Πρόταση για «Ημέρα Διπλής Απελευθέρωσης» από τους Οθωμανούς το 1828 και τους ναζί το 1944
Τη θέσπιση της 4ης Οκτωβρίου ως επίσημης τοπικής αργίας για την Πάτρα προτείνει η δημοτική παράταξη «Πάτρα Σπουδαία και Πάλι» και ο επικεφαλής της, Βασίλης Αϊβαλής, καταθέτοντας διαφορετική προσέγγιση στη συζήτηση που άνοιξε στο Δημοτικό Συμβούλιο μετά την πρόταση της Μάχης Σιώρου για εορτασμό στις 7 Οκτωβρίου.
Η δημοτική σύμβουλος Μάχη Σιώρου της παράταξης Σβόλη, είχε εισηγηθεί τη θεσμοθέτηση της 7ης Οκτωβρίου ως επίσημης τοπικής αργίας, με αφορμή την απελευθέρωση της Πάτρας από τον οθωμανικό ζυγό το 1828 και την αναγέννηση της νέας πόλης, παραλείποντας την ημέρα που αποβιβάστηκε ο Μαιζών με το στράτευμα του στην παραλία της Άνθειας, στις 4 Οκτώβρη του 1828.
Κι από κει τράξηξε για την Πάτρα όπου οι Οθωμανοί παρέδωσαν το Φρούριο που κρατούνταν επί 7 χρόνια, χάρη στην άρνηση των κοτσαμπάσηδων να επιτρέψουν στον Κολοκοτρώνη την απελευθέρωσή της, που θα ήταν η δεύτερη μεγάλη νίκη των στρατιωτικών της Επανάστασης.
Και ανέλαβαν αυτοί οι άκαπνοι από πολέμους αρνούμενοι τον Κολοκοτρώνη που ήταν 50 χρόνια κλέφτης στα βουνά, Διεμήνυσαν στον Υψηλάντη πως θα το κατορθώσουν μόνοι τους, κι αν επιμένει αυτός να στηρίζει τον Κολοκοτρώνη θα αποσύρουν τις δυνάμεις τους!
Αλλά και στην επόμενη φάση που κλήθηκε από τα πράγματα λόγω της εισβολής στην Πελοπόννησο του Ιμπραήμ που θα ενίσχυε τους έγκλειστους στο κάστρο της Πάτρας κια τότε με παρέμβαση των κοτσαμπάσηδων Ζαϊμηδων, Λόντων και λοιπών με την αποφασιστική συμβολή του Π.Πατρών Γερμανού, προς την καταρρέουσα κυβέρνηση δεν του έστελναν μπαρουτόβολα, τροφές κι επί πλέον του αφαίρεσαν μεγάλη ομαδα στρατιωτών δήθεν για ενίσχυση της υπόλοιπης Πελοποννήσου.
Κι ήρθε η είδηση για εκστρατεία του Δράμαλη στην Πελοπόννησο και του Κιουταχή στην Αιτωλοακαρνανία για να το βάλουν στα πόδια και να κρυφτούν στα καράβια, έτοιμοι να λακίξουν.
Και πάλι ο Κολοκοτρώνης αφησε την πολιορκία της Πάτρας για να κατατροπώσει τα στρατεύματα του Δράμαλη και να σωθεί η επανάσταση στην Πελοπόννησο. Κι οι Οθωμανοί περιορίστηκαν κλεισμένοι στα ισχυρά παραθαλάσσια κάστρα αναμένοντας ενισχύσεις από την Μ. Πύλη.
Έτσι ήταν η κατάσταση όταν έφτασε στην Πάτρα ο Μαιζών κουβαλώντας μαζί του επιστήμονες της Γεωγραφικής υπηρεσίας, ένα ολόκληρο τυπογραφείο με τον τυπογράφο του που γνώριζε ελληνικά, κι επιστήμονες για διάνοιξη δρόμων και ανόρθωση των υποδομών που είχαν καταστραφεί από την εγκατάληψη.
Φυσικά έφερνε μαζί του και το εκστρατευτικό σώμα που επιχείρησε και άνοιξε την θαλάσσια οδό που την κρατούσαν οι Οθωμανοί με το κάστρο του Ρίου, στα μικρά Δαρδανέλια, όπως αποκαλούνταν μαζί με αυτό του Αντιρρίου. Η παράδοσή του μετά από ισχυρό βομβαρδισμό σήμανε το τέλος της οθωμανικής παρουσίας στην Πελοπόννησο.
Η διπλή επέτειος της αποβίβασης στην Άνθεια του Σώματος του Μαιζών στις 4 Οκτωβρίου και την ίδια ημέρα το 1944 από τις δυνάμεις του ΕΛΑΣ σε συνεργασία με την Βρετανική Ταξιαρχία, σκοπίμως αγνοήθηκε από τις συντηρητικές δυνάμεις που ανέλαβαν την διακυβέρνηση της χώρας και του Δήμου Πατρέων για να μην δοθεί η αίγλη του πατριωτισμού στην αντίσταση κατά των ναζί που είχε τεθεί στην παρανομία.
Η απελευθέρωση της Πάτρας στις 7 Οκτωβρίου παραμερίζει το μεγάλο γεγονός της νεώτερης ιστορίας της πόλης, της απαλλαγής από τους ναζί και τους συνεργάτες των που τα ονόματά τους φιγουράριζαν στο πατριωτικό πάνθεον τα επόμενα χρόνια αν και απεινείς διώκτες της εθνικης Αντίστασης.
Όπως
επισήμανε ο κ. Αϊβαλής, η ιστορική μνήμη της πόλης πρέπει να
αντιμετωπίζεται συνολικά, χωρίς μονομέρειες και επιλεκτικές προβολές. Και πολύ σωστά το επισήμανε.
«Η Πάτρα δεν έχει ανάγκη από διαχωρισμούς, αλλά από μια συνεκτική, συμπεριληπτική και σύγχρονη προσέγγιση της ιστορίας της και η έννοια της ελευθερίας δεν μπορεί να τεμαχίζεται».
Στο σκεπτικό της πρότασης γίνεται αναφορά στη χρονική σύμπτωση των δύο ιστορικών περιόδων: στις αρχές Οκτωβρίου του 1828, όταν τα γαλλικά στρατεύματα έφθασαν στην Πάτρα και ακολούθησε η παράδοση του Κάστρου στις 7 Οκτωβρίου, και στην 4η Οκτωβρίου 1944, όταν η πόλη απελευθερώθηκε από τη γερμανική Κατοχή.Κατά την παράταξη Αϊβαλή, η καθιέρωση της 4ης Οκτωβρίου θα επιτρέψει στην πόλη να τιμά μέσα από μία ενιαία επέτειο τόσο την ιστορική μετάβαση του 1828 όσο και τον αγώνα του πατραϊκού λαού και της Εθνικής Αντίστασης το 1944.«Η θέση μας είναι η Πάτρα να θεσπίσει επίσημη τοπική αργία. Αυτή πρέπει να είναι η 4η Οκτωβρίου και να οριστεί ρητά ως “Ημέρα της Διπλής Απελευθέρωσης της Πάτρας”», αναφέρει χαρακτηριστικά η παράταξη.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στον χαρακτήρα που θα πρέπει να έχει μία ενδεχόμενη τοπική αργία. Η «Πάτρα Σπουδαία και Πάλι» ξεκαθαρίζει ότι δεν συμφωνεί με «άτυπες» ή ημιεπίσημες αργίες, οι οποίες, όπως υποστηρίζει, θα μπορούσαν να δημιουργήσουν προβλήματα στην αγορά ή ζητήματα για τα εργασιακά δικαιώματα.
Ζητά, αντίθετα, εφόσον προχωρήσει η διαδικασία, να υπάρξει πλήρης θεσμική κατοχύρωση της αργίας και των δικαιωμάτων των εργαζομένων, τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα.
Στο πλαίσιο αυτό, η παράταξη Αϊβαλή προτείνει να συγκροτηθεί επιτροπή με τη συμμετοχή εκπροσώπων των δημοτικών παρατάξεων και του Πανεπιστημίου Πατρών, η οποία θα αναλάβει τη σύνταξη επιστημονικά τεκμηριωμένου φακέλου για τα ιστορικά γεγονότα.
Παράλληλα, ζητά να ξεκινήσει διαβούλευση με τα Επιμελητήρια, τους επιστημονικούς συλλόγους, το Εργατικό Κέντρο Πάτρας και τον Εμπορικό Σύλλογο, ώστε να εξεταστούν όλες οι οικονομικές και εργασιακές παράμετροι.
Τελικός στόχος, σύμφωνα με την πρόταση, θα πρέπει να είναι η κατάθεση κοινού αιτήματος προς την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας και το Υπουργείο Εσωτερικών για τη θεσμοθέτηση της 4ης Οκτωβρίου ως επίσημης τοπικής ημέρας μνήμης και υποχρεωτικής αργίας για τον Δήμο Πατρέων.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου