Και πάλι παρόντες εκεί που θυσιάστηκε ο Τεμπονέρας

Τριανταπέντε χρόνια μετά, θα είμαστε πάλι εκεί παρόντες, στην πόρτα του σχολείου Νίκο Τεμπονέρα που έβαψες κόκκινη με το δικό σου αίμα, το χρώμα της φωτιάς και της αντίστασης των κολασμένων της γης που αρνιούνται να σκύψουν το κεφάλι.

Η θυσία σου Νίκο Τεμπονέρα θα μας θυμίζει πάντα ότι τα συνθήματα των ιδανικών της κοινωνικής απελευθέρωσης του ανθρώπου δεν θα σιγήσουν ποτέ, όχι μόνο στην χώρα μας αλλά στον κόσμο ολόκληρο. « Οι καιροί που οι ήρωες κοιμούνταν ήσυχοι κάτω απ το χώμα τους πέρασαν. Τώρα οι ήρωες κοιμούνται ανήσυχοι.. Γιατί την θυσία τους δεν την πήραν μαζί τους. Την άφησαν κληρονομιά σ αυτούς που θα ‘ρθουν. Όχι για να επαναλάβουν την θυσία Αλλά για να την κάνουν δύναμη που προλαβαίνει τις τέτοιες θυσίες.»