 |
| Ανδρ. Φίλιας. |
Άρθρο του ΑΝΔΡΕΑ ΦΙΛΙΑ
Αντιδημάρχου Παιδείας Διαφάνειας
και Ηλεκτρονικής Διαβούλευσης
του Δήμου Πατρέων
Η παραπάνω φράση υπονοεί ότι είναι δικαιολογημένη η χρήση οποιουδήποτε ατοπήματος προκειμένου να επιτύχουμε το στόχο, όταν αυτός είναι ιερός. Έχει τις ρίζες της στα τέλη του Μεσαίωνα όπου οι Πάπες το καθιέρωσαν, για να μαζεύουν χρήματα και να γεμίζουν τα Παπικά Ταμεία.
Αιώνες αργότερα στην πόλη των Πατρών ανεξήγητες ενέργειες συναδέλφων Δημοτικών Συμβούλων μόνο δια της παραπάνω ρήσης και ότι αυτή υπονοεί μπορούν να λάβουν εξήγηση.
Η αναφορά είναι συγκεκριμένη, παρόλο που έχει άμεση σχέση με το γενικότερο πρόβλημα που ταλανίζει τη Δημοτική αρχή και το Δημοτικό Συμβούλιο, την πόλη της Πάτρας τελικά. Στη συνεδρίαση της 24ης Απριλίου 2012 δυο από τα υπό συζήτηση θέματα είχαν να κάνουν με το πολύ σοβαρό θέμα της συντήρησης των Σχολικών Μονάδων Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.
Εδώ και τουλάχιστον δυο χρόνια οι 280 σχολικές μονάδες συντηρούνται μόνο από τη Διεύθυνση Αυτεπιστασίας του Δήμου Πατρέων, λόγω έλλειψης πιστώσεων που αποστέλλονται από την Κυβέρνηση αποκλειστικά γι’ αυτό το σκοπό. Αυτό σημαίνει ότι ικανοποιούνται μόνο οι ελαφρού τύπου επισκευές δια μέσου των τεχνιτών που υπηρετούν στο Δήμο. Αναφερόμαστε δηλαδή σε όσους από τους τεχνίτες έχουν απομείνει λόγω της αθρόας συνταξιοδότησης των τελευταίων ετών στις τεχνικές υπηρεσίες οι οποίοι πλέον έχουν να καλύψουν και τα σχολεία των πρώην Καποδιστριακών Δήμων.
Εξειδικευμένες επισκευές όμως οι οποίες δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν από τα συνεργεία του Δήμου παραμένουν σε αναμονή. Αναμονή των κονδυλίων με τα οποία θα ανατεθούν οι εργασίες σε εξειδικευμένα συνεργεία με βάση συγκεκριμένες και πάντα νόμιμες διαδικασίες. Αυτός είναι άλλωστε ο λόγος που ζητείται και η έγκριση του Δημοτικού Συμβουλίου, ώστε κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού αλλά και στη συνέχεια κατά τη διάρκεια του επόμενου σχολικού έτους, με βάση ιεράρχηση η οποία θα προκύψει από τα αρμόδια όργανα όπως είναι οι Σχολικές Επιτροπές και η Δημοτική Επιτροπή Παιδείας, να γίνει η αποκατάσταση των ζημιών.
Ιδιαίτερα στην εκπαιδευτική κοινότητα είναι γνωστή η επιτακτική ανάγκη πραγματοποίησης αυτών των εργασιών, μιας και πρόκειται για στέγες και σκεπές που στάζουν μέσα σε αίθουσες διδασκαλίας, για μάντρες που καταρρέουν, για αντικατάσταση κλεμμένων αλεξικέραυνων, για πόρτες και παράθυρα διαλυμένα που κρέμονται επικίνδυνα πάνω από τους μικρούς μαθητές, και πλήθος άλλων αναγκών οι οποίες είναι καταγραμμένες και απαιτείται η άμεση ικανοποίησής τους προκειμένου να εξασφαλιστούν κατάλληλες συνθήκες εκπαίδευσης αλλά κυρίως η ασφάλεια και η σωματική ακεραιότητα των μαθητών.
Και ενώ η κατάσταση είναι γνωστή σε όλους και ιδιαίτερα σε αυτούς που ασχολούνται με την εκπαίδευση, στο Δημοτικό Συμβούλιο η εισήγηση της Δημοτικής αρχής για έγκριση των παραπάνω επισκευών καταψηφίζεται από την αντιπολίτευση και σταματάει κάθε διαδικασία.
Άγνοια πλέον δεν δικαιολογείται σε κανένα. Η κατάσταση είναι δεδομένη και αναλύθηκε διεξοδικά από τους αρμοδίους Αντιδημάρχους. Οι ευθύνες επίσης από εδώ και στο εξής είναι συγκεκριμένες. Κανένας δεν έχει το δικαίωμα να λέει ότι δεν γνώριζε τη σοβαρότητα του θέματος. Ουδείς μπορεί να παίζει με την ασφάλεια των παιδιών μας.
Ο απλός αναγνώστης αυτού του κειμένου δεν θα μπορέσει σε καμία περίπτωση να βρει την αιτία που οι εκλεγμένοι στο ανώτατο όργανο διαβούλευσης της πόλης μας δρουν με τόση ανευθυνότητα. Ακόμα και εμείς οι ίδιοι οι παροικούντες στην Ιερουσαλήμ πολλές φορές αναρωτιόμαστε. Αν όμως ο απλός αυτός αναγνώστης πληροφορηθεί ότι στην Πάτρα, σήμερα για διάφορους λόγους που δεν είναι της παρούσης, η Δημοτική αρχή έχει απολέσει την πλειοψηφία και τελικά απαιτείται, τουλάχιστον στα αυτονόητα, η συνεννόηση και η συναίνεση για να λειτουργήσει η πόλη, θα καταλάβει πολύ εύκολα ποιος είναι ο σκοπός τελικά αυτών των ανθρώπων. Ο σκοπός δεν μπορεί να είναι άλλος παρά ο εξαναγκασμός σε παραίτηση του νόμιμα εκλεγμένου Δημάρχου του Γιάννη Δημαρά.
Κατά τη ρήση «Δρυός πεσούσης πάς ανήρ ξυλεύεται» η αντιπολίτευση στο μεγαλύτερο μέρος της, έχει βάλει σκοπό την παραίτηση του Γιάννη Δημαρά, και επιστρατεύει όλα τα μέσα προκειμένου να βάλει τέλος σ’ αυτό πρωτόγνωρο για τη χώρα μας εγχείρημα. Αυτός είναι για κάποιους που τους στέρησε τη μέχρι σήμερα διαχρονική παντοδυναμία τους και για άλλους, αυτός που τους στερεί το δικαίωμα στο όνειρο. Να γίνουν χαλίφηδες στη θέση του χαλίφη. Αυτός πρέπει ν’ αποχωρήσει και ταυτόχρονα να τιμωρηθεί. Ο σκοπός πρέπει να επιτευχθεί με κάθε μέσο.
Προκειμένου λοιπόν να επιτευχθεί ο σκοπός χρησιμοποιούν κάθε μέσο σαν αυτό που μόλις πριν περιγράφηκε.
Δυστυχώς όμως γι’ αυτούς ο σκοπός δεν αγιάζει πάντοτε τα μέσα. Πολύ δε περισσότερο όταν ο σκοπός είναι καθαρά ιδιοτελής και με ταπεινά εφαλτήρια και φυσικά όταν τα μέσα που χρησιμοποιούνται είναι ότι πιο πολύτιμο και πιο όμορφο έχουμε σ’ αυτή τη μίζερη πόλη σήμερα. Τα ίδια τα παιδιά μας.
Πάτρα 24 Απριλίου 2012
