Εις ανάμνηση των 200 εκτελεσμένων, που πήραν οι ναζί από τις φυλακές του Χαϊδαρίου την Πρωτομαγιά του 1944, για να τους εκτελέσουν στο σκοπευτήριο Καισαριανής
Αυτός ο δήμαρχος, της πόλης με το ηχηρό όνομα, στην άκρη του δάσους Χαϊδαρίου έχει δημιουργήσει χώρο για τα σκυλιά των πολιτών, όπου εκπαιδεύονται και εκτονώνονται, ενώ σε σημεία του Δάσους έχει εγκαταστήσει ποτίστρες και ταΐστρες, ώστε να μπορούν να τις εφοδιάζουν ακόμη και οι πολίτες που περπατούν στο δάσος, που έχει παραχωρηθεί από το ΓΕΣ για δημόσιες χρήσεις, νοσοκομείο Αττικόν και άλλες, εκεί είναι εγκατεστημένη και στρατιωτική μονάδα. Και προ της πύλης αυτής, λίγες δεκάδες μέτρα, έχει ανυψωθεί η αναθηματική μεταλλική στήλη του γλύπτη Χ. Λαλέ από το 2010! Εις ανάμνηση των 200 εκτελεσμένων, που πήραν οι ναζί από τις φυλακές του Χαϊδαρίου την Πρωτομαγιά του 1944, για να τους εκτελέσουν στο σκοπευτήριο Καισαριανής, με αιτιολογία ότι έστησαν ενέδρα και σκότωσαν οι ΕΛΑΣίτες αντάρτες έναν στρατηγό τους --από αυτούς είχαν πάμπολλους-- και τρεις συνοδούς του. Μα ή ενέδρες είναι ίδιον συστατικό των εμπολέμων κια πρόκειται για στρατιωτικό μέσο.
Οι ναζί σε αντίποινα εκτέλεσαν πολίτες κρατούμενους στη φυλακή από ατ χρόνια του Μεταξά, που τους παρέδωσε στους φασίστες ιταλούς κια του ναζί Γερμανούς, με τους οποίους το καθεστώς Μεταξά διτηρούσε καλές σχέσεις από πριν τον πόλεμο. Τις πρώτες ημέες μετά την αναρρίχηση του Χίτλερ στην Καγκελαρία, ήρθε στην Ελλάδα του ομοϊδεάτη Μεταξά ο Γκέμπελς υπ. Εξωτερικών του Χίτλερ για εμπέδωση της ΕλληνοΓερμανικής φιλίας. Και οι Ναζί ήσαν που εκπαίδευαν Έλληνες αστυνομικούς στην Γερμανία, για να επιστρέψουν στη χώρα μας και να... πετσοκόψουν τους κομμουνιστές, γιατί δεν ήσαν αρεστοί και στα δύο καθεστώτα!
Σε αυτή την μεταλλική αναθηματική στήλη, του δημοτικού δάσους Χαϊδαρίου, έργο του γλύπτη Χ. Λαλέ από το 2010, διαβάζουν οι επισκέπτες:
«Πρωτομαγιά, γειά σας όλοι. Πάμε στη μάχη. Κώστας Τσίρκας 1-5-44», το τελευταίο μήνυμα του Κώστα Τσίρκα.
«Η κόρη μου η Ρήνα να γίνει δασκάλα. Φιλώ τη γυναίκα μου και το παιδί. Βαγγέλης» είναι το μήνυμα με την έκφραση της επιθυμίας του για την μοναχοκόρη του.
«Πατερούλη πάω για εκτέλεση, να ΄σαι περήφανος για το μονάκριβο γιο σου. Φιλία πατερούλη. Ναπολέων». Είναι το τελευταίο μήνυμα του ΕΠΟΝίτη Ναπολέων Σουκατζίδη.
Πρόκειται για τον Ναπολέων Σουκατζίδη, που την τελευταία στιγμή αρνήθηκε να βγει από την γραμμή του θανάτου, που τον προέτρεψαν ως μεταφραστή του αιμοβόρου διοικητή Ραμντόσκι του στρατοπέδου Χαϊδαρίου. Προτίμησε τον θάνατο παρά να αντικατασταθεί και να περάσει στην αιωνιότητα ως συνεργάτης των Γερμανών... Το ίδιο έπραξε και ένας άλλος σύντροφός του, ο Αντώνης Βαρθολομαίος, που εκτελούσε χρέη στρατοπεδάρχη. Αρνήθηκε και αυτός να πάρει άλλος την δική του θέση.
Ο λόγος είναι για την εκτέλεσης των 200 κομμουνιστών στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής την Πρωτομαγιά του 1944, ως αντίποινα για την εκτέλεση ενός Γερμανού στρατηγού και τριών συνοδών του, στους Μολάους της Λακωνίας. Τους είχαν πάρει από το στρατόπεδο του Χαϊδαρίου, εγκατεστημένο στο δάσος από τον φιλοναζί δικτάτορα Μεταξά.
Η γενναία αντιμετώπιση των κρατουμένων απέναντι στον επικείμενο θάνατο αποτυπώθηκε στα τελευταία σημειώματα που έγραψαν οι κρατούμενοι πριν από την εκτέλεσή τους. Τα σκόρπισαν στον δρόμο που τους μετέφεραν οι ναζί για τον τόπο εκτέλεσης στην Καισαριανή Η εκτέλεση των 200 στην Καισαριανή συγκλόνισε την κοινή γνώμη και πείσμωσε ακόμη περισσότερο το αντιστασιακό κίνημα.
Κι αυτό το πανθομολογουμένως έγκλημα των ναζί αποτυπώθηκε με την στήλη στο δάσος, όπου τις τελευταίες μέρες της Κατοχής, στις 8 Σεπτεμβρίου 1944, οι ναζί διέπραξαν ένα ακόμη ομαδικό έγκλημα κατά κρατουμένων, προερχομένων από την Πάτρα και άλλες περιφέρειες, που δρούσαν οι συμμαχικές οργανώσεις.


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου