Μία ημέρα στο χειρουργείο της Καρδιολογικής κλινικής!
ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΗΜ. ΜΟΣΧΟΣ
Το να έχεις την τύχη να παραβρεθείς παρατηρητής, κατά τη διάρκεια της εργασίας ενός καρδιοχειρουργού, στην αίθουσα του χειρουργείου, δεν είναι και μικρή υπόθεση. Εάν δεν είσαι του ιατρικού ή του νοσηλευτικού χώρου, αποτελεί εισαγωγή στα... άδυτα του πρόναου της χειρουργικής. Είναι τόσο σπάνιο, όσο το να βρεθείς στο εσωτερικό Ιερού Ναού, όπου από απόσταση αντικρίζεις την Αγία Τράπεζα!
Παρόμοιο και το χειρουργικό τραπέζι, πάνω στο οποίο καθορίζονται οι όροι της επιβίωσης. Φυσικά ανάλογα με τις προϋποθέσεις και υπό τον όρο ότι ο ασθενής έχει πέσει στα θαυματουργά χέρια ενός καρδιοχειρουργού, αναλόγου της φήμης ενός Βρετανο-Αιγυπτίου Μάγκντι Γιακούμπ!
Του γνωστού καρδιοθωρακοχειρουργού, πρωτοπόρου στις μεταμοσχεύσεις καρδιάς και πνευμόνων, με τεράστιο ανθρωπιστικό και ερευνητικό έργο! Που σήμερα διαπρέπει παγκοσμίως.
Παρακολουθείς τις συντονισμένες και σταθερές κινήσεις που προετοιμάζουν την διαδικασία για την επιτυχή έκβαση της επέμβασης, με τον ηλεκτρονικό στο μόνιτορ να παρακολουθεί την λειτουργία του ασθενούς, το τιμ των νοσηλευτριών να συντονίζονται με τον γιατρό και τον ίδιο με πλατύ χαμόγελο, ένδειξη ασφαλούς εμπέδωσης της προσπάθειάς του, ενώ εσύ ακούς και παρακολουθείς, από το χειρουργικό κρεβάτι που είσαι αναπαυτικά ξαπλωμένος, τον Έλληνα «Γιακούμπ», που με το θαυματουργό χέρι του χειρίζεται το νυστέρι και την όλη διαδικασία, για την τοποθέτηση του βηματοδότη, που θα δώσει για την επόμενη δεκαετία, σταθερό ρυθμό στην αρρυθμία της καρδιάς σου.
Χωρίς να υποβληθείς σε άλγος. Ακόμη και όταν αφού σκεπάσουν το γυμνό σώμα σου και ακούσεις το πρώτο «σχρατς», που προέρχεται από άνοιγμα εισόδου στον μουσαμά, να περιμένεις τα... δύσκολα. Κι αντί αυτών να έρχονται ένα, δύο, τρία τσιμπήματα μύγας, από τη βελόνα της τοπικής αναισθησίας. Και μετά τίποτε. Απόλυτη ηρεμία...
Τόσο που όταν, μετά από μία ώρα, έλθει η στιγμή, που θα ακούσεις τις λέξεις «τελειώσαμε, κύριε Μόσχο, αυτό ήταν» να απορείς για την καλή σου τύχη να πέσεις στα χέρια ενός άξιου επιστήμονα, που σώζει ζωές, όπως ο θρυλικός Αιγύπτιος, που είχε αναλάβει τον αείμνηστο Ανδρέα, σαν εισήλθε στο νοσοκομείο Χέρφιλντ.
Και μεταφερθείς στο κρεβάτι σου ομολογείς: Ναι, τα νοσοκομεία της Πάτρας έχουν αξιόλογο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό. Και αυτό του Γενικού Νοσοκομείου Πατρών, στην καρδιολογική κλινική του έχει τον αεικίνητο αλτρουϊστή επιστήμονα Γιάννη Χριστοδούλου.
Ευρισκόμενον σε έγερση θα τον συναντήσει κανείς στην κλινική να παρακολουθεί την εξέλιξη της υγείας των ασθενών του, που προσέρχονται από τους γύρο νομούς, συνοδευόμενος από ασκούμενους και τακτικούς γιατρούς.
Στο νοσοκομειακό γραφείο «5» στο κτίριο «Γεννηματά», στο «19» του ιδίου κτιρίου κάθε Τρίτη, για την παρακολούθηση ασθενών που φέρουν βηματοδότη και πολλοί έχουν ξεκινήσει από τα χαράματα, από μακριά και αγωνιούν να εξεταστούν από τον γιατρό και να προλάβουν την ανταπόκριση του λεωφορείου ή το καράβι του μοναδικού δρομολογίου της ημέρας κ.α.
Θα αναρωτηθεί κανείς είναι πάντα έτσι, σε όλα τα νοσοκομεία, τόσο... άμωμα που τα περιγράφεις; Είναι τόσο καλές οι συνθήκες;
Όχι δεν είναι, εάν κρίνω ότι την ίδια ημέρα της χειρουργικής επέμβασης που υπέστηκα, σε ένα άλλο νοσοκομείο στρατιωτικού τύπο στην Αθήνα, ίδιο χειρουργείο, σαν αυτό που έφερε αισίως εις πέρας ο επιστήμονας Γιάννης Χριστοδούλου, εξελίχθηκε σε εφιάλτη για νοσηλευόμενο.
Αιτία ήταν έλλειψη, που όταν περίμεναν, η επίδραση των αναισθητικών ενέσεων ήταν στο τέλος της και παρά ταύτα, ο γιατρός ξεκίνησε το χειρουργείο, με αποτέλεσμα ο νεαρός να τραβήξει αφόρητους πόνους και οι κραυγές του να ακουστούν στεντόρειες!
Ήταν μία επέμβαση που ξεκίνησε με τις καλύτερες προϋποθέσεις και κατέληξε να μοιάζει ορεινό χειρουργείο, εν καιρώ πολέμου! Κι αυτό, λόγω απειρίας ή αδιαφορίας του γιατρού. Ή ακόμη και έλλειψης συντονισμού.
Και να σκεφτεί κανείς ότι σήμερα η οικονομική πλευρά του ζητήματος τοποθέτησης ή αλλαγής καρδιακού «βηματοδότη» είναι λυμένο από πολλών ετών, όταν για την τοποθέτησή του έπρεπε να ξεπουληθεί ολόκληρη η οικογένεια.
Αυτά λαμβανομένου υπόψη ότι δυόμισι εκατομμύρια συμπολίτες μας πετάχτηκαν έξω από τον ΕΟΠΥΥ, διότι ο κύριος υπουργός, δεν θέλει να κάνει «ΕΣΥ πολυτελείας» και κατάληξε το Σύστημα Υγείας «κλωτσοσκούφι» στα χέρια ιδιωτών εμπόρων, ενώ παράλληλα εγκαταλειφθέντα στην τύχη τους τα δημόσια νοσοκομεία, πασχίζουν οι γιατροί μας και οι νοσηλευτές με υποτιμημένους μισθούς και με λειψό προσωπικό να τα κρατήσουν όρθια!
Ο δε ΕΟΠΥΥ μη καλύπτοντας εκατοντάδες υπηρεσιών, αναγκάζει ασθενείς να υποβάλλονται σε προσωπικές οικονομικές θυσίες για την συντήρησή της υγείας τους. Κι αυτό αφορά ανασφάλιστους κι ασφαλισμένους!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου