Κάλεσμα Ελευθεριακού Σχήματος Πανεπιστημίου Πατρών

https://www.facebook.com/share/p/1ErLo5hoUf/ Ήμουν, είμαι και θα είμαι - Ο ΝΙΚΟΣ ΤΕΜΠΟΝΕΡΑΣ ΖΕΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ ■ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ - ΠΟΡΕΙΑ: ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 9 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ - 18:00, ΣΧΟΛΙΚΟ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ ΤΕΜΠΟΝΕΡΑ

«Τον χειμώνα του 90’-91’, ξεσπά ένα δυναμικό κίνημα καταλήψεων διαρκείας σε σχολεία και σχολές, το οποίο έρχεται ως απάντηση στο πολυνομοσχέδιο Κοντογιαννόπουλου, που έφερνε συντηρητικές αλλαγές σε δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια εκπαίδευση. Μεταξύ άλλων, προβλεπόταν η επαναφορά της σχολικής ποδιάς, ο πειθαρχικός έλεγχος της εξωσχολικής ζωής των μαθητών, η έπαρση της σημαίας στα σχολεία και η κατάργηση της παροχής δωρεάν σίτισης και στέγασης στους φοιτητές. Τον αγώνα των μαθητών στήριξαν εμπράκτως οι εκπαιδευτικοί, ανάμεσα στους οποίους βρισκόταν και ο αγωνιστής καθηγητής Νίκος Τεμπονέρας, ο οποίος έμελλε να πέσει νεκρός από τα λοστάρια των τραμπούκων της ΟΝΝΕΔ, στην πόρτα του συγκροτήματος της πλατείας Βουδ. Το βράδυ της 8ης Γενάρη του 1991, οι παρακρατικοί έχουν βγει οπλισμένοι στο κέντρο της Πάτρας και έχουν επιτεθεί ήδη σε μαθητικές καταλήψεις, πριν καταλήξουν στο σχολικό συγκρότημα του Τεμπονέρα και στην εν ψυχρώ δολοφονία του, λειτουργώντας ως το μακρύ χέρι του κράτους, το οποίο αναπαράγει το αφήγημα των «νόμιμων ανακαταλήψεων», ως απάντηση στις «παράνομες καταλήψεις» των μαθητών, νομιμοποιώντας έτσι τη δολοφονική δράση των αντιδραστικών τραμπούκων του. 35 χρόνια αργότερα ο αγώνας ενάντια στην αδιάκοπη εκπαιδευτική αναδιάρθρωση που συντελείται όλο και εντονότερα τα τελευταία χρόνια παραμένει ζωντανός. Μέσω αυτής επιβεβαιώνεται περίτρανα ο ρόλος του πανεπιστημίου, να αναπαράγει δηλαδή το κεφάλαιο με υλικοτεχνικούς όρους και να νομιμοποιεί ιδεολογικά την εκμεταλλευτική φύση του καπιταλιστικού συστήματος στους φοιτητές/μελλοντικούς εργαζόμενους. Το κεφάλαιο βλέπει το πανεπιστήμιο ως βιομηχανία παράγωγης μελλοντικών εργαζομένων. Από τη μια τους εφοδιάζει με τις απαραίτητες γνώσεις για την αγορά εργασίας και από την άλλη λειτουργεί ως ιδεολογικός μηχανισμός τοποθετώντας τους μέσα σε ένα σκληρό πλαίσιο πειθάρχησης και εντατικοποίησης, σφυρηλατημένους με τις αξίες του ανταγωνισμού, της εξατομίκευσης, του κανιβαλισμού κλπ ώστε να είναι έτοιμοι να πλαισιώσουν την παραγωγή μέσα σε αυτές τις συνθήκες του σύγχρονου εργασιακού μεσαίωνα της ανασφάλιστης και μαύρης εργασίας και την περαιτέρω κατακρεούργηση εργατικών κεκτημένων. Στόχος είναι η αποστείρωση των χώρων σπουδών, η φίμωση οποιασδήποτε φωνής αντίστασης εντός τους, η εντατικοποίηση των ρυθμών φοίτησης και η ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης. Νόμοι κομβικής σημασίας για αυτόν τον σχεδιασμό αποτελούν ο νόμος Γαβρόγλου, ο νόμος Κεραμέως- Χρυσοχοΐδη, που περιλαμβάνει την ίδρυση της πανεπιστημιακής αστυνομίας, την ΕΒΕ, τις διαγραφές, τα πειθαρχικά, την εξίσωση πτυχίων μεταξύ ιδιωτικών κολλεγίων και δημοσίων πανεπιστημίων αλλά και ο πρόσφατος νόμος Πιερρακάκη που ανοίγει τον δρόμο για την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων. Η όξυνση των ταξικών φραγμών αποτελεί τον κοινό παρονομαστή και διαφαίνεται σε όλα τα στάδια της εκπαιδευτικής διαδικασίας : η Τράπεζα Θεμάτων, και η ΕΒΕ που για ακόμη μια χρονιά απέκλεισε χιλιάδες μαθητές από τα πανεπιστήμια, έρχονται να μετατρέψουν την τριτοβάθμια εκπαίδευση σε προνόμιο λίγων που έχουν την οικονομική δυνατότητα προωθώντας τα ιδιωτικά κολλέγια για όσους αποκλειστούν από τις πανελλαδικές εξετάσεις. Οι διαγραφές αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα του σχεδιασμού του κεφαλαίου για τα πανεπιστήμια. Το βασικό αφήγημα το οποίο αναπαράγεται, περί «οικονομικής επιβάρυνσης» των τμημάτων και των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων από τους δήθεν «αιώνιους φοιτητές», αναιρείται από την ίδια την πραγματικότητα μιας και είναι ευρέως γνωστό πως μετά το πέρας των ν+2 ετών σπουδών παύουν να ισχύουν τα «προνόμια» των φοιτητών. Παρόλες τις νέες τροποποιήσεις που εισήγαγε το Υπουργείο Παιδείας (παράταση 2 εξαμήνων σε όσους έχουν ολοκληρώσει το 70% των μαθημάτων ή των αντίστοιχων ECTS και αποτελούν ενεργούς φοιτητές ) είναι εμφανέστατη η στόχευση του νομοσχεδίου αυτού. Αυτή τη στιγμή ύστερα από την δημοσιοποίηση των σχετικών λιστών, χιλιάδες φοιτητές σε όλη την Ελλάδα βρίσκονται ένα βήμα πριν την οριστική διαγραφή τους. Μέσω των διαγραφών, στην πραγματικότητα, αποσκοπείται η θετική αξιολόγηση του εκάστοτε τμήματος καθώς βασικό κριτήριο αυτής αποτελεί ο αριθμός των εγγεγραμμένων φοιτητών και με βάση αυτή καθορίζεται και η χρηματοδότησή του, μείωση της οποίας θα οδηγήσει είτε σε συγχώνευση ή ακόμα και σε οριστικό κλείσιμο του. Το συγκεκριμένο μέτρο έχει ξεκάθαρο ταξικό χαρακτήρα: σε μια εποχή όπου η αξιοπρεπής διαβίωση των κατώτερων ταξικών στρωμάτων δυσχεραίνεται ολοένα και περισσότερο και αρκετοί φοιτητές προκειμένου να ανταπεξέλθουν στο αυξανόμενο κόστος ζωής αναγκάζονται να εργαστούν παράλληλα με τις σπουδές τους (πολλές φορές μαύρα και ανασφάλιστα), η θέσπιση των ορίων φοίτησης και των οριζόντιων διαγραφώv έρχεται ως ένας ακόμη φραγμός. Παράλληλα οι διαγραφές πρόκειται να ωθήσουν ένα μεγάλο κομμάτι των ταξικά πληττόμενων φοιτητών, που θα διαγραφούν σταδιακά, στην ανειδίκευτη, κατά κανόνα κακοπληρωμένη και χωρίς εργασιακά δικαιώματα εργασία, αλλά και να διαμορφώσουν μια ακόμη πιο εντατικοποιημένη καθημερινότητα για τους φοιτητές που σπουδάζουν και θα έρθουν να σπουδάσουν μελλοντικά. Το νομοσχέδιο αυτό παράλληλα παρέχει τη δυνατότητα χορήγησης πιστοποιητικών των συγκεντρωμένων ECTS στους φοιτητές που διαγράφονται, , ανοίγοντας έτσι διάπλατα τις πόρτες των δρομολογημένων ιδιωτικών πανεπιστημίων για να ολοκληρώσουν το εναπομείναν κομμάτι των σπουδών τους, εάν βέβαια μπορούν να καλύψουν τα υπέρογκα κόστη των διδάκτρων.Το μέτρο των διαγραφών βλέπουμε επίσης να πηγαίνει χέρι- χέρι με αυτό των πειθαρχικών, σαν μέσο καταστολής των αγώνων που ξεδιπλώνονται μέσα στις σχολές ενάντια στις αντιεκπαιδευτικές πολιτικές κράτους-κεφαλαίου. Επίσης, το κράτος φαίνεται να ΄΄επενδύει΄΄ στην θωράκιση έναντι των επερχόμενων αγώνων, με ένα επιπλέον αντιδραστικό νομοσχέδιο που περιλαμβάνει μια νέα σειρά αυταρχικών και κατασταλτικών μέτρων, με διατάξεις όπως η συγκρότηση Πειθαρχικών Συμβουλίων μέσα στα πανεπιστήμια, η ελεγχόμενη είσοδος, η άρση της φοιτητικής ιδιότητας όσων συλλαμβάνονται ακόμα και οριστική διαγραφή τους από τα τμήματα στα οποία φοιτούν. Αντίστοιχη επίθεση βλέπουμε να δέχονται και οι εκπαιδευτικοί που δίνουν αγώνα ενάντια στο μέτρο της αξιολόγησης και απεργούν με χιλιάδες από αυτούς να καλούνται σε πειθαρχικές ακροάσεις και να απειλούνται με ποινές αργίας μέχρι και οριστικής απόλυσης, σύμφωνα με το νέο πειθαρχικό δίκαιο που ψηφίστηκε στο τέλος του προηγούμενου καλοκαιριού. Η κατάσταση που περιγράφεται παραπάνω συμπληρώνεται μέσα από μια σειρά μεθοδεύσεων και ρυθμίσεων του κράτους το οποίο αποσύρεται σταδιακά από κάθε παροχή της φοιτητικής μέριμνας με αποτέλεσμα οι ανάγκες των φοιτητών, όπως η ελεύθερη πρόσβαση για όλους σε σίτιση-στέγαση και μετακινήσεις, να εμπορευματοποιούνται πλήρως και να γίνονται κερδοφορία για τους ιδιώτες. Το αυξανόμενο κόστος φοίτησης για εμάς τους φοιτητές κατ’ επέκταση βλέπουμε να μετακυλίεται συνεχώς στις πλάτες μας, ενώ τα κριτήρια για τους φοιτητές που δικαιούνται μέριμνα στενεύουν ακόμα περισσότερο. Μέσα σε όλη αυτή τη συνθήκη που περιγράφεται και αναλογιζόμενοι την επίθεση που δεχόμαστε, είναι αναγκαίο εμείς οι ίδιοι οι φοιτητές να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας και να αγωνιστούμε για τα συμφέροντά και τις ανάγκες μας, κόντρα στην όξυνση των ταξικών φραγμών, κόντρα στην αποστείρωση των πανεπιστήμιων και την ποινικοποίηση των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων εντός και εκτός σχολών, να στήσουμε τα δικά μας αναχώματα. Με όργανα λήψης αποφάσεων τις γενικές συνελεύσεις, όπλα τις συντονισμένες – στη βάση – καταλήψεις διαρκείας και τις μαζικές διαδηλώσεις και όχημα τον ακηδεμόνευτο και μαχητικό φοιτητικό – ταξικό συνδικαλισμό., να μετατρέψουμε τις σχολές σε ζωντανά κέντρα αγώνα, σε τόπους συλλογικής συζήτησης, ζύμωσης, αμφισβήτησης και αντίστασης. Απέναντι στην κουλτούρα της ηττοπάθειας, του ατομικισμού και της ανάθεσης να προτάξουμε την πίστη στον συλλογικό αγώνα, την αλληλεγγύη και την αυτό-οργάνωση, έχοντας ως πυξίδα μας τους αγώνες του παρελθόντος, να αναγνωρίσουμε και στο σήμερα το ενδεχόμενο οικοδόμησης δυναμικών αγώνων. ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ – ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΝΙΚΟΥ ΤΕΜΠΟΝΕΡΑ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΤΑ ΠΡΟΤΑΓΜΑΤΑ – ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΚΑΤΑΡΓΟΥΝΤΑΙ ΣΤΑ ΟΔΟΦΡΑΓΜΑΤΑ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ – ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ – ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ Ελευθεριακό Σχήμα Πανεπιστημίου Πατρών»