Ακόμα και το Λονδίνο είπε “όχι” στην συμμετοχή της Βρετανίας στην επίθεση κατά του Ιράν. Όμως ο Κ. Μητσοτάκης, αντίστοιχα και ο Ν. Χριστοδουλίδης, σέρνονται πίσω από τα πολεμικά σχέδια των Τραμπ και Νετανιάχου. Σχέδια αναταραχής, αστάθειας και ανακατάταξης όλων των ισορροπιών στην ευρύτερη περιοχή.
Ο Γ. Γεραπετρίτης θα βρεθεί Τετάρτη και Πέμπτη στην Ουάσιγκτον ανταποκρινόμενος στο κάλεσμα του Ρούμπιο για να συζητήσουν τα του Ιράν και την συνολική κατάσταση. Χωρίς να είναι σαφές με ποιο ακριβώς αντιστάθμισμα για τα ελληνικά γεωστρατηγικά συμφέροντα. Την ίδια ώρα υπάρχουν συναντήσεις του Στ. Παπασταύρου στην Ουάσιγκτον για τον κάθετο διάδρομο φυσικού αερίου (Αλεξανδρούπολη -Ουκρανία), συνεργασίες για το λιμάνι της Ελευσίνας και για την κατασκευή αμερικανικών πλοίων στις ΗΠΑ! Η Ελλάδα σέρνεται σε μια πολεμικά σχέδια χωρίς να γνωρίζει τον πραγματικό στόχο και το ενδεχόμενο αποτέλεσμα τους.
Η αλήθεια είναι ότι ο Κ. Μητσοτάκης έχει αποφασίσει να καταστήσει την Ελλάδα παρακολούθημα της πολιτικής Τραμπ, ακόμα και των πλέον αμφισβητούμενων για την σταθερότητα στην περιοχή και την ασφάλεια της χώρας μας. Ο πρωθυπουργός προχωρά σε κινήσεις πέρα από τις δεσμεύσεις του στην Ευρωπαϊκή Ένωση, και παρά τις αποφάσεις συνολικά της ηγεσίας της Ένωσης, αλλά και του ΟΗΕ. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η αποστολή του υπουργού Εξωτερικών Χάρη Θεοχάρη στο λεγόμενο Συμβούλιο Ειρήνης, ως παρατηρητή. Προβληματική και η απόφαση του να συμμετάσχει ελληνική στρατιωτική δύναμη στην Γάζα χωρίς ακόμα να είναι σαφής η εντολή της και χωρίς να έχει ενημερώσει κόμματα και την Βουλή των Ελλήνων. Ειναι γνωστο οτι ο Κ. Μητσοτακης ασκεί εξωτερική πολιτική προσωπικών επιλογών, όπως έχουν δείξει οι αποφάσεις τους σε ότι αφορά την κυβέρνηση Νετανιάχου. Μια πολιτική που χαρακτηρίζεται και ως Ι.Χ.
Ο Τραμπ, ο ΟΗΕ και το διεθνές δίκαιο
Ο κ. Μητσοτάκης αν και πήρε θέση, ως μη όφειλε, στις αμερικανικές εκλογές του 2024, εμφανιζόμενος να στηρίζει τους Δημοκρατικούς και του Τζο Μπάιντεν, προσπαθεί πλέον διακαώς να φανεί αρεστός στον Ντόναλντ Τραμπ. Η πολιτική του οποίου συνολικά αντιστρατεύεται τον ΟΗΕ, το διεθνές δίκαιο , την συμμαχία με την Ευρώπη, την ίδια την ΕΕ αλλά ακόμα και το ΝΑΤΟ. Δηλαδή όλα τα βασικά στοιχεία στα οποία στηρίζει η Ελλάδα την διεθνή πολιτική της, ειδικότερα δε, την πολιτική προστασία των συμφερόντων της στο Αιγαίο στην Μεσόγειο και στο Κυπριακό. Χωρίς καμία συζήτηση, χωρίς να εμφανίζονται κάποιες ουσιαστικές αναλύσεις, παρά μόνο κάποιες επικοινωνιακού τύπου εύκολες δημόσιες διαπιστώσεις, η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει καταστήσει την χώρα παρακολούθημα των κινήσεων Τραμπ. Όχι της πολιτικής Τραμπ, την οποία άλλωστε δεν γνωρίζει. Διότι η πολιτική Τραμπ, οι πραγματικές επιδιώξεις του δεν είναι δεν είναι απολύτως σαφείς, δεν είναι κάτι που έχει συζητηθεί στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ ή κάποιου άλλου φόρουμ της ατλαντικής συμμαχίας. Έτσι ο κ. Μητσοτάκης (οπως είναι αλήθεια και άλλοι ηγέτες) προσπαθεί να γίνει αρεστός στον Τραμπ, ανταποκρινόμενος σε κάθε νεύμα. Αδιαφορώντας για τις συνέπειες σήμερα ή αύριο.
Η Σούδα και το Ιράν
Η πολιτική Τραμπ αυτή την ώρα είναι διαλυτική για την Ευρώπη, για την Μέση Ανατολή. Οι αποφάσεις του δεν διαταράσσουν απλώς την σταθερότητα στην ευρύτερη περιοχή. Αποσκοπούν στην αποσταθεροποίηση. Ισχυρίστηκε ότι είναι ειρηνοποιός , αλλά πολύ γρήγορα έδειξε ότι είναι οπαδός της ωμής ισχύος και της πιο σκληρής αντιπαράθεσης. Είναι ο Τραμπ των πολέμων και των εκκαθαρίσεων στο όνομα της κινεζικής απειλής. Τα όσα έγιναν στην Βενεζουέλα, στον Παναμά τα όσα λέει σε βάρος του Μεξικό ή Κολομβίας, ο εγκληματικός αποκλεισμός της Κούβας, όλα αποβλέπουν στην κινέζικη επιρροή στην αμερικανική ήπειρο. Αντιστοίχως απειλεί την Γροιλανδία στο άνομα της Κίνας και της Ρωσίας. Ενώ και ο πόλεμος κατά του Ιράν αποβλέπει στην επιρροή της Κίνας (όπως αναφέρει το αμερικανικό Axios). Οι αποφάσεις του στην Συρία, στην Γάζα, στο Ιράκ (όπου μπλοκάρει την δημιουργία βιώσιμης κυβέρνησης) αλλά και για το Ιράν, αποβλέπουν στην πρόκληση ανώμαλης κατάστασης και διάλυσης. Κατάστασης που ευνοεί τα σχέδια εθνοκάθαρσης στα παλαιστινιακά εδάφη, τα οποία εφαρμόζει όλο και εντονότερα η κυβέρνηση Νετανιάχου. Τα αποτελέσματα λειτουργούν σε βάρος των συμφερόντων της Ελλάδας και μακροπρόθεσμα αλλά και βραχυπρόθεσμα. Αποτελούν δε, ένα ακόμα κάκιστο παράδειγμα για τον επιθετικό Ερντογάν. Το μεγαλύτερο αεροπλανοφόρο στον κόσμο το “Gerald Ford” το οποίο βρίσκεται στην Μεσόγειο για να πάρει μέρος στην επίθεση κατά του Ιράν, έχει ορμητήριο την Σούδα και την Κύπρο. Το επιχείρημα ότι καμία κυβέρνηση δεν θα μπορούσε να πει οχι στην χρησιμοποίηση της Σούδας, στέκει μόνο αν ήταν αυτόνομο. Έχουμε όμως πολλαπλές αποφάσεις της κυβέρνησης Μητσοτάκη, οι οποίες συνθέτουν μία συνολική πολιτική στάση και πρακτική.
Παρατηρητές σε σκοτεινά σχέδια
Η απόφαση Μητσοτάκη να στείλει παρατηρητή στο λεγόμενο “Συμβούλιο Ειρήνης” τον υφυπουργό Εξωτερικών Χ. Θεοχάρη, ήταν προειλημμένη. Ο Κ. Μητσοτάκης από την πρώτη στιγμή που ετέθη το θέμα της συμμετοχής στο Συμβούλιο Ειρήνης του Τραμπ, στη Σύνοδο Κορυφής των 27 της ΕΕ, υποστήριξε ότι όσες χώρες έχουν προσκληθεί πρέπει να ανταποκριθούν θετικά. Η πλειοψηφία των ευρωπαίων ηγετών αποφάσισε ότι δεν πρέπει να συμμετάσχουν. Διότι ο Τραμπ αμφισβητεί την διεθνή σταθερότητα, το διεθνές δίκαιο, τον ΟΗΕ , όλα όσα έχουν συμφωνηθεί μετά τον Β. Παγκοσμιο Πολεμο. Όλα όσα αποτελούν το στήριγμα της Ελλάδας. Και όμως είναι ο ελληνας πρωθυπουργός, ο Κ. Μητσοτακης που υποστηρίζει το αντίθετο. Στο όνομα του πρόσκαιρου (δήθεν) συμφέροντος. Στο όνομα της υποταγής στην ωμή συγκυρία.
Ελληνική Στρατιωτική Δύναμη
Όλα δείχνουν ότι παρά τις ενστάσεις, τις αμφιβολίες και τις ασάφειες, η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει αποφασίσει να στείλει στρατιωτική δύναμη στη Γάζα. Στο όνομα της διαμόρφωσης σταθερότητας, με την πολιτική Τραμπ. Και στο όνομα της αντιπαράθεσης με την Τουρκία! Και χωρίς καμία διάθεση να ενημερώσει τη Βουλή. Ο ΣΥΡΙΖΑ, η υπεύθυνη της Κ.Ο. για τις εξωτερικές υποθέσεις, Ρένα Δούρου, έφεραν το όλο θέμα στη Βουλή με δυο Ερωτήσεις (15 και 17.2). “Μυστικά στέλνει η κυβέρνηση Έλληνες στρατιώτες στη Γάζα;¨ρωτάει η Ρένα Δούρου. Ο ΣΥΡΙΖΑ ζητά από την κυβέρνηση να δώσει κάποιες εξηγήσεις για το πλαίσιο μέσα στο οποίο ακολουθείται η συγκεκριμένη πολιτική. Το ίδιο εξηγήσεις ζητούν και τα κόμματα της κεντροαριστεράς.
Η συνεργασία κατά της ...Κίνας
Η κυβέρνηση πανηγυρίζει για τις συνεργασίες με την αμερικανική εταιρεία Chevron καθώς και για τον περίφημο κάθετο διάδρομο από Αλεξανδρούπολη προς Ουκρανία για την μεταφορά LNG. Κανείς όμως δεν έχει λόγο να πανηγυρίζει προώρως. Πρώτον, η αμερικανική Chevron, έχει υπογράψει παρόμοιες συμφωνίες και με την Λιβύη και με την Τουρκία. Χώρες που αμφισβητούν τα ελληνικά δίκαια. Δεν είναι όμως οι εταιρείες που διασφαλίζουν δικαιώματα κυριαρχίας και κυριαρχικά δικαιώματα. Δεύτερον, ο κάθετος διάδρομος αναζητά ακόμα χρηματοδότες και …φυσικό αέριο. Με την Ουκρανία να μην μπορεί να πληρώσει.
Η συνεργασία με τις ΗΠΑ αφορά πλέον και το δημιουργία ενός λιμανιού στην Ελευσίνα, το οποίο θα είναι ευθέως ανταγωνιστικό κατά της COSCO στον Πειραιά. Το λένε ευθέως χωρίς να εξηγεί κάποιος ότι το μεγάλο εμπόριο γίνεται από και με την Κίνα. Τι ακριβώς θα διακινεί η Ελευσίνα; Υπάρχει και η συνεργασία για την κατασκευή παρακαλώ αμερικανικών πλοίων στις ΗΠΑ με την συμμετοχή και ελληνικής εταιρίας. Όλα αυτά είναι έωλα και εξυπηρετούν σχέδια τα οποία δεν είναι ελληνικά και δεν υπηρετούν τα ελληνικά συμφέροντα.
Ο σχεδιασμός αφορά τα συμφέροντα του Τραμπ και του Νετανιάχου. Η Ελλάδα σέρνεται γιατί το θέλει ο Κ. Μητσοτάκης!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου