Δραματικές στιγμές για δύο συναδέλφισσες στη Βιολάντα

«Ακούμε ξαφνικά έναν κρότο δυνατό, έσβησαν τα πάντα και μετά, από όσο θυμάμαι, πεταχτήκαμε κάτω, άρχισαν να πέφτουν πάνελ, σίδερα και το μόνο που άκουσα κάποια στιγμή ήταν η φίλη μου η Ελένη να με φωνάζει «Γωγώ είσαι καλά;» Τις δραματικές στιγμές που έζησε την ώρα της φονικής έκρηξης στο εργοστάσιο «Βιολάντα» περιγράφει μία από τις εργαζόμενες στη νυχτερινή βάρδια. Κι όμως είχαν κόψει την πίτα τους κι ευχήθηκαν καλή χρονα για φέτος αφού η περυσινή χρονιά έκλεισε με διακόσια έν αρτυχήματα. ΔΕν ήσαν τυχερές. Το «καλορύζικο» του νέου χρόνου μπήκε με το βουητό της έκρηξης, που έκοψε το χώρο εργασίας τους στα δύο μαζί με την ζωή πέντε συναδελφισών τους κια έσβησε το χαμόγελο από τις οικογένειές του αυτών που ήσαν μάνες

«Εκείνο το βράδυ ξεκίνησε η βάρδια μας κανονικά. Κατά τις δύο και μισή η ώρα ξεκίνησαν τα διαλείμματα, μετά πιάσαμε κανονικά τα πόστα μας. Το πόστο το δικό μου ήταν αμέσως μόλις βγαίνουν τα κουλουράκια από τον φούρνο. Δίπλα μου ήταν η φίλη μου η Ελένη. (…) Τα υπόλοιπα τα κορίτσια ήταν στα υπόλοιπα τα πόστα εκεί που άρμοζε να πάνε. Ακούμε ξαφνικά έναν κρότο δυνατό, έσβησαν τα πάντα και μετά, από όσο θυμάμαι, πεταχτήκαμε κάτω, άρχισαν να πέφτουν πάνελ, σίδερα και το μόνο που άκουσα κάποια στιγμή ήταν η φίλη μου η Ελένη να με φωνάζει «Γωγώ είσαι καλά;» Και ίσως μετά από το χτύπημα που ένιωσα, ήμουν ζαλισμένη, λέω «εδώ είμαι», έρχεται μπουσουλώντας διπλά μου, σηκωθήκαμε», είπε μιλώντας στο Mega. Σχετικά με το πως κατάφεραν να βγουν μαζί με τη συναδέλφισσά της έξω από το φλεγόμενο κτίριο του εργοστασίου ανέφερε: «Βγάνουμε έξω, βλέπουμε την Αστυνομία. (…) Έγιναν όλα αστραπιαία, η φωτιά εξελισσόταν ραγδαία. (…) Μας φώναξε το ΕΚΑΒ, είπαμε πώς είμαστε και πήγαμε στο νοσοκομείο. Τα αγόρια παρέμειναν πίσω». Συνεχίζοντας σημειώνει ότι τη συγκεκριμένη βραδιά δεν μύριζε τίποτα και πουθενά προκειμένου να τους δοθεί κάποιο σημάδι ότι κάτι άσχημο θα ερχόταν. Η διασωθείσα εργάτρια μίλησε για τις συνθήκες εργασίας, ενώ αναφερόμενη στον εργοδότη της, δηλώνει «Ήταν πάνω από όλα άνθρωπος, δεν μας έβλεπε απλά ότι έπρεπε να βγει η παραγωγή». «Ακόμα είμαι στα χαμένα, δεν έχω συνειδητοποιήσει ακόμα…», καταλήγει.