Από 19/1 μέχρι τις 2/2 θα γίνει αναδάσωση Γηροκομειού

Την εξήγγειλε ο πρόεδρος του Προσφυγικού Συλλόγου Γηροκομειού Ντίνα Παπάκου, κατά την εκδήλωση κοπής της πίτας του. Θα γίνει στα πρανή του αλσυλλίου, που κάηκαν και ανήκουν στο Δασαρχείο, όπως το δάσος από Καραμανδάνειο μέχρι Μέριμνα και το δασάκι δίπλα από το εστιατόριο Μαραβέλλα. Φυσικά με την συνεργασία της δασικής Υπηρεσίας, είπε.

Ήταν μία εκδήλωση, που ως είθισται σύσφιξαν τους δεσμούς των μελών του Προσφυγικού Συλλόγου Γηροκομειού, που φέτος εισήλθε στον πρώτο χρόνο του δεύτερου αιώνα από την συγκρότηση του το 1925, αφήνοντας πίσω έναν αιώνα δημιουργικότητας που έλαβε χώρα από ανθρώπους τριών προσφυγικών γενεών. Αντάλλαξαν ευχές για ευημερία των οικογενειών τους και εμπειρίες από τον χρόνο που πέρασε, οποίος άφησε αρκετά έντονα σημάδια στην συνοικία. Ο λόγος αναφέρεται στον Προσφυγικό Σύλλογο Γηροκομειού που πορεύεται μέσα από την απόφαση των απόκληρων της προσφυγιάς του 1922, αλλά και από το πείσμα για επιβίωση στον ημιάνυδρο τόπο που τους παραχώρησε η πολιτεία εις αποζημίωση των περιουσιών τους, που χάθηκαν στην Μικρασιατική πατρίδα που γεννήθηκαν.

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΓΙΩΤΑ ΚΑΪΚΑ-ΜΑΝΤΑΝΙΚΑ Υπερασπίστηκαν την δεύτερη πατρίδα τους στα δίσεκτα χρόνια της γερμανοϊταλικής κατοχής, αρκετοί τελεύτησαν από την επιβολή της κατοχικής πείνας, άλλοι ανέβηκαν στο βουνό πιάνοντας το όπλο της λευτεριάς, αλλά και αρκετοί έπεσαν όρθιοι στα χρόνια του αδελφοκτόνου εμφυλίου, στην Σκοποβολή του Γηροκομειού, όπου και το Μνημείο Εκτελεσμένων και σε άλλους τόπους θυσίας. Και κυρίως τους ακολουθούσε ο ρατσισμός του χαρακτηρισμού τους ως «τουρκόσποροι» ενώ οι γυναίκες επιπροσθέτως χαρακτηρίζονταν «παστρικές» επειδή αρέσκονταν στην καθαριότητα του σώματος και του οίκου διαβίωσής τους και άλλοι χαρακτηρισμοί που δεν γράφονται. Σε αυτά αναφέρθηκε έξοχα η συγγραφέας καθηγήτρια Γιώτα Καΐκα-Μαντανίκα, στην ομιλία της αρείοντας πληροφορίες από τον συγγραφέα του βιβλίου για τα Προσφυγικά αείμνηστου δασκάλου και συγγραφέα Λευτέρη Μαρινέλη, που τι σύμπτωση, έφυγε από την ζωή σήμερα το πρωί Κυριακής 11 Ιανουαρίου 2026 (και θα κηδευθεί και ταφεί στο κοιμητήριο Λεύκας αύριο Δευτέρα ώρα 12). Σήμερα πορευόμενοι μέσα από δύσκολο διάβα, κοινωνικού ρατσισμού φυσικών καταστροφών, πλημμυρών και δασικών η συνοικία Προσφύγων του Γηροκομειού βρίσκονται απέναντι σε ανεπίλυτα νέα προβλήματα.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΣΜΟΣ ΑΝΑΔΑΣΩΣΗΣ ΤΩΝ ΚΑΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΓΗΡΟΚΟΜΕΙΟΥ Γι αυτό και η ευκαιρία να δοθεί το σήμα για την αποκατάσταση του τοπίου εδόθη από την φιλοπρόοδο πρόεδρου Ντίνα Παπάκου: «Να σας ενημερώσω ότι από τις 19 Ιανουαρίου μέχρι τις 2 Φεβρουαρίου θα γίνει αναδάσωση στα πρανή του αλσυλλίου που κάηκαν και ανήκουν στο Δασαρχείο, όπως το δάσος από ΚΑΡΜΑΝΔΆΝΕΙΟ ΜΕΧΡΙ ΜΕΡΙΜΝΑ και το δασάκι δίπλα από το εστιατόριο Μαραβέλλα. Φυσικά με την συνεργασία της δασικής Υπηρεσίας, είπε.

ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΤΗΝ ΥΛΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΔΕΣΜΕΥΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΠΑΤΡΕΩΝ, Κ. ΚΩΣΤΑ ΠΕΛΕΤΙΔΗ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΟΙΚΙΣΜΟΥ «Δεν μπορούμε να μην αναφερθούμε και στα ζητήματα υποδομών και τεχνικών έργων. Δεν έγιναν όλα όσα περιμέναμε στη γειτονιά μας, αλλά ελπίζουμε και ευχόμαστε μέσα στο 2026 να υλοποιηθούν οι υποσχέσεις της Δημοτικής Αρχής. Ιδιαίτερα περιμένουμε τη δέσμευση του Δημάρχου Πατρέων, κ. Κώστα Πελετίδη, για την αναβάθμιση του συνοικισμού μέσα από ένα πρόγραμμα βιώσιμης ανάπλασης. Όπου όλοι οι δρόμοι και τα στενά της συνοικίας θα ανακατασκευαστούν όπως έγινε στα προσφυγικά της Πάτρας αλλά και σε άλλες συνοικίες» τόνισε. Πάντως η εκπρόσωπος του Δημάρχου βεβαίωσε πως είναι στις προθέσεις του Δημάρχου Πελετίδη η υλοποίηση της υπόσχεσής του, κατά τον χαιρετισμό της.

Η εκδήλωση κοπής της πίτας, πρωτοφανώς περιείχε έξι (6) φλουριά πραγματοποιήθηκε με την παρουσία της υποδιευθύντριας σε αίθουσα του Δημοτικού Σχολείου της συνοικίας, που προσφέρθηκε ευχαρίστως και όπως κάθε χρόνο βραβεύτηκαν τα παιδιά-μαθητές που αρίστευσαν ως επιτυχόντες στις σπουδές τους.

ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΔΡΩΜΕΝΑ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΙΩΤΑ ΚΑΪΚΑ-ΜΑΝΤΑΝΙΚΑ Εδόθη δε, η ευκαιρία στην ιστορικό-φιλόλογο και ερευνήτρια Γιώτα Καΐκα-Μαντανίκα να παρουσιάσει στο κοινό την εργασία της περί του προσφυγικού στοιχείου της Πάτρας, από το 1923 που μετρά η εγκατάστασή του με την προσφορά της πολιτείας σε τοποθεσίες υποβαθμισμένες και εκτός κέντρου αλλά στις παρυφές των Πατρών, αρχικά στις Ιτιές και σε κτηματικές περιοχές που αγοράστηκαν από την πολιτεία έδωσαν το όνομα του ιδιοκτήτη τους στους νέους οικισμούς, Γερανέικα κλπ, εγκαθιστάμενοι οι νέοι μέτοικοι σε παράγκες πρόχειρες που πολύ αργότερα συμμορφώθηκαν στοιχειωδώς κι αυτή η εγκατάσταση κράτησε μέχρι και την δεκαετία του '60. Τους χώρους αυτούς, το φιλοπρόοδο στοιχείο των Προσφύγων τους μεταμόρφωσε με το φύτεμα κήπων, αμπελιών, και σταριού. Με το άσπρισμα των αυλών και το ξεβοτάνισμα. Με την προσφορά της ψυχής τους και τον κάματό τους!

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΩΝ ΠΕΤΡΙΝΩΝ ΧΡΟΝΩΝ Ακολούθησε ολιγόλεπτη ομιλία από τον πρόεδρο των «Πέτρινων Χρόνων» Θανάση Κολλιτσίδα, για την ετήσια εκδήλωση υπέρ της μνήμης των εκτελεσμένων στο ύψωμα του Γηροκομειού και αναφορά στην ζοφερή πραγματικότητα που διαμορφώνεται σήμερα διεθνώς απειλώντας την Ειρήνη της περιοχής μας.

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΑΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΥΨΩΣΗ ΤΩΝ ΜΝΗΜΕΙΟΥ ΕΚΤΕΛΕΣΜΕΝΩΝ Επίσης χαιρετισμό απηύθυνε το μέλος των «Πέτρινων Χρόνων» συγγραφέας του εξαντληθέντος βιβλίου «Χρόνια της Φωτιάς» Γιώργος Μόσχος που αναφέρεται στο ιστορικό των εκτελέσεων στο Γηροκομειό από το 1947 έως και το 1949, στον τόπο αυτό που παραχώρησε η Ι. Μητρόπολη Πατρών, αλλά δυστυχώς παραμένει αδιαμόρφωτος με μόνη ανύψωση του ορειχάλκινου Μνημείου, και του «Πάτρα στην Κατοχή και στην Αντίσταση» που εξιστορεί της εκτελέσεις πατριωτών στην κατοχή από τους ναζί, στους πρόποδες του Γηροκομειού. Ακολούθησε η προσφορά κομματιών από την πίτα, αναψυκτικών και άλλων και ολοκληρώθηκε η εκδήλωση με παρουσία χορών από το χορευτικό συγκρότημα του Συλλόγου.

ΑΠΡΟΟΠΤΗ ΑΝΑΦΟΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟ Από την εκδήλωση δεν έλειψε και το απρόοπτο. Ο ιερέας του Αγίου Ανδρέα Εγλυκάδος πατέρας Κωνσταντίνος Αθανασόπουλος, που ευλόγησε την εκδήλωση και έκοψε την πίτα πήρε το έναυσμα με την παρουσία της συγγραφέας κυρίας Καΐκα να παρέμβει και να αναφέρει πως υπήρξε μαθητής της στο Πολυκλαδικό Πάτρας, όταν η ίδια ήταν την εποχή αυτή καθηγήτριά του. Αλλά επειδή οι καλές αναμνήσεις δεν σβήνουν, θυμήθηκε ακόμη τον σημερινό Πατρινό Μητροπολίτη Σηλυβρίας Μάξιμο Βγενόπουλο, ως παπαδάκι στον ναό Αγ. Δημητρίου Πατρών, κατά την συζήτησή του με την θεία του Φωφώ Βαρδάκη, από την οποία ζήτησε να του μεταβιβάσει τους χαιρετισμούς του.