Στη μνήμη των 5 γυναικών στα Τρίκαλα

Τα ξημερώματα, όταν η πόλη κοιμόταν, μια έκρηξη έσκισε τη σιωπή στο εργοστάσιο μπισκότων Βιολάντα στα Τρίκαλα. Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, η καθημερινή ρουτίνα της δουλειάς μετατράπηκε σε τραγωδία.

Πέντε γυναίκες δεν γύρισαν ποτέ σπίτι. Γυναίκες που πήγαν στη βάρδια τους για το μεροκάματο, για τα παιδιά τους, για τη ζωή που έχτιζαν σιωπηλά. Μητέρες, κόρες, φίλες. Όχι αριθμοί. Πρόσωπα. Ιστορίες. Ανάσες. Η φωτιά έσβησε, αλλά ο πόνος έμεινε. Έμεινε στα σπίτια που άδειασαν, στα τραπέζια που περίμεναν, στα βλέμματα όσων δεν πρόλαβαν να πουν «γύρνα με ασφάλεια». Το σκίτσο αυτό δεν είναι τέχνη για να θαυμαστεί. Είναι μνήμη. Είναι μια υπόσχεση ότι δεν θα ξεχαστούν. Ότι τα ονόματά τους θα μείνουν ζωντανά, κόντρα στη σιωπή, κόντρα στη λήθη. Αιωνία σας η μνήμη. (Από τον χρήστη CRS)