Ανάγκη ο διαρκής αγώνας κατά του Νεοναζισμού!

Σχηματική αναπαράσταση του γερμανικού  στρατοπέδου Χαϊδαρίου και πάνω στο χάρτη το ψαλίδι που κούρευαν τους νεοεισερχόμενους κρατουμένους. (Φωτογραφία αρχείου από το Istologio G. Mosxou, 1η Μαΐου 2019. Το πρωτότυπο φυλάσσεται στην ΕΔΙΑ Αθήνας).

 

«Σαν να κόβετε όλα τα λουλούδια για να εμποδίσετε την άνοιξη να 'ρθει. Γίνεται;"» απευθύνθηκε στους εκτελεστές του ο μελλοθάνατος ΕΠΟΝίτης Ναπολαίων Σουκατζίδης

 

«Ειδικά σήμερα που οι νοσταλγοί του μαύρου χθες σηκώνουν προκλητικά κεφάλι, εκμεταλλευόμενοι την άγνοια και τον ιστορικό αναθεωρητισμό, ο αγώνας κατά της ακροδεξιάς παραμένει επίκαιρος όσο και απαραίτητος»

Πάουλ Ραντόμσκι, Διοικητής στρατοπέδου, Χαϊδάρι.

Αυτά είχε τονίσει η πρώην περιφερειάρχης Αττικής Ρένα Δούρου, από το «Μπλοκ 15» στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου που επισκέφθηκε την Πρωτομαγιά του 2019.

Λόγια που πρέπει να υπενθυμίσουμε με αφορμή την κατάσταση σε ΕΕ και ΗΠΑ, στο εμπόλεμο πλαίσιο, που στήνεται με αφορμή την πειρατική επέμβαση εις βάρος του Ιράν, με την συμβολή της Ευρώπης, που στηρίζει τις νεοναζιστικές αυθαιρεσίες του Καουμπόι των ΗΠΑ. Αλλά και με την ευκαιρία της ναζιστικής θηριωδίας  της Γερμανίας την Πρωτομαγιά του 1944, σε βάρος των 200 Ελλήνων κομμουνιστών στο σκοπευτήριο της Καισαριανής, που έφεραν στο φως οκτώ φωτογραφίες από το δολοφονικό συμβάν της ημέρας αυτής, που βγήκαν στην διαδικτυακή αγορά e bay, έπειτα από 82 χρόνια    

Λόγια διαχρονικά  και επίκαιρα σήμερα, που ο νεοφασισμός σηκώνει κεφάλι, ιδιαίτερα σε ολόκληρη την Ευρώπη, πατώντας στην αγανάκτηση των νεόπτωχων πολιτών και εγκαλώντας την Δημοκρατία που καταπατούν οι ηγέτες της νεοφιλελεύθερης τάξης σε Ευρώπη και ΗΠΑ, όπου ψηφίζουν κυβέρνησης ηγετών με ακροδεξιές τάσεις. και απορρίπτουν ηγέτες του Δημοκρατικού χώρου, όπως για παράδειγμα του Ομπάμα στην Αμερική, ο οποίος ήταν ο μόνος πρόεδρος που δεν άνοιξε πόλεμο, έβαλε στην κοινωνική ασφάλιση τους νεόπτωχους των ΗΠΑ που κοιμούνταν κάτω από τις γέφυρες κ.α.π.

Ειρήσθω εν παρόδω να υπενθυμίσω  ότι ο Ομπάμα ήταν ο ηγέτης της μεγάλης χώρας που στήριξε την Ελλάδα όταν ακροδεξιοί Ευρωπαίοι ηγέτες, ζητούσαν να πετάξουν την χώρα μας εκτός ευρώ και ΕΕ!

«Σήμερα περισσότερό από ποτέ άλλοτε το ύψιστο πατριωτικό μας χρέος είναι αυτός ο αγώνας διαρκείας απέναντι σε όλες τις αποχρώσεις του μαύρου».

Αυτά τόνισε μεταξύ άλλων, πριν επτά χρόνια, η πρώην περιφερειάρχης Αττικής Ρένα Δούρου, από το ''Μπλοκ 15'' στο Χαϊδάρι, έναν εμβληματικό χώρο Μνήμης και Αντίστασης κατά του ναζισμού.

«"O μόνος τρόπος για να ζήσει και να πεθάνει κανείς σαν άνθρωπος είναι να ζήσει και να πεθάνει για ένα ιδανικό". Τα λόγια αυτά του Δημήτρη Γληνού υπογραμμίζουν τη θυσία εκείνων που επέλεξαν να δώσουν τη ζωή τους για τα ιδανικά της Δημοκρατίας και της Ελευθερίας. Εκείνων που αντιστάθηκαν στον ναζισμό», ανέφερε η Ρένα Δούρου.

«Εκείνων το παράδειγμα των οποίων, δεν πρέπει ποτέ να ξεχάσουμε. Ανθρώπων όπως ο Ναπολέοντας Σουκατζίδης που απευθυνόμενος στους δήμιους της πατρίδας τέτοιες μέρες, έλεγε: 

"Να το ξέρετε όμως καλά, δεν μπορείτε να ελέγξετε και το μυαλό μας. Μπορείτε ακόμη να κόψετε όλες τις γέφυρες. Τίποτε δεν θα πετύχετε. Σαν να κόβετε όλα τα λουλούδια για να εμποδίσετε την άνοιξη να 'ρθει. Γίνεται;"».

Είναι τα τελευταία λόγια του γενναίου ΕΠΟΝίτη Ναπολέοντα Σουατζίδη, που αρνήθηκε να του χαρισθεί η ζωή ως μορφωμένου  γλωσσομαθή, εάν την θέση του για εκτέλεση την πάρει άλλος!

Σημειώστε ότι περίπου 170, από τους εκτελεσμένους ήσαν πρώην κρατούμενοι επί δικτατορίας Μεταξά στην Ακροναυπλία. Αυτούς οι δουλικές αρχές Χωροφυλακής τους παρέδωσαν το 1941 με πρωτόκολλο παράδοσης στους Iταλούς κατακτητές μετά την συνθηκολόγηση με τους Συμμάχους μας και απόσυρση της Ιταλίας από τον πόλεμο.

Το 1943, μετά την συνθηκολόγηση των Ιταλών,  την 8 Σεπτεμβρίου Σεπτεμβρίου, οι Γερμανοί τους μετέφεραν στις φυλακές Xαϊδαρίου, γκρεμισμένες τώρα. Oι υπόλοιποι ήταν εξόριστοι από την νήσο Aνάφη.

Ενδιαμέσως να αναφέρω ότι στο βιβλίο του κομμουνιστή Βασίλη Νεφελούδη, των χρόνων εκείνων με τίτλο «Κατά συνθήκη ψεύδη» που αναφέρεται στην φυλακή της Ακροναυπλίας, τις ημέρες που αναμενόταν η είσοδο των Γερμανών στη χώρα, τα κελιά ήσαν αφύλακτα και οι φύλακες είχαν λακίξει.

Η πρόταση της Οργάνωσης Φυλακής των έγκλειστων κομμουνιστών ήταν να δραπετεύσουν, αλλά το Κόμμα τους έστειλε μήνυμα ότι δεν επιτρέπει την απόδραση ανοργάνωτα και ότι αυτή πρέπει να γίνει οργανωμένα όταν αποφασιστεί και η φυγάδευση των δραπετών. Υπήρξαν διαφωνίες, αλλά τελικά και υπακοή, ώσπου οι συνέπειες έγιναν ορατές το 1944.