Κ. Αρβανίτης: «Εργαζόμενοι εκτεθειμένοι στον καύσωνα»

Ερώτηση προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατέθεσε ο αντιπρόεδρος της Αριστεράς (LEFT) στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τακτικό μέλος της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων (EMPL), Κώστας Αρβανίτης, αναδεικνύοντας τον αυξανόμενο κίνδυνο για την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων από την έκθεση σε ακραία θερμότητα, ως άμεση συνέπεια της κλιματικής αλλαγής.

Στην ερώτησή του, ο Έλληνας ευρωβουλευτής και σκιώδης εισηγητής εκ μέρους της LEFT για την πρόταση ψηφίσματος σχετικά με την εξάλειψη των θανάτων στην εργασία, επισημαίνει ότι το επαγγελματικό θερμικό στρες έχει εξελιχθεί σε διαρθρωτικό κίνδυνο για την Υγεία και Ασφάλεια στην Εργασία στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι συνεχείς ακραίοι καύσωνες των τελευταίων ετών στην Ελλάδα και γενικότερα στην νότια Ευρώπη έχουν καταστήσει την εργασία υπό συνθήκες ακραίας ζέστης καθημερινή πραγματικότητα για χιλιάδες εργαζόμενους. Σύμφωνα με τη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας (ILO) και την Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Συνδικάτων (ETUC), οι θάνατοι που σχετίζονται με τη θερμότητα στους χώρους εργασίας έχουν αυξηθεί κατά 42% από το 2000, καταγράφοντας τη μεγαλύτερη αύξηση παγκοσμίως στα θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα που συνδέονται με τη ζέστη. Η έκθεση σε υψηλές θερμοκρασίες πλήττει κυρίως εργαζόμενους με αυξημένες σωματικές απαιτήσεις, σε υπαίθριες δραστηριότητες όπως η γεωργία, οι κατασκευές, οι διανομές και ο τουρισμός, αλλά και εργαζόμενους σε εσωτερικούς χώρους χωρίς επαρκή αερισμό ή κλιματισμό. Παράλληλα, η θερμική καταπόνηση μειώνει την παραγωγικότητα, αυξάνει την ανάγκη για συχνότερα διαλείμματα και ενισχύει τον κίνδυνο λαθών και σοβαρών εργατικών ατυχημάτων. Όπως τονίζεται στην ερώτηση, η κλιματική αλλαγή δεν επιδρά μόνο μέσω της αύξησης της θερμοκρασίας, αλλά δημιουργεί ένα σύμπλεγμα επαγγελματικών κινδύνων, που περιλαμβάνει τη θερμική καταπόνηση, την υπεριώδη ακτινοβολία, την ατμοσφαιρική ρύπανση, τα ακραία καιρικά φαινόμενα και την εξάπλωση μεταδιδόμενων νοσημάτων. Η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας (ILO) εκτιμά ότι πάνω από το 70% του παγκόσμιου εργατικού δυναμικού εκτίθεται πλέον σε κινδύνους για την υγεία που σχετίζονται με την κλιματική αλλαγή. Παρά τη σοβαρότητα και τη συστηματική φύση του φαινομένου, η ισχύουσα Οδηγία 89/391/ΕΟΚ δεν περιλαμβάνει ειδικές και δεσμευτικές διατάξεις για τη θερμική καταπόνηση, αφήνοντας τους εργαζόμενους ουσιαστικά ακάλυπτους και μεταφέροντας την ευθύνη σε αποσπασματικές εθνικές ρυθμίσεις και εγκυκλίους μειωμένης νομικής ισχύος. Με την ερώτησή του, ο Κώστας Αρβανίτης καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή: να αναγνωρίσει το επαγγελματικό θερμικό στρες ως αναδυόμενο και διαρθρωτικό κίνδυνο για την Υγεία και Ασφάλεια στην Εργασία, που απαιτεί ειδική μέριμνα σε ευρωπαϊκό επίπεδο να ανταποκριθεί στο αίτημα των συνδικάτων για δεσμευτική νομοθέτηση για την επαγγελματική έκθεση στη θερμότητα, με σαφείς υποχρεώσεις για τους εργοδότες και εξειδικευμένη προστασία για τις ευάλωτες ομάδες εργαζομένων. «Η κλιματική αλλαγή επηρεάζει ήδη τους χώρους εργασίας. Η προστασία της ανθρώπινης ζωής και υγείας δεν μπορεί να βασίζεται σε συστάσεις, αλλά απαιτεί σαφές, δεσμευτικό και σύγχρονο ευρωπαϊκό θεσμικό πλαίσιο» επισημαίνεται. Αναλυτικά το κείμενο της ερώτησης Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης προς την Επιτροπή Άρθρο 144 του Κανονισμού Κωνσταντίνος Αρβανίτης (The Left) Θέμα: Θάνατοι στην εργασία και κίνδυνοι για την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων στην ΕΕ εξαιτίας της υψηλής θερμοκρασίας Η άνοδος της παγκόσμιας μέσης θερμοκρασίας λόγω της κλιματικής αλλαγής αποτελεί σοβαρό κίνδυνο για την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων στην Ευρώπη. Η γνωμοδότηση της ASCH επισημαίνει ότι η έκθεση στη θερμότητα ενέχει σημαντικούς κινδύνους για την ασφάλεια και την υγεία των εργαζομένων, ιδίως σε εργασίες με αυξημένες σωματικές απαιτήσεις. Σύμφωνα με τη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας (ILO) και την Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Συνδικάτων (ETUC), οι θάνατοι που σχετίζονται με τη θερμότητα στους χώρους εργασίας στην ΕΕ έχουν αυξηθεί κατά 42% από το 2000, καταγράφοντας τη ταχύτερη αύξηση εργατικών δυστυχημάτων παγκοσμίως. Το θερμικό στρες αποτελεί πλέον διαρθρωτικό επαγγελματικό κίνδυνο, μειώνει την παραγωγικότητα, αυξάνει την ανάγκη για διαλείμματα και ενισχύει τον κίνδυνο λαθών και εργατικών ατυχημάτων. Δεδομένου ότι η ισχύουσα οδηγία 89/391/EΟΚ δεν έχει επικαιροποιηθεί με ειδικές διατάξεις για τη θερμική καταπόνηση, ερωτάται η Επιτροπή: 1 Αναγνωρίζει το επαγγελματικό θερμικό στρες ως συστημικό παράγοντα επικινδυνότητας για την υγεία και ασφάλεια στην εργασία, για τον οποίο απαιτείται ειδική μέριμνα σε επίπεδο ΕΕ; 2 Προτίθεται να ανταποκριθεί στο αίτημα των συνδικάτων για δεσμευτική νομοθέτηση για την επαγγελματική έκθεση στη θερμότητα, με σαφείς υποχρεώσεις για τους εργοδότες και εξειδικευμένη προστασία για τις ευάλωτες ομάδες εργαζομένων;