Διεθνής διαγωνισμός για κατεδάφιση 22 αυθαιρέτων στη Μακρόνησο

Αυθαίρετες κατασκευές έχουν "κυκλώσει" τον χαρακτηρισμένο από την αείμνηστη Υπ.Πο. Μελίνα Μερκούρη, τον Μάιο του 1989, ιστορικό τόπο της Μακρονήσου. Βοσκή κατσικιών ανάμεσα στα λείψανα της εφιαλτικής εποχής στο νησί, που οι ιδιοκτήτες τους δεν σέβονται ούτε την αγία Τράπεζα στο Ιερό της εκκλησίας του Α'ΕΤΟ. Γεμάτος περιττώματα ο χώρος του Ναού. Οι κυβερνήσεις της Δεξιάς αδράνησαν επί χρόνια για να σβηστούν τα πειστήρια της σφαγής των πάνω από τριακοσίων δημοκρατικών φαντάρων, που αντιστάθηκαν στην εγκληματική αυθαιρεσία,  του 1948, από τους Βασιλόπουλο, διοικητή ΑΈΤΟ και  στρατοπεδάρχη Μακρονήσου συνταγματάρχη Μπαϊρακτάρη. Αλλά και του εφιάλτη που έζησαν 100 χιλιάδες εξόριστοι εκεί, από το 1947, που άνοιξε (με προτροπή των Βρετανών απ' το 1946) έως το 1957, που έκλεισε καθώς η Δημοκρατία στη χώρα άνοιγε τις φτερούγες της και τον επόμενο χρόνο έφερνε την Ενιαία Δημοκρατική Αριστερά (ΕΔΑ) αξιωματική αντιπολίτευση με 24% στις εκλογές του 1958. Τετρακόσιοι φαντάροι αρνήθηκαν να υπογράψουν δήλωση μετανοίας και ο μονόφθαλμος υπολοχαγός του ΓΈΤΟ, Μιχ. Μπαρούχος, δολοφόνησε με το πιστόλι του δεκαέξι φαντάρους επί τόπου, γιατί αρνήθηκαν, ενώ από τους συγκεντρωθέντες μετά την σφαγή στη χαράδρα, τετρακόσιους από αυτούς, που επέμειναν στην άρνηση οι βασανιστές τους έκλεισαν στο σύρμα. Μεταξύ αυτών και ο Πατρινός μακρονησιώτης Ανδρέας Μαλλιώρης! 

https://gzmosxos.blogspot.com/2018/02/blog-post_859.html - Ανδρέας Μαλλιώρης

Η ΣΥΓΚΑΛΥΨΗ ΤΗΣ ΣΦΑΓΗΣ 350 ΦΑΝΤΑΡΩΝ ΤΟ 1948, ΣΤΟ ΜΑΚΡΟΝΗΣΙ 

Ο Μίμης Βρονταμίτης, καπετάνιος του επιταγμένου καϊκιού «Άγιος Νικόλαος» που μετέφερε τα πτώματα στο πολεμικό πλοίο για φουντάρισμα  στο βυθό του Σαν Τζιότζιο, αποκαλύπτει

«Ανοιγόμασταν τη νύχτα στον Κάβο Ντόρο. Εκεί στο Σαν Τζιόρτζιο περίμενε καράβι πολεμικό. Οι ναύτες παίρνανε τους σκοτωμένους φαντάρους και τους χώνανε μέσα σε συρμάτινα δίχτυα με βαρίδια και τους φουντάρανε στο βυθό της θάλασσας. Οι νεκροί όλοι – όλοι ήταν 350 κοντά, τους μέτραγα έναν – έναν και ήταν 350 φαντάροι νεκροί. Αυτή ήταν η πιο τραγική περιπέτεια που έζησα στη ζωή μου».

Μίμης Βρονταμίτης, καπετάνιος του επιταγμένου καϊκιού «Άγιος Νικόλαος».

 

Συνέβη μεταξύ Φλεβάρη και Μάρτη του 1948. Δολοφονήθηκαν 300 κρατούμενοι. Οι πάντες αποσιώπησαν και αποσιωπούν. Η πολιτεία και η Δικαιοσύνη συνεχίζουν επί 68 και περισσότερα χρόνια να μην τολμούν και να μη θέλουν, έστω και για την ιστορική αλήθεια, να φωτίσουν το φαινόμενο Μακρόνησος, έστω και μερικές πτυχές του, όπως είναι η σφαγή στο Α’ Τάγμα Σκαπανέων. 

(Αναρτημένο από το Δίκτυο Ελεύθερων Φαντάρων ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ-

http://diktiospartakos.blogspot.com/2016/03/68-350.html την 25-3-2016)

Γ. Σταθάκης: Το πρώτο βήμα για την αποκατάσταση αυτού του μοναδικού ιστορικού συμβόλου

Κατσίκια, βόσκουν παρανόμως στον ιστορικό χώρο!

Ήγγικεν η ώρα, από το Μακρονήσι, τόπο μαρτυρίου για χιλιάδες πολιτικούς κρατούμενους, να απομακρυνθούν τα αυθαίρετα κτίσματα και εγκαταστάσεις, κάποια εκ των οποίων ανεγέρθηκαν με υλικό από τα χαλάσματα της εγκατάλειψης (πέτρα από τα στρατόπεδα).

Η δημοσιογράφος Σταυρογιάννη Λούλη-Έντυπη έκδοση εφημερίδας ΑΥΓΗ  στο σημερινό φύλλο, γράφει ότι ήδη προκηρύχθηκε διεθνής ανοιχτός ηλεκτρονικός διαγωνισμός από το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας για την παροχή υπηρεσιών εκτέλεσης τελεσίδικων αποφάσεων κατεδάφισης κατασκευών και κτισμάτων, 22 τον αριθμό, από τον χαρακτηρισμένο ιστορικό τόπο της Μακρονήσου κατά παράβαση της απόφασης του υπουργείου Πολιτισμού η οποία χρονολογείται από το 1989 και του μετέπειτα προστατευτικού Προεδρικού Διατάγματος του 1995 που εκδόθηκε από το τότε ΥΠΕΧΩΔΕ. 

Εξ αυτών τα 15 εντοπίζονται στη Ζώνη Ι (εγκαταστάσεις στρατοπέδου) και άλλα επτά στη Ζώνη ΙΙ (υπόλοιπο ορεινό τμήμα της νήσου).

Η Ζώνη Α, κατά το Π.Δ. αυξημένης προστασίας, απέναντι από το Λαύριο, περιλαμβάνει το δυτικό τμήμα του νησιού με τα έξι στρατόπεδα και «τον περιβάλλοντα χώρο να ορίζεται από την κορυφογραμμή του νησιού και τη θάλασσα». 

Η Ζώνη Β εκτείνεται στο υπόλοιπο ορεινό τμήμα του νησιού και επιτρέπονται ελάχιστες ήπιες χρήσεις (καταφύγια και ποτίστρες ζώων, κατασκευή δικτύου μονοπατιών, μελισσοκομία με εναπόθεση μόνον κυψελών, καλλιέργεια φαρμακευτικών φυτών). 

Ο διαγωνισμός είναι προϋπολογισμού 230.000 ευρώ με ΦΠΑ και οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να υποβάλουν τις προσφορές τους έως και τη 12η Ιουλίου, με ημερομηνία αποσφράγισης τη 18η του ίδιου μήνα. Η διάρκεια της εργολαβίας ορίζεται μέχρι και τα τέλη του 2021. 

Το έργο κατεδάφισης έχει ενταχθεί από τις 22 Μαΐου για χρηματοδότηση στο Πρόγραμμα του Πράσινου Ταμείου (Δράσεις Περιβαλλοντικού Ισοζυγίου 2019).

Με τον διαγωνισμό για την κατεδάφιση αυθαιρέτων γίνεται το πρώτο βήμα για την αποκατάσταση αυτού του μοναδικού ιστορικού συμβόλου, υπογράμμισε ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας Γ. Σταθάκης, θυμίζοντας ότι «η Μακρόνησος τυγχάνει προστασίας μετά τον χαρακτηρισμό της ως ιστορικού μνημείου από την αείμνηστη Μελίνα Μερκούρη». 

Ταυτόχρονα στη δήλωσή του χαρακτηρίζει την αυθαίρετη δόμηση, που αναπτύχθηκε τις προηγούμενες δεκαετίες στο μαρτυρικό νησί, «πρόκληση απέναντι στην Πολιτεία και στους νόμους». Ο νέος διεθνής διαγωνισμός του ΥΠΕΝ είναι ο δεύτερος κατά σειρά για την κατεδάφιση αυθαιρέτων. 

Για τα 21 από τα αυθαίρετα της Μακρονήσου έχουν συνταχθεί σχετικές εκθέσεις αυτοψίας από την αρμόδια για την καταγραφή Υπηρεσία Δόμησης (ΥΔΟΜ) Σύρου και έχουν καταστεί τελεσίδικες. 

Για ένα, όπως καταγράφεται στο σχετικό παράρτημα του διαγωνισμού, εκκρεμεί ένσταση στο ΣΥΠΟΘΑ (Συμβούλιο Πολεοδομικών Θεμάτων και Αμφισβητήσεων), ενώ για δύο κτίσματα εμφανίζονται ιδιοκτήτες.



Αυτοψία πριν από δύο χρόνια

Τη διαχρονική εγκατάλειψη της Μακρονήσου από την Πολιτεία «έσπασε», πρώτη φορά στα χρονικά, η αυτοψία τετραμελούς κλιμακίου επιθεωρητών Περιβάλλοντος και Δόμησης του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, η οποία έγινε πριν από δύο χρόνια, 13 Ιουνίου, στο νησί. 

Τότε εντοπίστηκαν οι αυθαίρετες επεμβάσεις και παράνομες χρήσεις και ξεκίνησαν και οι σχετικές διαδικασίες. Στη γενική περιγραφή εργασιών του διαγωνισμού μεταξύ άλλων αναφέρεται πως οι προς κατεδάφιση αυθαίρετες κατασκευές είναι κυρίως περιφράξεις από οπλισμένο ή άοπλο σκυρόδεμα ως συνδετικό υλικό και φυσική πέτρα από τις εγκαταστάσεις του στρατοπέδου της Ζώνης 1 μετά της θεμελίωσης αυτών, οι οποίες αποτελούν τμήμα αυθαιρέτων κατασκευών κατά παράβαση των περιορισμών δόμησης του Προεδρικού Διατάγματος προστασίας της νήσου.

Επιπρόσθετα προβλέπεται κατά την εκτέλεση της εργολαβίας η αποκατάσταση του περιβάλλοντος χώρου διά της αποκομιδής οποιουδήποτε δομικού στοιχείου ώστε να επανέλθει στην προτέρα φυσική του κατάσταση, ενώ περιλαμβάνεται ειδική πρόνοια για τις πέτρες που έχουν αποσπαστεί. 

Αναφέρεται επί λέξει ότι «οι φυσικοί λίθοι που λήφθηκαν από τις παλιές εγκαταστάσεις της νήσου για την κατασκευή των αυθαίρετων κατασκευών, που θα προκύψουν από την κατεδάφιση θα εναποτεθούν σε κατάλληλα σημεία της νήσου που θα υποδειχθούν από το ΤΕΔΚ/ΣΕΝΕ (επιθεωρητές Περιβάλλοντος) σε συνεργασία με το ΥΠΠΟ για την αποκατάσταση των μνημείων».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ:  
Επιτέλους κατεδάφιση αυθαιρέτων στη Μακρόνησο