Κ. Μπάρκας Μ. Κοντοτόλη Χ. Μαμουλάκης: Σεβασμός στην Ιστορία

Οι Βουλευτές ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ τόνισαν σήμερα την «ανάγκη αποκατάστασης της ιστορικής δικαιοσύνης μέσω της μετονομασίας του στρατοπέδου “Χρήστου Καβράκου” στα Τρίκαλα». - Το βιογραφικό Καβράκου, όπως το παραδίδει ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΙΟΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ – ΙΟΝΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ

ΕΡΩΤΗΣΗ Προς τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας Θέμα: «Ανάγκη αποκατάστασης της ιστορικής δικαιοσύνης μέσω της μετονομασίας του στρατοπέδου “Χρήστου Καβράκου” στα Τρίκαλα» Τα τελευταία χρόνια έχει απασχολήσει έντονα την τοπική κοινωνία των Τρικάλων, αλλά και την ευρύτερη κοινή γνώμη, το ζήτημα της διατήρησης του ονόματος «Χρήστου Καβράκου» στο στρατόπεδο όπου εδρεύει η Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών (ΣΜΥ). Έχουν μάλιστα κατατεθεί σχετικές ερωτήσεις στη Βουλή. Όπως αναφέρεται σε πλήθος δημοσιευμάτων, το ιστορικό αυτό όνομα έχει συνδεθεί με γεγονότα της περιόδου της Κατοχής και της καταστολής του εαμικού κινήματος, γεγονός που έχει προκαλέσει αντιδράσεις από τοπικούς φορείς, ιστορικούς και απογόνους αγωνιστών της Αντίστασης. Ενδεικτικά αναφέρονται τα εξής: Το 1925, ως διοικητής του 5ου Συντάγματος Πεζικού στα Τρίκαλα, φέρεται ότι διέταξε τη χρήση όπλων σε αγρότες συμμετέχοντες σε αγροτικό συλλαλητήριο — με αποτέλεσμα 7 νεκρούς, μεταξύ των οποίων και ένα 12χρονο κορίτσι, και 25 τραυματίες. Μαζί με άλλους 100 αξιωματικούς συγκέντρωσαν τα σιτηρά της χώρας για τις ανάγκες των κατακτητών. Το καλοκαίρι του 1941 ο Χρήστος Καβράκος, με την ιδιότητα του διευθυντή, μαζί με τον νομάρχη Τρικάλων Σάββα Χώτζη, απαγορεύουν στους κατοίκους των Μεγάλων Καλυβίων να πωλούν τα σιτηρά και τους υποχρεώνουν να παραδίνουν τις πλεονάζουσες ποσότητες σίτου στην Ένωση Γεωργικών Συνεταιρισμών. Επίσης, κατά την περίοδο της Κατοχής, φέρεται να υποδέχθηκε τους Γερμανούς αντί να αντισταθεί, και να “παρέδωσε” την Αθήνα — παρά το γεγονός ότι επίσημη διαταγή τέτοια δεν έχει εντοπιστεί. Η έλλειψη τεκμηρίωσης για την ονοματοδοσία του στρατοπέδου κατά το 1975, η αμφιλεγόμενη βιογραφία του Καβράκου και η ηθική απαίτηση να τιμώνται πρόσωπα που συμβολίζουν την αντίσταση και την ακεραιότητα, καθιστούν το ζήτημα πολιτικά και ηθικά ανοιχτό. Παρά το γεγονός ότι, σύμφωνα με επίσημες ανακοινώσεις του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, έχει αναγνωριστεί η ανάγκη επανεξέτασης του ζητήματος, δεν έχει υπάρξει μέχρι σήμερα σαφής ενημέρωση για την πορεία της διαδικασίας μετονομασίας ούτε για τις σχετικές εισηγήσεις που έχουν υποβληθεί προς το Γενικό Επιτελείο Στρατού (ΓΕΣ). Η αδράνεια αυτή προκαλεί εύλογα ερωτήματα, καθώς η συγκεκριμένη ονομασία δεν συνάδει με τη σύγχρονη αντίληψη περί σεβασμού της Ιστορίας και της Εθνικής Αντίστασης. Παράλληλα, η μη επίλυση του ζητήματος δημιουργεί αδικαιολόγητη ένταση στην τοπική κοινωνία και σκιάζει τη λειτουργία της ιστορικής Σχολής Μονίμων Υπαξιωματικών, που αποτελεί φάρο εκπαίδευσης και προσφοράς στις Ένοπλες Δυνάμεις. Κατόπιν των ανωτέρω, Ερωτάται ο κ. Υπουργός: Σε ποιο στάδιο βρίσκεται η διαδικασία μετονομασίας του στρατοπέδου «Χρήστου Καβράκου» στα Τρίκαλα; Έχουν υποβληθεί ή εξεταστεί σχετικές εισηγήσεις προς το ΓΕΣ και ποια ήταν η απόφαση του Υπουργείου; Προτίθεται το Υπουργείο να εξετάσει την πρόταση για μετονομασία σε Στρατόπεδο Σχολής Μονίμων Υπαξιωματικών; Με ποιον τρόπο θα διασφαλιστεί η πλήρης διαφάνεια και η συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας στη λήψη της τελικής απόφασης; Οι Ερωτώντες Βουλευτές Κοντοτόλη Μαρίνα Μαμουλάκης Χαράλαμπος (Χάρης) Μπάρκας Κωνσταντίνος Βιογραφικό του Χρήστου Καβράκου σύμφωνα με τις υπάρχουσες ιστορικές πηγές. 1. Συμμετείχε ως λοχίας και καταδότης στη σφαγή του Κιλελέρ το 1910 και ως ψευδομάρτυρας στην δίκη που έγινε στις 19.6.1910-23.6.1910 στο Κακουργιοδικείο Λαμίας. 2. Έδωσε εντολή δολοφονίας 7 ατόμων στην πρώτη εργατοαγροτική εξέγερση στην Ελλάδα, το Τρικαλινό Κιλελέρ 2 Φλεβάρη 1925, ο ίδιος εκτέλεσε τον τυφλό γέροντα Ράδο, ήταν ψευδομάρτυρας στην δίκη των αγροτών στο Στρατοδικείο της Λάρισας 31.3.1925/4.4.1925 με αποτέλεσμα την καταδίκη των θυμάτων του. 3. Στις 23 Απριλίου 1935 ήταν στρατοδίκης στην Δίκη των Πολιτικών Αρχηγών και στις 5 Μαΐου 1935 καταδίκασε σε θάνατο για «εσχάτη προδοσία» τους: Ελευθέριο Βενιζέλο, Νικόλαο Πλαστήρα, Ιωσήφ Κούνδουρο και Εμμανουήλ Τζανακάκη. 4. Δεν πολέμησε στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο και προσπάθησε να εμποδίσει τους Ευέλπιδες να ανταποκριθούν στα διαγγέλματα της Κυβέρνησης για συνέχιση του αγώνα στην Κρήτη παίρνοντας την απάντηση «Στρατηγέ, Ουδείς δύναται να διατάξη την Σχολήν Ευελπίδων να παραδοθή εις τους Γερμανούς». Ενώ οι ευέλπιδες πέφτουν πολεμώντας στο Κολυμπάρι, το Μάλεμε, τη Σπηλιά ,τα Δελιανά και τα Γριμπιανά ο Καβράκος δρέπει τις πρώτες δάφνες του δοσιλογισμού, ως αναπληρωτής πρόεδρος του Ανώτατου Στρατιωτικού Συμβουλίου του αιχμάλωτου στρατού μας. 5. Στις 27 Απριλίου 1941, ως στρατιωτικός διοικητής της Αθήνας παρέδωσε χαμογελαστός τα «κλειδιά» της πόλης στον Γερμανό αντισυνταγματάρχη Φον Σέιμπεν, αφού προηγουμένως είχε φροντίσει για την ασφαλή είσοδο των κατακτητών. 6. Τον Ιούνιο του 1941 παρουσιάστηκε αυτοβούλως για να συμμετέχει στο ναζιστικό πρόγραμμα γενοκτονίας του Ελληνικού λαού και καθ’ όλη τη διάρκεια του Μεγάλου Λιμού ως διευθυντής της ΚΥΔΕΠ (Κεντρική Υπηρεσία Διαχείρισης Εγχώριας Παραγωγής) και της ΚΕΠΕΣ (Κεντρική Επιτροπή Προστασίας Εγχωρίου Σιτοπαραγωγής), φρόντισε για την συγκέντρωση των αγροτικών προϊόντων προκειμένου να διατεθούν για τις ανάγκες της Βέρμαχτ και του γερμανικού πληθυσμού, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές του Göring.(«Grüne Mappe») Η συνέργειά του στο έγκλημα της γενοκτονίας του Ελληνικού λαού, κρίνεται απόλυτα επιτυχής:  300.000-360.000 θάνατοι από την πείνα  90% θνησιμότητα στα νεογέννητα  80% θνησιμότητα στα βρέφη  μόνιμες βλάβες από τον υποσιτισμό στους επιζώντες 7. Τον Ιούλιο του 1944 , έχαιρε εκτίμησης από τους ναζί αφέντες του, κατατασσόταν μεταξύ των μεγαλυτέρων κουίσλινγκ (quisling = κουίσλινγκ, δωσίλογος, προδότης του έθνους) και ήταν υποψήφιος για τη διαδοχή του δωσίλογου πρωθυπουργού Ι. Ράλλη. 8. Ο Χρήστος Καβράκος φέρεται ως εκτελεσμένος από τον ΕΛΑΣ κατά τα Δεκεμβριανά, με μοναδική πηγή τα κείμενα του γνωστού υποστηρικτή της χούντας, Πέτρου Γαρουφαλιά, ενώ υπάρχουν προφορικές μαρτυρίες και εμφανείς ενδείξεις ότι ακολούθησε τους ναζί κατά την αποχώρησή τους από την Ελλάδα. Ζητούμε στο όνομα της δημοκρατίας, της ελευθερίας, της καταπολέμησης της λήθης και της αποκατάστασης της ιστορικής μνήμης, να προχωρήσουν όλες οι απαραίτητες διαδικασίες για τη μετονομασία του στρατοπέδου. Είμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε πληροφορία και σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων πιστεύοντας ότι θα ενδιαφερθείτε και θα ανταποκριθείτε στο αίτημά μας. Με εκτίμηση Το Διοικητικό Συμβούλιο» ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΙΟΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ – ΙΟΝΙΚΗ ΕΝΟΤΗΤΑ