Απάντηση του Τομέα Οικονομικών στη συνέντευξη του υπ. Οικονομικών

«Παρά την επιδότηση των 15 λεπτών στο πετρέλαιο κίνησης, η τιμή του έχει αυξηθεί κατά 9,6% από τις αρχές Σεπτεμβρίου»

«Οι σημερινές ανακοινώσεις του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών για μια δήθεν «διπλή ασπίδα» προστασίας επιβεβαιώνουν ότι τα μέχρι σήμερα κυβερνητικά μέτρα δεν έχουν ανακόψει την εκρηκτική αύξηση του ενεργειακού κόστους.

Παρά την επιδότηση των 15 λεπτών στο πετρέλαιο κίνησης, η τιμή του έχει αυξηθεί κατά 9,6% από τις αρχές Σεπτεμβρίου. Και όμως, ο Υπουργός δηλώνει ότι «δεν είναι ο τρόπος με τον οποίο θα γίνει η παρέμβαση, αλλά η επίδρασή της στην τελική τιμή».

Ο τρόπος, όμως, έχει σημασία. Η επιδότηση έχει δημοσιονομικό κόστος και δεν μειώνει κατ’ ανάγκην την ίδια την τιμή. Αντίθετα, μια προσωρινή μείωση της φορολογίας των καυσίμων, εφόσον μετακυλιστεί στην τελική τιμή, παρεμβαίνει άμεσα στην τιμή που καταγράφεται στην αντλία. 

O μηχανισμός της παρέμβασης καθορίζει σε απόλυτο βαθμό την πορεία του πληθωρισμού και της ανάπτυξης γενικότερα. Η απλούστευση ότι «δεν μας νοιάζει ο μηχανισμός» είναι επικίνδυνη, καθώς η επιλογή της κρατικής επιδότησης αντί της μείωσης των φόρων λειτουργεί συχνά ως «λάδι στη φωτιά» της ακρίβειας. 

Αυτή η πολιτική, σε συνθήκες μειωμένης προσφοράς,  παρατείνει και εμβαθύνει τις πληθωριστικές πιέσεις. Επομένως, ο μηχανισμός δεν είναι μια απλή τεχνική λεπτομέρεια, αλλά η ειδοποιός διαφορά ανάμεσα σε μια κίνηση ανακούφισης των πολιτών από την ακρίβεια και σε μια πολιτική που τελικά ανακυκλώνει την ακρίβεια.

Γι’ αυτό χρειάζεται ένα διαφορετικό μείγμα πολιτικής: προσωρινή μείωση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης, στοχευμένη στήριξη των ευάλωτων νοικοκυριών και έκτακτη φορολόγηση των υπερκερδών των διυλιστηρίων.

Αναφορικά, δε, με το επιχείρημα ότι η μείωση των έμμεσων φόρων προϋποθέτει κοινή ευρωπαϊκή απόφαση, αυτό δεν ευσταθεί. Η ευρωπαϊκή νομοθεσία προβλέπει κατώτατα επίπεδα φορολόγησης, αφήνοντας στα κράτη-μέλη περιθώριο εθνικών παρεμβάσεων.

Το ΠΑΣΟΚ έχει εγκαίρως προτείνει προσωρινή μείωση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στα καύσιμα ως άμεσο μέτρο αποκλιμάκωσης της επιβάρυνσης των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων.

Σε μια περίοδο νέας ενεργειακής κρίσης, το ζητούμενο δεν είναι να επιδοτεί το κράτος εκ των υστέρων ένα μέρος της ακρίβειας.

Το ζητούμενο είναι να περιορίσει την επιβάρυνση στην πηγή και να προστατεύσει αποτελεσματικά το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών».