Η πολιτική σάτιρα και η διαμαρτυρία, επικεντρωμένη στα πρόσωπα των ημερών, λόγω της οικονομικής κρίσης, το κέφι και η χαρά δεν έλειψαν και φέτος από το Πατρινό Καρναβάλι, την Κυριακή 26-2-2012. Με λιγότερους, είναι αλήθεια , επισκέπτες για λόγους ευνόητους και με πλήρη ασφάλεια από την μη έλευση χουλιγκάνων, όσοι παραβρέθηκαν και ο αριθμός τους δεν είναι ευκαταφρόνητος, ευχαριστήθηκαν το πηγαίο χιούμορ που απέπνεαν τόσο τα ευρηματικής αντίληψης άρματα του Δήμου, αλλά και αυτά του Κρυμμένου Θησαυρού, που φέτος ήσαν ευφάνταστα.
Μεγάλοι γελωτοποιοί της ημέρας ήσαν ποιοι άλλοι; Ο Λουκάς Παπαδήμ(ι)ος ως καπετάνιος ψαρόβαρκας, ούτε καν καϊκιού, ο Γιωργάκης μπλεγμένος στα δίκτυα του ΔΝΤ, ο Αντωνάκης με τον κωλοτούμπα Καρατζαφέρη κλεισμένοι σε κλουβί, ως άλλοι υπόδικοι, η Φον Μέρκελ, μέλος θιάσου σκιών και πολλοί άλλοι.
Εν κατακλείδι, το φετινό καρναβάλι της Πάτρας, εντυπωσίασε. Όχι μόνον τους ντόπιους αλλά και υψηλούς επισκέπτες του διπλωματικού σώματος, που απόρησαν! Κοινό ερωτηματικό. Μα με τέτοια κρίση που δέρνει την χώρα σας έχετε τόσο κουράγιο που μία ολόκληρη πόλη επί μήνες πασχίζει για την επιτυχία; Άλλοι λαοί στη θέση σας θα είχαν σκύψει το κεφάλι και θα παραχωρούσαν χώρο στην κατήφεια, έλεγαν!
Ε, σε αυτό δεν θα τους γίνει η χάρη. Εάν μας αφαιρέσουν τον σαρκασμό, την σάτιρα και το λεπτό χιούμορ που διαθέτουμε ως πόλη, αλλά λίγο-πολύ και ως λαός, τότε θα μας έχουν νικήσει οι δυνάμεις, ντόπιες και ευρωπαϊκές, που πειραματίζονται πάνω στον λαό μας.
Το τεράστιο πανό των αγανακτισμένων με επικεφαλής τον πρόεδρο του Καρναβαλικού Οργανισμού Ηλία Γρηγόρη, που για λίγο έφερε σε αμηχανία την διακριτική αστυνομική περιφρούρηση, αλλά που στο πέρασμά του από τους επισήμους ξεσήκωσε την εξέδρα και απέσπασε ηχηρά χειροκροτήματα από όλους, ήταν η απόδειξη ότι και μέσα από την μορφή του Καρναβαλιού πέρασαν μηνύματα που ανταποκρίνονταν στο αίτημα του λαού.
Οι κουδουνάριοι με τις κάπες και το πανό του μαρτυρικού Δίστομου έφεραν πάλι στην επικαιρότητα το αίτημα της αποκατάστασης μίας πόλης και την επανόρθωση από το σημερινό γερμανικό καθεστώς της συντηρητικής Φον Μέρκελ, του εγκλήματος που διέπραξαν οι πατεράδες των σημερινών ηγετών της Γερμανίας κατά την ναζιστική εποχή διακυβέρνησης της χώρας αυτής.
Αντιθέτως, ούτε ένα γκρουπ δεν σατίρισε πρόσωπα της Εκκλησίας –και πως θα μπορούσε να το κάνει άλλωστε;- αφού στο σύνολό της σήμερα η Εκκλησία είναι αυτή που συμπαραστέκεται στους δεινοπαθούντες είτε μόνη μέσα από τις Επιτροπές της, είτε σε συνεργασία με τους δήμους, που ιδιαίτερα φέτος πλήττονται σκληρά με περικοπές από την κυβέρνηση της αναλγησίας, που φροντίζει μόνον για τους τοκογλύφους δανειστές της ΕΚΤ και του ΔΝΤ.
