Τσίπρας για Ρούμπιο: Πόντιος Πιλάτος στο θέμα του καλωδίου

ΚΑΝΕΤΕ κλικ στον σύνδεσμο: https://www.youtube.com/watch?v=OYom-H0tSzo&t=9s

 

Ζητούμενο παραμένει ποια είναι τα αποτελέσματα

«Είναι καλό πράγμα ο στρατηγικός διάλογος. Είναι ο 6ος γύρος στρατηγικού διαλόγου, με τη διαφορά ίσως ότι τότε αυτός ο διάλογος Ελλάδας-Ηνωμένων Πολιτειών γέννησε τον East Med, ο οποίος στην αργότερα πήγε στις καλένδες

 

Στην συζήτηση του πρόεδρου της ΕΛΑΣ, Αλέξη Τσίπρα με τη δημοσιογράφο, Νίκη Λυμπεράκη στο πλαίσιο του συνεδρίου «Διάλογοι για Αθήνα: Από τον μύθο στη σύγχρονη πόλη» το οποίο διοργανώνει «Το Βήμα», χαρακτήρισε τον ανερικανό υπ. εξ. ως Πόντιο Πιλάτο στο θέμα του περάσματος του Καλωδίου και στα γεγονότα που ακολούθησαν στην Κάσο, αναφερόμενος στην ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου. 

 

Και ο πρώην πρωθυπουργός υποστήριξε ότι δεν υπάρχει, βάσει του διεθνούς δικαίου, υποχρέωση της Ελλάδας να ζητήσει άδεια από την Τουρκία για την πόντιση καλωδίου στην υφαλοκρηπίδα.

Σχολιάζοντας τη θέση του Μάρκο Ρούμπιο ότι το ζήτημα αφορά και άλλες χώρες και θα συζητηθεί κατ’ ιδίαν, ο κ. Τσίπρας είπε ότι του δημιουργείται η αίσθηση μιας στάσης «Πόντιου Πιλάτου»:

«Είναι καλό πράγμα ο στρατηγικός διάλογος. Είναι ο 6ος γύρος στρατηγικού διαλόγου, με τη διαφορά ίσως ότι τότε αυτός ο διάλογος Ελλάδας-Ηνωμένων Πολιτειών γέννησε τον East Med, ο οποίος στην αργότερα πήγε στις καλένδες, και σήμερα το ζητούμενο δεν είναι αν συζητάμε, αν διεξάγουμε στρατηγικό διάλογο, αλλά ποια είναι τα αποτελέσματά της. Μέχρι σήμερα, ομολογώ ότι περιμένω να δω τις δηλώσεις μετά τη συνάντησή του με τον πρωθυπουργό, αλλά οι πρώτες δηλώσεις μετά τη συνάντησή του με τον υπουργό Εξωτερικών προξενούν προβληματισμό. Διότι το ζήτημα του καλωδίου να σημειώσω, δεν μιλάμε για έναν αγωγό με βάση το διεθνές δίκαιο εάν περνάει, που δεν περνάει από την Τουρκική υφαλοκρηπίδα, αλλά με βάση το διεθνές δίκαιο ένας αγωγός αν περνούσε από την υφαλοκρηπίδα άλλης χώρας, υποχρεούσαι να ζητήσεις άδεια. Εδώ μιλάμε για ένα καλώδιο τηλεπικοινωνίας, σύμφωνα με τη σύμβαση της θάλασσας, το διεθνές δίκαιο δηλαδή, δεν υπάρχει καμία υποχρέωση, μια χώρα να ζητάει την άδεια άλλης χώρας, ακόμα κι αν περνούσε από την υφαλοκρηπίδα της. Και άκουσα από τον υπουργό Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών να λέει ότι είναι ένα ζήτημα που δεν αφορά μονάχα την Ελλάδα, αφορά και άλλες χώρες, και θα τα συζητήσουμε κατ’ ιδίαν. Περίπου μου φάνηκε σαν “λύστε το πρόβλημα, Πόντιος Πιλάτος, δεν παίρνω θέση”.

Το ζήτημα αυτών των επισκέψεων δεν είναι μονάχα οι φωτογραφίες και οι ωραίες ομιλίες, είναι και το τι πραγματικά κερδίζει η χώρα. Μακάρι να πέφτω έξω, αλλά φοβάμαι ότι αυτοί που θα κερδίσουν είναι οι ΗΠΑ που μάλλον επιδιώκουν την αγορά νέων εξοπλιστικών προγραμμάτων από την Ελλάδα, μακάρι λέω να πέφτω έξω, αλλά εγώ θα περίμενα σήμερα μια ουσιαστική δήλωση στήριξης του διεθνούς δικαίου και το αναφέρω το δικαιώματος της χώρας να προχωρήσει στην υλοποίηση του διεθνούς δικαίου υπερασπίζοντας τα συμφέροντά τους».

«Το πνεύμα της Πνύκας δεν συνάδει με την αντίληψη του “δίκαιου του ισχυρού”»

«Αν δεν κάνω λάθος, μόνο μια φορά, το 1959, δόθηκε η δυνατότητα σε υπουργό ξένης κυβέρνησης να μιλήσει στη Πνύκα. Τον Γάλλο υπουργό Πολιτισμού τότε. 

Επί των ημερών μου είχα προσκαλέσει τον Γάλλο πρόεδρο, τον Μακρόν, να μιλήσει στη Πνύκα. Ήταν να μιλήσει και ο Ομπάμα, για λόγους ασφαλείας επέλεξε να πάει στο Νιάρχος. 

Προφανώς η Πνύκα έχει έναν ιδιαίτερο συμβολισμό, και θα ήθελα σήμερα να δω αν ο υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών θα εκφωνήσει μια ομιλία που θα λάβει υπόψη την ιδιαιτερότητα του σημείου, τον συμβολισμό αυτού του τοπόσημου. 

Η Ελλάδα είναι η γενέτειρα της δημοκρατίας, μην το ξεχνάμε, και η δημοκρατία απειλείται από την άνοδο της ακροδεξιάς και από μια ακραία λογική, ακραία αντίληψη, για το «δίκαιο του ισχυρού». Νομίζω ότι το πνεύμα της Πνύκας δεν συνάδει με την αντίληψη του “δίκαιου του ισχυρού”.

Δεν λέω ότι κακώς παραχωρήθηκε, λέω ότι είναι μια, αν θέλετε, παρακινδυνευμένη απόφαση, πολύ τολμηρή απόφαση, δεδομένου ότι γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά ότι το κίνημα Μάγκα που εκπροσωπεί, ο σημερινός πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, κατά καιρούς είχε τοποθετήσεις οι οποίες ήταν απολύτως οριακές σε σχέση με το θέμα της δημοκρατίας και των κυριότητας. Δεν συνάδει η δημοκρατία με την είσοδο στο Καπιτώλιο. 

Άρα, βεβαίως, αν ο υπουργός Εξωτερικών μείνει αμιγώς στη θέση και στον ρόλο του ως υπουργός Εξωτερικών και δεν κάνει μια ιδεολογικά φορτισμένη τοποθέτηση, προφανώς δεν θα υπάρχει ζήτημα. Αν όμως συμβεί το αντίθετο, νομίζω ότι είναι μια τολμηρή επιλογή της κυβέρνησης που θα τη χρεωθεί».