Αίτημα για την ανέγερση μνημείου θυμάτων της 28ης Οκτωβρίου

Ο Πατρινός πολίτης Ηλίας Κωνσταντάτος απευθύνεται στον πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου Πατρέων και προτείνει 1. Τη δημιουργία Μνημείου Μνήμης των θυμάτων του βομβαρδισμού των Πατρών από τους φασίστες Πελαργούς των Ιταλών. 2. Την αναγραφή των ονομάτων των ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ. 3. Την καθιέρωση ετήσιας ημέρας μνήμης. 4. Την ενσωμάτωση του γεγονότος σε εκπαιδευτικό και πολιτιστικό υλικό. 5. Τη συνεργασία με την Ιταλική Πρεσβεία-Προξενείο

Μνημείο για την απόδοση τιμών στους δολοφονημένους πολίτες των Πατρών από τους βομβαρδισμούς του ιταλικού σμήνους των Πελαργών της φασιστικής Ιταλίας του Μουσολίνι, στις 28 Οκτωβρίου 1940 και αργότερα κατά τις επόμενες επιθέσεις από αέρος κατά των αμάχων, ζητεί από τον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου Πατρέων Χρήστο Κορδά, ο Πατρινός ερευνητής Ηλίας Κωνσταντάτος. Παράλληλα το αίτημά του βρίσκεται ανεβασμένο στο AVAAZ ζητώντας την υπογραφή υποστήριξης από τους ευαισθητοποιημένους πολίτες. Στην πρότασή του ο Ηλίας Κωνσταντάτος αναφέρει: «Η Πάτρα οφείλει ένα ελάχιστο χρέος μνήμης σε εκείνους τους συμπολίτες μας που χάθηκαν άδικα στον βομβαρδισμό του 1940. Ένα μνημείο δεν αποτελεί απλώς φόρο τιμής, αλλά και υπενθύμιση ότι οι κοινωνίες προχωρούν μόνο όταν τιμούν την ιστορία και τους ανθρώπους τους». Και παραθέτει πέντε σημεία από την πρότασή του: 1. Τη δημιουργία Μνημείου Μνήμης. 2. Την αναγραφή των ονομάτων των ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ. 3. Την καθιέρωση ετήσιας ημέρας μνήμης 4. Την ενσωμάτωση του γεγονότος σε εκπαιδευτικό και πολιτιστικό υλικό. 5. Τη συνεργασία με την Ιταλική Πρεσβεία-Προξενείο Αναλυτικά στην πρόταση αναφέρονται τα παρακάτω:

«Αξιότιμο κύριο Πρόεδρο Δημοτικού Συμβουλίου Πατρέων. Στις 28 Οκτωβρίου 1940 η πόλη της Πάτρας υπήρξε από τους πρώτους ελληνικούς αστικούς στόχους που δέχθηκαν εχθρικό βομβαρδισμό.Ο βομβαρδισμός προκάλεσε δεκάδες νεκρούς και τραυματίες, κατέστρεψε τμήματα του αστικού ιστού και σημάδεψε ανεξίτηλα τη συλλογική μνήμη των Πατρινών. Παρ’ όλα αυτά, μέχρι σήμερα δεν υπάρχει στην πόλη ένα μόνιμο, δημόσιο μνημείο αφιερωμένο αποκλειστικά στους δολοφονηθέντες και αθώους πολίτες εκείνης της ημέρας αλλά και των βομβαρδισμών που ακολούθησαν τις αμέσως επόμενες ημέρες.Οι φονευθέντες πολίτες Έλληνες και Ιταλοί, από την εδώ παροικία των Ιταλών στην Πάτρα, είχαν ηλικία από μόλις 2 μηνών αβάπτιστο, έως και 98 ετών. Με την παρούσα πρόταση ζητούμε την επίσημη πρωτοβουλία του Δήμου Πατρέων για:

1. Τη δημιουργία Μνημείου Μνήμης. Ένα λιτό, καλαίσθητο και ιστορικά τεκμηριωμένο μνημείο, τοποθετημένο σε κεντρικό και προσβάσιμο σημείο της πόλης (π.χ. πλατεία Όλγας, Τριών Ναυάρχων, ή στο παλιό λιμάνι), ώστε να αποτελέσει σημείο αναφοράς, απόδοσης τιμής και εκπαίδευσης για τις νεότερες γενιές. 2. Την αναγραφή των ονομάτων των ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ.Η καταγραφή των νεκρών του βομβαρδισμού του 1940 έχει ιστορικά τεκμηριωθεί από αρχεία του Δήμου, τον τοπικό τύπο της εποχής και μαρτυρίες. Ανάμεσα στα θύματα συγκαταλέγονται (ενδεικτικά, μπορεί να ζητηθεί επίσημη επιβεβαίωση από τα αρχεία):Τα ονόματα αυτά είναι από ιστορικές αναφορές, από όπου έχουν δημοσιευθεί και πρόσφατα στην τοπική εφημερίδα Πελοπόννησο (επισυνάπτεται) με βάση δημοσίευμα της ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ της 28/10/1945. Εκεί βλέπουμε τον κατάλογο των 193 θυμάτων με ηλικία, αλλά και με τους Ιταλούς. Ο Δήμος βεβαίως το 2005 έχει εκδώσει ειδικό βιβλίο που καταγράφει τους νεκρούς σε 211, ενώ αναφέρονται και κάποιοι επιπλέον που ίσως προκύπτουν από τον έλεγχο θανάτων από τραυματισμό εξαιτίας των βομβαρδισμό. Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να υπάρχει διασταύρωση επισήμως του πλήρη κατάλογο των νεκρών. 3. Την καθιέρωση ετήσιας ημέρας μνήμης που θα συμπίπτει με τον εορτασμό του ΟΧΙ του Ελληνικού λαού. Η Πάτρα έχει επιπλέον λόγους, μιας και είναι η πρώτη Ελληνική πόλη, που μετρά τόσους νεκρούς. Εκδήλωση τιμής κάθε χρόνο, με κατάθεση στεφάνων από φορείς, σχολεία και πολίτες, ώστε να μην ξεχαστεί η θυσία και η δοκιμασία της πόλης σε μία από τις πιο σκοτεινές στιγμές της νεότερης ιστορίας της. 4. Την ενσωμάτωση του γεγονότος σε εκπαιδευτικό και πολιτιστικό υλικό σε θεματική ενότητα που θα αφορά μόνο τον βομβαρδισμό της πόλης. Η συνεργασία του Δήμου με τα σχολεία, τα αρχεία και τοπικούς ιστορικούς θα βοηθήσει στην τεκμηρίωση και στη διατήρηση της μνήμης. 5. Τη συνεργασία με την Ιταλική Πρεσβεία-Προξενείο για την ανάδειξη και τη συμμετοχή Ιταλικού επίσημου κράτους ή/και τον εντοπισμό των συγγενών των φονευθέντων.

Η Πάτρα οφείλει ένα ελάχιστο χρέος μνήμης σε εκείνους τους συμπολίτες μας που χάθηκαν άδικα στον βομβαρδισμό του 1940. Ένα μνημείο (ενδεικτικά παρατίθεται στις επισυνάψεις πρόταση) δεν αποτελεί απλώς φόρο τιμής, αλλά και υπενθύμιση ότι οι κοινωνίες προχωρούν μόνο όταν τιμούν την ιστορία και τους ανθρώπους τους».