Δεκαετής θαλασσοπόρος με κουπί για Χαβάη!

 

Του χάλασε τα σχέδια η Λιμενική Αστυνομία!

Άρπαξε βάρκα από την ακτή στο Πασσαλιμάνι και βγήκε στον Σαρωνικό, αλλά ήταν άτυχος, ένα μίλι από την ακτή!

 

Δεκαετής θαλασσοπόρος τράβηξε κουπί, με κατεύθυνση την εξωτική Χονολουλού, πρωτεύουσα της πολυτραγουδισμένης Χαβάης, που στα χρόνια της άνθησής του το 1955, ο τραγουδοποιός Στέλιος Καζαντζίδης  τραγουδούσε και ξετρέλανε μικρούς και μεγάλους, σε ρυθμούς Μανώλη Χιώτη, με την «Αλόμα».

Το τραγούδι «Η Αλόμα» είναι μια από τις πιο εμβληματικές και ιστορικές επιτυχίες του Στέλιου Καζαντζίδη, σε μουσική του Μανώλη Χιώτη και στίχους του Χρήστου Κολοκοτρώνη.  

Το κομμάτι ανήκει στην κατηγορία των «εξωτικών» ή «ινδικών/ανατολίτικων» λαϊκών τραγουδιών που ήταν τεράστια μόδα στην Ελλάδα τη δεκαετία του 1950. Αφηγείται τον πόνο και τη νοσταλγία για μια χαμένη αγάπη σε μακρινές, εξωτικές χώρες. Για την «Αλόμα».

Με τους εξωτικούς στίχους :

«Μακριά στην  Χαβάη, όποιος πάει,

είναι κάποιας μάγισσας η γέννα

που μάγεψε και μένα.

Αλόμα, Αλόμα, με φίλησες στο στόμα!

 

«Στα μακρινά τα ξένα, στην άκρη της ξηράς,
εκεί ζούσε μια κόρη, της μάνας της καημός.
Αλόμα, Αλόμα, γλυκιά μου Αλόμα...» κλπ.

Επηρεασμένος από το κλίμα της εποχής, ο μικρός από το  Παγκράτι Αθηνών κατέβηκε στο Πασσαλιμάνι, άρπαξε τη λέμβο και με τα κουπιά της έβαλε πλώρη για την... Χονολουλού.

Θα διέσχιζε το Σουέζ, που περιβάλλεται από αραβικές χώρες , θα έβγαινε στο Ινδικό Ωκεανό και θα κατέληγε  στην πολυπόθητη νήσο Χαβάη, όπου και η πρωτεύουσά της η Χονολουλού!

Καλά το είχε σκεφτεί το πρόγραμμα που είχε καταρτίσει. Ελάτε όμως που στάθηκε άτυχος, στο πρώτο κιόλας μίλι της θαλασσοπορίας του! Εκεί, που  μόλις είχε απομακρυνθεί  από την ακτή, εκεί ακριβώς έδρασαν οι κακοί άσπονδοι φίλοι του, που ειδοποίησαν το Λιμενικό και να 'σου η ακταιωρός να τον πλευρίζει.

Για που πας νεαρέ; Που είναι η άδειά σου; Το ναυτικό φυλλάδιό σου; Τι να απαντήσει; Είπε πάω για την Χονολουλού! Άστο του λένε, θα έχει κακοκαιρία. Δεν πήρες Δελτίο καιρού. Θα έχει κακοκαιρία, και είναι άγνωστο πότε θα φτιάξει ο καιρός.

Τον αρπάζουν τον βάζουν στο λιμενικό σκάφος και τον βγάζουν στην ακτή.  Ούτε να επιστρέψει κωπηλατώντας δεν του επέτρεψαν. Να ευχαριστηθεί τουλάχιστον κωπηλασία! Και ήταν Απρίλης του 1950!    

Κι από κεί, μεταγωγή με το όχημα του Λιμενικού για την οικία του στο Παγκράτι, όπου τον ανέμεναν με αγωνία οι δικοί του.

Το τι... σοϊλές θα έπεσε επί των πλευρών του, από την μητέρα του, που την κοψοχόλιασε, δεν το μάθαμε. Όμως, εάν ζει σήμερα ακόμη, θα είναι 85 ετών, μπορεί και να μας το πει!

Διαβάστε παρακάτω την είδηση, όπως την κατέγραψε η πατραϊκή εφημερίδα «Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ» της 24 Απριλίου 1950:

 

Εφημερίδα Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ της 24-4-1950.

«Συνελήφθη εις τον Πειραιά ο 10ετής Ν. Θεοφιλάτος, διότι εισήλθε εις το Πασσαλιμάνι εις μίαν λέμβον και ηνοίχθη εις τον Σαρωνικόν διά να μεταβεί, ως ισχυρίσθη, εις την... Χονολουλού.

Όργανα της Λιμενικής Αστυνομίας τον συνέλαβαν εις απόστασιν ενός μιλίου από της ακτής και τον παρέδωσαν εις τους οικείους του, οίτινες διαμένουν εις το Παγκράτι».