Σημεία από τη συνέντευξη του εκπροσώπου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Κώστα Ζαχαριάδη, στον Ρ/Σ «Στο Κόκκινο 105.5» και τους δημοσιογράφους Γιώργο Βούλγαρη και Σπύρο Γκουτζάνη
Για τα οικονομικά μέτρα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση
Βλέπω από χθες ένα κλίμα πανηγυρικό, και από την κυβέρνηση και από διάφορους αναλυτές, και πραγματικά θέλω να καταλάβω: θεωρούμε επιτυχία της κυβέρνησης να βάζει έναν στόχο μαζέματος φόρων και αυτό τον στόχο να τον ξεπερνάει κατά 6 δισεκατομμύρια; Είναι επιτυχία ή αποτυχία; Κατά τη γνώμη μου είναι αποτυχία και μάλιστα μεγάλη. Και αυτό γιατί; Γιατί τα τελευταία τρία χρόνια αυτό πάει αθροιστικά πάνω από τα 12,5 δισ. Τα χρήματα τα οποία μαζεύει στο υπερπλεόνασμα η κυβέρνηση, είναι χρήματα τα οποία τα παίρνει από τους πολίτες. Και πώς τα παίρνει από τους πολίτες; Με τους φόρους. Δεν υπάρχει άλλος μηχανισμός.
Τώρα τι κάνει; Παίρνει πολλά από τη μία τσέπη, -12 δισ. πλεόνασμα και υπερπλεόνασμα- και δίνει 500 εκατ. στην άλλη. Πρέπει να πανηγυρίζουμε; Θα πει κανείς, «μα και 50 ευρώ το χρόνο να πάρεις δεν είναι καλό»; Εγώ λέω και μισό ευρώ καλό είναι, αλλά το θέμα εδώ είναι το ύψος των αναγκών. Και εάν, ακόμα και με αυτό το βοήθημα, τα «ρουθούνια» θα είναι πάνω από το νερό ή κάτω από το νερό, σε σχέση με το πως ήταν πριν.
Γιατί τι βλέπουμε; Γίνονται τα τελευταία χρόνια κάποιες αυξήσεις, δίνονται κάποια επιδόματα. Και όμως την ίδια στιγμή, επειδή η ακρίβεια, δηλαδή ο μηχανισμός ο οποίος μαζεύει τους φόρους και τα πλεονάσματα είναι τεράστια, η αγοραστική δύναμη υποχωρεί. Σου λένε ότι το 2019 με λιγότερα χρήματα κάναμε περισσότερα πράγματα. Όντως. Όταν μια γκαρσονιέρα είχε 300 ευρώ και τώρα έχει 650 για να τη νοικιάσεις.
Για το αν μπορεί κυβέρνηση να ξεπεράσει τις δυσκολίες της με τα μέτρα που ανακοίνωσε
Νομίζω ότι η κυβέρνηση είναι πάρα πολύ πιεσμένη. Όλο και περισσότεροι συνειδητοποιούν ότι αυτή η κυβέρνηση, η οποία εκλέχθηκε πριν από επτά χρόνια με συνθήματα το επιτελικό κράτος, την αριστεία, ότι είναι τεχνοκράτες κλπ., κάτω από τον μανδύα μιας πολυτελούς και υπερκοστολογημένης επικοινωνίας που την πληρώνουμε όλοι μας, φαίνεται ότι δεν είναι τίποτα από αυτά.
Είναι παλαιοκομματικοί. Δεν έχουν κανένα στοιχείο αριστείας. Είναι βαθύτατα διεφθαρμένοι. Και η μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία, καθώς δεν αξιοποιήθηκε η ευκαιρία αυτών των 7 χρόνων μετά από την έξοδο από τα μνημόνια, με το Ταμείο Ανάκαμψης, με τη μεγάλη ρευστότητα, αντί να έχει πραγματική ανάκαμψη στα εισοδήματα, ένα ισχυρότερο και αποτελεσματικότερο κοινωνικό κράτος, που το έχουμε όλοι ανάγκη, βρίσκεται βαλτωμένη και υποφέρει από την ακρίβεια και τις δυσκολίες της εποχής μας.
Άρα νομίζω ότι η κυβέρνηση έχει μπει σε μια φάση αναντίστρεπτης φθοράς. Βεβαίως κρατάει δυνάμεις, γιατί η Νέα Δημοκρατία, μην το ξεχνάμε και μην το υποτιμούμε και μπράβο τους για τον εαυτό τους, είναι μια παράταξη στην ελληνική κοινωνία. Είναι ένας χώρος ο οποίος ακόμα και όταν περνάει δυσκολίες είναι συμπαγής. Ενώνονται.
Άρα λοιπόν, ναι, η Νέα Δημοκρατία έχει απαξιωθεί, έχει πέσει, έχει κρατήσει μια πολύ μικρότερη ομάδα, συσπειρωμένη στη νέα κατάσταση και υπάρχει γκρίνια και στο εσωτερικό μεγάλη. Την είδαμε να βγαίνει και στα μίντια τις προηγούμενες μέρες. Είναι δουλειά όλων των υπολοίπων πώς θα μπορέσουν να εκφράσουν τη δυσαρέσκεια από αυτή την πολιτική αλλά και την προσδοκία, την ελπίδα για κάτι καλύτερο.
Για την νέα πολιτική γεωγραφία
Στον χώρο τον δικό μας δυστυχώς «έσπασε» η παραταξιακή λογική. Δηλαδή μέχρι το 2012 το ΠΑΣΟΚ ήταν ο βασικός φορέας των ψηφοφόρων του χώρου της Κεντροαριστεράς, εγώ ποτέ δεν ανήκα σε αυτό τον χώρο αλλά αυτός ήταν.
Από το ‘12 μέχρι και το ’23, πριν τις εκλογές, αυτό τον ρόλο τον έπαιξε ο ΣΥΡΙΖΑ. Δηλαδή όταν το ΠΑΣΟΚ κυβέρνησε με τη Νέα Δημοκρατία υπήρξε μια μεγάλη μετατόπιση των ψηφοφόρων. Νομίζω και με δομικά χαρακτηριστικά, -γι‘ αυτό το ΠΑΣΟΚ δεν έχει ανακάμψει, παρόλο που ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ έχει περάσει μια μεγάλη δοκιμασία τα τελευταία χρόνια- προς την πλευρά του τότε ΣΥΡΙΖΑ.
Αυτή τη στιγμή, ενώ η Νέα Δημοκρατία έχει όλα αυτά τα προβλήματα, η δική μας παράταξη είναι πολυδιασπασμένη και πολυτεμαχισμένη. Αυτό το ζήτημα πρέπει να το λύσουμε. Δηλαδή ας σκεφτούμε και τους άλλους. Το 2012, όταν η Νέα Δημοκρατία, είχε προβλήματα, μέσα σε ένα απόγευμα η κ. Μπακογιάννη επέστρεψε υπό την ηγεσία του Αντώνη Σαμαρά.
Ενότητα και ανασύνθεση στην Προοδευτική Παράταξη
Εγώ πιστεύω ότι και μπορεί να τα βρει και πρέπει να τα βρει και θα τα βρει. Και δεν υπάρχει άλλη λύση και δεν θα μας συγχωρήσει κανένας αν δεν τα βρούμε. Και θα είναι και ντροπή. Σε μια τέτοια δύσκολη συγκυρία, με τέτοια διαφθορά και με τέτοια επίθεση στο Κράτος Δικαίου, στους ευρωπαϊκούς θεσμούς, με τέτοια αλαζονεία, με τέτοιο κυνισμό από την πλευρά της Νέας Δημοκρατίας και του κ. Μητσοτάκη, εμείς να είμαστε διασπασμένοι και σκορπισμένοι.
Στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ μπορεί να κάνει κανείς κριτική σε μια σειρά ζητήματα. Ένα όμως νομίζω δεν μπορεί να μας καταλογίσει. Εμείς είμαστε η κατεξοχήν ενωτική και ανασυνθετική δύναμη στον χώρο. Μπήκαμε και σε πρωτοβουλίες και στην κοινωνία και στην αυτοδιοίκηση και στο Κοινοβούλιο και σε όλα τα επίπεδα. Ακόμα και αν σε μία σειρά ζητημάτων με το τελικό κείμενο ή πρόταγμα δεν ταυτιζόμασταν 100%. Γιατί; Γιατί πιστεύουμε ότι αυτά τα οποία μας ενώνουν με τις άλλες δυνάμεις που θέλουν, μπορούν και το επιθυμούν, είναι περισσότερα από αυτά τα οποία μας χωρίζουν.
Και γιατί αφουγκραζόμαστε, ακούμε, -δεν έχουμε μικρομεγαλισμό, έχουμε πλήρως συνειδητοποιήσει τα νέα δεδομένα-, ότι η κοινωνία έχει ένα βασικό αίτημα στον προοδευτικό χώρο: «βρείτε τα, κάντε κάτι, ενωθείτε για να μπορέσουμε να απαλλαγούμε από αυτή την κατάσταση». «Από αυτή την λαίλαπα», μου λένε πολλοί.
Για τις τοποθετήσεις Κεδίκογλου και Παναγιωτόπουλου
Εμείς έχουμε πάρει μία συλλογική απόφαση και στην Κεντρική Επιτροπή και στην Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία. Νομίζω ότι είναι και συμπεριληπτική, τους χωράει όλους, και συνθετική και βαθύτατα ενωτική.
Άκουσα χθες με πολύ ενδιαφέρον και αυτά που είπε η κ. Γεροβασίλη στην τηλεόραση και αυτά τα οποία λέει ο Σωκράτης Φάμελλος σήμερα το πρωί στην τηλεόραση, χθες στο φόρουμ των Δελφών, να δουλέψουμε όλοι μαζί για την υλοποίηση αυτής της απόφασης. Εγώ νομίζω ότι θα καταφέρουμε να πετύχουμε την πλατύτερη δυνατή ενότητα στον προοδευτικό χώρο, παρά τις δυσκολίες. Καταλαβαίνω ότι ένας κόσμος είναι ταλαιπωρημένος από όλα αυτά τα οποία έχουν συμβεί τα τελευταία χρόνια. Κάποιοι μπορεί να έχουν μια μικρότερη ή μεγαλύτερη ανυπομονησία. Όμως έχουμε χαράξει μια πορεία η οποία είναι και αδιαμφισβήτητη και σαφής και νομίζω ότι αν δουλέψουμε όλοι μαζί συγκροτημένα σε αυτή την κατεύθυνση, θα έχουμε και καλύτερο αποτέλεσμα.
Για την οργανωτική διάσταση της συμπόρευσης των προοδευτικών δυνάμεων
Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ έχει προτείνει και πράγματα. Δεν διασαλεύεται η ύπαρξή μας και νομίζω ότι το είπε και ο Αλέξης Τσίπρας, σε μια πρόσφατη τηλεοπτική συνέντευξή του: «Εγώ δεν ζητάω από κανένα να διαλυθεί». Είπε ότι «συζητάω με όλους τους πρώην συντρόφους», «είναι καλοδεχούμενοι», σημαντική λέξη το καλοδεχούμενοι. Χωρίς προαπαιτούμενα. Συμφωνώ. Αν μπορούσε κάποιος να ζητήσει να μπει ένα προαπαιτούμενο, είναι το ζήτημα της κυβερνώσας προοπτικής της παράταξης. Η αγωνία, η στόχευση, η στρατηγική.
Άρα λοιπόν, εγώ τι λέω: και με τον Αλέξη και με τους υπόλοιπους, Νίκο Κοτζιά, Λούκα Κατσέλη, Πέτρο Κόκκαλη, δεν ξέρω τι θα γίνει στη Νέα Αριστερά, όταν υπάρχει η βούληση υπάρχει και ο τρόπος. Θα κάτσουμε σε ένα τραπέζι, θα πει ο καθένας την πρότασή του και θα βρούμε τον κοινό τόπο και τη λύση. Εμένα με νοιάζει να γίνει. Δεν αμφισβητεί κανένας την ύπαρξή μας και την οργανωτική μας οντότητα.
Για τον ρόλο του Αλέξη Τσίπρα
Θα έλεγα ότι είναι ένας κρίσιμος παράγοντας, καθοριστικός. Εκτιμώ ότι και σε αυτή τη δεύτερη συνθήκη, την οποία δημιουργεί, θα έχει ενωτικό ρόλο και νομίζω ότι θα τα βρούμε και θα τα συμφωνήσουμε πολιτικά. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Πολιτικά και προγραμματικά κρίνονται τα πάντα.
Μέσα σε όλους μας ωριμάζει σιγά σιγά η ιδέα ότι αυτή η κυβέρνηση μπορεί να ηττηθεί με μία μόνο προϋπόθεση: να υπάρχει η μεγαλύτερη δυνατή ενότητα και κινητοποίηση.
Και να μιλήσουμε επιτέλους. Έχουμε κάνει πολλές και σημαντικές επεξεργασίες για τα πράγματα, για τα ζητήματα τα οποία αφορούν τον κόσμο στην καθημερινότητά του, αλλά και ένα όραμα για τη χώρα μας για τα επόμενα χρόνια. Η χώρα αυτή τη στιγμή, με αυτή την κυβέρνηση, είναι βαλτωμένη μέσα σε έναν βούρκο διαφθοράς και αδιαφάνειας και δεν μας αξίζει αυτό. Πρέπει να υψώσουμε το ανάστημά μας.
Για την τοποθέτηση της Ευρωπαίας Εισαγγελέα κ. Κοβέσι
Έχουμε μια τρομερή επιθετικότητα από την πλευρά της Νέας Δημοκρατίας στους ελεγκτικούς μηχανισμούς από την Ευρώπη. Αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό. Μάλιστα έχουμε δηλώσεις και από την κ. Βούλτεψη ότι δεν μπορεί η κ. Κοβέσι να εποπτεύει αυτόν τον θεσμό γιατί είναι Ρουμάνα και θα έπρεπε να είναι Γαλλίδα. Δηλαδή όλοι όσοι βρίσκονται σε ευρωπαϊκά αξιώματα εκπροσωπούν τη γενέτειρα χώρα τους και όχι το θεσμό τον οποίον υπηρετούν. Βγάζει και έναν φριχτό αντικομμουνισμό, αδικαιολόγητο για την κ. Βούλτεψη και για το παρελθόν της οικογένειάς της, προσωπικά.
Είναι μια βαθιά αντιευρωπαϊκή τοποθέτηση. Ο κ. Γεωργιάδης είχε στο σαββατιάτικο μήνυμά του ένα ολόκληρο σχέδιο Grexit από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Αυτό είναι πρωτοφανέρωτο. Την ίδια στιγμή που είσαι ελεγχόμενος, ως κυβέρνηση, αυτός είναι ο θεσμικός σου ρόλος, κάποιος να σε ελέγχει, να μην είσαι ανεξέλεγκτος. Εσύ βγαίνεις και επιτίθεσαι επειδή σου βγάζουν μικρά, μεγαλύτερα ή πολύ μεγάλα σκάνδαλα.
Όποιος διαβάσει με προσοχή κάθε λέξη του κ. Μητσοτάκη έχει, και μπροστά και πίσω από τις λέξεις, συγκεκριμένες παρωθήσεις και νουθεσίες, αδικαιολόγητες θεσμικά για πρωθυπουργό έναντι της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, του τύπου «να τα φέρει όλα μαζί».
Είναι απαράδεκτα πράγματα. Νομίζω όμως ότι ο κόσμος έχει καταλάβει. Νομίζω ότι μετράει πάρα πολύ στη συνείδησή του το ζήτημα της διαφθοράς και όλο αυτό το πλέγμα σχέσεων που αναπτύσσεται γύρω από το Κράτος Δικαίου και νομίζω ότι σύντομα θα το καταλογίσει και με τον τρόπο που πρέπει, εκεί που πρέπει.
Για την καθυστέρηση στην υλοποίηση της γραμμής 4 του μετρό
Το ζήτημα της γραμμής 4 του μετρό είναι ένα μείζον ζήτημα για την πόλη. Ακούσαμε πολλές φορές, τα προηγούμενα χρόνια, υπουργούς να λένε με τυμπανοκρουσίες, ότι το 2029 θα είναι έτοιμο το έργο και μάθαμε πριν από λίγες μέρες ότι θα πάει από το 2032 μέχρι το 2034.
Θέλω να βάλω κάποιες παραμέτρους. Πρώτον, μιλάμε για εκατομμύρια χαμένες εργατοώρες στο δρόμο, εκτός προγράμματος. Δεύτερον, μιλάμε για περαιτέρω δυσκολίες στους δρόμους, οι οποίοι είναι εργοτάξια, γιατί κάπως πρέπει να κατασκευαστεί το μετρό, αυτό είναι αναγκαστικό κακό. Τα ζήσαμε και στις αρχές της δεκαετίας του 2000, όταν γινόντουσαν έργα στην πόλη μεγάλα, έτσι και τώρα.
Μιλάμε και για πολλές σημαντικές πλατείες της πόλης κλειστές, εκεί που θα βγουν οι σταθμοί του μετρό. Εγώ ξεκίνησα τη θητεία μου στο δημοτικό συμβούλιο το ’23. Λες στον άλλο κλείνουμε μια πλατεία και την κλείνουμε για 5, 6, 7 χρόνια, να γίνει το μετρό να είναι η ζωή σου καλύτερη. Και τώρα του λέμε πάμε μέχρι το ‘34. Πώς είναι η ζωή ενός ανθρώπου; Πόσος είναι ο ελεύθερος χώρος του, η ψυχαγωγία του, ο ζωτικός χώρος, σε μια πόλη για την οποία λέμε ότι μας λείπει ο ελεύθερος χώρος, μας λείπει το πράσινο, μας λείπει το ένα, μας λείπει το άλλο;
«Ναυαρχίδα» στις μεταφορές στην πόλη είναι το μετρό. Γι’ αυτό ξεκίνησα με αυτό. Δεν μπορεί να γίνει ουσιαστική αποσυμφόρηση, -γιατί δεν υπάρχει ποτέ τελική λύση σε προβλήματα όπως το κυκλοφοριακό- αν δεν υπάρξει μεγάλη και ταχεία επέκταση του μετρό, του τραμ, συχνότερα και καλύτερα λεωφορεία κ.ο.κ.
Έχει μια πολλαπλασιαστική δυσμενή επίπτωση η, αναιτιολόγητη, καθυστέρηση. Δεν είμαστε στην περίοδο των μνημονίων που δεν είχαμε χρήματα και κόβαμε από εδώ, κόβαμε από εκεί. Είμαστε 7 χρόνια μετά. Για άλλα ζητήματα τα δισεκατομμύρια τα έχουν κάνει στραγάλια και έπρεπε, ιδίως γι’ αυτό το εμβληματικής σημασίας έργο για την καθημερινότητα εκατομμυρίων πολιτών, επισκεπτών, εργαζόμενων στην πόλη, να έχουν σφιχτό χρονοδιάγραμμα. Είναι μεγάλη αστοχία και μεγάλη αποτυχία η καθυστέρηση της γραμμής 4 του μετρό και πρέπει να γίνει μεγάλη φασαρία και από την αντιπολίτευση και από τους πολίτες και από την αυτοδιοίκηση. Όχι μόνο από τον Δήμο της Αθήνας, από όλους τους δήμους, τα προάστια και τα βόρεια και τα νότια. Γιατί όταν πάει σαν ακορντεόν το κυκλοφοριακό, αν μπορέσεις να το μαζέψεις συνολικά, αυτό βοηθάει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου