρτογραφώντας θυλάκους ακροδεξιού εξτρεμισμού στο ελληνικό κράτος: Αστυνομία, Εκκλησία, Στρατός, Δικαιοσύνη».

Τη συζήτηση συντονίζει ο Κωστής Παπαϊωάννου, πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Θα ακολουθήσει συζήτηση.

Η Ελλάδα δεν μπορεί να πάει πίσω, στο 2009. Πώς όμως θα είναι το μέλλον;

«Η ελληνική κοινωνία δοκιμάζεται τόσο από την κρίση όσο και από τις αδιέξοδες συνταγές αντιμετώπισής της. Υποχωρούν θεσμοί που συγκροτήθηκαν μέσα από πολλούς αγώνες και θυσίες στη μεταπολεμική Ελλάδα: οι κοινωνικές ασφαλίσεις, το σύστημα δημόσιας υγείας και περίθαλψης, η εκπαίδευση, οι συγκοινωνίες, το φυσικό και αστικό περιβάλλον, η δυνατότητα ασφαλούς διαβίωσης, στοιχειώδη δημόσια αγαθά που συνιστούν την ελληνική εκδοχή ενός ήδη λειψού και απαξιωμένου κοινωνικού κράτους κατεδαφίζονται, με αποτέλεσμα η κοινωνία να οδηγείται στην ασφυξία».

«H ελληνική κρίση είναι μέρος μιας συνολικότερης κρίσης, η οποία αλλάζει θεμελιακά την ιστορική εποχή που ζούμε. Σ’ αυτήν τη μεταιχμιακή περίοδο είναι σημαντικό να συνειδητοποιήσουμε ότι διακυβεύονται τόσο η έννοια του κοινωνικού, όσο και η δημοκρατία και τα δικαιώματα του πολίτη».

(Απόσπασμα από την Διακήρυξη πολιτών που δημοσιεύτηκε τον Φεβρουάριο 2012 στο έντυπο της πρωτοβουλίας «Για την Υπεράσπιση  της Κοινωνίας και της Δημοκρατίας»).

 Απαντά γιαυτά η πρωτοβουλία «Για την Υπεράσπιση της Κοινωνίας και της Δημοκρατίας», την ερχόμενη Τρίτη Τρίτη 29 Ιανουαρίου, στο αμφιθέατρο «Αντώνης Τρίτσης»

«Η Ελλάδα δεν μπορεί να πάει πίσω, στο 2009. Πώς όμως θα είναι το μέλλον; Πώς θα υπερασπίσουμε την κοινωνία από τη διάλυση, πώς θα υπερασπίσουμε τη δημοκρατία;  Τι είδους κοινωνία θέλουμε; Πώς θέλουμε να είναι η Ελλάδα που θα προκύψει από αυτή τη μεγάλη κρίση;». Αυτό θα είναι το αντικείμενο που τα σεμινάρια θα προσεγγίσουν από πολλές πλευρές στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας «Για την Υπεράσπιση της Κοινωνίας και της Δημοκρατίας», την ερχόμενη Τρίτη Τρίτη 29 Ιανουαρίου, στο πρώτο κρίση-μο σεμινάριο.

  
Τα σεμινάρια θα πραγματοποιούνται κάθε Τρίτη απόγευμα, στις 19.15, στο αμφιθέατρο «Αντώνης Τρίτσης» του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου Αθηναίων, Ακαδημίας 50.

Θα εκκινήσουν με τον πρώτο Κύκλο υπό τον τίτλο: «Κοινωνία σε κρίση – κοινωνία σε (ανα)συγκρότηση» και τις ενότητες:

-Κοινωνική πολιτική σε κρίση
 
-Δήμος – Δημόσιο – Δημοκρατία
 
Το ιστορικό των σεμιναρίων

Οι διοργανωτές μιλώντας γιαυτή την πρωτοβουλία, αναφέρονται στο ιστορικό της με τα παρακάτω:

  
«Τα κρί-σημα σεμινάρια συμπληρώνουν ένα χρόνο. Έχουν δημιουργήσει μια
παράδοση δημόσιου φόρουμ με τις εβδομαδιαίες συναντήσεις και συζητήσεις.

Αρχίσαμε με   σκοπό να σπάσουμε  την μονοτονία του λόγου για την κρίση, να την τοποθετήσουν στα ευρύτερα συμφραζομενά της, να τη δούμε
συγκριτικά, πολύπλευρα, από την άποψη των μεγάλων επιπτώσεων και αλλαγών που προκαλεί    στην κοινωνία. Στόχος να αλλάξουμε το αφήγημα της κρίσης.

Μας απασχόλησαν οι πολιτικές μετατοπίσεις και οι ευρύτερες δυναμικές των εκλογικών αποτελεσμάτων, και προπαντός η αντιμετώπιση του
κινδύνου του φασισμού.

Η καινούργια φάση που τα σεμινάρια μπήκαν το Φθινόπωρο αφορά τη συζήτηση για τις   μεταρρυθμίσεις και τομές που πρέπει να γίνουν στην ελληνική κοινωνία.

Οι μεταρρυθμίσεις, ως έννοια και ως περιεχόμενο, έγινε αντικείμενο πειρατείας από τις κυρίαρχες πολιτικές, που τις ταυτίζουν με τις απορρυθμίσεις των δημοκρατικών κανόνων και την καταστροφή του κράτους πρόνοιας, με τη δημιουργία μιας κοινωνίας στην οποία οι αβυσσαλέες ανισότητες και ο αυταρχισμός θα αποτελούν  τη φιλοσοφία της.

Αυτή είναι η φιλοσοφία των μνημονίων».  

Περισσότερα διαβάστε στην παρακάτω διεύθυνση:

 
http://www.koinonia-demo.gr/

"Θα ήμασταν όλοι ευτυχισμένοι αν ο μπαμπάς είχε και δουλειά"

Χωρίς λεζάντα.

Έκθεση περί Δημοκρατίας από μαθητή της 6^ης Δημοτικού που συγκλονίζει. – «Φτάνει να συμφωνεί μαζί σου ο Πρετεντέρης, η Τρέμη και ο Πρωτοσάλτης» γράφει

Η ΕΚΘΕΣΗ ΕΝΟΣ ΜΑΘΗΤΗ της έκτης δημοτικού περί Δημοκρατίας κυκλοφορεί από καιρό στο διαδίκτυο και συνεχώς αναμεταδίδεται. Είναι επίκαιρη σήμερα όσο ποτέ άλλοτε, καθώς στον όρο Δημοκρατία συμπεριλαμβάνει και την οικονομική της διάσταση. Και καταλήγει: «Στο σπίτι έχουμε δημοκρατία και θα ήμασταν όλοι ευτυχισμένοι αν εκτός από δημοκρατία, ο μπαμπάς είχε και δουλειά».  

Αξίζει πραγματικά να τη διαβάσουμε, δεν πείραξα το κείμενο ούτε το τρόπο γραφής οπότε συντακτικά και ορθογραφικά λάθη ας γίνουν ανεκτά. Άλλωστε μας δείχνουν τον γλαφυρό τρόπο αντίληψης των πραγμάτων από ένα παιδί σήμερα:

Σκέφτομαι και γράφω:

«Η δημοκρατία στην Ελλάδα σήμερα»

Του μαθητή της 6ης Δημοτικού Πέτρου Σαλ(...)

 Η δημοκρατία γεννήθηκε πρώτη φορά πριν από χιλιάδες χρόνια στην Ελλάδα και μετά απλώθηκε σ' όλο τον κόσμο πολύ γρήγορα, παρόλο που δεν υπήρχε Ιντερνετ. Η δημοκρατία είναι το πιο σπουδαίο από τα πολιτεύματα, είναι πολύ καλό πράγμα. Αν δεν ήταν, θα την είχαμε καταργήσει όπως τα θερμόμετρα με τον υδράργυρο.

 Δημοκρατία στην Ελλάδα σήμερα σημαίνει να μπορείς να λες ελεύθερα τη γνώμη σου, φτάνει να συμφωνεί μαζί σου ο Πρετεντέρης, η Τρέμη και ο Πρωτοσάλτης. Δημοκρατία επίσης είναι να μπορείς να διαδηλώνεις ελεύθερα για ό, τι πράγμα θέλεις.

 Υπάρχουν χιλιάδες διαδηλώσεις για να πηγαίνεις κάθε τόσο. Θα ήθελα κι εγώ να πάω σε μια διαδήλωση που θα λέει ότι μπορούμε να τρώμε ελεύθερα σουβλάκια, τσίζμπουρκερ και άλλα σκατοφαγιά κάθε μέρα κι όχι 1 φορά το μήνα, αλλά δεν έχει φτιαχτεί ακόμα τέτοια διαδήλωση. Σ' αυτές που γίνονται σήμερα οι μεγάλοι διαδηλώνουν για το ίδιο πράγμα αλλά ξεχωριστά.

 Άμα βρεθούνε όλοι αυτοί που κατεβαίνουν στους δρόμους μαζί, μπορεί να τσακωθούνε και να αρχίσουνε τις μπουνιές. Στις διαδηλώσεις περνάς ωραία, είναι σκέτη περιπέτεια, αρκεί να φοράς μάσκα, γυαλιά και να αντέχεις το ξύλο. Οι μεγάλοι που πηγαίνουν σ' αυτές καλά θα κάνουν να αγοράζουν δικά τους γυαλιά γιατί την τελευταία φορά που πήγε ο μπαμπάς μου, μου πήρε τα γυαλιά του κολυμβητηρίου για να μην τον τσούζουν τα μάτια του και μου τα έχασε. Εγώ νεύριασα και μετά ...τσακώθηκε με τη μαμά που τον έλεγε άχρηστο και πως αν ήταν άξιος θα έτρωγε κι αυτός μερικά λεφτά από αυτά που τρώγανε και οι άλλοι και τώρα δε θα αναγκαζόταν να τρέχει στις διαδηλώσεις, και να τρώει ξύλο, 40 χρονών άνθρωπος, αλλά δεν πολυκατάλαβα τι εννοούσε.

 Στη Δημοκρατία ψηφίζεις όποιον θέλεις για να γίνει βουλευτής και μετά άμα δε σου αρέσει μπορείς να τον βρίσεις, να τον φασκελώσεις ή να του πετάξεις αυγό ελεύθερα. Αυτός όμως όσες βρισιές κι αν ακούσει δεν το κουνάει από τη θέση του, δεν καταλαβαίνει Χριστό. Οι διαφορετικοί βουλευτές μέσα στη Βουλή φωνάζουν, τσακώνονται, κάνουν τους εχθρούς και τους μαλωμένους και καμιά φορά βρίζουν ο ένας τον άλλο. Ένας είπε τους άλλους γαϊδούρια προκαιρού και μετά αυτοί τον κάνανε Υπουργό. Άρα στη Δημοκρατία μπορείς να βρίζεις ελεύθερα άμα είσαι μεγάλος. Άμα πάλι είσαι μικρός, μπορεί να σε βάλει η δασκάλα τιμωρία γιατί είπες το Θοδωρή, μαλακοπίτουρα.

 Σήμερα στην Ελλάδα έχουμε Δημοκρατία που είναι καλή. Το αντίθετο της Δημοκρατίας είναι η Χούντα που είναι κακή. Είναι αυτή που είχε ο μπαμπάς όταν ήταν μικρός. Στη Χούντα δεν κάνουν εκλογές και δεν κλείνουν τα σχολεία 4 μέρες. Ούτε τώρα κάνουμε εκλογές γιατί θα είναι καταστροφή για τον τόπο, λένε όλοι στις τηλεοράσεις, που δε θέλουν να χάνουμε μαθήματα και να μείνουμε αγράμματοι. Σήμερα έχουμε για πρωθυπουργό έναν πολύ καλό κύριο τον Παπαδήμο που αρέσει πολύ στη γιαγιά γιατί είναι σοβαρός, όμορφος, τα λέει ωραία απέξω χωρίς να τα διαβάζει σαν τον προηγούμενο, και έχει έρθει απ' το εξωτερικό. Η γιαγιά που έχει Αλσχάιμερ νομίζει ότι είναι ο βασιλιάς και απορεί γιατί δε φοράει στολή. Το βασιλιά δεν τον είχε ψηφίσει κανείς για να μας κυβερνά,  αλλά ούτε και τούτον τον έχει ψηφίσει κανείς, γι αυτό μπερδεύεται η γιαγιά.

 Δημοκρατία ακόμα είναι να κάνεις ότι λένε οι πιο πολλοί. Στο σχολείο μου δεν έχουμε δημοκρατία γιατί ενώ είμαστε 25 παιδιά στην τάξη, κάνουμε πάντα αυτό που θέλει η δασκάλα μας.  Στο σπίτι μας πάλι έχουμε δημοκρατία. Κάνουμε πάντα αυτό που θέλουμε ο αδερφός μου, η μαμά μου κι εγώ. Είμαστε πιο πολλοί απ' τον μπαμπά μου. Είμαστε ο λαός. Και ο μπαμπάς είναι ένας καλός κυβερνήτης που μας ακούει.

 Και στην Ελλάδα έχουμε δημοκρατία και στο σπίτι έχουμε δημοκρατία και θα ήμασταν όλοι ευτυχισμένοι αν εκτός από δημοκρατία, ο μπαμπάς είχε και δουλειά».