 |
| Πρώτη φορά που διοργανώθηκε Μαραθώνιος, ήταν το 1994, από τον ΣΔΥ Πάτρας. |
Για την αναβάθμιση των οικονομικών του... ΣΕΓ(κ)ΑΣ.- Έγινε εις βάρος του ιδεολογικού προτάγματος της Ειρήνης, και της αυτονομίας του αθλήματος, καθώς πούλησαν την ψυχή του, στους ιδιώτες!
«Αφού μάς είπαν τα μεγαλόπνοα σχέδια για τον Μαραθώνιο της Αθήνας κι όλοι έστρεψαν εκεί την προσοχή τους, οι εν δυνάμει μετέχοντες πήραν την πρώτη κρυάδα για το 2026...», μας ενημερώνει ο Yiannis Mamouzelos από την θέση της προσωπικής του σελίδας στο facebook. Αντικρίζουμε πια τον αθλητισμό με οικονομικούς όρους και τους αθλούμενους στον Λαμπράκειο Μαραθώνιο ως επαγγελματίες αθλητές.
Προφανώς στους διοικούντες τον ΣΕΓ(κ)ΑΣ πρυτανεύει η άποψη των οικονομικών και όχι της λαϊκής άθλησης, που έτσι ή αλλιώς αφενός μεν προσφέρει στον Τομέα της Υγείας, αφετέρου δε, στη μείωση του κόστους επιβάρυνσης των νοσηλευτικών ιδρυμάτων. Νους υγιής εν σώματα υγειές είναι η πανάρχαια ρήση.
Και παρακάτω εξηγεί τι εννοεί:
«Το δικαίωμα συμμετοχής στην αυθεντική διαδρομή αυξήθηκε από 75% έως και 100+% και στο "βασικό πακέτο" (ή ενισχυμένο όπως ονομάστηκε...) είναι 75 ευρώ και στο "ενισχυμένο" (ή πλήρες επίπεδο εγγραφής!) 165 ευρώ!
Φυσικά από 10-15% έως 50% είναι αυξημένα και τα "πακέτα" για τους άλλους αγώνες εκείνου του διήμερου... Των 5χιλμ, των 10 και των 2Ο».
Και στο τέλος εκφράζει την απογοήτευσή του:
«Προσωπικά δεν ασχολούμαι πλέον καθόλου με τις συγκεκριμένες διοργανώσεις γιατί εκτός από χρήματα και προβολή της Ομοσπονδίας δεν έχω δείγματα ότι εισφέρουν ουσιαστικά στον πραγματικό αγωνιστικό αθλητισμό και στα σωματεία του στίβου!
Αλλά -διαβάζω- ότι οι δρομικές κοινότητες έχουν αναστατωθεί δυσάρεστα...».
Αναγκαία υπενθύμιση για την καταγωγή του Μαραθωνίου της Αθήνας
Υ/Γ: Να υπενθυμίσω ότι ο Μαραθώνιος της Αθήνας είχε ξεκινήσει το 1982 ως Λαμπράκειος Μαραθώνιος προς τιμή του Ειρηνιστή Λαμπράκη που δολοφονήθηκε από την Δεξιά το 1983.
Και με μηδέν κόστος για την συμμετοχή των δρομέων. Αλλά, μασκάρεμα, το μασκάρεμα από τότε που μπήκαν στην διαχείριση της διοργάνωσης οι σπόνσορες τράπεζα κλπ, άλλαξε η ονομασία, βγήκε η μορφή του τιμώμενου προσώπου του Γρ. Λαμπράκη από το μετάλλιο, μπήκαν τσιπάκια στα πόδια για καταγραφή.
(Σ.σ. Το θυμάμαι, γιατί συμμετείχα και σε αυτόν τον Μαραθώνιος , όπω ς και σε άλλους, οι δρομείς στο τέλος του Μαραθωνίου δεν παρέδωσαν τα τσιπάκια όπως απαιτούσαν οι διοργανωτές, κρατώντας τα για ανάμνηση, αλλά από τον επόμενο Μαραθώνιο στο τέρμα, του Καλλιμάρμαρου, υπήρχαν άτομα που τα έβγαζαν από τα παπούτσια των αθλητών).
Κι από λαϊκός μαραθώνιος του Λαμπράκη έγινε μαραθώνιος κλασικής διαδρομής, μπήκε αρχικά προαιρετικά οικονομική συμμετοχή για αναμνηστικά που προσέφερε η διοργανώτρια αρχή και τον επόμενο χρόνο η οικονομική συμμετοχή για να τρέξεις. Ειδάλλως δεν είχε... πιλάλημα εκεί! Είδατε τι ωραία που τα κατάφερε ο ΣΕΓ(κ)ΑΣ;
Αμ, το άλλο; Ήθελε να υποχρεώσει τους Συλλόγους Δρομέων Υγείας να αναδιοργανωθούν ως επαγγελματικά σωματεία, με συνδρομές, καταγραφή ρεκόρ (σ.σ. άκου, άκου μυαλό που κουβαλούσαν αυτοί οι κύριοι, που νόμιζαν ότι θα εξελιχθούμε σε παγκόσμιους ή διαπλανητικούς δρομείς και ήθελαν να μας βάλουν στο τρυπάκι το δικό τους. Κι άμα ήθελες να αλλάξεις σύλλογο γιατί η παρέα σου ήταν στον διπλανό σύλλογο; Όχι δεν θα σου επέτρεπαν και θα σου το δελτίο Αθλητή!
Βρε τι μυαλά κουβαλούσαν; Φυσικά διαμαρτυρήθηκαν οι λαϊκοί δρομείς και το κόλπο γκρόσο, που είχαν εμπνευστεί οι καθοδηγητάρες του ΣΕΓ(κ)ΑΣ πήγε... κουβά!
Αλλά βέβαια πέτυχαν τον στόχο τους που ήταν η οικονομική αναβάθμιση του αγώνα, που πριν την είσοδο των σπόνσορων ήταν μικρή σε σύγκριση με μαραθωνίους άλλων χωρών, παρόλο που συμμετείχε στο καλεντάρι αγώνων της διεθνούς Ομοσπονδίας.
Θα μπορούσαν αλλιώς εάν τον Μαραθώνιο τον διαχειρίζονταν οι δημοτικές αρχές των πόλεων από τις οποίες διέρχεται η διαδρομή; Πιστεύω πως ναι εάν φυσικά γίνονταν συνετή διαχείριση, με πνεύμα συνεργασίας και στόχο την ανάδειξη του λαϊκού αθλητισμού!
Αλλά αυτό για να γίνονταν, απαιτείται μια κυβέρνηση διαφορετικής αντίληψης του λαϊκού αθλητισμού και όχι πιστή στο δόγμα «όλα για την ιδιωτική πρωτοβουλία»!
Αυτή όμως η αναβάθμιση των οικονομικών του... ΣΕΓ(κ)ΑΣ έγινε εις βάρος του ιδεολογικού προτάγματος της Ειρήνης, και της αυτονομίας του αθλήματος, καθώς πούλησαν την ψυχή του, στους ιδιώτες!
Τώρα πια μέσα από το άθλημα του Μαραθωνίου δεν αναθερμαίνουμε διαχρονικές αξίες, όπως η Ειρήνη, η Δημοκρατία, ο συναγωνισμός κι όχι ανταγωνισμός, η αλληλεγγύη πολιτών και λαών, ο αντιρατσισμός και άλλες πολλές αξίες!
Οι δρομείς συμμετέχουν και δίπλα στα μικρού μεγέθους, προσκαλούνται μεγάλα ονόματα με το οικονομικό δέλεαρ των διοργανωτών να τίθεται στο στόχαστρο, ως μία υποτιμημένη παραλλαγή του ένδοξου κότινου του σταδίου της Αρχαίας Ολυμπίας.
Και οι γυναίκες, για τις οποίες κάποτε είχε θεσπιστεί το άβατο, απαγορεύοντας να εισέλθουν στον αγωνιστικό χώρο, σήμερα κατακτούν πρωταθλήματα, με ρεκόρ που κάνουν τους άντρες να τρίβουν τα μάτια τους.
Η τολμηρή Καλλιπάτειρα, γνωστή ως Φερενίκη, έσπασε το... άβατο!
Και βέβαια να μην παραλείψουμε την γυναίκα χήρα την Καλλιπάτειρα (γνωστή και ως Φερενίκη), κόρη του Ολυμπιονίκη Διαγόρα από τη Ρόδο. Η Καλλιπάτειρα, θέλοντας να καμαρώσει τον γιο της, Πεισίροδο, να αγωνίζεται στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 396 π.Χ. (96η Ολυμπιάδα), ντύθηκε με την ενδυμασία των παιδοτριβών (προπονητών). Έγινε αντιληπτή όμως από τους ελλανοδίκες, όταν ξεγυμνώθηκε στην προσπάθειά της να πηδήξει από τα κιγκλιδώματα για να αγκαλιάσει τον ολυμπιονίκη γιο της του Παγκράτιου. Δεν της επέβαλαν ποινή θανάτου ως ο νόμος όριζε, διότι προέρχονταν από οικογένεια ολυμπιονικών και σεβάστηκαν ότι ο πατέρας, τα αδέλφια και ο γιος της ήσαν ολυμπιονίκες.
Ξεβράκωσαν όμως, με νόμο τους προπονητές, από την επόμενη Ολυμπιάδα ώστε να διακρίνεται το φύλο των εισερχομένων προπονητών, για να... εξασφαλιστεί το ανδρογενές του... είδους !
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου