 |
| ΚΑΝΕΤΕ ΚΛΙΚ στον σύνδεσμο για να ακούσετε την ομιλία Φάμελλου: |
Ευχαριστώ, κ. πρόεδρε, κυρίες και κύριοι βουλευτές, η πρώτη μας υποχρέωση σε αυτή την ειδική συνεδρίαση της Βουλής είναι να τιμήσουμε ουσιαστικά τα θύματα των Τεμπών.
57 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους εκείνη τη νύχτα. Ένα νέο παιδί από το πρώτο βαγόνι, τρία χρόνια μετά δίνει μάχη για τη ζωή.
81 άνθρωποι τραυματίστηκαν σοβαρά και οι οικογένειές τους από τότε ζουν με ένα «γιατί» που δεν έχει απαντηθεί. Τρία χρόνια μετά, το τραύμα των Τεμπών παραμένει ανοιχτό. Μια ανοιχτή πληγή στη συλλογική μας μνήμη και στη συνείδηση της χώρας μας. Μια εθνική τραγωδία.
Οι συγγενείς των θυμάτων με τεράστιο ψυχικό σθένος διεκδίκησαν απαντήσεις. Γιατί; Γιατί η Πολιτεία τις απέκρυψε. Είτε με επιλογή της κυβέρνησης είτε με παραλείψεις της διοίκησης και της Δικαιοσύνης. Εδώ και τρία χρόνια όμως οι άνθρωποι αυτοί στάθηκαν όρθιοι. Μέχρι απεργία πείνας έγινε για να διεκδικήσουν ένα αυτονόητο δικαίωμα, το δικαίωμα να μάθουν την αιτία για την οποία έχασαν τα παιδιά τους. Και ακόμα και σήμερα δεν έχει δοθεί η απαραίτητη άδεια για τη διεξαγωγή των εξετάσεων στις σορούς.
Ως ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, με απόλυτο σεβασμό στη μνήμη των θυμάτων αλλά και στον αγώνα των συγγενών, στεκόμαστε στο πλευρό των οικογενειών και δηλώνουμε ότι θα συνεχίσουμε να είμαστε δίπλα τους, να στηρίζουμε τον αγώνα τους, πρώτα από όλα για Δικαιοσύνη και αλήθεια.
Κυρίες και κύριοι βουλευτές, τα Τέμπη δεν ήταν μια «κακιά στιγμή», ένα «ανθρώπινο λάθος», ήταν αποτέλεσμα επιλογών. Ήταν αποτέλεσμα και μιας κυβερνητικής πολιτικής, η οποία περιφρονεί τα δημόσια αγαθά και θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια. Γιατί υπήρξαν φωνές, υπήρξαν φωνές από τους εργαζόμενους, εξώδικα, γραπτές ειδοποιήσεις προς το υπουργείο, προς το Μαξίμου.
Η κυβέρνηση γνώριζε, δεν έλυσε το πρόβλημα όμως.
Είναι γνωστό ότι η τηλεδιοίκηση δεν λειτουργούσε. Ότι ο σταθμός της Λάρισας δεν είχε επισκευαστεί, ότι δεν λειτουργούσε το Δευτεροβάθμιο Κέντρο Ελέγχου, ότι είχε μειωθεί το προσωπικό. Κι όμως, λίγες μέρες πριν από αυτή την τραγωδία, εδώ στη Βουλή, ακούσαμε τον υπουργό να λέει ότι «είναι ντροπή να μιλάμε για τα θέματα ασφάλειας των σιδηροδρόμων». Και μετά;
Μετά ήρθε το δεύτερο έγκλημα. Ένα καλά οργανωμένο σχέδιο συγκάλυψης των ευθυνών, το οποίο ήταν συντονισμένο. Αντί για προστασία του χώρου είδαμε μπάζωμα και καταστροφή πειστηρίων. Αντί για στήριξη είδαμε απαξίωση των γονέων και των συγγενών. Και στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκε η κοινοβουλευτική πλειοψηφία ως ασπίδα απέναντι στην αλήθεια, γιατί υπήρχε δικογραφία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας που ζητούσε να διερευνηθούν οι ευθύνες υπουργών. Κι όμως σταμάτησε.
Ήταν μια μεθόδευση, όπως μεθόδευση ήταν και η Εξεταστική, οι Προανακριτικές που οδηγούν σε ξέπλυμα ευθυνών. Ακόμα αντηχούν εδώ, σε αυτήν την αίθουσα τα προσβλητικά χειροκροτήματα στην ομιλία του κ. Καραμανλή.
Τρία χρόνια μετά όμως, η κοινωνία απαιτεί απαντήσεις. Απαιτεί λύση στο μεγάλο θέμα της Δικαιοσύνης. Γιατί όταν δεν υπάρχει Δικαιοσύνη στην Πολιτεία μας τραυματίζεται η Δημοκρατία. Και τρία χρόνια μετά, το βασικό ερώτημα παραμένει:
Θα υπάρξει απόδοση ευθυνών; Θα υπάρξει λογοδοσία; Ποιος είχε την ευθύνη γιατί δύο τρένα έτρεχαν με τεράστια ταχύτητα, στην ίδια γραμμή, με αντίθετη κατεύθυνση, για περίπου 12 λεπτά; Ποιος έχει την ευθύνη γιατί είχε αποδομηθεί η πρόληψη και η ασφάλεια;
Κυρίες και κύριοι βουλευτές αυτή είναι η απαίτηση της κοινωνίας για Δικαιοσύνη και για ασφάλεια. Ζητάει λοιπόν αλήθεια.
Η αλήθεια δεν μπορεί να παραγραφεί. Η αλήθεια δεν αλλάζει με πλειοψηφίες, ούτε μπορεί να τροποποιηθεί με πορίσματα τα οποία εξαρτώνται από κυβερνητικές πλειοψηφίες.
Τα Τέμπη είναι καθρέφτης για το πώς λειτουργεί η κοινωνία μας. Και έχει σωρεύσει την αντίδραση των πολιτών, γιατί υπάρχει αγωνία για τα θέματα Δικαιοσύνης, για τα θέματα Δημοκρατίας, για τα θέματα ασφάλειας. Θέλουν ένα κράτος, μια ισχυρή Πολιτεία οι πολίτες, η οποία να μπορεί να ανταποκρίνεται στις προσδοκίες τους για πρόοδο, για ασφάλεια, για ίσες ευκαιρίες. Αυτή την ισχυρή Πολιτεία οφείλουμε εμείς να παραδώσουμε στην κοινωνία και όχι την ανησυχία, η οποία υπάρχει πλέον σε όλες τις λειτουργίες της κοινωνίας, ότι υπάρχει ένα πέπλο σιωπής, ένα πέπλο διαπλοκής που δεν επιτρέπει να προοδεύσουμε, αλλά αμφισβητεί και την ασφάλεια των ίδιων των παιδιών αλλά και των πολιτών συνολικά στην ελληνική κοινωνία.
Δεν χρειαζόμαστε ένα κράτος επιτελικό στη συγκάλυψη. Χρειαζόμαστε ένα κράτος αποτελεσματικό στην προστασία των πολιτών, στην προστασία των δημόσιων υποδομών και στην πρόσβαση σε αυτές τις δημόσιες υποδομές. Αυτό είναι το μήνυμα που μας αφήνει τρία χρόνια μετά, ως ανοιχτή πληγή στην ελληνική κοινωνία, η τραγωδία των Τεμπών.
Δεν έχουν δοθεί απαντήσεις στα μεγάλα θέματα της Δικαιοσύνης. Δεν έχουν δοθεί απαντήσεις στα μεγάλα θέματα της ασφάλειας, των δημόσιων υποδομών, της πρόσβασης των πολιτών στις δημόσιες λειτουργίες. Και ποιο είναι το κυρίαρχο των τελευταίων ημερών;
Δυστυχώς, ένα κράτος, το οποίο είναι επιτελικό στη διαφθορά. Αυτό είναι το μεγάλο ζήτημα που κυριαρχεί στην ελληνική κοινωνία. Αυτό κυριαρχεί στις δηλώσεις των πολιτών. Γιατί υπάρχει πρόδηλη εντύπωση, ξεκάθαρη των πολιτών, για παραβίαση των κανόνων Δημοκρατίας και Δικαιοσύνης. Αυτό αποδείχθηκε και με τη χθεσινή απόφαση του δικαστηρίου για τις υποκλοπές.
Και έχουμε μια κυβέρνηση η οποία προσπαθεί να μας πείσει ότι ακόμα και αυτό το σκάνδαλο των υποκλοπών αφορά μόνο ιδιώτες που αποφάσισαν μια μέρα να στήσουν ένα κέντρο παρακολουθήσεων για το μισό υπουργικό συμβούλιο, για αρχηγούς της αντιπολίτευσης, για την ηγεσία του στρατού και επιχειρηματίες. Αλλά υπάρχουν στοιχεία πλέον που αποδείχθηκαν στο δικαστήριο, που καταρρίπτουν κάθε δικαιολογία. Υπάρχει λοιπόν, παράλληλα με αυτό που συζητάμε, με μια τραγωδία ανθρώπινη στις δημόσιες υποδομές, και ένα ξεκάθαρο σχέδιο παραβίασης δημοκρατικών κανόνων παρακολουθήσεων και υποκλοπών.
Και θεωρώ ότι ήταν προσβλητικό το ότι ο κ. πρωθυπουργός σήμερα το πρωί, σε μια άλλη συζήτηση δεν βρήκε την ευκαιρία να πει κάτι για αυτό το ζήτημα και δείχνει και την ευθύνη του. Όμως εμείς ως προοδευτικά κόμματα οφείλουμε να αναλάβουμε πρωτοβουλίες και για τα θέματα Δικαιοσύνης και για τα θέματα ασφάλειας.
Τρία χρόνια μετά η Βουλή δεν μπορεί να αρκεστεί σε κάποιες δηλώσεις μόνο. Ο σεβασμός μας στα θύματα, στους τραυματίες και στις οικογένειες απαιτεί κάτι περισσότερο από λόγια.
Οφείλουμε μια Πολιτεία η οποία θα λειτουργεί με ασφάλεια και όχι με το «πάμε και όπου βγει». Οφείλουμε θεσμούς που δεν φοβούνται την έρευνα, οφείλουμε μια πολιτική που δεν κρύβεται πίσω από πλειοψηφίες.
Θα είμαστε λοιπόν δίπλα στους γονείς, στους πολίτες, που αύριο θα διαδηλώσουν και θα ζητήσουν Δικαιοσύνη για το έγκλημα στα Τέμπη.
Στηρίζουμε λοιπόν τα αιτήματα των πολιτών, στηρίζουμε την αγωνία των πολιτών.
Γι’ αυτό θα είμαστε όλοι και όλες εκεί. Γιατί η Δικαιοσύνη είναι το οξυγόνο της Δημοκρατίας και η Δημοκρατία σήμερα είναι το μεγάλο ζητούμενο της Ελληνικής κοινωνίας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου