 |
| Ο υπουργός Νίκος Δένδιας |
«…αλλά
τα χαφιεδάκια του Κεδίκογλου -μέλη των ενώσεών μας;- έδειχναν προφανώς ό,τι
τους έδωσε η ασφάλεια από τις εικόνες που τραβούσε το ελικόπτερο»
Του ΚΛΕΑΡΧΟΥ ΤΣΑΟΥΣΙΔΗ
(Πηγή: www.avgi.gr)
Υπουργέ Δένδια,
Λυπούμαι
που, παρά την καλή ανατροφή
μου (χωρίς γαλλικά και πιάνο), αδυνατώ να σου μιλήσω στον πληθυντικό και να σε
αποκαλέσω αγαπητέ ή κάτι τέτοιο.
Στη Θεσσαλονίκη, όπου κατοικώ, έστειλες από την
περασμένη Παρασκευή ένα στρατό βαριά οπλισμένων τραμπούκων, με το φοβερό θράσος
των χουντικών μπάτσων, τη χυδαία γλώσσα και την απειλή προς τους γύρω σε κάθε
κίνησή τους.
Αυτοί οι βασιβουζούκοι, έχοντας κλείσει πεζοδρόμια
με τις κλούβες τους, σχολίαζαν χυδαία κάθε γυναίκα που περνούσε σε απόσταση
βολής και, μόλις δεν τους άρεζε η φάτσα κάποιου, του απαγόρευαν τη διέλευση από
πεζοδρόμια που απείχαν εκατοντάδες μέτρα από εκεί που θα πέρναγε ή πέρασε ο
πανικόβλητος πρωθυπουργός σου.
Και στο σωτήριο έτος 2012 τα φασιστοειδή των οποίων
είσαι πολιτικός προϊστάμενος ζητούσαν να μάθουν πού πηγαίνει ο κάθε πολίτης!
Μέρα μεσημέρι, σε κεντρικούς δρόμους της Θεσσαλονίκης (π.χ. Εθνικής Αμύνης με
Τσιμισκή).
Θα μου πεις, εδώ κορυφαίος αξιωματικός της
Αστυνομίας δήλωσε ότι αδυνατεί να παρέμβει διότι το υπουργείο «ανέβασε
φονιάδες» στην πόλη, στις ερωτήσεις θα κολλήσουμε;
Μιας όμως που στη κυβέρνησή σου συμμετέχουν και
κάποιοι που δηλώνουν προοδευτικοί (άσε καλύτερα το αριστεροί), αναρωτιέμαι αν
το υπουργείο Δικαιοσύνης έκανε τον κόπο να στείλει έναν εισαγγελέα να δει τι
γίνεται, έστω και στην πορεία. Διότι καλή η ρητορεία των αντ’ αυτού της
κυβερνώσας «Αριστεράς», αλλά εδώ δεν είναι δικαστήριο, είναι μια πόλη ολόκληρη
που στρατοκρατούνταν επί δυο μέρες από τάγματα εφόδου χρυσαυγίτικου ύφους. Και,
μεταξύ μας, προτιμώ τους γνήσιους μικρονοϊκούς κασιδιάρηδες του χαμηλοκώλη
σύγχρονου Αδόλφου, παρά τους εκπροσώπους μιας ξεφτιλισμένης Πολιτείας με
συμπεριφορά νταβατζήδων των παραβαρδάριων περιοχών στα χρόνια της κατοχής.
Αλλά το θέμα δεν είναι μόνο τι δεν κάνουν οι
σύγχρονοι τσιριμώκοι. Αυτούς ήδη ο λαός τους πετάει στα σκουπίδια. Το μέγα θέμα
είναι ότι το απόγευμα του Σαββάτου οι πορείες των Θεσσαλονικέων, πορείες
διαμαρτυρίας για την οικονομική πολιτική των πάντα λαμογιών που κυβερνάνε, οι
μεγαλύτερες ίσως της δεκαετίας, και συνάμα οι πιο ειρηνικές, αντιμετωπίστηκαν από
σένα έτσι όπως θα έπρεπε να αντιμετωπίζονται οι ορδές των εγκληματικών
οργανώσεων τύπου Χρυσής Αυγής (αν σου λέει κάτι η Ραφήνα και άσε τις ανοησίες
για ΕΔΕ).
Μπροστά όμως στο πλήθος των διαδηλωτών, οι λεβέντες
σου, Δένδια, έκαναν το κορόιδο. Και έτσι καταγράφηκαν ως οι πιο ήσυχες, από
πλευράς επεισοδίων, πορείες που έγιναν ποτέ στη Θεσσαλονίκη. Ασχέτως αν τα
κυβερνητικά κυρίως μέσα ενημέρωσης έδειχναν κάτι αχνές εικόνες πέντε παιδιών
που πετούσαν πέτρες προς το άπειρο μέσα στο σκοτάδι. Οι πορείες βέβαια είχαν
τελειώσει με το φως της ημέρας, αλλά τα χαφιεδάκια του Κεδίκογλου -μέλη των
ενώσεών μας;- έδειχναν προφανώς ό,τι τους έδωσε η ασφάλεια από τις εικόνες που
τραβούσε το ελικόπτερο.
Πώς όμως θα γύριζαν άπρακτες στην Αθήνα οι ορδές
των βαρβάρων; Έτσι, κατασκήνωσαν έξω από τις πύλες της Έκθεσης, ειδικά στο
Σιντριβάνι, και μιάμιση ώρα μετά τη λήξη των διαδηλώσεων άρχισε το κρυφτούλι με
παιδιά που τα μεγαλύτερα ήταν 18 ετών.
Όμως ούτε κι αυτά τα παιδιά είχαν όρεξη και, αφού
έκραξαν τους «τρεις κι εξήντα παίρνετε και τον κόσμο δέρνετε», άρχισαν να
φεύγουν προς τα στενά της Ροτόντας.
Πίσω ακριβώς από το μνημείο, σε δυο ταβερνάκια, με
μοναδικούς θαμώνες ανθρώπους κάποιας ηλικίας (πολλούς με άσπρα μαλλιά) που
έκατσαν να πιουν μια ρετσίνα, εμφανίστηκαν οι γενναίοι ρόμποκοπ, καθοδηγούμενοι
μέσω κινητού από ένα λέτσο. Αρχικά εισέβαλαν στον περίβολο της μιας ταβέρνας,
περνώντας ανάμεσα από τους θαμώνες που εμβρόντητοι τους έβλεπαν να σπρώχνουν τα
τραπεζάκια, να βρίζουν, να είναι έτοιμοι να σπάσουν κεφάλια.
Αυθόρμητα οι πιο νέοι άρχισαν να χειροκροτούν. Οι
τραμπούκοι σάστισαν. Ένας είπε στον διπλανό του «μα καλά, μαλάκες είναι και μας
στέλνουν μέσα στον κόσμο;» και πισωπατώντας υποχώρησαν. Τότε προσήλθε ή άλλη
διμοιρία, υπό τις οδηγίες και πάλι του λιγδιάρη, προσεγγίζοντας την άλλη
ταβέρνα στην οποία ούτε καν μπορούσε να πλησιάσει κάποιος αντιεξουσιαστής και
όπου υπήρχαν δυο παρέες. Και τότε τα άκουσαν:
- Να πάτε στα χωριά σας, κτήνη, να τρομοκρατείτε τη
μάνα σας!
- Να φύγετε από δω, δε σας θέλουμε στην πόλη μας,
φασίστες.
- Ουστ, τραμπούκοι, καραγκιόζηδες.
Και άλλα, πιο απρεπή για την ηλικία αυτών που τα
εκσφενδόνιζαν και που μόνο αναρχικοί δεν έδειχναν.
Τους καρφώνω τώρα, υπουργέ (του γενικού σου
γραμματέα), τους μπάτσους που μας έστειλες, διότι κανονικά έπρεπε να σπάσουν
καμιά δεκαριά κεφάλια προτού αποχωρήσουν. Δικαιούσαι λοιπόν να τους κόψεις τον
μισθό (αυτών, όχι των άλλων αστυνομικών) και, πού 'σαι, δεν θα πεινάσουν. Τους
μισούς τους ταΐζει η Χρυσή Αυγή, άλλοι παριστάνουν την πόρτα σε «μαγαζιά» και
για τους υπόλοιπους καρφί δεν μου καίγεται. Δεν θα κλάψω για όντα που δουλειά
τους είναι να σπάνε κεφάλια.
Και το έσχατο: Τους ανοίγεις το δρόμο, αλλά, αν το
κάνουνε, πρώτο θα σε δέσουνε… Ρώτα και κάποιους παλιότερους, ανιστόρητε!
Με πλήρη απέχθεια,
______________
ΥΓ.: Κύριε Φώτη και λοιποί με τα φράκα, θα το κάνετε
κι αυτό γαργάρα;
