Το πραγματικό σκάνδαλο του Ν/Σ Δένδια είναι η σιωπή των... αμνών

Ο απόστρατος Basileios Blaxos, σχετικά με τις κρίσεις ανώτατων αξιωματικών που πραγματοποιήθηκαν σήμερα παρουσία του Κυριάκου Μητσοτάκη, όπου παρέμειναν στην υπηρεσία όλοι οι των Ενόπλων Δυνάμεων, της Δημόσιας Τάξης και της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, ενώ στην διάρκεια της θητείας τους έλαβαν χώρα απίθανα γεγονότα, που έθιγαν το κύρος τους, αλλά αυτοί σιώπησαν, εν αντιθέσει με τους κατώτερους αξιωματικούς, εκφράζει θαρραλέα την άποψή του που είναι η παρακάτω:

«ΚΥΣΕΑ: Ολοκληρώθηκε η συνεδρίαση υπό τον πρωθυπουργό – Αποφασίστηκε η παράταση θητείας των Αρχηγών ΓΕΣ, ΓΕΝ και ΓΕΑ. Δεν παρέμειναν γιατί άξιζαν. Δεν παρέμειναν γιατί πέτυχαν. Παρέμειναν γιατί σώπασαν. Οι Αρχηγοί που διατηρήθηκαν στις θέσεις τους μετά το νομοσχέδιο Δένδια δεν κρίθηκαν με στρατιωτικά ή ηθικά κριτήρια. Κρίθηκαν με ένα και μοναδικό: πόσο πειθήνια σιώπησαν. Σε μια από τις πιο κρίσιμες παρεμβάσεις που έγιναν ποτέ στη δομή και τη λειτουργία των Ενόπλων Δυνάμεων, η ηγεσία επέλεξε τον ρόλο του κομπάρσου. Ούτε ένσταση. Ούτε προειδοποίηση. Ούτε ευθύνη. Μόνο σιωπή. Και η σιωπή αυτή εξαργυρώθηκε. Αντί να σταθούν θεσμικά απέναντι σε ένα νομοσχέδιο που αναδιατάσσει θητείες, κρίσεις και ιεραρχία, οι Αρχηγοί προτίμησαν να σκύψουν το κεφάλι. Δεν υπερασπίστηκαν το στράτευμα — υπερασπίστηκαν την παραμονή τους. Έκαναν επιλογή καριέρας, όχι επιλογή ευθύνης. Αυτό δεν λέγεται πειθαρχία. Λέγεται υποταγή. Δεν λέγεται θεσμική ουδετερότητα. Λέγεται δειλία με στολή. Και ας μην κρυβόμαστε: όταν ένας Αρχηγός σιωπά μπροστά σε πολιτικές αποφάσεις που επηρεάζουν το μέλλον των Ενόπλων Δυνάμεων, δεν είναι ουδέτερος — είναι συνένοχος. Η σιωπή του δεν είναι αθώα. Είναι μήνυμα προς τα κάτω: «μη μιλάτε, αν θέλετε να μείνετε». Έτσι χτίζεται μια ηγεσία φοβισμένων διαχειριστών, όχι στρατιωτικών ηγετών. Έτσι διαλύεται η έννοια του παραδείγματος. Όταν ο ανώτατος σιωπά για να σώσει τη θέση του, τι δικαίωμα έχει να απαιτεί θάρρος από τους υφισταμένους του; Οι Αρχηγοί αυτοί μπορεί να παρέμειναν τυπικά. Ουσιαστικά, όμως, είχαν ήδη αποστρατευθεί ηθικά. Γιατί όποιος ανταλλάσσει τον λόγο του με παράταση θητείας, όποιος επιλέγει την καρέκλα αντί της ευθύνης, όποιος σιωπά όταν οφείλει να μιλήσει, δεν είναι Αρχηγός. Είναι διακοσμητικός μηχανισμός εξουσίας. Και αυτό είναι το πραγματικό σκάνδαλο του νομοσχεδίου Δένδια: όχι μόνο τι προβλέπει, αλλά ποιοι το αποδέχθηκαν αμίλητοι, για να παραμείνουν».