Καθηγητές παίρνουν διπλούς μισθούς και εξαφανίζουν το Μνημόνιο

Η Αννούλα, η υπουργός των ανύπαρκτων σχολικών βιβλίων.

Τι άλλο θα ακούσουν τα... μάτια μας και θα δουν τα... αυτιά μας. Φαίνεται ότι εκεί στο 3ο Γραφείο της Β/βάθμιας Εκπαίδευσης στην Πάτρα, όλα λειτουργούν ρολόι. Το Μνημόνιο το εξαφάνισαν και η ζωή περνά τριφυλλή για τους δημοσίους εκπαιδευτικούς. Οι μισθοί πέφτουν τακτικά και ακουτσούρευτοι στην γκανιότα τους και όλοι παιρνούν ζωή χαρισάμενη. Ένα μικρό πρόβλημα που υπάρχει με την μισθοδοσία είναι ότι το Υπουργείο της Αννούλας - που άφησε τρομάρα της τα παιδιά χωρίς βιβλία με την έναρξη της σχολικής χρονιάς - τους ζήτησε να ορίσουν τράπεζα και να ανοίξουν βιβλιάριο χωριστό από αυτό της ή του συζύγου, αλλάζοντάς τους την συνήθεια να έχουν κοινή κατάθεση. 

Αυτό όμως τους μπέρδεψε, τους δικαιούχους και ξαφνικά εδώ και λίγο καιρό βλέπουν στο τραπεζικό βιβλιάριό τους να μπαίνουν διπλοί οι μισθοί για τον ίδιο μήνα. Άρχισαν να σταβροκοπιούνται και να συγχωρούν τα πεθαμένα της Αννούλας με αυτά τα θαύματα που έβλεπαν στο βιβλιάριό τους. Ώσπου ελύθη το μυστήριο και τότε... ακολούθησαν τα γαμοσταυρίδια. Πάλι την πλήρωσαν τα πεθαμένα της! Αφήστε που η ίδια απόκτησε γαμπρούς καθηγητές, τόσους όσοι και οι καθηγητές της Μέσης Εκπαίδευσης!

Τι είχε γίνει; Τίποτε σπουδαίο. Απλώς κατά την εισαγωγή των στοιχείων κάθε εκπαιδευτικού στο σύστημα της μηχανοργάνωσης που εστάλη στην Αθήνα για να ληφθεί υπόψιν ο κάθε εκπαιδευτικός χωριστά, κάποιο ξεφτέρι υπάλληλος τα έκανε μούσκεμα. Αλλά υπομονή από τον επόμενο μήνα ίσως σάξουν τα πράματα. Όμως μισθό δεν νομίζω να πάρουν όσοι πήραν διπλό μέχρι τώρα.

Είπαμε όσοι πείρατε πείρατε!

ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΗΜ. ΜΟΣΧΟΣ 

Σύζυγοι δημ. υπαλλήλων, δηλαδή σύζυγοι κοπρίτες, κατά τον Γιωργάκη!

Αριστερά ο γραμμ. Γ. Λυμπέρης, μέσον ο πρόεδρος Θεόδ. Τσελέπης.

Το να αντιμετωπίζεις με θάρρος και χιούμορ την κατάσταση ακόμη κι αν βρίσκεται σε οδυνηρό σημείο, είναι προνόμιο των πολιτικοποιημένων ατόμων και αυτών που έμαθαν να μην σκύβουν το κεφάλι.  Διότι η ελπίδα πάντα, μα πάντα πεθαίνει τελευταία. Και στην περίπτωση των εργαζομένων της "Ολυμπίας Οδού" στην οποία συμμετέχει η γαλλική εταιρεία VINCI, με το εργοτάξιό της στο Δρέπανο Αχαΐας, που έχει αναλάβει την κατασκευή του αυτοκινητόδρομου Ελευσίνα-Τσακώνα, το παιχνίδι δεν έχει χαθεί στα αποδυτήρια.

Γιαυτό, ως πολιτικοποιημένοι άνδρες, έσπευσαν πρόεδρος και γραμματέας να ξεκινήσουν την συνέντευξή τους που έδωσαν την Πέμπτη 15-9-11, στα γραφεία του Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου Πάτρας, συγχρονισμένοι το πνεύμα των ημερών που καλλιεργούν τα παπαγαλάκια των μεγάλων ΜΜΕ της Αθήνας.

"Είμαι ο πρόεδρος του σωματείου εργαζομένων ΓΑΛΑΡΙΑ", είπε ο Θεόδ. Τσελέπης. "Και έχω σύζυγο που εργάζεται στο Δημόσιο. Δηλαδή είμαι σύζυγος κοπρίτη", είπε. Και όλοι μείναμε άφωνοι!

Με τα ίδια ακριβώς λόγια ξεκίνησε και ο γραμματέας Γιώργος Λυμπέρης. Γιατί και αυτός έχει γυναίκα που εργάζεται στο Δημόσιο.

Και ω του θαύματος, την ίδια ημέρα στην πρωτεύουσα, ο Γιώργος Παπανδρέου μιλώντας στους υπουργούς του, στηλίτευσε την στάση των ΜΜΕ και των Δημοσίων Υπαλλήλων, διότι τα πρώτα αντιδρούν στο ξεχαρβάλωμα της ΕΡΤ και οι δεύτεροι αντιστέκονται στο ενιαίο μισθολόγιο που συνοδεύεται από την χατζάρα των απολύσεων.

"Ο καθένας φτιάχνει το τσιφλίκι του, το φέουδό του" είπε και αφού ταύτισε όλο το Δημόσιο με το πελατιακό κράτος που έστησε το κόμμα του επί τόσα χρόνια, ακολουθώντας συνταγές των προκατόχων του απεφάνθη ότι "σε αυτό πρέπει να μπει ένα τέλος".

Πληροφορίες, της ιδίας ημέρας, που ήθελαν το ίδιο τέλος να έμπαινε και στο επίδομα τριτέκνου 2.145 ευρώ το χρόνο, που λαμβάνει ο αντιπρόεδός του Θ. Πάγκαλος, πέραν του παχυλού μισθού του ως αντιπροέδρου, ελέγχοναι ως ανακριβείς.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΗΜ. ΜΟΣΧΟΣ

Από την ομιλία Παπανδρέου στη ΔΕΘ

''Θα αγωνιστώ να υπάρχει τουλάχιστον ένας εργαζόμενος σε κάθε οικογένεια'' 

 είπε σε μια αποστροφή του λόγου του ο ψοφοδεής Πρωθυπουργός του Μνημονίου. Πολλοί συμφώνησαν ότι αυτή η δήλωση μπορεί να διαβαστεί και αλλιώς. 

Δείτε μερικές παραλλαγές της:

''Θα αγωνιστώ να υπάρχουν 3-4 άνεργοι σε κάθε οικογένεια''

Ή

"Η χώρα θα βγει από την κρίση αν σε κάθε 4-5 άτομα, δουλεύει ο ένας"

Ή

"4.000.000 εργαζόμενοι ταλαιπωρούν 7.000.000 Έλληνες και μας έφτασαν εδώ που μας έφτασαν".

Ή

"Σε μια οικογένεια φίλου μου βιομήχανου, δουλεύει μόνο αυτός. Μια χαρά τα βγάζουν πέρα".

Ή

"Είναι ανήθικο σε μια οικογένεια να δουλεύουν δύο, γιατί σε μια άλλη δεν θα δουλεύει κανένας".

Ή

"θα απολυθούν από το δημόσιο όσοι υπάλληλοι έχουν κι άλλο εργαζόμενο στην οικογένεια τους".

Ή

"Εργασία μήτηρ πάσης κακίας"

Και κάτι ακόμη, τελευταίο:

Να μην ξεχάσουμε εμείς οι μπουρζουάδες μεροκαματιάρηδες το επίδομα τρίτεκνου σε κείνο το αδύνατο παιδοβούβαλο, τον Πάγκαλο. 2.145 ευρώ το χρόνο είναι αυτά και τα έχει ανάγκη απόλυτη το παιδί. Βρε ούστ!

Η ΔΗΜΑΡ χωρίς ΣΥΝ, ΣΥΡΙΖΑ θέλει τον σοσιαλιστικό χώρο

Αρνείται συνεργασία με τον ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ.

Δηλώσεις του προέδρου της Φ. Κουβέλη

 

Ερωτηθείς ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ Φ. Κουβέλης για το αν πρέπει να προκηρυχθούν σύντομα εκλογές απάντησε πως για τη ΔΗΜΑΡ το ζητούμενο είναι η αλλαγή του περιεχομένου της πολιτικής και πως, αν δεν υπάρξει, «τότε οι εκλογές προβάλλουν ως η μόνη λύση διεξόδου για τον ανακαθορισμό των πολιτικών συσχετισμών».  Ξεκαθάρισε ότι σε τέτοια περίπτωση το κόμμα του θα κατεβεί αυτόνομο και απέρριψε εκ νέου οποιαδήποτε συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ και τον ΣΥΝ.

«Ούτε ο ΣΥΝ, πολύ δε περισσότερο ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ ανταποκρίνονται στα κριτήρια τα οποία θέσαμε για την ανασυγκρότηση του ευρύτερου σοσιαλιστικού και δημοκρατικού χώρου. Και το λέω αυτό διότι η αναφορά σε επιστροφή σε παλαιοκομμουνιστικές θέσεις είναι πρόδηλο ότι αφορά κι αυτές τις δυνάμεις. Και βεβαίως θα σας έλεγα ότι δεν είναι ευχερής ο διαχωρισμός του Συνασπισμού από τον ΣΥΡΙΖΑ, όταν μάλιστα ο Συνασπισμός μετέχει στον ΣΥΡΙΖΑ και μάλιστα σε έναν ΣΥΡΙΖΑ εξελισσόμενο με δομές κόμματος.

Διαφορετικά αν είχαν τα πράγματα, θέλω να σας βεβαιώσω ότι δεν θα αποχωρούσε το 35% των μελών του συνεδρίου του Συνασπισμού, το οποίο προσήλθε στη συγκρότηση της Δημοκρατικής Αριστεράς. Το πρόβλημα είναι βαθύτατα πολιτικό, υπάρχουν πολιτικές διαφορές, έως και αντίπαλες θέσεις» είπε.

Με την αριστερά της ευθύνης

Της ΡΟΥΛΑΣ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΠΟΥΛΟΥ

Το κόμμα της Δημοκρατικής Αριστεράς ιδρύθηκε σε μια κρίσιμη περίοδο για τη χώρα και τον λαό μας. Ίσως κι εκείνοι που πρωτοστάτησαν στην ίδρυσή του να μην περίμεναν πως η κατάσταση θα έφτανε πολύ γρήγορα στο "απροχώρητο". Ωστόσο αυτή είναι η πραγματικότητα. Με την κύρια ευθύνη των δύο κομμάτων που κυβερνήσανε τη χώρα από τη Μεταπολίτευση και μετά, βρεθήκαμε στο χείλος του γκρεμού. Να μην αραδιάσω τις αιτίες που οδήγησαν ώς εδώ την κατάσταση. Είναι άλλωστε γνωστές σε όλους τώρα πια. Εκείνο που έχει σημασία πάντως είναι πως η μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών έχει συνειδητοποιήσει ποιοι μας φέρανε ώς εδώ, δηλαδή το ΠΑΣΟΚ και η Ν.Δ. και δεν τρέφει πια καμιά, μα καμιά εμπιστοσύνη σ' αυτούς.

Να γιατί ένα καινούργιο κόμμα μπορεί να γεννήσει ελπίδες σ' αυτόν τον κόσμο, που, απογοητευμένος καθώς είναι, αρχίζει ν' αμφισβητεί ακόμη και το υπάρχον κοινοβουλευτικό πολίτευμα. Και το κόμμα της Δημοκρατικής Αριστεράς έχει όλες τις δυνατότητες για έναν τέτοιο ρόλο.

Το ερώτημα που πρέπει να μας απασχολεί είναι τούτο: Γιατί ιδρύθηκε η Δημοκρατική Αριστερά; Για ν' αποτελέσει έναν ακόμη κρίκο στην αλυσίδα των κομμάτων της αριστεράς και να παραμείνει ένα μικρό κόμμα διαμαρτυρίας ή να συσπειρώνει στις γραμμές του όλον τον κόσμο που απορρίπτει το σημερινό κυβερνητικό μοντέλο, με στόχο τη διαφορετική διακυβέρνηση της χώρας; Σ' αυτό το ερώτημα θα πρέπει να δοθεί απάντηση.

Αν δημιουργήσαμε ένα κόμμα με κεντρικό στόχο το 3% των ψηφοφόρων για να παραμένει στη Βουλή (και σε κάθε εκλογές να τρέμει η καρδούλα μας μήπως μείνουμε εκτός του κοινοβουλευτικού νυμφώνος), σίγουρα θα παραμένουμε χρήσιμοι, αλλά ένα κόμμα με πενιχρά αποτελέσματα. Οι διαμαρτυρίες και οι καταγγελίες δεν δίνουν ποτέ ριζικές λύσεις.

Κατά τη γνώμη μου, που είναι και γνώμη της μεγάλης πλειοψηφίας του κόσμου της αριστεράς, το κόμμα μας πρέπει να στοχεύσει χωρίς χρονοτριβές στη διακυβέρνηση της χώρας. Με άλλα λόγια, θα πρέπει να φτιάξει ένα κυβερνητικό πρόγραμμα, ένα πρόγραμμα που ν' ανταποκρίνεται δίκαια στις ανάγκες των πλατιών στρωμάτων του λαού μας και με βάση αυτό το πρόγραμμα να ζητήσει την ψήφο των Ελλήνων πολιτών.

Το κόμμα μας έχει όλες τις δυνατότητες να κυβερνήσει και να κυβερνήσει σωστά. Είναι γνωστό σ' όλους τους Έλληνες το ήθος και οι ικανότητες του προέδρου του, του Φώτη Κουβέλη. Το ίδιο και των στελεχών του, παρ' όλο που δεν τους δίνεται πάντα η ευκαιρία να φανούν. Στην πορεία των δημοκρατικών αγώνων άλλωστε, θ' αναδειχτούν γρήγορα και καινούργια όπως γίνεται πάντα με την αριστερά.

Οι δισταγμοί δεν είναι πάντα καλοί σύμβουλοι. Άλλωστε γνωρίζουμε ότι και στο παρελθόν, σε δύσκολες στιγμές, όταν αυτός ο χώρος άνοιξε τα φτερά του δεν απέτυχε. Όλα τα παραπάνω βέβαια κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις, που χωρίς αυτές ο κόσμος είναι αδύνατο να μας εμπιστευθεί:

Και πρώτα απ' όλα θα πρέπει να παραμείνουμε η αριστερά του δημοκρατικού δρόμου. Η δημοκρατία στη χώρα μας είναι δημιούργημα δικό μας. Ματώσαμε να τη θεμελιώσουμε και δεν θα τη χαρίσουμε σε κανέναν. Θα αντιτείνει κανείς πως πρόκειται για δημοκρατία με ελλείψεις. Απαντάμε πως θα προσπαθούμε να τη βελτιώνουμε συνεχώς. Μακριά λοιπόν από δογματικές αγκυλώσεις και αριστερίστικους εξτρεμισμούς. Όχι σοβαρές σχέσεις με τους φορείς τους.

Την ίδια ακριβώς στάση θα πρέπει να κρατήσουμε και απέναντι στη γαρνιρισμένη με άφθονες νεοφιλελεύθερες συνταγές "σοσιαλδημοκρατία" που σήμερα εκπροσωπείται από το ΠΑΣΟΚ, ένα κόμμα που ευνόησε στο έπακρο τις πελατειακές σχέσεις, τα ρουσφέτια και τη διαφθορά και, σίγουρα -μαζί με τη Νέα Δημοκρατία- φέρνει την κύρια ευθύνη για το σημερινό κατάντημα.

Θα τα καταφέρει άραγε όλα αυτά η Δημοκρατική Αριστερά; Πρέπει, γιατί μόνο έτσι θα επικυρώσει τον χαρακτηρισμό της ως η "Αριστερά της Ευθύνης". Είναι ένα στοίχημα που πρέπει να κερδηθεί.

Κλείνει το εργοτάξιο της VINCI στο Δρέπανο Αχαΐας;

Στο κέντρο ο πρόεδρος του σωματείου της Vinci Θεόδ. Τσελέπης

Σταματούν στην Πάτρα οι εργασίες του δρόμου Κόρινθος-Τσακώνα!

Με ανάρτηση πανό στο χώρο του εργοταξίου της VINCI στο Δρέπανο Αχαΐας, την ερχόμενη Τρίτη, απαντούν οι εργαζόμενοι του σωματείου «Γαλαρία» στην τρομοκρατία που υφίστανται από την πλευρά της Κοινοπραξίας που έχει αναλάβει την κατασκευή της Ολυμπίας Οδού.

Κλιμακώνοντας δε, τον αγώνα τους, στις 7 και 8 Οκτωβρίου θα ανοίξουν τα διόδια, με συναυλία στην οποία θα συμμετάσχουν καλλιτέχνες και αυτό ως απάντηση στην τακτική της κοινοπραξίας που έχει να πληρώσει μισθούς ακόμη και από επτά μηνών, σε εργαζόμενους που δουλεύουν επί 10 ώρες την ημέρα, σε συνθήκες τρομοκρατίας και απειλών. Χαρακτηριστικό είναι ότι από τα 7 μέλη του Δ.Σ. έχουν απολυθεί τα 4, καθώς και όλη η Ε.Ε., ενώ και στα εναπομείναντα 3 μέλη απαγορεύουν να εργαστούν, να βρεθούν στο χώρο του εργοταξίου ή να έρθουν σε επαφή με τους συναδέλφους τους. Τα παραπάνω ανέφεραν σε συνέντευξη που παραχώρησε το Σωματείο, στα γραφεία του ΕΚ Πάτρας.

Παράλληλα στόχος του Σωματείου είναι αποτρέψει την ματαίωση του έργου, που με ευθύνη της εργοδοσίας και των 25 τραπεζών (14 ξένες και 11 ελληνικές) έχει βαλτώσει από μηνών και σύμφωνα με εσωτερικό έγγραφο ο Διευθυντής του έργου εντέλλεται εντός Σεπτεμβρίου να αποχωρήσει από το εργοτάξιο, αφού – σύμφωνα με τον πρόεδρο του σωματείου εργαζομένων – η εταιρεία κλείνει, τα μηχανήματα πωλούνται και  «εμείς απλώς χρησιμεύουμε στην συντήρησή τους».  Από τους 400 εργαζόμενους του συγκεκριμένου εργοταξίου έχουν απομείνει 40, ενώ στους πέντε άξονες του έργου από τους επτά χιλ. εργάζεται σήμερα το 1%, καθώς από τον προηγούμενο Νοέμβρη έχει σταματήσει η χρηματοδότηση από τις τράπεζες, παρά την υποχρέωση που είχαν αναλάβει. Παράλληλα το ελληνικό δημόσιο είναι το μόνο που πληροί την συμβατική του υποχρέωση. Από δε τον Ιούνιο το έργο έχει σταματήσει οριστικά, με την αιτιολογία ότι μειώθηκε η κυκλοφορία οχημάτων και η αντίστοιχη είσπραξη διοδίων. Όμως αυτό δεν προβλέπεται από την σύμβαση. Πολύ περισσότερο που η σύμβαση ορίζει ότι οι κατασκευαστές είναι υποχρεωμένοι να εξασφαλίσουν χρηματοδότηση οι ίδιοι (αρ. ΦΕΚ 279/20.12.07).

Πάντως σύμφωνα με τον κ. Μαγκριώτη τα έσοδα της εταιρείας τον Ιούλιο του 10 έφταναν τα 150 εκ. ευρώ. Τώρα πλησιάζουν τα 190, την στιγμή που το ελληνικό δημόσιο έχει διαθέσει τα 244 από 550 εκ. ευρώ που του αναλογούν για την κατασκευή. Αυτό σημαίνει πως η εταιρεία είναι ήδη κερδοφόρα.

Ακόμη και εάν βρεθεί λύσει, θα είναι προσωρινή και η επανεκκίνηση του έργου θα γίνει την ερχόμενη Άνοιξη, με σκοπό την κατασκευή του έργου μέχρι την Πάτρα μόνον και για το υπόλοιπο κομμάτι η κοινοπραξία σκοπεύει να ζητήσει την συνομολόγηση νέας σύμβασης.

Είναι ορατό το ενδεχόμενο η κοινοπραξία να προσφύγει ζητώντας ακύρωση της σύμβασης, προκειμένου να διεκδικήσει την παραχώρηση των δρόμων από το δημόσιο και για τα επόμενα 40 χρόνια να εισπράττει τα διόδια.

Είναι ορατό το ενδεχόμενο η κοινοπραξία να προσφύγει ζητώντας ακύρωση της σύμβασης, προκειμένου να διεκδικήσει την παραχώρηση των δρόμων από το δημόσιο και για τα επόμενα 40 χρόνια να εισπράττει τα διόδια.

                                     

Δείτε το Βίντεο

ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ «Χ» ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ

Ένα σκοτεινό σημείο της σύμβασης είναι αυτό του «Ανεξάρτητου Μηχανικού» που είναι και ο επιβλέπων  της πορείας του έργου, πλην όμως αυτός ο Μηχανικός είναι παράλληλα και μισθωτός των εταιρειών που καλείται από την σύμβαση να τις ελέγχει. «Αυτό αποτελεί μια μεγάλη απάτη» είπε ο πρόεδρος του σωματείου Θόδωρος Τσελέπης. Ακόμη σημείωσε ότι η σύμβαση  σχεδιάστηκε επί υπουργίας Σουφλιά και ψηφίστηκε από την σημερινή κυβέρνηση και την ΝΔ. Αξιοσημείωτο ακόμη είναι ότι ο γ.γ. του τότε υπουργού Σουφλιά σήμερα είναι στέλεχος της «Ολυμπίας Οδού». Ακόμη προεβλέπετο ότι οι απαλλοτριώσεις θα είχαν τελειώσει σε ένα χρόνο, πράγμα αδύνατο για τα ελληνικά δεδομένα και τούτο άνοιξε την πόρτα για αποζημειώσεις των εργολάβων από την πρώτη στιγμή. Επίσης το κόστος προϋπολογίστηκε ότι θα ανέλθει στα 2,177 δις. ευρώ και η συμβολή της κοινοπραξίας θα είναι 7%, το 32% από εισπράξεις διοδίων, το 20% από επιδότηση ελληνικού κράτους και Ε.Ε. και 41% από τραπεζικά δάνεια. Στην σύμβαση του 07 ομολογείται ότι το 2022 θα έχει κατασκευαστεί ο δρόμος και επί 15 χρόνια παραχωρείται στην εταιρεία με υποχρέωσή της να αποδίδει το 93% των εσόδων από τα διόδια. Πλην όμως με την ανοχή της ελληνικής κυβέρνησης όλα πάνε να αλλάξουν και παρόλο που το έργο ουσιαστικά έχει σταματήσει οι οδηγοί καλούνται να πληρώνουν διόδια για έναν ευρωπαϊκό δρόμο που δεν υφίσταται! 

Και κάτι τελευταίο. Οι τράπεζες δάνεισαν χρήματα στους εργολάβους με επιτόκιο 1% έως 1,5%. Τώρα που τα επιτόκια ανέβηκαν ζητούν από το κράτος να πληρώσει τη διαφορά! Έτσι θα συνεχίσουμε να πληρώνουμε μέχρι 65 εκατ. ανά χιλιόμετρο, όταν η Ισπανία με ίδιο γεωγραφικό ανάγλυφο πληρώνει δώδεκα φορές λιγότερο.