Το «τελευταίο αντίο» από τον δημοσιογραφικό και πολιτικό κόσμο

  ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΒΛΑΧΟΣ

Σωκράτης Φάμελλος: Το παράδειγμά του Αριστείδη Μανωλάκου, οι αξίες του, οι ιδέες του θα συνεχίσουν να μας εμπνέουν!

Φίλοι, συγγενείς και σύντροφοι αποχαιρέτησαν τον Αριστείδη Μανωλάκο σε πολιτική κηδεία που πραγματοποιήθηκε στο Α νεκροταφείο Αθηνών.Το «παρών» έδωσαν στελέχη και βουλευτές από την Αριστερά και όχι μόνο. Ανάμεσά τους, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Σωκράτης Φάμελλος, ο πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, ο πρόεδρος της Νέας Αριστερά Αλέξης Χαρίτσης, ο Νίκος Κιάος πρ. πρόεδρος ΕΣΗΕΑ, η πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ Μαρία Αντωνιάδου, ο πρόεδρος του ΕΔΟΕΑΠ Σταύρος Καπάκος, ο πρ. πρόεδρος ΔΣΑ και πρώην υπουργός Αντώνης Ρουπακιώτης, ο πρ. Πρόεδρος της Βουλής Απόστολος Κακλαμάνης, ο πρ. υπουργός Νίκος Σηφουνάκης, ο Νίκος Μανιός, και μεταξύ άλλων οι Στέργιος Καλπάκης, Νίκος Παππάς, Στέλιος Παππάς, Κώστας Ζαχαριάδης, Γιάννης Μπουλέκος, Σταύρος Αραχωβίτης, Νάσος Ηλιόπουλος, Νίκος Φίλης, Νικόλας Βουλέλης, Πάνος Σκουρλέτης, Σπύρος Λυκούδης, Νίκος Μπίστης,  Ευάγγελος Αντώναρος και γενιές δημοσιογράφων της Αυγής, Εφημερίδας των Συντακτών και άλλων ΜΜΕ.

 ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΒΛΑΧΟΣ

ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΒΛΑΧΟΣ

ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΒΛΑΧΟΣ

Υπενθυμίζεται ότι ο Αριστείδης Μανωλάκος έφυγε από τη ζωή στις 13 Φεβρουαρίου, σε ηλικία 88 ετών. Μεταξύ άλλων, διετέλεσε δύο φορές πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ και μέλος τριών ακόμη Δ.Σ, πάντοτε με εύστοχες παρεμβάσεις και καίριες αποφάσεις, οι οποίες συνετέλεσαν καθοριστικά στην προάσπιση και την κατοχύρωση των δικαιωμάτων των δημοσιογράφων. Επί προεδρίας του, πραγματοποιήθηκε το μεγάλο άνοιγμα της Ένωσης στους δημοσιογράφους των τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών σταθμών, που έως  τότε ήταν αποκλεισμένοι από το σωματείο τους. Επίσης, αγοράστηκε ο δεύτερος όροφος του κτηρίου στην Ακαδημίας, ιδρύθηκε το Μορφωτικό Ίδρυμα της ΕΣΗΕΑ και αγοράστηκε το κτήριο της οδού Ζαΐμη.  Μέχρι το τέλος του βίου του, παρέμεινε ενεργός και δραστήριος, ένας πυλώνας μεταλαμπάδευσης γνώσης και εμπειρίας στους νεότερους και ένας σεμνός υπηρέτης της δημοσιογραφίας και της διανόησης.

ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΒΛΑΧΟΣ

Οι επικήδειοι

Επικήδειους εκφώνησαν η Μαρία Αντωνιάδου, πρόεδρος ΕΣΗΕΑ, ο Γιάννης Τζαννετάκος, πρόεδρος της ΕΦΕΕ εκείνη την περίοδο, ο νομικός Χριστόφορος Αργυρόπουλος, ο πρόεδρος του ΣΦΕΑ Βαγγέλης Γκιουγκής, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Σωκράτης Φάμελλος, ο πρώην πρόεδρος της Βουλής Απόστολος Κακλαμάνης, ο πρόεδρος της Νέας Αριστεράς Αλέξης Χαρίτσης,ο Βαγγέλης Καραμανωλάκης (ΑΣΚΙ).

Σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης ο Σωκράτης Φάμελλος εκφώνησε την επικήδεια ομιλία του για τον Αριστείδη Μανωλάκο. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ αναφέρθηκε στην ιστορική του διαδρομή αλλά και στην ιδιαίτερη συμβολή του στο ενωτικό εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ.

 

Σ. Φάμελλος: Η ζωή του αποτελεί παρακαταθήκη ευθύνης και συνέχειας

«Αποχαιρετούμε σήμερα έναν αγωνιστή της Αριστεράς και της Δημοκρατίας. Έναν λειτουργό της ακηδεμόνευτης δημοσιογραφίας, που τον διέκρινε το ήθος, η μόρφωση, η καλλιέργεια, η ευρυμάθεια» τόνισε και πρόσθεσε:

«Έναν εξαίρετο δημοσιογράφο με αιχμηρή σκέψη και στέρεες απόψεις, έναν ακούραστο μαχητή του συνδικαλιστικού κινήματος που διετέλεσε δύο φορές Πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ. 

ΑΠΕ-ΜΠΕ/ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΒΛΑΧΟΣ

Για όλους εμάς στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, η ζωή του αποτελεί παρακαταθήκη ευθύνης και συνέχειας. Με την σκέψη μας στην οικογένειά του, τον αποχαιρετούμε με ένα μεγάλο Ευχαριστώ. Τον ευχαριστούμε επίσης και για την μεγάλη συμμετοχή και συμβολή του στην πορεία της «Αυγής» από όλες τις θέσεις ευθύνης.

Αναλυτικά ο επικήδειος του Σωκράτη Φάμελλου

Με μεγάλη συγκίνηση και  βαθύτατη θλίψη αποχαιρετούμε σήμερα τον Αριστείδη της Αριστεράς, αλλά και της ΕΦΕΕ, της Νεολαίας Λαμπράκη και του αντιδικτατορικού αγώνα, τον Αριστείδη της δημοσιογραφίας, της ΑΥΓΗΣ, της ΕΣΗΕΑ, τον δικό μας Αριστείδη Μανωλάκο.
Και με βαθύ σεβασμό μεταφέρω εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ Προοδευτική Συμμαχία, πολλών συντρόφων και συναγωνιστών του Αριστείδη, τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην οικογένειά του, στη σύζυγό του και σύντροφο ζωής Μαρία, στα παιδιά του Κατερίνα και Κυριάκο και σε όλη την οικογένειά τους.

Τους ευχαριστούμε γιατί μοιράστηκαν μαζί του αυτή την πορεία, γιατί μία επιλογή προσφοράς και αγώνα έχει ανάγκη την οικογένεια αλλά και αποτύπωμα στην οικογένεια. 

Μία πορεία συνέπειας, αγώνα και προσφοράς 70 χρόνων, από την ένταξή του το 1956 στην ΕΠΟΝ.
Αποχαιρετούμε σήμερα έναν αγωνιστή της Αριστεράς και της Δημοκρατίας. Έναν λειτουργό της ακηδεμόνευτης δημοσιογραφίας, που τον διέκρινε το ήθος, η μόρφωση, η καλλιέργεια, η ευρυμάθεια. 

Έναν εξαίρετο δημοσιογράφο με αιχμηρή σκέψη και στέρεες απόψεις, έναν ακούραστο μαχητή του συνδικαλιστικού κινήματος που διετέλεσε δύο φορές Πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ.  

Άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά του στην ελληνική δημοσιογραφία και στην ΕΣΗΕΑ, στο φοιτητικό κίνημα, στη συγκρότηση της ΕΦΕΕ.
Ήταν πάντα δίπλα στους νέους, ήταν πάντα παρών στους αγώνες και στις προκλήσεις της εποχής, είχε επιλέξει τον δρόμο της προσφοράς. 

Η Αριστερά για εκείνον δεν ήταν ταμπέλα, ήταν στάση ζωής.

Στην ΕΠΟΝ και στη Δημοκρατική Νεολαία Λαμπράκη ήταν πάντα καθαρά τοποθετημένος με τις σοσιαλιστικές ιδέες. Με ανοιχτό βλέμμα στον ορίζοντα, στο νέο, στο καινούργιο.  

Συμμετείχε ενεργά και οργανωμένα στους δημοκρατικούς αγώνες, και στη συνέχεια με γενναιότητα στην πάλη κατά της χούντας. Συνελήφθη το 1967, Μπουμπουλίνας, εξορία στη Λέρο για 2,5 χρόνια. Δεν λύγισε, δυνάμωσε. 

Υπερασπίστηκε με σθένος και βαρύ προσωπικό κόστος την Δημοκρατία. Δεν εκμεταλλεύτηκε ποτέ την πολιτική και συνδικαλιστική του δράση για καριέρα, θέσεις και προσωπικό όφελος. Ακριβώς το αντίθετο.

Η ζωή του μάς διδάσκει την ηθική της Αριστεράς, την αξία της πολιτικής ένταξης και της συλλογικής δράσης. Αλλά και την στρατηγική επιλογή της Ενότητας και της Διαλεκτικής, που σηματοδότησε όλες τις επιλογές του και την πολιτική του πορεία:

-    Με τη συγκρότηση της Νεολαίας της ΕΔΑ και της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη

-    Με τη συγκρότηση της ενωτικής προοδευτικής αριστερής παράταξης της ΕΣΗΕΑ «Συσπείρωση Δημοσιογράφων Δούρειος Τύπος», που σηματοδότησε την αναβάθμιση πολλών δράσεων της Ένωσης.

-    Με τη στήριξή του στο ενωτικό εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ, που σηματοδοτήθηκε με την ενεργό και ουσιαστική συμμετοχή του στην πρώτη Επιτροπή Δεοντολογίας την περίοδο 2017 - 2022 και στο τιμητικό προεδρείο του Συνεδρίου μας το 2022.
Αυτή είναι και η πολιτική του κληρονομιά, η ενότητα του προοδευτικού χώρου.

Για όλους εμάς στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, η ζωή του αποτελεί παρακαταθήκη ευθύνης και συνέχειας.
Με την σκέψη μας στην οικογένειά του, τον αποχαιρετούμε με ένα μεγάλο Ευχαριστώ. Τον ευχαριστούμε επίσης και για την μεγάλη συμμετοχή και συμβολή του στην πορεία της «Αυγής» από όλες τις θέσεις ευθύνης.

Μας λυπεί ο αποχωρισμός και τα λόγια δεν αρκούν, μόνο η υπόσχεση πως το παράδειγμά του, οι αξίες του, οι ιδέες του θα συνεχίσουν να μας εμπνέουν και θα τις φυλάξουμε μέσα μας στον αγώνα για μία Δίκαιη Κοινωνία Προόδου.

Ευχαριστούμε σύντροφε Αριστείδη, σε αποχαιρετούμε με σεβασμό».

Σταύρος Καπάκος: Συνεχίζουμε τον αγώνα ακριβέ μας σύντροφε

«Αγαπητέ συνάδελφε, αγαπητέ φίλε, αγαπητέ σύντροφε. Αριστείδη μας
Για όλους εμάς θα είσαι ο εμβληματικός πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ.
Ήσουν ένα ξεχωριστό όσο και πολύτιμο πετράδι της ενημέρωσης. Ως πρόεδρος της Ένωσης, υπερέβης τα όρια της συγκυρίας και την αντίληψη του κλειστού κλαμπ, και παρά τις αντιδράσεις, πρωτοστάτησες στο άνοιγμα της ΕΣΗΕΑ στους εκατοντάδες συναδέλφους, που εργάζονταν στους τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς. Και δεν ήταν καθόλου αυτονόητη η ιστορική αυτή τομή 28 χρόνια πριν.
Αυτή την ιστορική τομή στην πορεία της Ένωσης συνεχίσαμε πριν από λίγα χρόνια ανοίγοντας την ΕΣΗΕΑ στους εκατοντάδες συναδέλφους, που εργάζονταν, με λειψά δικαιώματα, ως υπάλληλοι γραφείου, στις ιστοσελίδες, παρά τις μάχες οπισθοφυλακής από τα απομεινάρια ενός πελατειακού κατεστημένου.
Αλλά και οι αρχές δεοντολογίας της ΕΣΗΕΑ έχουν την σφραγίδα της προεδρίας Μανωλακου το 1998 με συντριπτική πλειοψηφία. Ενώ αρχές δεοντολογίας της Διεθνούς Ομοσπονδίας τις εγκρίναμε οριακά με μόλις έξι ψήφους πριν από λίγα χρόνια στο ΔΣ της Ένωσης.
Αριστείδη έδινες, δίνουμε, ως Συσπείρωση, διαρκώς τη μάχη απέναντι στην «καθετοποίηση» της ενημέρωσης και της ιστορικής μας Ένωσης.
Αντιτάχθηκες, αντιτασσόμαστε, σθεναρά στη λειτουργία του συνδικαλισμού ως ιμάντα μεταβίβασης της κάθε κομματικής γραμμής. Πορευόμαστε με σεβασμό στην ιστορικότητα και την θεσμική μνήμη
Έδινες, δίνουμε, μάχες, ως Σεισπείρωση, για τους συναδέλφους μας που παρακολουθούνταν τα τηλεφωνά τους, που διώχθηκαν, που απειλήθηκαν ή απειλούνται από εκφοβιστικές αγωγές, που βρίσκονται αντιμέτωποι με την αλαζονεία της εξουσίας επειδή δεν συνεμορφώθησαν ή τόλμησαν να υποβάλουν «μη ενδεδειγμένες» ερωτήσεις στον κυβερνητικό εκπρόσωπο. Κάποιοι αλαζονικά συνεχίζουν να προκαλούν ενώ οφείλουν να γνωρίζουν ότι θεσμική δημοκρατική συμπεριφορά είναι να σέβονται πρώτα απ’ όλα εκείνον, που σκέφτεται διαφορετικά.
Αγωνιούσες, αγωνιούμε, για το μεγάλο πρόβλημα αξιοπιστίας της ενημέρωσης λόγω της συνεχούς προσπάθειας ελέγχου από την εξουσία και τους συγκυβερνήτες μεγαλοϊδιοκτήτες μέσων ενημέρωσης. Δυστυχώς, παρά την μικρή ανάκαμψη της αξιοπιστίας τα δυο-τρία τελευταία χρόνια, όταν παρατηρήθηκαν ρωγμές στον κυβερνητικό έλεγχο, το πρόβλημα αξιοπιστίας παραμένει μεγάλο ενώ η ενημέρωση ασθμαίνουσα συναγωνίζεται σε αξιοπιστία μόνο το πολιτικό προσωπικό.
Έζησες ως πρωταγωνιστής δύο μεγάλες τομές στην ενημέρωση. Την Ελευθεροτυπία, μια έκρηξη ελευθερίας, που μας επηρέασε όλους στα χρόνια της μεταπολίτευσης και την συνεργατική έκδοση της Εφημερίδας των συντακτών. Ήσουν βαθιά πολιτικοποιημένος δημοσιογράφος, αγέρωχος αλλά πάντα καταδεκτικός υπηρέτησες την ενημέρωση με αξιοπιστία, πάθος και μαχητικότητα. Η Αυγή, Τα Νέα, Ελευθεροτυπία, Εφημερίδα των Συντακτών μια αξιοζήλευτη πορεία. Ήσουν κριτικός, επικριτικός και διεισδυτικός αναλυτής. Δεν έπεσες ποτέ όμως στην ευτέλεια της ατάκας προσδοκώντας λίγα δευτερόλεπτα δημοσιότητας. Δεν αντιμετώπισες ποτέ τους αναγνώστες ως σκυλάκι του Παβλόφ.
Ξεχωριστός ήσουν Αριστείδη και στην πολιτική δράση μέσα από την Αριστερά.
Έζησες από τα μέσα ως αγωνιστής και πρωταγωνιστής τρείς γενιές: την γενιά του 114 και των αγώνων για την παιδεία, την γενιά του αντιδικτατορικού αγώνα ενάντια στην χούντα των συνταγματαρχών, με αγώνες, διώξεις και την εξορία στο Παρθένι της Λέρου και τη γενιά της μεταπολίτευσης με την έμπνευση και τους αγώνες της.
Παρότι βαθιά πολιτικοποιημένος δημοσιογράφος, που ζούσες την Ιστορία από μέσα, δεν μπέρδεψες ποτέ το ανταγωνιστικό πολιτικό μοντέλο με την ολοκληρωτικής έμπνευσης στρατηγική της έντασης και την εργαλειακή αντίληψη της πολιτικής.
Έφερες, φέρατε πρόδρομα στη Ελλάδα, ως Λαμπράκηδες, την διευρυμένη αντίληψη της πολιτικής απέναντι την εργαλειακή αντίληψή της , απότοκη μιας δογματικής ανάγνωσης των «ιερών» κειμένων, που υποβάθμιζε την διαλεκτική του συγκεκριμένου.
Έπειθες με το προσωπικό σου παράδειγμα τόσο στην δημοσιογραφία όσο και στην πολιτική δράση.
Συντροφεύοντας τις ακριβές μας αμφιβολίες, όπως θα έλεγε ο ποιητής, δώσαμε πολλά και μάθαμε πολλά από τις γόνιμες όσο και τις άγονες, αντιπαραθέσεις μας. Διαφυλάξαμε όμως ως κόρην οφθαλμού την αντίληψη ότι συμμετοχή στην Αριστερά σημαίνει πρώτα απ´ όλα, ανιδιοτέλεια, προσφορά, συντροφικότητα.
Αγαπητέ συνάδελφε, αγαπητέ φίλε, αγαπητέ σύντροφε, Αριστείδη μας.
Σε αποχαιρετάμε με πόνο ψυχής και σε ευγνωμονούμε για όσα μας αφήνεις πολύτιμη παρακαταθήκη. Συμμετέχουμε στην θλίψη των δικών σου ανθρώπων. Της αγαπημένης σου Μαρίας, της Κατερίνας, του Κυριάκου.
Εμείς οι σύντροφοί σου στον αγώνα και στην Συσπείρωση για την οποία τόσο μόχθησες θέλουμε σου υποσχεθούμε κάτι ακόμη.
Κρατάμε την κοινή μας φλόγα, την οποία τόσο πολύ αγάπησες και τόσο πολύ συνέβαλες να διατηρούμε άσβηστη.
Υποσχόμαστε να συνεχίσουμε τον αγώνα για την αυτονομία της ενημέρωσης, να ελέγχουμε την εξουσία, κάθε εξουσία, με κριτικό πνεύμα ως μάχιμοι δημοσιογράφοι και όχι ως υπηρετικό προσωπικό της εξουσίας, της κάθε εξουσίας.
Σε μια εποχή που ο αέρας φουσκώνει τις άδειες φούσκες και η οίηση τους μωρούς εμείς θα έχουμε ως οδηγό το βαθύ σου αποτύπωμα, το προσωπικό σου παράδειγμα, στην ενημέρωση αλλά και τις αξίες και τις αναζητήσεις της Αριστεράς.
Σε ευχαριστούμε ακριβέ μας σύντροφε για όσα μας πρόσφερες και όσα μας δίδαξες να επιτελούμε το χρέος μας χωρίς να επιζητούμε καμία ανταπόδοση αλλά να παίρνουμε δύναμη από αυτό για να επιτελέσουμε ένα νέο.
Σε ευγνωμονώ διπλά για όσα με συμβούλευσες τόσες φορές ιδιαίτερα στην αυλή του πατρικού σου στον Ασωπό. Θυμάσαι πόσες φορές, πηγαίνοντας προς τη Νεάπολη, σταμάτησα, για να τα πούμε από κοντά για την ΕΣΗΕΑ, τον ΕΔΟΕΑΠ και φυσικά την έγνοια που είχαμε για την Αριστερά και την ιδιαίτερη πατρίδα μας. Θυμάσαι που μου έλεγες επιτακτικά ότι πρέπει να κάνω κάτι για το δήμο μας και εγώ σου απαντούσα: Αριστείδη εσύ έκανες και με το παραπάνω το χρέος σου προς τον κλάδο μας ενώ εγώ έχω ακόμη ανηφόρα να ανέβω. Και εσύ γέλαγες συγκαταβατικά.
Θυμάσαι όταν την περίοδο της μεγάλης μάχης, που δώσαμε για να αποκρούσουμε την μείωση των εργαζομένων στα τηλεοπτικά κανάλια και την προς έκπληξη μερικών, διήμερη επιτυχημένη απεργία του κλάδου, που σε ρώτησα τι πρέπει να κάνουμε μου απάντησες σοφά: «βάλε το στράτευμα να ξαποστάσει και προετοιμαστείτε για την επόμενη μάχη. Προσοχή μη μείνεις στρατηγός χωρίς στρατό.» Πόσο σοφή είναι η κατανόηση των περιορισμών, που σου θέτει ο συσχετισμός των δυνάμεων αλλά και πόσο σημαντική είναι η διαρκής εγρήγορση για να συνδεθούν διαλεκτικά η ηθική του σκοπού με την ηθική της ευθύνης.
Θυμάσαι όταν τις δύσκολες μέρες στο νοσοκομείο, εσύ είχες την έγνοια για τον ΕΔΟΕΑΠ, μου ζητούσες να κάνουμε έναν τόμο για να μάθουν όλοι οι συνάδελφοι πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος του ΕΔΟΕΑΠ και τι δικαιώματα και παροχές έχουν;
Σου απάντησα: -Αριστείδη μην αγωνιάς και γι΄ αυτό, προέχει η υγεία σου, ελπίζουμε με την βοήθεια της τεχνολογίας σύντομα, σε ένα χρόνο ίσως και λίγο παραπάνω, όλα θα είναι πιο εύκολα και θα μπορούμε να τα μαθαίνουμε με διαδραστικό τρόπο. Κάναμε διαγωνισμό, όχι απευθείας ανάθεση, επελέγη ο μειοδότης, προχωράμε στην ηλεκτρονική εφαρμογή και στην νέα ιστοσελίδα, που θα αλλάξει την επικοινωνία μας με τους ασφαλισμένους του ΕΔΟΕΑΠ. Γιατί ένα ταμείο πρότυπο παροχών και αναδιανομής υπέρ των εργαζομένων, πρέπει να είναι πρότυπο παντού και στις λειτουργίες του.
Χαμογέλασες αλλά επέμενες. -Εμείς οι παλιοί θέλουμε βιβλίο!
Ακριβέ μας συνάδελφε είσαι για όλους εμάς ο εμβληματικός πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ.
Ένα ανεκτίμητο πετράδι στην Ιστορία μας. Μας έδειχνες διαρκώς τον δρόμο της συλλογικής δράσης και της επαγρύπνησης για τις κοινές μας αξίες.
Έχεις μια ξεχωριστή θέση στο βιβλίο της μνήμης μας. Έζησες από μέσα την Ιστορία και τώρα θα ζεις στην Ιστορία. Στην Ιστορία μας. Μαλαματένια βέρα της ψυχής όπως θα έλεγε ο συμπατριώτης μας ποιητής της Ρωμιοσύνης.
Όλοι μαζί, τούτη την ώρα, σου υποσχόμαστε:
Συνεχίζουμε τον αγώνα Αριστείδη, συνεχίζουμε»…

Δηλώσεις στο ΑΠΕ

ΚΑΝΕΤΕ κλικ ΣΤΟΝ ΣΥΝΔΕΣΜΟ: https://www.youtube.com/watch?v=Db46d3Fdq2g&t=4s

Ακολουθεί το βίντεο με τις δηλώσεις στο ΑΠΕ-ΜΠΕ της Μαρίας Αντωνιάδου- Προέδρου της ΕΣΗΕΑ, του Σταύρου Καπάκου- Γενικού Γραμματέα του ΔΣ της ΕΣΗΕΑ και του Αλέξη Χαρίτση- Προέδρου της Νέας Αριστεράς.

Συγγενείς, φίλοι και συνάδελφοι παρέστησαν στην πολιτική κηδεία του δημοσιογράφου και πρώην προέδρου της ΕΣΗΕΑ Αριστείδη Μανωλάκου στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών, Τρίτη 17 Φεβρουαρίου 2026.O Αριστείδης Μανωλάκος έφυγε από τη ζωή στις 13 Φεβρουαρίου, σε ηλικία 88 ετών. Μεταξύ άλλων, διετέλεσε δύο φορές πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΣΗΕΑ και μέλος τριών ακόμη Δ.Σ, πάντοτε με εύστοχες παρεμβάσεις και καίριες αποφάσεις, οι οποίες συνετέλεσαν καθοριστικά στην προάσπιση και την κατοχύρωση των δικαιωμάτων των δημοσιογράφων. Επί προεδρίας του, πραγματοποιήθηκε το μεγάλο άνοιγμα της Ένωσης στους δημοσιογράφους των τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών σταθμών, που έως τότε ήταν αποκλεισμένοι από το σωματείο τους. Επίσης, αγοράστηκε ο δεύτερος όροφος του κτηρίου στην Ακαδημίας, ιδρύθηκε το Μορφωτικό Ίδρυμα της ΕΣΗΕΑ και αγοράστηκε το κτήριο της οδού Ζαΐμη. Μέχρι το τέλος του βίου του, παρέμεινε ενεργός και δραστήριος, ένας πυλώνας μεταλαμπάδευσης γνώσης και εμπειρίας στους νεότερους και ένας σεμνός υπηρέτης της δημοσιογραφίας και της διανόησης. 

ΑΠΕ-ΜΠΕ: Σοροβός Κώστας

Πηγή: avgi.gr