Σαμψών, ο Έλληνας που έσπαγε μάρμαρα στο κεφάλι του!

Και να φωνάζει ο Γιάννης Κεσκελίδης ή Κεσκιλίδης ή γνωστός με το προσωνύμιο ''Σαμψών'': «Προσοχή αδελφέ. Κεφάλι είναι από κάτω από το μάρμαρο. Προσοχή μην μου ΄ρθει κανα κακό». Κι ενώ σουρούπωνε κι έφθανε στο τέλος το πρόγραμμά του μονολογούσε για το που θα βρει νυκτερινό κατάλυμα

Όσοι είχαν την τύχη να τον παρακολουθήσουν ζωντανά, τον θυμούνται με κηλίδες αίματος στο πρόσωπο, καθώς έσπαγε στο κεφάλι του ξύλα, μάρμαρα και πέτρες. Ένα άλλο γνωστό νούμερό του ήταν ότι ξάπλωνε στο δρόμο και περνούσαν πάνω από το σώμα του, τριαξονικά φορτηγά. Προσωπική μαρτυρία του διαχειριστή, που δεκαετία του '70 τον συναντά στην τότε πλατεία Κοτζιά, μπροστά από το Δημαρχείο Αθήνας να εκτελεί νούμερα αθλητικά, άρση βαρών, σπάσιμο χοντρών αλυσίδων, τεμάχισμα όγκων μαρμάρου πάνω στο κεφάλι του από συνεργάτη του με την χρήση βαριοπούλας. Και να φωνάζει ο Σαμψών: Προσοχή αδελφέ. Κεφάλι είναι από κάτω από το μάρμαρο. Προσοχή μην μου ΄ρθει κανα κακό. Κι ενώ σουρούπωνε έφθανε στο τέλος το πρόγραμμά του μονολογούσε για το που θα βρει νυκτερινό κατάλυμα: «Έχω βρει κάτι εκεί στα Αναφιώτικα» (σ.σ. συνοικισμός με παλιές οικίες κολλημένες κυριολεκτικά στην πλαγιά της Ακρόπολης) «αλλά με κυνηγάει η Αστυνομία όπου να με βρει». Θυμάμαι επάνω στην ώρα, εκείνη την ημέρα, του ''σφύριξαν'' κάποιοι: «Γιάννη έρχεται μπάτσος». Κι ο Γιάννης ο Σαμψών, σταματάει την παρουσίαση, μαζεύει γρήγορα γρήγορα τα εργαλεία του σφυριά, αλυσίδες, σχοινιά, μάρμαρα κλπ, παίρνει το δισκάκι στο χέρι και το περιφέρει βιαστικά κι ότι προλάβει να πάρει και χάνεται προς το απάνω μέρος της πλατείας. Κι εμείς μείναμε να τον ακολουθούμε με το βλέμμα μας. Ο Σαμψών γεννήθηκε στην Καλαμαριά Θεσσαλονίκης και καταγόταν από οικογένεια με παράδοση στην πάλη. Σε μικρή ηλικία κατέβηκε από την Καλαμαριά στην Αθήνα και το 1942 δούλευε σκληρά σε ανθρακωρυχεία για να επιβιώσει. Ενώ του άρεσε η πάλη, αλλά επειδή δεν έβγαζε χρήματα αφοσιώθηκε στις επιδείξεις δύναμης και πολύ γρήγορα έγινε λαϊκός ήρωας. Από τα πρώτα του νούμερα ήταν να σκίζει τράπουλες, να σπάει πέτρες στο στομάχι. Όπως έλεγε ο ίδιος μάτωνε και τα αίματα αυτά ήταν γνήσια. Λόγω της εκπληκτικής του δύναμης στο ευρύ κοινό έγινε γνωστός με το όνομα Σαμψών. Αποτελούσε ίνδαλμα για τους πιτσιρικάδες της εποχής που έτρεχαν στις πλατείες για να τον θαυμάσουν από κοντά. Τα τρομερά χτυπήματα που δεχόταν άφηναν εμφανή τα σημάδια στο κορμί του. ... Μάλιστα στη συνέντευξη στη “Μηχανή του Χρόνου” (http://www.mixanitouxronou.gr/sampson) το 2005, είχε αποκαλύψει πως από τα πολλά χτυπήματα που είχε δεχθεί είχε κοντύνει οκτώ ολόκληρους πόντους ενώ όταν πέρναγαν φορτηγά από πάνω του είχε βγάλει 10 κιλά αίμα από το στόμα, τα αυτιά και τη μύτη. Από τα πιο αγαπημένα νούμερα του ίδιου αλλά και των οπαδών του ήταν το σπάσιμο των αλυσίδων. Από τις παραστάσεις που έκανε έβγαζε καλά χρήματα τα οποία με καλή διαχείριση ήταν ικανά να ζήσουν τον ίδιο και την οικογένειά του.

Όπως γράφει η Βικιπαίδεια, ο Γιάννης Κεσκελίδης ή Κεσκιλίδης ή γνωστός με το προσωνύμιο «Σαμψών», ήταν Έλληνας πρωτοπαλαιστής και μασίστας. γεννήθηκε στις 5 Ιουνίου 1929 και πέθανε στις 25 Μαΐου 2019, από πνευμονία. Προερχόταν από οικογένεια ποντίων οι οποίοι έφθασαν και εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα ύστερα από τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922. Όταν ήταν ακόμα σε μικρή ηλικία η οικογένεια του μετακόμισε στην Αθήνα όπου ασχολήθηκε από μικρός με τον αθλητισμό, καθώς εντάχθηκε στο δυναμικό του Πειραϊκού Συνδέσμου, ως αθλητής ελευθέρας πάλης. Τα επόμενα χρόνια διακρίθηκε σε σωρεία διοργανώσεων στη χώρα και στο εξωτερικό, ενώ από τη δεκαετία του '50 ασχολήθηκε με αγώνες επιδείξεως της τεράστιας δύναμής του σε ανοικτούς χώρους (πλατείες, πάρκα κλπ) δίνοντας παραστάσεις που τον κατέστησαν πάρα πολύ δημοφιλή, έως του σημείου από πολλούς να χαρακτηρισθεί σαν "λαϊκός ήρωας". Την Κυριακή 23 Φεβρουαρίου 2014 διοργανώθηκε στη γειτονιά του, τη Νέα Ιωνία ο λαϊκός αγώνας δρόμου "Ολύμπιος Σαμψών" προς τιμή του. Ο Γιάννης Κεσκελίδης ήταν παρών, παραδίδοντας τα βραβεία στους νικητές. Έφυγε από τη ζωή ξημερώματα Σαββάτου 25 Μαΐου 2019, σε ηλικία 90 χρόνων, μετά από σύντομη νοσηλεία στο "Αγία Όλγα" λόγω πνευμονίας. Η κηδεία του πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 28 Μαΐου στη Νέα Ιωνία, όπως έγραφε το Έθνος στις 30 Μαΐου 2019.