Από 10 χιλιάδες δολ. έως 100 η τιμή για κάθε Γροιλανδό!

Είναι τα ποσά που προπροσφέρουν οι ΗΠΑ του Τραμπ, για την απόσχιση σε κάθε κάτοικο από τις 57.000 κατοίκους του ημιαυτόνομου νησιού, σύμφωνα με δημοσίευμα του Reuters, που επικαλείται πληροφορίες Αμερικανών αξιωματούχων!Αυτό θυμίζει κάτι που γίνεται σε περιοχές που ελέγχει το οικονομικό σύστημα της Μαφίας, στις ΗΠΑ, στην Αυστραλία, στην Ιταλία κι αλλού. Όταν εμφανίζεται ακμάζουσα επιχείρηση μη ελεγχόμενη από τους μαφιόζους, τότε αυτοί πλησιάζουν τον επιχειρηματία και υπό την απειλή του προσφέρουν κάποιο ποσό ικανό να τον αναγκάσει στην αποχώρηση από τον συγκεκριμένο οικονομικό χώρο που ελέγχουν οι παράγοντες της Μαφίας!

Πως θα σας φαινόταν μία γαλαντόμα πρόταση Τούρκου ολιγάρχη, του Περιβάλλοντος Ταγίπ Ερντογάν προς κατοίκους ενός ελληνικού ακριτικού νησιού, σε απόσταση λίγων μιλίων από τις τουρκικές ακτές, εάν γίνονταν και λάβαινε διάσταση δημόσιας διαπραγμάτευσης, που θα την μαθαίνατε από μέσω ενημέρωσης εκτός Ελλάδος; Έχω την γνώμη πως θα σηκωνόταν η τρίχα, τουλάχιστον όσων ελληναράδων πήραν τους δρόμους και ξεσηκώθηκαν στο άκουσμα της Συμφωνίας των Πρεσπών το 2018, που έφθασαν μέχρι την απόπειρα εισβολής στην Βουλή! Σήμερα όμως ούτε καν ψίθυρος δεν ακούγεται εκ μέρους των. Αντιθέτως επικροτούν την αυθαίρετη εισβολή των ΗΠΑ στην χώρα της Λατινικής Αμερικής, στην αρπαγή του Προέδρου της με την δολοφονία δεκάδων κατοίκων της από τις επεμβατικές δυνάμεις του Τραμπ, ενώ τους αφήνει αδιάφορους ακόμη και οι απειλές κατ΄ άλλων χωρών. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες φάνηκε να αφυπνίζονται μετά την αρπακτική διάθεση των ΗΠΑ που ζητούν να βάλουν στο χέρι τα ορυκτά τους, αρχής γενομένης από την Γροιλανδία, που είναι έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και έτσι κάπως, ανοίγει ο δρόμος για την νομιμοποίηση και κανονικοποίηση της γκανγκστερικής αυθαιρεσίας. Σήμερα στην Κολομβία, αύριο στην Γροιλανδία, παρακάμπτοντας την Δανία κι ακόμη γιατί όχι και στην Ελλάδα, αρκεί Τούρκος ολιγάρχης να προσφέρει τα όσα απαιτούνται για την απόκτηση νησίδων του Αιγαίου! Ο δρόμος της αρπαγής θα είναι πια ανοικτός. Κι εμείς θα γίνουμε Φιλιππινέζες στον τόπο μας. Για σκεφτείτε σοβαρά τι σημαίνει η δήθεν αθώα δήλωση Μητσοτάκη όταν ρωτήθηκε για την ληστρική επίθεση στην Κολομβία; Το δεύτερο μέρος του σχεδίου αποκαλύπτει βρετανικό πρακτορείο Ειδήσεων, προφανώς μετά από σκόπιμη αμερικανική διαρροή! Τη δυνατότητα αποστολής εφάπαξ πληρωμών στους Γροιλανδούς, προκειμένου να τους πείσουν να αποσχιστούν από τη Δανία και να ενταχθούν στις Ηνωμένες Πολιτείες, εξετάζει η κυβέρνηση Τραμπ, σύμφωνα με Αμερικανούς αξιωματούχους, τους οποίους επικαλείται το Reuters σε αποκλειστικό του δημοσίευμα. Εάν αυτό γινόταν στην Ελλάδα δεν ξέρω εάν θα έμενε όρθιο κυβερνητικό κτίριο από τις διαμαρτυρίες. Κι όμως, σιγή ιχθύος επικρατεί ακόμη. Θυμίζει όμως και κάτι ακόμη, που γίνεται σε περιοχές που ελέγχει το οικονομικό σύστημα της Μαφίας, στις ΗΠΑ, στην Αυστραλία, στην Ιταλία κι αλλού. Όταν εμφανίζεται ακμάζουσα επιχείρηση μη ελεγχόμενη από τους μαφιόζους, τότε αυτοί πλησιάζουν τον επιχειρηματία και υπό την απειλή του προσφέρουν κάποιο ποσό ικανό να τον αναγκάσει στην αποχώρηση από τον συγκεκριμένο οικονομικό χώρο που ελέγχουν οι παράγοντες της Μαφίας! Σύμφωνα με το δημοσίευμα: Οι πληρωμές θα μπορούσαν να φτάσουν μέχρι και 100.000 δολάρια ανά άτομο, με την κυβέρνηση Τραμπ να εξετάζει πάντοτε το ενδεχόμενο στρατιωτικής ή διπλωματικής προσέγγισης για την απόκτηση του νησιού. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Reuters, η πρόταση αποστολής εφάπαξ πληρωμών στους Γροιλανδούς, σε μια προσπάθεια να πειστούν να αποσχιστούν από τη Δανία και να ενταχθούν στις Ηνωμένες Πολιτείες, βρίσκεται σε συζητήσεις μεταξύ Αμερικανών αξιωματούχων. Παρά την αβεβαιότητα γύρω από το ακριβές ποσό και τις λεπτομέρειες της διαδικασίας, αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου, συμπεριλαμβανομένων βοηθών του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, ανέφεραν ότι οι πληρωμές μπορεί να κυμαίνονται από 10.000 έως 100.000 δολάρια ανά άτομο. Η ιδέα να δοθούν χρήματα απευθείας στους κατοίκους της Γροιλανδίας προσφέρει μια πιθανή εξήγηση για το πώς οι Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσαν να επιχειρήσουν να «αγοράσουν» το νησί των 57.000 κατοίκων, παρά τις κατηγορηματικές δηλώσεις των Αρχών στην Κοπεγχάγη και το Νούκου ότι η Γροιλανδία δεν είναι προς πώληση.Η στρατηγική αυτή είναι μέρος των σχεδίων του Λευκού Οίκου για την απόκτηση της Γροιλανδίας, που περιλαμβάνουν επίσης την ενδεχόμενη στρατιωτική δράση, αν και η πληρωμή χρημάτων ενδέχεται να φανεί υπερβολικά συναλλακτική και ταπεινωτική, για έναν πληθυσμό που έχει διαρκώς συζητήσει την ανεξαρτησία του και την οικονομική του εξάρτηση από τη Δανία. Η πρόταση για την πληρωμή στους Γροιλανδούς έρχεται μετά τις δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος επανέλαβε την επιθυμία του να αποκτήσει το νησί. Παρά την αντίδραση από την πλευρά των Ευρωπαίων ηγετών, η συζήτηση για το θέμα συνεχίζεται. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, παρά τις αντιδράσεις, συνεχίζουν να εξετάζουν τις διάφορες δυνατότητες, ενώ ένα ακόμα πιθανό σενάριο είναι η σύναψη συμφωνίας «Compact of Free Association» (COFA), ανάλογη με αυτές που έχουν υπογραφεί μόνο με μικρές νησιωτικές χώρες του Ειρηνικού. Στο μεταξύ, το θέμα παραμένει ανοιχτό και η κυβέρνηση Τραμπ συνεχίζει να εξετάζει όλα τα ενδεχόμενα, λαμβανομένων υπόψη των στρατηγικών, γεωπολιτικών και οικονομικών συμφερόντων των ΗΠΑ.

Ερώτηση δεκαπέντε βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ

Για την κατάργηση των σχολικών επιτροπών χωρίς σχέδιο και χρηματοδότηση, με σοβαρές επιπτώσεις στη λειτουργία των σχολικών μονάδων και της Πάτρας!

(Φωτογραφία αρχείου 2025, του Istologiou, από εκδήλωση στο 2ο Δημ. Σχολείο Κ. Καστριστσίου) Ερωτώνται οι κ.κ. Υπουργοί μετά από ενέργειες δεκαπέντε βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ που έφεραν το θέμα στη Βουλή: «Ποια αναγκαιότητα επιβάλλει την επέκταση σε όλους τους Δήμους ενός αναποτελεσματικού έως τώρα μέτρου; Ποιο είναι το σχέδιο της κυβέρνησης για τη διασφάλιση της απρόσκοπτης λειτουργίας των σχολικών μονάδων μετά την κατάργηση των Σχολικών Επιτροπών; Πώς εξασφαλίζεται η άμεση κάλυψη των λειτουργικών αναγκών των σχολείων χωρίς τις καθυστερήσεις και τη γραφειοκρατία που ήδη καταγγέλλονται; Προτίθεται η κυβέρνηση να επανεξετάσει την κατάργηση των Σχολικών Επιτροπών ή να θεσπίσει εναλλακτικό θεσμικό πλαίσιο με ουσιαστική συμμετοχή της σχολικής κοινότητας; Έχει προβλεφθεί επαρκής χρηματοδότηση και στελέχωση των Δήμων για την ανάληψη των νέων αρμοδιοτήτων και με ποια κριτήρια;». Αναλυτικά στην ερώτηση αναφέρονται τα παρακάτω: «Αθήνα, 8 Ιανουαρίου 2026 ΕΡΩΤΗΣΗ Προς τους κ.κ. Υπουργούς Εσωτερικών Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού Θέμα: «Κατάργηση σχολικών επιτροπών χωρίς σχέδιο και χρηματοδότηση, με σοβαρές επιπτώσεις στη λειτουργία των σχολικών μονάδων». Η κατάργηση των Σχολικών Επιτροπών από την κυβέρνηση και η μεταφορά των αρμοδιοτήτων τους στους Δήμους που διαθέτουν μέχρι 100 σχολικές μονάδες , έχει δημιουργήσει ήδη σοβαρά και άμεσα προβλήματα στη λειτουργία και των Δήμων αλλά και των σχολικών μονάδων. Η σχεδιαζόμενη επέκτασή του σε όλους τους Δήμους της χώρας, μεταξύ αυτών και στο Δήμο Πατρέων, είναι βέβαιο πως θα προκαλέσει ακόμα μεγαλύτερη δυσλειτουργία. Ωστόσο, οι Σχολικές Επιτροπές αποτελούσαν επί σειρά ετών βασικό θεσμό για την εύρυθμη λειτουργία των σχολικών μονάδων, καθώς διαχειρίζονταν άμεσα, με διαφάνεια και με αποτελεσματικότητα, ζητήματα όπως η κάλυψη λειτουργικών δαπανών, η συντήρηση των σχολικών κτιρίων και η άμεση ανταπόκριση σε καθημερινές ανάγκες των σχολείων. Εκπαιδευτικοί, διευθυντές σχολικών μονάδων, φορείς εκπαίδευσης αλλά και δημοτικές αρχές, καταγγέλλουν πως όπου εφαρμόστηκε μέχρι σήμερα προκάλεσε καθυστερήσεις στην κάλυψη βασικών λειτουργικών δαπανών, αυξημένη γραφειοκρατία και αδυναμία άμεσης ανταπόκρισης σε καθημερινές ανάγκες των σχολείων, όπως η προμήθεια αναλώσιμων, οι μικροεπισκευές και η συντήρηση των σχολικών κτιρίων. Ιδιαίτερη ανησυχία εκφράζουν και οι Σύλλογοι Γονέων και Κηδεμόνων των σχολικών μονάδων, οι οποίοι σε ανακοινώσεις και παρεμβάσεις τους επισημαίνουν ότι η κατάργηση των Σχολικών Επιτροπών στερεί από τη σχολική κοινότητα έναν θεσμό άμεσης συμμετοχής και ελέγχου στη διαχείριση των λειτουργικών αναγκών των σχολείων. Οι γονείς καταγγέλλουν καθυστερήσεις σε βασικές δαπάνες (θέρμανση, καθαριότητα, αναλώσιμα, μικροεπισκευές), αύξηση της γραφειοκρατίας και μετακύλιση του κόστους λειτουργίας στις οικογένειες μέσω «εθελοντικών» εισφορών και χορηγιών. Επειδή η νέα κατάσταση εντείνει τις ανισότητες μεταξύ σχολικών μονάδων και υποβαθμίζει τον δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της εκπαίδευσης. Επειδή η μεταφορά οικονομικού και διοικητικού έργου στο κεντρικό διοικητικό επίπεδο του Δήμου, μειώνει την ταχύτητα επίλυσης προβλημάτων και τη διαθεσιμότητα άμεσων πόρων για επισκευές ή προμήθειες. Επειδή δεν έχει διασφαλιστεί επαρκώς η χρηματοδότηση ούτε η διοικητική υποστήριξη των νέων σχημάτων. Επειδή η κατάσταση αυτή δημιουργεί σοβαρούς κινδύνους για την ποιότητα της δημόσιας εκπαίδευσης και εντείνει τις ανισότητες μεταξύ σχολικών μονάδων και μετακύλισης ευθυνών στις σχολικές κοινότητες και στους Δήμους. Επειδή υπάρχει ιδιαίτερη ανησυχία λόγω επιβράδυνσης αποφάσεων που αφορούν την καθημερινότητα των σχολείων και κυρίως στα ειδικά σχολεία που οι ανάγκες τους απαιτούν άμεση ανταπόκριση. Κατόπιν των ανωτέρω, Ερωτώνται οι κ.κ. Υπουργοί: Ποια αναγκαιότητα επιβάλλει την επέκταση σε όλους τους Δήμους ενός αναποτελεσματικού έως τώρα μέτρου; Ποιο είναι το σχέδιο της κυβέρνησης για τη διασφάλιση της απρόσκοπτης λειτουργίας των σχολικών μονάδων μετά την κατάργηση των Σχολικών Επιτροπών; Πώς εξασφαλίζεται η άμεση κάλυψη των λειτουργικών αναγκών των σχολείων χωρίς τις καθυστερήσεις και τη γραφειοκρατία που ήδη καταγγέλλονται; Προτίθεται η κυβέρνηση να επανεξετάσει την κατάργηση των Σχολικών Επιτροπών ή να θεσπίσει εναλλακτικό θεσμικό πλαίσιο με ουσιαστική συμμετοχή της σχολικής κοινότητας; Έχει προβλεφθεί επαρκής χρηματοδότηση και στελέχωση των Δήμων για την ανάληψη των νέων αρμοδιοτήτων και με ποια κριτήρια; Οι ερωτώντες Βουλευτές Παναγιωτόπουλος Ανδρέας Ξανθόπουλος Θεόφιλος Ακρίτα Έλενα Βέττα Καλλιόπη Γαβρήλος Γιώργος Δούρου Ειρήνη (Ρένα) Καλαματιανός Διονύσης-Χαράλαμπος Καραμέρος Γιώργος Κασιμάτη Νίνα Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος Μπάρκας Κωνσταντίνος Νοτοπούλου Αικατερίνη Παπαηλιού Γεώργιος Τσαπανίδου Πόπη Ψυχογιός Γιώργος Ξανθόπουλος Θεόφιλος»

Ζαμπάρας Μίλτος- Παναγιωτόπουλος Ανδρ. για την Υγεία

Ερώτηση των δύο βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ: Αναίτια η καθυστέρηση, στερεί από το Μεσολόγγι το ασθενοφόρο που δώρισε η Αθηνά Παπαχρήστου

Αθήνα, 8 Ιανουαρίου 2026 ΕΡΩΤΗΣΗ Προς τον Υπουργό Υγείας Θέμα: Αναίτια καθυστέρηση στερεί από το Μεσολόγγι το ασθενοφόρο που δώρισε η Αθηνά Παπαχρήστου Το 2023, μια συνταξιούχος κάτοικος Μεσολογγίου, η Αθηνά Παπαχρήστου, προχώρησε σε μια πράξη υψηλού κοινωνικού ήθους και ανιδιοτελούς προσφοράς, διαθέτοντας τις οικονομίες ολόκληρης της ζωής της για τη δωρεά ενός πλήρως εξοπλισμένου, υπερσύγχρονου ασθενοφόρου. Η συνταξιούχος αγρότισσα προσέφερε στο ΕΚΑΒ Μεσολογγίου ασθενοφόρο αξίας 65.000 ευρώ, με μοναδικό κίνητρο –όπως η ίδια είχε δηλώσει– να καλυφθούν ζωτικές ανάγκες των συμπολιτών της, καθώς σε κρίσιμες στιγμές που η ίδια χρειάστηκε διακομιδή σε νοσοκομείο, δεν υπήρχε διαθέσιμο ασθενοφόρο. Δυστυχώς, πριν από λίγους μήνες, η κα Αθηνά Παπαχρήστου έφυγε από τη ζωή, αφήνοντας ισχυρή παρακαταθήκη ένα ασθενοφόρο που δώρισε από το υστέρημά της για να κυκλοφορεί και να σώζει ζωές. Το όχημα παρουσίασε βλάβη στα μπεκ της μηχανής και, καθώς βρισκόταν ακόμη εντός εγγύησης, μεταφέρθηκε στην επίσημη αντιπροσωπεία στην Πάτρα για έλεγχο και αποκατάσταση. Παρά το γεγονός ότι, σύμφωνα με διαθέσιμες πληροφορίες, η βλάβη διαγνώστηκε σε σύντομο χρονικό διάστημα και υπήρξαν διαβεβαιώσεις για άμεση επισκευή, οι μήνες παρήλθαν χωρίς κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα. Μέχρι και σήμερα, το ασθενοφόρο παραμένει ακινητοποιημένο, χωρίς σαφές χρονοδιάγραμμα αποκατάστασης και χωρίς καμία επίσημη ενημέρωση για το πότε θα τεθεί σε λειτουργία. Απέναντι σε μια πράξη ανιδιοτελούς προσφοράς και κοινωνικής ευθύνης, η Πολιτεία απαντά με σιωπή, καθυστερήσεις και διοικητική αδράνεια. Ένα ασθενοφόρο που θα έπρεπε να βρίσκεται στον δρόμο, να ανταποκρίνεται σε επείγοντα περιστατικά και να αποτελεί στοιχειώδη εγγύηση ασφάλειας για τους πολίτες, παραμένει παροπλισμένο. Οι ελλείψεις σε ασθενοφόρα, ιδίως στην περιφέρεια, είναι σοβαρές. Σε αυτό το πλαίσιο, οι δωρεές ασθενοφόρων θα έπρεπε να αντιμετωπίζονται με τη μέγιστη δυνατή υπευθυνότητα και ταχύτητα από την Πολιτεία. Είναι πραγματικά αδιανόητο ένα ασθενοφόρο να παραμένει εκτός επιχειρησιακής δράσης επί σχεδόν τρία χρόνια, την ώρα που θα μπορούσε να διευκολύνει την καθημερινότητα ασθενών και να αποδειχθεί σωτήριο σε κρίσιμες στιγμές. Ερωτάται ο αρμόδιος Υπουργός: Σε ποιες άμεσες ενέργειες προτίθεται να προβεί για την πλήρη αποκατάσταση των τεχνικών προβλημάτων του ασθενοφόρου που δώρισε η Αθηνά Παπαχρήστου και πότε προγραμματίζεται η ένταξή του σε πλήρη επιχειρησιακή ετοιμότητα για την εξυπηρέτηση των πολιτών του Μεσολογγίου; Οι ερωτώντες βουλευτές Ζαμπάρας Μιλτιάδης (Μίλτος) Παναγιωτόπουλος Ανδρέας

Ερώτηση 14 βουλευτών ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, με πρωτοβουλία του Σ. Κεδίκογλου:

«Να προχωρήσει άμεσα η χορήγηση επιδόματος απομακρυσμένων–παραμεθόριων και προβληματικών περιοχών “Κατηγορίας Α΄” στο στρατιωτικό προσωπικό»

Ο Βουλευτής Ευβοίας και Τομεάρχης Εθνικής Άμυνας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Συμεών Κεδίκογλου, με Ερώτηση που καταθέτει προς τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, την οποία συνυπογράφουν 13 ακόμη Βουλευτές, αναδεικνύει στη Βουλή την ανάγκη να προχωρήσει άμεσα η χορήγηση του επιδόματος απομακρυσμένων, παραμεθόριων και προβληματικών περιοχών «Κατηγορίας Α΄» στο στρατιωτικό προσωπικό. Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης: ΕΡΩΤΗΣΗ Προς τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας Θέμα: «Να προχωρήσει άμεσα η χορήγηση επιδόματος απομακρυσμένων–παραμεθόριων και προβληματικών περιοχών “Κατηγορίας Α΄” στο στρατιωτικό προσωπικό». Εξακολουθεί να προκαλεί δικαιολογημένες αντιδράσεις στα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων το μείζον ζήτημα της μη καταβολής του επιδόματος απομακρυσμένων-παραμεθόριων και προβληματικών περιοχών «Κατηγορίας Α΄» στο στρατιωτικό προσωπικό που υπηρετεί σε μονάδες και υπηρεσίες των Ενόπλων Δυνάμεων, οι οποίες εδρεύουν σε περιοχές όπου, σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις, το επίδομα προβλέπεται. Συγκεκριμένα, το εν λόγω επίδομα προβλέπεται στον Ν. 4024/2011, όπως τροποποιήθηκε και ισχύει, και ορθώς και δικαίως καταβάλλεται σε υπαλλήλους του ευρύτερου δημόσιου τομέα, καθώς και στους πολιτικούς υπαλλήλους του ΥΠΕΘΑ που υπηρετούν στις καθορισμένες περιοχές. Αντίθετα, όμως, δεν καταβάλλεται στα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων που υπηρετούν στις ίδιες ακριβώς περιοχές, με επίκληση, εκ μέρους της κυβέρνησης, της δικαιολογίας ότι αυτά αμείβονται με ειδικά μισθολόγια και ως εκ τούτου εξαιρούνται. Ωστόσο, η εξαίρεση αυτή δημιουργεί ανισότητα εντός του ίδιου Υπουργείου και υποβαθμίζει εμπράκτως τη συμβολή των στρατιωτικών στελεχών που υπηρετούν στην παραμεθόριο υπό δυσχερείς συνθήκες. Επομένως: Επειδή η στρατιωτική υπηρεσία στην παραμεθόριο συνεπάγεται αυξημένες οικογενειακές, οικονομικές και κοινωνικές επιβαρύνσεις, και επειδή η ίση μεταχείριση του προσωπικού που υπηρετεί στις ίδιες περιοχές αποτελεί στοιχειώδη όρο δικαιοσύνης και κοινωνικής συνοχής και πρέπει να τηρείται απαρέγκλιτα, Ερωτάται ο κ. Υπουργός: 1. Πώς εξηγεί το γεγονός ότι, στις περιοχές όπου ορθώς και δικαίως χορηγείται το επίδομα «Κατηγορίας Α΄» σε άλλες κατηγορίες προσωπικού (συμπεριλαμβανομένων πολιτικών υπαλλήλων του ΥΠΕΘΑ), δεν το λαμβάνει το στρατιωτικό προσωπικό των ΕΔ; 2. Ποιο είναι το ισχύον θεσμικό και ερμηνευτικό σκεπτικό της εξαίρεσης των στρατιωτικών, στη βάση της επίκλησης ειδικών μισθολογίων; 3. Προτίθεται να αναλάβει νομοθετική πρωτοβουλία, σε συνεργασία με τα συναρμόδια Υπουργεία, ώστε οι στρατιωτικοί που υπηρετούν στις καθορισμένες περιοχές να καταστούν δικαιούχοι του εν λόγω επιδόματος; Ποιο είναι το συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα; 4. Υφίσταται σχετική κοστολόγηση (δηλαδή, εκτίμηση δικαιούχων και δημοσιονομικού κόστους), και σε ποιον προϋπολογισμό (ΚΑΕ) προβλέπεται να εγγραφεί η σχετική δαπάνη; Οι ερωτώντες Βουλευτές και οι ερωτώσες Βουλεύτριες Κεδίκογλου Συμεών Ακρίτα Έλενα Γιαννούλης Χρήστος Δούρου Ειρήνη (Ρένα) Ζαμπάρας Μιλτιάδης (Μίλτος) Κασιμάτη Ειρήνη (Νίνα) Κοντοτόλη Μαρίνα Μεϊκόπουλος Αλέξανδρος Μπάρκας Κωνσταντίνος Νοτοπούλου Αικατερίνη Ξανθόπουλος Θεόφιλος Παπαηλιού Γεώργιος Τσαπανίδου Παρθένα (Πόπη) Ψυχογιός Γεώργιος

Φιάσκο με το Μέτρο 5.2 καταγγέλλει ο Β. Κόκκαλης!

«Από την υπόσχεση του 100%, στη χρηματοδοτική κατάρρευση για τους πληγέντες αγρότες»

Σοβαρές αιχμές για κυβερνητική ασυνέπεια και πλήρη αποτυχία εφαρμογής του Μέτρου 5.2 αφήνει με επίκαιρη ερώτησή του προς τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, ο Τομεάρχης Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία και βουλευτής Λάρισας κ. Βασίλης Κόκκαλης. Η επίκαιρη ερώτηση αφορά το πρόγραμμα ύψους 45 εκατ. ευρώ που είχε σχεδιαστεί για την αποκατάσταση των τεράστιων ζημιών στην κτηνοτροφία και τη μελισσοκομία από την κακοκαιρία «Daniel» και τις καταστροφικές πυρκαγιές του καλοκαιριού του 2023. Όπως επισημαίνει ο κ. Κόκκαλης, το Μέτρο 5.2 ενεργοποιήθηκε με στόχο την πλήρη και δωρεάν αντικατάσταση του ζωικού κεφαλαίου, καθώς και την εξ ολοκλήρου ανακατασκευή σταβλικών εγκαταστάσεων και την αποκατάσταση εξοπλισμού για πληγέντες κτηνοτρόφους και μελισσοκόμους σε Θεσσαλία, Έβρο και Βόρεια Φθιώτιδα. Το ποσοστό στήριξης είχε ρητά οριστεί έως και στο 100% των επιλέξιμων δαπανών, προκειμένου οι παραγωγοί να μπορέσουν να επανεκκινήσουν την παραγωγική τους δραστηριότητα. Με την υπουργική απόφαση 1874/15-2-2024 καθορίστηκε το πλαίσιο εφαρμογής του μέτρου και ακολούθησε η προκήρυξή του στις 4 Μαρτίου 2024, όπου προβλέπονταν συγκεκριμένα ανώτατα όρια εύλογου κόστους ανά κατηγορία επενδύσεων. Στο πλαίσιο της πρώτης πρόσκλησης του Υπομέτρου 5.2 εκδόθηκαν αποφάσεις διοικητικού ελέγχου τον Απρίλιο και τον Ιούνιο του 2025, στις οποίες καθορίζονταν αναλυτικά τα επιλέξιμα ποσά δημόσιας δαπάνης για κάθε δικαιούχο. Ωστόσο, σύμφωνα με την ερώτηση του Λαρισαίου βουλευτή, η εικόνα ανατράπηκε πλήρως με την έκδοση της πρώτης απόφασης ένταξης πράξεων στις 8 Δεκεμβρίου 2025. Αν και εντάχθηκαν 114 πράξεις, τα τελικά ποσά της δημόσιας δαπάνης προσδιορίστηκαν εκ νέου μετά από έλεγχο σώρευσης με τις αποζημιώσεις του ad hoc προγράμματος «Daniel» και του ΕΛΓΑ, με αποτέλεσμα οι εγκεκριμένες χρηματοδοτήσεις να είναι δραματικά μειωμένες σε σχέση με τα ποσά που είχαν αρχικά ανακοινωθεί. Ο κ. Κόκκαλης τονίζει ότι τα τελικά καταβληθέντα ποσά δεν καλύπτουν ούτε κατ’ ελάχιστον τις δαπάνες που έχουν ήδη πραγματοποιήσει οι παραγωγοί, οι οποίοι βασίστηκαν στις επίσημες αποφάσεις διοικητικού ελέγχου και στη δέσμευση για κάλυψη του 100% των επιλέξιμων δαπανών. Η μείωση των ενισχύσεων, λόγω του ελέγχου υπεραντιστάθμισης με προηγούμενες αποζημιώσεις, αφήνει –όπως αναφέρει– τους πληγέντες οικονομικά ακάλυπτους και εγκλωβισμένους σε δυσβάσταχτες υποχρεώσεις που αδυνατούν να εξυπηρετήσουν. Με αυτά τα δεδομένα, θέτει ευθέως το ερώτημα προς τον Υπουργό αν προτίθεται να τηρήσει τις δεσμεύσεις της κυβέρνησης και το θεσμικό πλαίσιο του Μέτρου 5.2, διασφαλίζοντας την κάλυψη του 100% των επιλέξιμων δαπανών για τους πληγέντες δικαιούχους. Όπως υπογραμμίζει, πρόκειται για ζήτημα αξιοπιστίας της πολιτείας και επιβίωσης των παραγωγών που επλήγησαν από πρωτοφανείς φυσικές καταστροφές και σήμερα βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα χρηματοδοτικό κενό που απειλεί άμεσα το μέλλον τους. Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της επίκαιρης ερώτησης: Αθήνα, 7 Ιανουαρίου 2026 ΕΠΙΚΑΙΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ Προς τον κ. Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Θέμα: «Το φιάσκο του Μέτρου 5.2: Από το 100% στο τίποτα» Κ. Υπουργέ, Για την κάλυψη των δαπανών επανόρθωσης των ζημιών, που προκλήθηκαν στην κτηνοτροφία και μελισσοκομία από την κακοκαιρία Daniel και τις καταστροφικές πυρκαγιές του Ιουλίου/Αυγούστου του 2023, και προκειμένου να μπορέσουν να ξεκινήσουν και πάλι την παραγωγική τους δραστηριότητα οι πληγέντες παραγωγοί, ενεργοποιήθηκε η εφαρμογή του Μέτρου 5..2, ύψους 45 εκατομμυρίων ευρώ. Το πρόγραμμα αφορά: α) την πλήρη και δωρεάν αντικατάσταση ζωικού κεφαλαίου ,και β) την εξολοκλήρου ανακατασκευή σταβλικών εγκαταστάσεων και αποκατάσταση εξοπλισμού, για όσους κτηνοτρόφους αλλά και μελισσοκόμους επλήγησαν σε Θεσσαλία, Έβρο, Β. Φθιώτιδα με το ποσοστό στήριξης να ανέρχεται έως το 100% του ποσού των επιλέξιμων δαπανών. Με την Υ.Α. 1874/15-2-2024 καθορίστηκε το πλαίσιο εφαρμογής του Μέτρου 5.2 και ακολούθησε η προκήρυξη του στις 04/03/2024, όπου προβλεπόταν το εύλογο κόστος υλοποίησης – ανώτατη επιλέξιμη δαπάνη ανά κατηγορία επενδύσεων. Στο πλαίσιο της 1ης Πρόσκλησης του Υπομέτρου 5.2 εκδόθηκαν οι Αποφάσεις ανάρτησης Αποτελεσμάτων Διοικητικού Ελέγχου με Αρ. Πρωτ: 3982/ 03-04-2025 και Αρ. Πρωτ: 6521/ 2-06-2025 στις οποίες καθορίζεται το Επιλέξιμο Ποσό Δημόσιας Δαπάνης ανά δικαιούχο. Ακολούθησε η έκδοση της 1ης Ένταξης πράξεων με Αριθ. Πρωτ.: 342826/ 8-12-2025 η οποία περιλαμβάνει την ένταξη 114 πράξεων με το ύψους του ποσού Δημόσιας Δαπάνης να προσδιορίζεται πλέον κατόπιν ελέγχου σώρευσης με ad hoc πρόγραμμα Daniel αποζημιώσεις ΕΛ.Γ.Α. όπου τα πραγματικά ποσά είναι δραματικά μειωμένα σε σχέση με τα επιλέξιμα ποσά που είχαν αρχικά ανακοινωθεί και δεν καλύπτουν στο ελάχιστο τις δαπάνες που έχουν ήδη προηγηθεί. Επειδή η εφαρμογή του προγράμματος αφορούσε ποσοστό στήριξης 100% του ποσού των επιλέξιμων δαπανών και είχαν καθοριστεί ανά δικαιούχο στις Αποφάσεις ανάρτησης Αποτελεσμάτων Διοικητικού Ελέγχου. Επειδή τα τελικά ποσά Δημόσιας Δαπάνης υπολογίστηκαν κατόπιν ελέγχου υπεραντιστάθμισης με τις ενισχύσεις ad hoc Daniel/αποζημιώσεις που έχουν υλοποιηθεί από τον ΕΛ.Γ.Α. Επειδή τα τελικά ποσά των δικαιούχων υπολείπονται κατά πολύ των Επιλέξιμων Ποσών Δημόσιας Δαπάνης που είχαν αρχικά ανακοινωθεί, αφήνοντας τους πληγέντες παραγωγούς ακάλυπτους απέναντι σε δαπάνες που έχουν ήδη πραγματοποιήσει. Επειδή οι πληγέντες βρίσκονται σε οικονομικό αδιέξοδο εγκλωβισμένοι σε δυσβάσταχτες οικονομικές υποχρεώσεις που δεν μπορούν να αποπληρώσουν εξαιτίας της Κυβερνητικής ασυνέπειας και ανικανότητας. Κατόπιν τούτων Ερωτάσθε κ. Υπουργέ, Θα τηρήσετε τις δεσμεύσεις σας για την κάλυψη του 100% του ποσού των επιλέξιμων δαπανών των πληγέντων παραγωγών δικαιούχων του Μέτρου 5.2 όπως προβλέπεται από το πλαίσιο εφαρμογής του μέτρου; Ο ερωτών Βουλευτής Κόκκαλης Βασίλειος

Θ. Ξανθόπουλος: Προφανής η καταστρατήγηση του Συντάγματος

Ομιλία του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ για το ν/σ για τις ένοπλες δυνάμεις-Η αναδρομική μεταβολή των όρων κρίσης και προαγωγής των στελεχών του στρατεύματος αντιβαίνει στην αρχή του κράτους δικαίου “Εάν ένα νομοσχέδιο δεν είναι συμβατό με το Σύνταγμα δεν μπορεί καν να αποτελέσει αντικείμενο συζήτησης στη Βουλή. Γι’ αυτό και ο εισηγητής της ΝΔ ουδέν ανέφερε για την αντισυνταγματικότητα του ν/σ για τις ένοπλες δυνάμεις, εμμένοντας απλώς στην αναγκαιότητα υπερψήφισής του”, σημείωσε ο βουλευτής Δράμας Θεόφιλος Ξανθόπουλος, αναπτύσσοντας την ένσταση αντισυνταγματικότητας του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ κατά του επίμαχου νομοσχεδίου. Ο βουλευτής αναφέρθηκε στην παραβίαση της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης του διοικουμένου, σύμφωνα με το άρθρο 25 παράγραφος 1 και 103 του Συντάγματος”, υπογραμμίζοντας χαρακτηριστικά: “Οι υπηρετούντες υπαξιωματικοί Αξιωματικοί από τις Ανώτερες Σχολές των Υπαξιωματικών, εισήλθαν στις Ένοπλες Δυνάμεις μέσω Πανελληνίων εξετάσεων σε ηλικία 18 ετών, γνωρίζοντας εκ των προτέρων το θεσμικό πλαίσιο που κατοχυρώνει ρητά το δικαίωμα της εξέλιξής τους μέχρι των βαθμών, όπως ταγματάρχη ή αντισυνταγματάρχη. Χωρίς τα οργανικά κενά και χωρίς χρονικούς φραγμούς. Σήμερα λοιπόν, έρχεται το νομοσχέδιο και εισηγείται αναδρομική καθήλωση χιλιάδων στελεχών στον βαθμό που κατέχουν προ του 2006, στερώντας τους από 4 έως 6 βαθμούς από αυτούς που προβλέπεται στο μέχρι τώρα υφιστάμενο καθεστώς”. “Η υπηρεσιακή αυτή εξέλιξη δεν αποτελεί απλή διοικητική διαδικασία, αλλά θεσμό που συνέχεται απόλυτα με την ιεραρχική δομή των Ενόπλων Δυνάμεων, την αξιόπιστη λειτουργία του στρατεύματος, αλλά και την ηθική και κοινωνική υπόσταση του στελέχους. Το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει κρίνει επανειλημμένα και μάλιστα με αποφάσεις της Ολομέλειας, ότι η Πολιτεία οφείλει να προστατεύει την υπηρεσιακή πορεία, όταν αυτή έχει διαμορφωθεί επί δεκαετίες βάσει συγκεκριμένου πλαισίου. Άρα έχουμε το Σύνταγμα, έχουμε απόφαση της Ολομέλειας, σειρά αποφάσεων της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, οι οποίες λένε δεν κάνετε ό,τι θέλετε, κύριοι Υπουργοί, κάνετε ό,τι επιτρέπεται και αυτό είναι συστατικό στοιχείο του κράτους δικαίου, για το οποίο πολλές φορές πρέπει να αναρωτηθείτε εάν όντως το υπηρετείτε”, τόνισε. “Η αναδρομική μεταβολή των όρων κρίσης και προαγωγής στελέχους που έχει ήδη συμπληρώσει πραγματικό χρόνο υπηρεσίας και ωρίμανσης επί τη βάσει συγκεκριμένου νομοθετικού καθεστώτος, αντιβαίνει στην αρχή του κράτους δικαίου και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, συμπλήρωσε, “Η διοίκηση οφείλει να λειτουργεί με συνέπεια, σταθερότητα και διαφάνεια, αποφεύγοντας αιφνιδιαστικές και αδικαιολόγητες αλλαγές πολιτικών ή συμπεριφορών, διασφαλίζοντας με τον τρόπο αυτό τη συνέχεια των δημόσιων υπηρεσιών και την προστασία των πολιτών από την αυθαίρετη δράση του κράτους. Άρα η διοίκηση οφείλει να ενεργεί χωρίς παλινδρομήσεις που καταλύουν την ασφάλεια του δικαίου. Η αρχή προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης εκφράζεται με τη θέσπιση μεταβατικής φύσης διατάξεων στο πλαίσιο εφαρμογής του νέου νομοθετικού καθεστώτος, έτσι ώστε, ενόψει της αρχής της αναλογικότητας, να τηρείται μία δίκαιη ισορροπία μεταξύ του υπερκείμενου δημόσιου συμφέροντος, που υπηρετείται με την αλλαγή του νομοθετικού πλαισίου και των δικαιωμάτων των θιγόμενων από αυτήν”, επισήμανε ο κ. Ξανθόπουλος.

Να υλοποιηθούν οι 7 προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ

Σ. Φάμελλος: Ο κ. Μητσοτάκης αντί να λύσει τα προβλήματα των αγροτών, τους στέλνει τα ΜΑΤ

Ανάρτηση του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Σωκράτη Φάμελλου στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης «Μετά από 40 ημέρες κινητοποιήσεων των αγροτών για την επιβίωση της ελληνικής υπαίθρου, η κυβέρνηση της διαφθοράς, του ΟΠΕΚΕΠΕ, των Τεμπών και των υποκλοπών, ετοιμάζεται να τους στείλει τα ΜΑΤ. Ενώ θα μπορούσε να αναλάβει συγκεκριμένες δεσμεύσεις που θα σταματούσαν το μπλακ άουτ των εθνικών οδών και θα στήριζαν τον ελληνικό πρωτογενή τομέα, επέλεξε μέχρι και χθες τις γενικότητες και τις υπεκφυγές και πλέον στρέφεται στον αυταρχισμό. Όλα όμως στην πολιτική είναι θέμα προτεραιοτήτων. Για τον κ. Μητσοτάκη προτεραιότητα είναι η ακρίβεια, τα κέρδη στο ρεύμα και τα καύσιμα, το ξεπούλημα της αγροτικής γης, οι Φραπέδες, οι Χασάπηδες και γενικά οι γαλάζιες ακρίδες. Ο κ. Μητσοτάκης δεν λύνει τα προβλήματα των αγροτών, διότι έχει άλλες προτεραιότητες. Και τώρα προσπαθεί να αποφύγει τη συνάντηση μαζί τους με γελοίες δικαιολογίες. Και όμως υπάρχει λύση. Για τον λόγο αυτόν, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ κατέθεσε τη Δευτέρα 7 προτάσεις ώστε να ανοίξουν οι δρόμοι και να γίνει ουσιαστικός διάλογος. Επτά λεπτά την kWh για το αγροτικό ρεύμα, αφορολόγητο αγροτικό πετρέλαιο, ξεκάθαρη απόρριψη της συμφωνίας Mercosur, πλήρης αποζημίωση του απωλεσθέντος ζωικού κεφαλαίου από την ευλογιά, αποζημίωση εισοδήματος των κτηνοτρόφων και επιστροφή στους τίμιους αγρότες των καταχρασθέντων επιδοτήσεων του ΟΠΕΚΕΠΕ. Και να σταματήσουν όλα τα μέτρα κατάσχεσης και διοικητικών μέτρων για οφειλές αγροτών. Ο κ. Μητσοτάκης δεν μπορεί πλέον να εξαπατήσει κανέναν με εκβιασμούς κοινωνικού αυτοματισμού. Η αγροτιά δεν είναι εχθρός. Εχθρός της Ελλάδας είναι η πολιτική που εγκαταλείπει τον πρωτογενή τομέα, την ύπαιθρο και τους ανθρώπους της. Για αυτό πρέπει να φύγει το συντομότερο αυτή η καταστροφική κυβέρνηση. Και μία προοδευτική κυβέρνηση να κάνει πράξη την Προοδευτική Ελλάδα».

Η μετατροπή της Ελλάδας σε σημαιοφόρο επιδρομών είναι «εθνικό συμφέρον» της αστικής τάξης

Και όχι για το λαό, επισήμανε στην ομιλία του ο βουλευτής του ΚΚΕ Ν. Καραθανασόπουλος, με αφορμή την κατάπτυστη τοποθέτηση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της ΝΔ, Δ. Καιρίδη, ο οποίος επικαλούμενος το «εθνικό συμφέρον». δικαιολόγησε τις επαίσχυντες δηλώσεις του του πρωθυπουργού για την ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Βενεζουέλα! Το εθνικό συμφέρον της εργατικής τάξης και του λαού δεν έχει καμία σχέση με το «εθνικό συμφέρον» της αστικής τάξης που έχει μετατρέψει τη χώρα σε σημαιοφόρο των αμερικανονατοϊκών ιμπεριαλιστικών επιδρομών. Τα παραπάνω τόνισε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ, Νίκος Καραθανασόπουλος, παρεμβαίνοντας στη Βουλή, όπου συζητείται το νομοσχέδιο του υπουργείου Άμυνας, με αφορμή την κατάπτυστη τοποθέτηση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου της ΝΔ, Δ. Καιρίδη, ο οποίος επικαλούμενος το «εθνικό συμφέρον». δικαιολόγησε τις επαίσχυντες δηλώσεις του του πρωθυπουργού για την ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Βενεζουέλα. Ο Ν. Καραθανασόπουλος αναφέρθηκε στη συζήτηση περί «Διεθνούς Δικαίου» και έθεσε μια σειρά ερωτήματα: «Ποιος το επιβάλλει αυτό το διεθνές δίκαιο; Ο ΟΗΕ; Επέβαλλε ο ΟΗΕ ποτέ το διεθνές δίκαιο στις δημοκρατίες της μπανανίας; Όταν οι ΗΠΑ άλλαζαν τις κυβερνήσεις κατά το δοκούν κι όπως θέλανε; Επέβαλε κανείς το διεθνές δίκαιο στην Κύπρο με τη διχοτόμησή της και την κατοχή της μισής Κύπρου; Επέβαλε κανείς το διεθνές δίκαιο για να μη γίνει ο διαμελισμός της Γιουγκοσλαβίας; Επέβαλε το διεθνές δίκαιο κανείς στο να αποτρέψει την εισβολή στη Λιβύη; στο Ιράκ; στη Συρία; Πάντοτε, όπως λέγανε οι αρχαίοι Έλληνες, το δίκιο μετριέται με τη δύναμη και πολύ περισσότερο σήμερα, σε συνθήκες σφοδρότατων ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών για να μοιράσουν τον κόσμο και τις αγορές». Υπογράμμισε ότι η «καλύτερη απόδειξη για όλα αυτά, είναι οι εξελίξεις στη Βενεζουέλα που έγιναν όχι γιατί ο Τραμπ νοιάστηκε για το αν ο Μαδούρο είναι δικτάτορας αλλά για τα πετρέλαια, ανακοινώνοντας ο ίδιος ότι η διοίκηση περνά στα χέρια των Ηνωμένων Πολιτειών» που θα παίρνουν πενήντα εκατομμύρια βαρέλια πετρέλαιο από τη Βενεζουέλα. Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ σημείωσε, ακόμα, ότι αυτή είναι μία βολική συζήτηση για να μην συζητηθεί στην Ολομέλεια, το βασικό που είναι το περιεχόμενο του νομοσχεδίου, το οποίο «φέρνει την όλο και μεγαλύτερη προσαρμογή των Ενόπλων δυνάμεων στη στρατηγική επιλογή της αστικής τάξης για γεωστρατηγική αναβάθμιση της χώρας, για να συμμετέχουν οι ελληνικοί μονοπωλιακοί όμιλοι στο πλιάτσικο σε βάρος των λαών». «Το εθνικό συμφέρον της αστικής τάξης, που το υπηρέτησαν όλες οι κυβερνήσεις, και οι προηγούμενες και η σημερινή, είναι να μετατραπεί η Ελλάδα σε σημαιοφόρο των αμερικανονατοϊκών ιμπεριαλιστικών επιδρομών», είπε, εξηγώντας ότι αυτό τον στόχο εξυπηρετούν οι βάσεις, τα εξοπλιστικά προγράμματα, ο ενεργειακός κόμβος, τα λιμάνια και οι σιδηρόδρομοι και τώρα η νέα δομή των εξοπλιστικών δυνάμεων, η οποία θα προσαρμοστεί στις ευρωνατοϊκές κατευθύνσεις και υποδείξεις για δυνάμεις ταχείας επέμβασης οπουδήποτε κρίνει το συμφέρον των Αμερικανών, του ΝΑΤΟ και των Ευρωπαίων και όχι της προάσπισης των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας». Αντίθετα, «το εθνικό συμφέρον της εργατικής τάξης και του λαού είναι να αντιπαλέψει αυτούς τους σχεδιασμούς, δηλαδή να ενισχύσει το αντιπολεμικό κίνημα, να αντισταθεί στα συμφέροντα που θυσιάζουν τις ανάγκες του, δηλαδή στο κέρδος και στους μονοπωλιακούς ομίλους, και να αμφισβητήσει αποφασιστικά την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ, ν' ανατρέψει, να φέρει τα κάτω πάνω στην κυριολεξία για συνολικότερες ρήξεις και αλλαγές», ξεκαθάρισε.

Βαρβαρότητα στη «Μέκκα» του καπιταλισμού:

Φουντώνουν οι αντιδράσεις στις ΗΠΑ μετά την εκτέλεση γυναίκας από τους πράκτορες της ICE.- Πράκτορας της Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Τελωνείων (ICE) των ΗΠΑ πυροβόλησε και σκότωσε μία γυναίκα οδηγό στη Μινεάπολη χθες, σε μια νέα επιχείρηση καταστολής κατά μεταναστών σε μεγάλη πόλη των ΗΠΑ.

Η 37χρονη γυναίκα πυροβολήθηκε κατά τη διάρκεια ελέγχου της τροχαίας σε μια κατοικημένη περιοχή νότια του κέντρου της Μινεάπολης. Οι Δίδυμες Πόλεις (Μινεάπολη - Σεντ Πολ) βρίσκονται σε αναταραχή από τότε που το υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας ανακοίνωσε την Τρίτη ότι ξεκίνησε την επιχείρηση, η οποία συνδέεται με ισχυρισμούς για «απάτη» που αφορά δήθεν Σομαλούς κατοίκους (ο Τραμπ είχε χαρακτηρίσει τη χώρα «βρωμερή»). Η υπουργός Εσωτερικής Ασφάλειας, Κρίστι Νόεμ, επιβεβαίωσε την Τετάρτη ότι το υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας είχε αναπτύξει περισσότερους από 2.000 αστυνομικούς στην περιοχή και είπε ότι είχαν ήδη πραγματοποιήσει «εκατοντάδες» συλλήψεις. Ένα μεγάλο πλήθος διαδηλωτών συγκεντρώθηκε στο σημείο μετά τους πυροβολισμούς, εκφράζοντας την οργή τους εναντίον τοπικών και ομοσπονδιακών αξιωματικών. Το στυγνό αυτό έγκλημα έσπευσε να ξεπλύνει με ανάρτησή του στο Truth Social ο Αμερικάνος πρόεδρος Ντόνλαντ Τραμπ, γράφοντας: «Η γυναίκα που ούρλιαζε ήταν σαφώς επαγγελματίας προβοκάτορας, και η γυναίκα που οδηγούσε ήταν εξαιρετικά άτακτη, κωλυσιεργούσε και αντιστεκόταν πριν χτυπήσει βίαια, σκόπιμα και άγρια ​​έναν αξιωματικό της Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Τελωνείων, ο οποίος προφανώς την πυροβόλησε σε αυτοάμυνα». Για την ένοπλη επίθεση των πρακτόρων της ICE, μίλησαν ομοσπονδιακοί αξιωματούχοι, λέγοντας ότι πρόκειται για «πράξη αυτοάμυνας». Στο μεταξύ, η εν λόγω βάρβαρη κίνηση των πρακτόρων της κυβέρνησης του Ντ. Τραμπ οξύνει τις ενδοαστικές αντιπαραθέσεις στις ΗΠΑ. Η Κρίστι Νόεμ χαρακτήρισε το περιστατικό ως «πράξη εγχώριας τρομοκρατίας» που διαπράχθηκε εναντίον αξιωματικών της ICE από μια γυναίκα που «επιχείρησε να τους πατήσει και τους έριξε με το όχημά της». Ο δήμαρχος της Μινεάπολης, Τζέικομπ Φρέι, επέκρινε την ομοσπονδιακή ανάπτυξη περισσότερων από 2.000 αστυνομικών στις Δίδυμες Πόλεις και τόνισε πως «αυτό που κάνουν δεν είναι να παρέχουν ασφάλεια στην Αμερική. Αυτό που κάνουν είναι να προκαλούν χάος και δυσπιστία», καλώντας τους πράκτορες μετανάστευσης να φύγουν. «Διαλύουν οικογένειες. Σπέρνουν χάος στους δρόμους μας και, σε αυτήν την περίπτωση, κυριολεκτικά σκοτώνουν ανθρώπους». Ο κυβερνήτης της Μινεσότα, Τιμ Γουόλζ, δήλωσε ότι είναι έτοιμος να αναπτύξει την Εθνοφρουρά εάν χρειαστεί και κάλεσε τους διαδηλωτές να διαμαρτυρηθούν «ειρηνικά». Ο αρχηγός της αστυνομίας της Μινεάπολης, Μπράιαν Ο'Χάρα, περιέγραψε συνοπτικά τους πυροβολισμούς στους δημοσιογράφους, αλλά, σε αντίθεση με τους ομοσπονδιακούς αξιωματούχους, δεν έδωσε καμία ένδειξη ότι η οδηγός προσπαθούσε να βλάψει κάποιον. Είπε ότι είχε πυροβοληθεί στο κεφάλι. «Αυτή η γυναίκα βρισκόταν στο όχημά της και έκλεινε το δρόμο στη Λεωφόρο Πόρτλαντ», είπε ο Ο'Χάρα. «Κάποια στιγμή, ένας ομοσπονδιακός αξιωματικός επιβολής του νόμου την πλησίασε πεζός και το όχημα άρχισε να απομακρύνεται. Ακούστηκαν τουλάχιστον δύο πυροβολισμοί. Στη συνέχεια, το όχημα έπεσε στην άκρη του δρόμου». Σημειώνεται ότι τον Ιούνη έλαβαν χώρα στο Λος Άντζελες μια σειρά συγκρούσεις μεταξύ διαδηλωτών και πρακτόρων της ICE ως αποτέλεσμα της λαϊκής δυσαρέσκειας που εκφράστηκε με αντιδράσεις για τη μεταναστευτική πολιτική του Ντόναλντ Τραμπ και την επίθεσή εναντίον μεταναστών, που αποτελούν σημαντικό τμήμα της εργατικής τάξης της χώρας. (Με πληροφορίες από τον www.902.gr)

Χιλιάδες εποχικοί άνεργοι έμειναν απλήρωτοι τις Γιορτές

Ο Παύλος Χρηστίδης και οι Δημήτρης Μπιάγκης, Ιωάννης Τσίμαρης, Κατερίνα Καζάνη, Πέτρος Παππάς, Παναγιώτης Παρασκευαΐδης, Ανδρέας Πουλάς και Χριστίνα Σταρακά του ΠΑΣΟΚ, καλούν την κυβέρνηση και την υπουργό Εργασιας και Κοινωνικής Ασφάλισης Νίκη Κεραμέως να δώσει εξηγήσεις

Την έντονη ανησυχία του για τις σοβαρές καθυστερήσεις και τη μη καταβολή του επιδόματος ανεργίας και του Δώρου Χριστουγέννων σε χιλιάδες εποχικούς ανέργους κατά την εορταστική περίοδο, εκφράζει ο Παύλος Χρηστίδης, Βουλευτής Β3 Νοτίου Τομέα Αθηνών & Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής, καταθέτοντας σχετική Κοινοβουλευτική Ερώτηση προς την Υπουργό Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης Νίκη Κεραμέως. Όπως, χαρακτηριστικά, επισημαίνεται, «το επίδομα ανεργίας αποτελεί ανταποδοτική παροχή κοινωνικής προστασίας για εργαζόμενους που έχουν καταβάλει εισφορές και στερούνται κάθε άλλης πηγής εισοδήματος. Ιδίως για τους εποχικά εργαζόμενους στον τουρισμό και τον επισιτισμό, η καταβολή του κατά τους χειμερινούς μήνες αποτελεί το μοναδικό μέσο επιβίωσης». Παρά ταύτα, σημειώνει ο Βουλευτής, την περίοδο των Χριστουγέννων καταγράφηκαν εκτεταμένες καθυστερήσεις στις πληρωμές, με αποτέλεσμα χιλιάδες δικαιούχοι να μείνουν χωρίς κανένα εισόδημα τις ημέρες των εορτών. Σύμφωνα με καταγγελίες εργατικών φορέων, οι καθυστερήσεις συνδέονται με προβλήματα στην έκδοση και ενεργοποίηση των προπληρωμένων καρτών, διοικητικούς και τεχνικούς ελέγχους, καθώς και δυσλειτουργίες στη διαδικασία πληρωμής. Ως ιδιαιτέρως προβληματική χαρακτηρίζεται «η απουσία σαφούς απόδοσης ευθύνης, καθώς στη διαδικασία εμπλέκονται πολλαπλοί φορείς – η Δ.ΥΠ.Α., τραπεζικά ιδρύματα και ταχυδρομικές υπηρεσίες – χωρίς οι άνεργοι να γνωρίζουν ποιος τελικά ευθύνεται για την καθυστέρηση των χρημάτων που δικαιούνται». Ταυτόχρονα, αναδεικνύεται το χρόνιο πρόβλημα της υποστελέχωσης της Δ.ΥΠ.Α., η οποία καλείται να διαχειριστεί αυξημένο όγκο αιτήσεων και πιο σύνθετες ψηφιακές διαδικασίες χωρίς το αναγκαίο ανθρώπινο δυναμικό. Η υποστελέχωση αυτή δεν είναι απλώς διοικητικό ζήτημα, αλλά πλήττει ευθέως την κοινωνική προστασία και την αξιοπρέπεια των ανέργων. Με την Ερώτησή του, ο Παύλος Χρηστίδης ζητά από τη Νίκη Κεραμέως σαφείς απαντήσεις στα εξής ερωτήματα: Ποιο είναι, βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας, το ακριβές χρονικό πλαίσιο και η διαδικασία καταβολής του επιδόματος ανεργίας μετά την έγκριση της σχετικής αίτησης και ποια όργανα είναι αρμόδια για την τήρησή του; Ποιος φορέας φέρει την ευθύνη σε περίπτωση καθυστέρησης της καταβολής του επιδόματος ανεργίας λόγω: διοικητικών ελέγχων, τεχνικών προβλημάτων ή προβλημάτων στη διαδικασία πληρωμής μέσω προπληρωμένων καρτών; Για ποιον συγκεκριμένο λόγο δεν καταβλήθηκε το επίδομα ανεργίας σε εποχικούς ανέργους κατά την περίοδο των Χριστουγέννων, παρά την εμπρόθεσμη υποβολή αιτήσεων και την πλήρωση των νόμιμων προϋποθέσεων; Ποιος έχει την ευθύνη για το γεγονός ότι εποχικοί άνεργοι έμειναν χωρίς κανένα εισόδημα κατά την εορταστική περίοδο, και ποια υπηρεσιακά ή διοικητικά δεδομένα τεκμηριώνουν αυτή την ευθύνη; Πόσοι ήταν οι μόνιμοι (τακτικοί και ΙΔΑΧ) υπάλληλοι της Δ.ΥΠ.Α (πρώην ΟΑΕΔ) το έτος 2020 και πόσοι ήταν οι μόνιμοι υπάλληλοι της Δ.ΥΠ.Α τον Δεκέμβριο του 2025, ανά κατηγορία προσωπικού και περιφερειακή υπηρεσία; Πόσες οργανικές θέσεις είναι σήμερα κενές στη Δ.ΥΠ.Α, ποιο είναι το ποσοστό κάλυψής τους και πώς αυτό επηρεάζει τον χρόνο επεξεργασίας και πληρωμής των αιτήσεων επιδόματος ανεργίας; Υπάρχουν καταγεγραμμένα στοιχεία για τον αριθμό των αιτήσεων που εκκρεμούσαν κατά τον μήνα Δεκέμβριο, τον μέσο χρόνο διεκπεραίωσης αιτήσεων και τη συσχέτιση των καθυστερήσεων με την υποστελέχωση των υπηρεσιών; Προτίθεται το Υπουργείο να προχωρήσει σε άμεση ενίσχυση της Δ.ΥΠ.Α με μόνιμο προσωπικό, ώστε να διασφαλιστεί η έγκαιρη καταβολή κοινωνικών παροχών και να μην επαναληφθούν φαινόμενα μη πληρωμής ανέργων σε κρίσιμες περιόδους; Την εν λόγω Ερώτηση συνυπέγραψαν οι Βουλευτές Δημήτρης Μπιάγκης, Ιωάννης Τσίμαρης, Κατερίνα Καζάνη, Πέτρος Παππάς, Παναγιώτης Παρασκευαΐδης, Ανδρέας Πουλάς και Χριστίνα Σταρακά.

Ερώτημα για τον παροπλισμό του υποβρυχίου ΠΟΣΕΙΔΩΝ

Σοβαρά ερωτήματα για τη διαχείριση κρίσιμων αποφάσεων στο Πολεμικό Ναυτικό θέτει με κοινοβουλευτική του παρέμβαση ο βουλευτής και τομεάρχης Εθνικής Άμυνας του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής Μιχάλης Κατρίνης, αναφορικά με την απόφαση παροπλισμού του υποβρυχίου ΠΟΣΕΙΔΩΝ παρά το γεγονός ότι είχε προηγηθεί πρόγραμμα επισκευών και συντήρησης σημαντικού κόστους. Με Ερώτηση και Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων προς τον υπουργό Εθνικής Άμυνας ζητά πλήρη ενημέρωση για το σκεπτικό και τη διαδικασία που οδήγησαν σε μια απόφαση, η οποία εγείρει ζητήματα χρηστής διοίκησης προγραμματισμού και διαφάνειας.

Όπως επισημαίνει, το Πολεμικό Ναυτικό διαθέτει σήμερα εννέα υποβρύχια εκ των οποίων τέσσερα είναι παλαιότερης ναυπήγησης τύπου 209. Το υποβρύχιο ΠΟΣΕΙΔΩΝ τύπου 209/1200 ανήκει σε αυτή την κατηγορία, αλλά παρέμενε επιχειρησιακά ενεργό μέχρι την περίοδο 2023–2024, οπότε και αποφασίστηκε να ενταχθεί σε πρόγραμμα επισκευών και συντήρησης στον Ναύσταθμο Κρήτης με τις σχετικές δαπάνες να εκτιμώνται, σύμφωνα με πληροφορίες, στο ύψος του ενός εκατομμυρίου ευρώ. Ωστόσο, ενώ οι εργασίες βρίσκονταν σε εξέλιξη και μετά από περίπου δεκαοκτώ μήνες συντήρησης, έγινε γνωστό ότι το Ανώτατο Ναυτικό Συμβούλιο αποφάσισε τον παροπλισμό του υποβρυχίου, απόφαση που επικυρώθηκε από την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Η αλληλουχία των αποφάσεων, δηλαδή η επιλογή διατήρησης του σκάφους σε ενεργό υπηρεσία με σημαντικές δαπάνες και η αιφνιδιαστική μεταστροφή προς τον παροπλισμό του, δημιουργεί εύλογες απορίες για τον τρόπο αξιολόγησης των δεδομένων. Ο Μιχάλης Κατρίνης θέτει ερωτήματα για το σκεπτικό του παροπλισμού μετά από μακρόχρονη διαδικασία επισκευής για το πότε και με ποια αιτιολογία ελήφθη η απόφαση, δεδομένης της τριμηνιαίας έγγραφης ενημέρωσης της ηγεσίας, καθώς και για το ακριβές ύψος των δαπανών. Ζητά, επίσης, διευκρινίσεις για το αν τηρήθηκε το ισχύον νομικό πλαίσιο για την απόφαση πλεύσης του υποβρυχίου από την Κρήτη στη Σαλαμίνα, για το αν υφίσταται σχεδιασμός παροπλισμού και άλλου υποβρυχίου, καθώς και για το ενδεχόμενο πώλησης ή παραχώρησης του ΠΟΣΕΙΔΩΝ σε ξένη χώρα. Τέλος, θέτει το ερώτημα, αν ο παροπλισμός μπορεί να επιταχύνει διαδικασίες προμήθειας νέων υποβρυχίων νωρίτερα από τον προβλεπόμενο σχεδιασμό του ΜΠΑΕ. Με την Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων ζητείται το σύνολο των εγγράφων εισηγήσεων πρακτικών αποφάσεων και αλληλογραφίας των αρμόδιων υπηρεσιών και οργάνων του Πολεμικού Ναυτικού και του υπουργείου Εθνικής Άμυνας που αφορούν τις εργασίες επισκευής και συντήρησης του υποβρυχίου ΠΟΣΕΙΔΩΝ, καθώς και την απόφαση παροπλισμού του, συμπεριλαμβανομένων των τριμηνιαίων ενημερώσεων προς την ηγεσία.

Σκληρή σύγκρουση για το αγροτικό, Μαργαρίτη, Ζαμπάρα και Χριστοδουλάκη

Αγρότες - Κτηνοτρόφοι, στο δρόμο της συνάντησης με Μητσοτάκη την Τρίτη - «Να μας δεχτεί με τους δικούς μας όρους».- Οι παραγωγοί έχουν ξεκαθαρίσει ότι ζητούν ουσιαστικές λύσεις από την κυβέρνηση.-«Ο πρωθυπουργός θα είναι στο γραφείο του να συναντηθούν με δύο ξεκάθαρους όρους», «αλλά συζήτηση δεν γίνεται με δρομους αποκλεισμένους» λέει ο κυβερνητικος εκπρόσωπος Π. Μαρινάκης, δίνοντας τον τόνο της αμφιβόλου θετικών αποτελεσμάτων, συζητήσεως Θετική φαίνεται να είναι σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, η πρώτη αντίδραση των αγροτοκτηνοτρόφων για συνάντηση την ερχόμενη Τρίτη με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, με τους παραγωγούς να λαμβάνουν τις τελικές αποφάσεις σε συσκέψεις τους, δηλώνοντας ότι παραμένουν στα μπλόκα τους, ενώ σκληρή σύγκρουση Μαργαρίτη, Ζαμπάρα και Χριστοδουλάκη για το αγροτικό, έλαβε χώρα σήμερα από την συχνότητα του τηλεοπτικού σταθμού ACTION 24, με τον εξ απορρήτων βουλευτή του Κυρ. Μητσοτάκη Μακάριο Λαζαρίδη. Η διαξιφισμοί εξετράπησαν και προς την πλευρά της διαγραφής του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, φέρνοντας στο προσκήνιο και την εσωκομματική κρίση της ευρωομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, με αφορμή την εξαγγελία του κόμματός της από την Μ. Καρυστιανού, που απροσδόκητα έγινε αντικείμενο επίδικο από τον ευρωβουλευτή Φαραντούρη.ΔΕΙΤΕ το βίντεο. Επί του καυτού θέματος των ημερών μας, τώρα. Οι παραγωγοί έχουν ξεκαθαρίσει ότι ζητούν ουσιαστικές λύσεις από την κυβέρνηση στα αιτήματά τους και τονίζουν ότι είναι αποφασισμένοι να συνεχίσουν αν συνεχίσει ο εμπαιγμός και δεν λάβουν ξεκάθαρες απαντήσεις. Παράλληλα από αύριο ανοίγουν οι Λαϊκές Αγορές, μετά την υπόσχεση της κυβέρνησης ότι θα δώσει λύση στα αιτήματα των παραγωγών, εντός δέκα ημερών. Εναλλακτικά, εάν παρέλθει άπρακτη η προθεσμία αυτή, τότε η ανασταλήσα απεργία των Λαϊκών Αγορών θα ξεκινήσει επ΄αόριστον μέχρι την λύση των προβλημάτων. Η κυβέρνηση εδώ και πάνω από ένα μήνα αγροτικών κινητοποιήσεων έχει δείξει ότι δεν είναι διατεθειμένη να ικανοποιήσει τα αιτήματα των παραγωγών, επιμένοντας σε ημίμετρα και απειλές για διώξεις. Κάτω από τις συνθήκες αυτές είναι αβέβαιο κατά πόσο θα βγει κάποιο αποτέλεσμα από τη συνάντηση, με τις όποιες αποφάσεις να παίρνονται στις συσκέψεις των μπλόκων, ενώ αν η τελική απάντηση είναι «ναι», το Σαββατοκύριακο σε συνέλευση στη Νίκαια, θα καθοριστεί η αντιπροσωπεία για τη συνάντηση. Οι δρόμοι ενδέχεται να ανοίξουν αύριο, με τα τρακτέρ να παραμένουν ωστόσο στο δρόμο, ενώ οι παραγωγοί δηλώνουν ότι θα κάτσουν στο τραπέζι του διαλόγου με τους δικούς τους όρους. Στον απόηχο της κλιμάκωσης του αγώνα του κόσμου του πρωτογενούς τομέα, που υλοποιώντας τις αποφάσεις των γενικών συνελεύσεων για 48ώρους αποκλεισμούς κλείνοντας εθνικές οδούς, παρακαμπτήριες και τελωνεία, η κυβέρνηση δια στόματος Παύλου Μαρινάκη, προσκάλεσε σε συνάντηση, με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο να σπεύδει να θέσει όρους. «Απευθύνω άλλη μία πρόσκληση στους αγρότες την Τρίτη (σ.σ.: 13 Ιανουαρίου), που ο πρωθυπουργός θα είναι στο γραφείο του να συναντηθούν, με δύο ξεκάθαρους όρους: Να είναι αναλογικό το κλιμάκιο της εκπροσώπησης, δηλαδή, να εκπροσωπούνται όλες οι κινητοποιήσεις, γιατί, για να δοθεί μια λύση σε όλο αυτό, πρέπει να εκπροσωπούνται όλοι. Και η δεύτερη προϋπόθεση είναι να γίνει ο διάλογος με δρόμους ανοιχτούς, γιατί με μπλόκα εν ισχύ δεν μπορεί να γίνει διάλογος», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Παύλος Μαρινάκης, σε δηλώσεις του στο «Newsbomb». «Περιμένουμε τον πρωθυπουργό να μας δεχτεί με τους δικούς μας όρους. Τα τρακτέρ δεν κουνιούνται από τον δρόμο, εάν δεν υλοποιηθούν αυτά που ζητάμε θα μείνουμε εδώ, και οι οδηγοί μαζί μας. [...] Από όλα τα μπλόκα θα υπήρχαν ούτως ή άλλως εκπρόσωποι [σ.σ.: στον διάλογο με τον πρωθυπουργό], αλλά ο δρόμος δεν ανοίγει. Τα τρακτέρ θα παραμείνουν στον δρόμο μέχρι να δικαιωθούμε» δήλωσε νωρίτερα στο Orange Press ο Κώστας Καφές, αντιπρόεδρος του αγροτικού συλλόγου Θήβας. Για «θετικό κλίμα» στο να «υπάρξει μια συζήτηση», έκανε λόγο μιλώντας ο πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου Βερμίου Κυριάκος Λωτίδης στο μπλόκο της Σιάτιστας Κοζάνης, σημειώνοντας ωστόσο ότι «πρέπει να διορθωθούν κάποια πράγματα από τις εξαγγελίες της κυβέρνησης και όχι απλά να ωραιοποιούμε την κατάσταση γιατί απ’ ότι φαίνεται δεν έχει δώσει και τίποτα η κυβέρνηση στους αγρότες. απλά τα κάνει να εμφανίζονται ότι κάτι μας δίνει». Σε ερώτηση για το αν οι αγρότες είναι διατεθειμένοι να ανοίξουν τους δρόμους προκειμένου να πάνε στη συνάντηση με τον πρωθυπουργό, ο κ. Λωτίδης απάντησε ότι αυτό θα αποφασιστεί από τις γενικές συνελεύσεις. Από την πλευρά του, ο Γραμματέας της Ενωτικής Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Καρδίτσας, Γιάννης Τσούτρας, είπε ότι «με τα τρακτέρ στα μπλόκα θα πάμε να μιλήσουμε, αφού πρώτα συννενοηθουμε με όλα τα μέλη της πανελλαδικής και συμφωνήσουν να παραστούν». «Ναι» στον διάλογο αλλά υπό τις δικές τους προσεγγίσεις, φαίνεται να λένε οι αγρότες από το μπλόκο του Τελωνείου Κήπων, Οι παραγωγοί αναμένεται να πραγματοποιήσουν σύσκεψη το βράδυ της Πέμπτης με αντικείμενο την πρόσκληση για συνάντηση. Ανάλογη στάση κρατούν και οι αγρότες στο τελωνείο της Κακαβιά που δείχνουν θετικοί σε συνάντηση υπό προϋποθέσεις και υπό όρους.

Αγρότες: Ξεκίνησε ο αποκλεισμός των εθνικών οδών

Κομβόι των τρακτέρ από το μπλόκο Νίκαιας προς τα τούνελ στα Τέμπη. – Πού στήθηκαν τα μπλόκα Το μπλακ άουτ στις εθνικές οδούς ξεκίνησε με τους αποκλεισμούς των αυτοκινητόδρομων σε όλη τη χώρα - Έως και 48 ώρες αναμένεται να κρατήσει ο αποκλεισμός Το μπλακ άουτ στις εθνικές οδούς ξεκίνησε με τους αποκλεισμούς των αυτοκινητόδρομων σε όλη τη χώρα, όπως αποφάσισαν στις συνελεύσεις τους οι αγρότες σε όλα τα μπλόκα μετά την ανακοίνωση των μέτρων από την κυβέρνηση που προκάλεσαν απογοήτευση και οργή. Σε αποκλεισμό της εθνικής οδού Αθηνών-Λαμίας όσο και των παραδρόμων, στο ύψος του Κάστρου Βοιωτίας, προχώρησαν οι αγρότες που συγκεντρώνονται στην περιοχή κλιμακώνοντας τις κινητοποιήσεις τους. Η τροχαία έχει προχωρήσει σε εκτροπές της κυκλοφορίας. Συγκεκριμένα, στο ρεύμα κυκλοφορίας από Λαμία προς Αθήνα, τα οχήματα εκτρέπονται από την περιοχή της Αταλάντης και κατευθύνονται μέσω της παλαιάς εθνικής οδού, ακολουθώντας τη διαδρομή Καλαπόδι - Παλαιός Λεβέντης, συνεχίζοντας προς Ορχομενό, Λιβαδειά και Θήβα, για να επανέλθουν στην εθνική οδό Αθηνών-Λαμίας στη Ριτσώνα, στο 75ό χιλιόμετρο. Όσον αφορά το ρεύμα ανόδου προς Λαμία, η εκτροπή της κυκλοφορίας πραγματοποιείται από το ύψος της Ριτσώνας. Τα οχήματα κατευθύνονται μέσω Θήβας και Λιβαδειάς, με τελικό σημείο, μέχρι στιγμής, την περιοχή του Μπράλου. Στον αποκλεισμό του αυτοκινητόδρομου Αντιρρίου -Ιωαννίνων, στο ύψος των διοδίων του Αγγελοκάστρου, προχώρησαν λίγη ώρα μετά τις 11:00 σήμερα το πρωί αγρότες και κτηνοτρόφοι της Αιτωλοακαρνανίας, στο πλαίσιο της κλιμάκωσης των κινητοποιήσεών τους. Η κυκλοφορία των οχημάτων εκτρέπεται, μέσω των κόμβων Κουβαρά και Χαλικίου, στην εθνική οδό Αντιρρίου - Ιωαννίνων. Γέφυρα Χαλκίδας Σε αποκλεισμό της Υψηλής Γέφυρας Χαλκίδας προχώρησαν οι αγρότες των μπλόκων Χαλκίδας, Κηρίνθου και Ιστιαίας. Σύμφωνα με τις αποφάσεις των γενικών τους συνελεύσεων, θα προχωρούσαν σε διήμερο αποκλεισμό από σήμερα στις 10 το πρωί. Τελωνεία Προμαχώνα, Εξοχής, Ευζώνων και Νίκης Σε διαφορετικές ώρες, αλλά με κοινό παρονομαστή τον 48ωρο αποκλεισμό, ξεκινούν σήμερα τις πολύωρες κινητοποιήσεις τους οι παραγωγοί στα τελωνεία του Προμαχώνα και της Εξοχής, στα σύνορα της Ελλάδας με τη Βουλγαρία, καθώς και στους Ευζώνους και τη Νίκη, στα σύνορα της χώρας με τη Βόρεια Μακεδονία. Οι αποφάσεις λήφθηκαν στις γενικές συνελεύσεις των μπλόκων που πραγματοποιήθηκαν χθες το απόγευμα, μετά τις κυβερνητικές εξαγγελίες και εντάσσονται στο πλαίσιο των αποφάσεων της Πανελλαδικής Επιτροπής Μπλόκων, που συνεδρίασε στα Μάλγαρα. Στο μπλόκο του Προμαχώνα, οι αγρότες και κτηνοτρόφοι θα αποκλείσουν από τις 12:00 το μεσημέρι έως το Σάββατο 10 Ιανουαρίου την ίδια ώρα την είσοδο και την έξοδο φορτηγών παντός τύπου, ενώ για τις ώρες διέλευσης των ΙΧ επιβατικών οχημάτων θα αποφασίζεται περιοδικά κατά τη διάρκεια του 48ωρου αποκλεισμού το τι μέλλει γενέσθαι. Στο Νευροκόπι Δράμας, οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι θα αποκλείσουν τα φορτηγά και τα επαγγελματικά οχήματα από τις 8:00 έως τις 18:00 το Σάββατο 10 Ιανουαρίου, ενώ τα ΙΧ επιβατικά και τα τουριστικά λεωφορεία θα εκτρέπονται στις παρακαμπτήριες οδούς. Το μπλόκο έχει στηθεί περίπου 500 μέτρα από το τελωνείο της Εξοχής. Στο τελωνείο της Νίκης, η 48ωρη κινητοποίηση ξεκινά στις 11:00, με κλείσιμο εισόδου και εξόδου για όλα τα φορτηγά, τα ι.χ επιβατικά οχήματα και τα τουριστικά λεωφορεία. Ωστόσο, οι παραγωγοί αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο διέλευσης των ΙΧ επιβατηγών οχημάτων και των τουριστικών λεωφορείων περιοδικά και για συγκεκριμένες ώρες, σύμφωνα με αποφάσεις της γενικής συνέλευσης των συμμετεχόντων στο αγροτοκτηνοτροφικό μπλόκο. Στο τελωνείο των Ευζώνων η κινητοποίηση ξεκινά στις 18:00, με αποκλεισμό της εισόδου και εξόδου για όλα τα οχήματα, επιτρέποντας τη διέλευση μόνο σε έκτακτες περιπτώσεις. Το μπλόκο ενισχύθηκε με παραγωγούς από Αριδαία, Έδεσσα, Αλμωπία και Δερβένι. Δυτική Μακεδονία Διήμερος αποκλεισμός στη Μπάρα Σιάτιστας και τον κόμβο Φιλώτα επί της Εγνατίας Οδού από παραγωγούς της Δυτικής Μακεδονίας Σε 48ωρο αποκλεισμό της κυκλοφορίας στη Μπάρα Σιάτιστας, επί της Εγνατίας Οδού, προχωρούν από τις 11:00 το πρωί οι παραγωγοί της Δυτικής Μακεδονίας, όπως αποφασίστηκε στη γενική τους συνέλευση ύστερα από τις εξαγγελίες της κυβέρνησης και στο πλαίσιο των αποφάσεων της Πανελλαδικής Επιτροπής Μπλόκων στα Μάλγαρα. Παράλληλα, για σήμερα οι αγρότες αποφάσισαν τον αποκλεισμό των παρακαμπτηρίων οδών από τις 12:00 έως τις 16:00, ενέργεια που θα επαναλαμβάνουν περιοδικά στη διάρκεια της 48ωρης κινητοποίησής τους. Οι παραγωγοί έχουν ζητήσει συνάντηση με τον πρωθυπουργό και δηλώνουν έτοιμοι για διάλογο και με τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης και την ηγεσία των συναρμόδιων υπουργείων, «αλλά με τους δρόμους κλειστούς». Αντίστοιχα, σε 48ωρο αποκλεισμό από τις 10:00 το πρωί προχωρούν οι παραγωγοί στο μπλόκο του κόμβου Φιλώτα, επίσης επί της Εγνατίας Οδού. Στο μπλόκο συμμετέχουν αγρότες, κτηνοτρόφοι και μελισσοκόμοι, μέλη του Αγροτοκτηνοτροφικού Συλλόγου Ανατολικής Εορδαίας και της Νότιας Λεκάνης Βεγορίτιδας, καθώς και του Αγροτικού Συλλόγου Δήμου Αμυνταίου.

Κάλεσμα Ελευθεριακού Σχήματος Πανεπιστημίου Πατρών

https://www.facebook.com/share/p/1ErLo5hoUf/ Ήμουν, είμαι και θα είμαι - Ο ΝΙΚΟΣ ΤΕΜΠΟΝΕΡΑΣ ΖΕΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ ■ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ - ΠΟΡΕΙΑ: ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 9 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ - 18:00, ΣΧΟΛΙΚΟ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ ΤΕΜΠΟΝΕΡΑ

«Τον χειμώνα του 90’-91’, ξεσπά ένα δυναμικό κίνημα καταλήψεων διαρκείας σε σχολεία και σχολές, το οποίο έρχεται ως απάντηση στο πολυνομοσχέδιο Κοντογιαννόπουλου, που έφερνε συντηρητικές αλλαγές σε δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια εκπαίδευση. Μεταξύ άλλων, προβλεπόταν η επαναφορά της σχολικής ποδιάς, ο πειθαρχικός έλεγχος της εξωσχολικής ζωής των μαθητών, η έπαρση της σημαίας στα σχολεία και η κατάργηση της παροχής δωρεάν σίτισης και στέγασης στους φοιτητές. Τον αγώνα των μαθητών στήριξαν εμπράκτως οι εκπαιδευτικοί, ανάμεσα στους οποίους βρισκόταν και ο αγωνιστής καθηγητής Νίκος Τεμπονέρας, ο οποίος έμελλε να πέσει νεκρός από τα λοστάρια των τραμπούκων της ΟΝΝΕΔ, στην πόρτα του συγκροτήματος της πλατείας Βουδ. Το βράδυ της 8ης Γενάρη του 1991, οι παρακρατικοί έχουν βγει οπλισμένοι στο κέντρο της Πάτρας και έχουν επιτεθεί ήδη σε μαθητικές καταλήψεις, πριν καταλήξουν στο σχολικό συγκρότημα του Τεμπονέρα και στην εν ψυχρώ δολοφονία του, λειτουργώντας ως το μακρύ χέρι του κράτους, το οποίο αναπαράγει το αφήγημα των «νόμιμων ανακαταλήψεων», ως απάντηση στις «παράνομες καταλήψεις» των μαθητών, νομιμοποιώντας έτσι τη δολοφονική δράση των αντιδραστικών τραμπούκων του. 35 χρόνια αργότερα ο αγώνας ενάντια στην αδιάκοπη εκπαιδευτική αναδιάρθρωση που συντελείται όλο και εντονότερα τα τελευταία χρόνια παραμένει ζωντανός. Μέσω αυτής επιβεβαιώνεται περίτρανα ο ρόλος του πανεπιστημίου, να αναπαράγει δηλαδή το κεφάλαιο με υλικοτεχνικούς όρους και να νομιμοποιεί ιδεολογικά την εκμεταλλευτική φύση του καπιταλιστικού συστήματος στους φοιτητές/μελλοντικούς εργαζόμενους. Το κεφάλαιο βλέπει το πανεπιστήμιο ως βιομηχανία παράγωγης μελλοντικών εργαζομένων. Από τη μια τους εφοδιάζει με τις απαραίτητες γνώσεις για την αγορά εργασίας και από την άλλη λειτουργεί ως ιδεολογικός μηχανισμός τοποθετώντας τους μέσα σε ένα σκληρό πλαίσιο πειθάρχησης και εντατικοποίησης, σφυρηλατημένους με τις αξίες του ανταγωνισμού, της εξατομίκευσης, του κανιβαλισμού κλπ ώστε να είναι έτοιμοι να πλαισιώσουν την παραγωγή μέσα σε αυτές τις συνθήκες του σύγχρονου εργασιακού μεσαίωνα της ανασφάλιστης και μαύρης εργασίας και την περαιτέρω κατακρεούργηση εργατικών κεκτημένων. Στόχος είναι η αποστείρωση των χώρων σπουδών, η φίμωση οποιασδήποτε φωνής αντίστασης εντός τους, η εντατικοποίηση των ρυθμών φοίτησης και η ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης. Νόμοι κομβικής σημασίας για αυτόν τον σχεδιασμό αποτελούν ο νόμος Γαβρόγλου, ο νόμος Κεραμέως- Χρυσοχοΐδη, που περιλαμβάνει την ίδρυση της πανεπιστημιακής αστυνομίας, την ΕΒΕ, τις διαγραφές, τα πειθαρχικά, την εξίσωση πτυχίων μεταξύ ιδιωτικών κολλεγίων και δημοσίων πανεπιστημίων αλλά και ο πρόσφατος νόμος Πιερρακάκη που ανοίγει τον δρόμο για την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων. Η όξυνση των ταξικών φραγμών αποτελεί τον κοινό παρονομαστή και διαφαίνεται σε όλα τα στάδια της εκπαιδευτικής διαδικασίας : η Τράπεζα Θεμάτων, και η ΕΒΕ που για ακόμη μια χρονιά απέκλεισε χιλιάδες μαθητές από τα πανεπιστήμια, έρχονται να μετατρέψουν την τριτοβάθμια εκπαίδευση σε προνόμιο λίγων που έχουν την οικονομική δυνατότητα προωθώντας τα ιδιωτικά κολλέγια για όσους αποκλειστούν από τις πανελλαδικές εξετάσεις. Οι διαγραφές αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα του σχεδιασμού του κεφαλαίου για τα πανεπιστήμια. Το βασικό αφήγημα το οποίο αναπαράγεται, περί «οικονομικής επιβάρυνσης» των τμημάτων και των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων από τους δήθεν «αιώνιους φοιτητές», αναιρείται από την ίδια την πραγματικότητα μιας και είναι ευρέως γνωστό πως μετά το πέρας των ν+2 ετών σπουδών παύουν να ισχύουν τα «προνόμια» των φοιτητών. Παρόλες τις νέες τροποποιήσεις που εισήγαγε το Υπουργείο Παιδείας (παράταση 2 εξαμήνων σε όσους έχουν ολοκληρώσει το 70% των μαθημάτων ή των αντίστοιχων ECTS και αποτελούν ενεργούς φοιτητές ) είναι εμφανέστατη η στόχευση του νομοσχεδίου αυτού. Αυτή τη στιγμή ύστερα από την δημοσιοποίηση των σχετικών λιστών, χιλιάδες φοιτητές σε όλη την Ελλάδα βρίσκονται ένα βήμα πριν την οριστική διαγραφή τους. Μέσω των διαγραφών, στην πραγματικότητα, αποσκοπείται η θετική αξιολόγηση του εκάστοτε τμήματος καθώς βασικό κριτήριο αυτής αποτελεί ο αριθμός των εγγεγραμμένων φοιτητών και με βάση αυτή καθορίζεται και η χρηματοδότησή του, μείωση της οποίας θα οδηγήσει είτε σε συγχώνευση ή ακόμα και σε οριστικό κλείσιμο του. Το συγκεκριμένο μέτρο έχει ξεκάθαρο ταξικό χαρακτήρα: σε μια εποχή όπου η αξιοπρεπής διαβίωση των κατώτερων ταξικών στρωμάτων δυσχεραίνεται ολοένα και περισσότερο και αρκετοί φοιτητές προκειμένου να ανταπεξέλθουν στο αυξανόμενο κόστος ζωής αναγκάζονται να εργαστούν παράλληλα με τις σπουδές τους (πολλές φορές μαύρα και ανασφάλιστα), η θέσπιση των ορίων φοίτησης και των οριζόντιων διαγραφώv έρχεται ως ένας ακόμη φραγμός. Παράλληλα οι διαγραφές πρόκειται να ωθήσουν ένα μεγάλο κομμάτι των ταξικά πληττόμενων φοιτητών, που θα διαγραφούν σταδιακά, στην ανειδίκευτη, κατά κανόνα κακοπληρωμένη και χωρίς εργασιακά δικαιώματα εργασία, αλλά και να διαμορφώσουν μια ακόμη πιο εντατικοποιημένη καθημερινότητα για τους φοιτητές που σπουδάζουν και θα έρθουν να σπουδάσουν μελλοντικά. Το νομοσχέδιο αυτό παράλληλα παρέχει τη δυνατότητα χορήγησης πιστοποιητικών των συγκεντρωμένων ECTS στους φοιτητές που διαγράφονται, , ανοίγοντας έτσι διάπλατα τις πόρτες των δρομολογημένων ιδιωτικών πανεπιστημίων για να ολοκληρώσουν το εναπομείναν κομμάτι των σπουδών τους, εάν βέβαια μπορούν να καλύψουν τα υπέρογκα κόστη των διδάκτρων.Το μέτρο των διαγραφών βλέπουμε επίσης να πηγαίνει χέρι- χέρι με αυτό των πειθαρχικών, σαν μέσο καταστολής των αγώνων που ξεδιπλώνονται μέσα στις σχολές ενάντια στις αντιεκπαιδευτικές πολιτικές κράτους-κεφαλαίου. Επίσης, το κράτος φαίνεται να ΄΄επενδύει΄΄ στην θωράκιση έναντι των επερχόμενων αγώνων, με ένα επιπλέον αντιδραστικό νομοσχέδιο που περιλαμβάνει μια νέα σειρά αυταρχικών και κατασταλτικών μέτρων, με διατάξεις όπως η συγκρότηση Πειθαρχικών Συμβουλίων μέσα στα πανεπιστήμια, η ελεγχόμενη είσοδος, η άρση της φοιτητικής ιδιότητας όσων συλλαμβάνονται ακόμα και οριστική διαγραφή τους από τα τμήματα στα οποία φοιτούν. Αντίστοιχη επίθεση βλέπουμε να δέχονται και οι εκπαιδευτικοί που δίνουν αγώνα ενάντια στο μέτρο της αξιολόγησης και απεργούν με χιλιάδες από αυτούς να καλούνται σε πειθαρχικές ακροάσεις και να απειλούνται με ποινές αργίας μέχρι και οριστικής απόλυσης, σύμφωνα με το νέο πειθαρχικό δίκαιο που ψηφίστηκε στο τέλος του προηγούμενου καλοκαιριού. Η κατάσταση που περιγράφεται παραπάνω συμπληρώνεται μέσα από μια σειρά μεθοδεύσεων και ρυθμίσεων του κράτους το οποίο αποσύρεται σταδιακά από κάθε παροχή της φοιτητικής μέριμνας με αποτέλεσμα οι ανάγκες των φοιτητών, όπως η ελεύθερη πρόσβαση για όλους σε σίτιση-στέγαση και μετακινήσεις, να εμπορευματοποιούνται πλήρως και να γίνονται κερδοφορία για τους ιδιώτες. Το αυξανόμενο κόστος φοίτησης για εμάς τους φοιτητές κατ’ επέκταση βλέπουμε να μετακυλίεται συνεχώς στις πλάτες μας, ενώ τα κριτήρια για τους φοιτητές που δικαιούνται μέριμνα στενεύουν ακόμα περισσότερο. Μέσα σε όλη αυτή τη συνθήκη που περιγράφεται και αναλογιζόμενοι την επίθεση που δεχόμαστε, είναι αναγκαίο εμείς οι ίδιοι οι φοιτητές να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας και να αγωνιστούμε για τα συμφέροντά και τις ανάγκες μας, κόντρα στην όξυνση των ταξικών φραγμών, κόντρα στην αποστείρωση των πανεπιστήμιων και την ποινικοποίηση των κοινωνικών και ταξικών αντιστάσεων εντός και εκτός σχολών, να στήσουμε τα δικά μας αναχώματα. Με όργανα λήψης αποφάσεων τις γενικές συνελεύσεις, όπλα τις συντονισμένες – στη βάση – καταλήψεις διαρκείας και τις μαζικές διαδηλώσεις και όχημα τον ακηδεμόνευτο και μαχητικό φοιτητικό – ταξικό συνδικαλισμό., να μετατρέψουμε τις σχολές σε ζωντανά κέντρα αγώνα, σε τόπους συλλογικής συζήτησης, ζύμωσης, αμφισβήτησης και αντίστασης. Απέναντι στην κουλτούρα της ηττοπάθειας, του ατομικισμού και της ανάθεσης να προτάξουμε την πίστη στον συλλογικό αγώνα, την αλληλεγγύη και την αυτό-οργάνωση, έχοντας ως πυξίδα μας τους αγώνες του παρελθόντος, να αναγνωρίσουμε και στο σήμερα το ενδεχόμενο οικοδόμησης δυναμικών αγώνων. ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ – ΔΕΝ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΝΙΚΟΥ ΤΕΜΠΟΝΕΡΑ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΤΑ ΠΡΟΤΑΓΜΑΤΑ – ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΚΑΤΑΡΓΟΥΝΤΑΙ ΣΤΑ ΟΔΟΦΡΑΓΜΑΤΑ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ – ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ – ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ Ελευθεριακό Σχήμα Πανεπιστημίου Πατρών»

«64 δράσεις ΕΣΠΑ για ΜμΕ, 800 εκατ. προϋπολογισμός, μηδέν ευρώ δαπάνη»

Ο Νίκος Παππάς, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και βουλευτής Β3 Νότιου Τομέα Αθηνών, παραχώρησε συνέντευξη στον ραδιοφωνικό σταθμό «Στο Κόκκινο» στις 8/1/2026.- ΔΕΙΤΕ παρακάτω και το βίντεο με τη συνέντευξη του Νίκου Παππά στην εκπομπή "ΩΡΑ ΕΛΛΑΔΟΣ 7" στον τηλεοπτικό σταθμό OPEN

Σε ραδιοφωνική συνέντευξη στον σταθμό «Στο Κόκκινο», ο Νίκος Παππάς, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία και βουλευτής Β3 Νότιου Τομέα Αθηνών, ανέδειξε το ζήτημα της μηδενικής εκτέλεσης 64 δράσεων του ΕΣΠΑ για μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις. Όπως τόνισε, αν και υπάρχουν διαθέσιμοι ευρωπαϊκοί πόροι άνω των 800 εκατ. ευρώ, δεν έχει πραγματοποιηθεί καμία σχετική δαπάνη. Ο κ. Παππάς χαρακτήρισε αυτή την κατάσταση ως «σκοπιμότητα, όχι ανικανότητα», επισημαίνοντας ότι οι δράσεις αφορούν τη ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας σε μια περίοδο που οι ΜμΕ αντιμετωπίζουν πιέσεις λόγω αυξημένου κόστους ενέργειας, δυσκολιών χρηματοδότησης και μείωσης της κατανάλωσης. Υπογράμμισε πως το πρόβλημα δεν σχετίζεται με απορροφητικότητα ή έλλειψη ενδιαφέροντος, αλλά με συνειδητή κυβερνητική επιλογή. Το θέμα, όπως σημείωσε, θα τεθεί άμεσα στη Βουλή με κατάθεση σχετικής ερώτησης από τον ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία. Παράλληλα, αναφέρθηκε στις σημαντικές περικοπές που προβλέπει το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα 2026-2029, το οποίο, όπως είπε, έρχεται σε αντίθεση με το κυβερνητικό αφήγημα περί ανάπτυξης. Σύμφωνα με τον ίδιο, το μεσοπρόθεσμο περιλαμβάνει περικοπές μισού δισ. ευρώ από τα κονδύλια του υπουργείου Ανάπτυξης, ενώ παρουσίασε αναλυτικά τα ποσά που περικόπτονται από άλλα υπουργεία, 1,2 δισ. ευρώ από το Περιβάλλοντος και Ενέργειας, 670 εκατ. από την ψηφιακή μετάβαση, 700 εκατ. από την παιδεία, 450 εκατ. από την αγροτική ανάπτυξη, 400 εκατ. από τις υποδομές, 250 εκατ. από την υγεία και πέντε δισ. ευρώ από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων. Ο κ. Παππάς έθεσε το ερώτημα «Να μας πουν από πού θα κόψουν». Στη συνέντευξη έγινε αναφορά και στη δημόσια παρέμβαση του Νίκου Κοτζιά για τη συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων. Ο κ. Παππάς χαρακτήρισε την πρόταση λειτουργική και σε σοβαρή και θετική κατεύθυνση, αν και διευκρίνισε ότι δεν ταυτίζεται πλήρως με αυτήν. Τέλος, σχολιάζοντας τις τελευταίες τοποθετήσεις του Νίκου Φαραντούρη, ο κ. Παππάς χρησιμοποίησε την ατάκα του Γκράουτσο Μαρξ, τονίζοντας ότι απαιτείται καθαρότητα και συνέπεια λόγων και πράξεων, ειδικά σε ό,τι αφορά την έδρα του ευρωβουλευτή. ΔΕΙΤΕ το βίντεο με τη συνέντευξη Νίκου Παππά στην εκπομπή "ΩΡΑ ΕΛΛΑΔΟΣ 7" στον τηλεοπτικό σταθμό OPEN.

Από τα νόθα συστημικά μικροκινήματα

Στην Ενιαία Κινηματική Κοινωνία για τον Μεγάλο, Αταξικό, Ουμανιστικό Μετασχηματισμό

Γράφει ο Κώστας Λάμπος Διδάκτωρ Οικονομικών επιστημών του Freie Universitaet BERLIN, δοκιμιογράφος claslessdemovracy@gmail.com, «Το όλον είναι μεγαλύτερο από το άθροισμα των μερών του» Αριστοτέλης «Κανείς δεν πρωτοτύπησε διατυπώνοντας μια καινούργια ιδέα, επειδή κάθε ιδέα είναι το καταστάλαγμα ιδεών χιλιάδων ανθρώπων που προηγήθηκαν. Κάποτε κάποιος πέφτει πάνω στην σωστή λέξη και διατυπώνει την καινούργια ιδέα. Μόλις όμως η ιδέα γίνει γνωστή, χιλιάδες άνθρωποι διαπιστώνουν πως την είχαν από καιρό στο μυαλό τους» Bruno Traven «Μια γνήσια απελευθέρωση των ενεργειών μας περνά μέσα από την περιθωριοποίηση όλων των υπαρχόντων πολιτικών κομμάτων, τη δημιουργία νέων μορφών πολιτικής οργάνωσης βασισμένων στη δημοκρατία, στη συμμετοχή όλων και στην ευθύνη του καθενός για τα κοινά, με λίγα λόγια, περνά μέσα από την αναγέννηση μιας γνήσιας πολιτικής σκέψης και πάθους, η οποία ταυτόχρονα θα είναι διαυγής όσον αφορά τα αποτελέσματα της ιστορίας των τελευταίων δυό αιώνων». Κορνήλιος Καστοριάδης Το παράδοξο του 21ου αιώνα: «500 εκατομμύρια Ευρωπαίοι ζητούν από 300 εκατομμύρια Αμερικανούς να τους προστατεύσουν από 140 εκατομμύρια Ρώσους» Donald Tusk «Η πολιτική τάξη είναι μια παρασιτική κοινωνική τάξη, η εξαφάνιση της οποίας, όπως και της αστικής, μόνο δυναμική θα μπορούσε να προσδώσει στην εξελικτική πορεία της κοινωνίας» Λευτέρης Τσιακίρης Ζούμε σε έναν κόσμο, που καθημερινά στους δρόμους ρέει αίμα, που η βιομηχανία του παράγει ‘όπλα αντί για βούτυρο’, που πεθαίνουν εκατομμύρια άνθρωποι τον χρόνο από την ασιτία, την λειψυδρία, την έλλειψη βασικών φαρμάκων, από την κλιματική κρίση, από την ρύπανση του περιβάλλοντος και από τους πολλούς, τους πάρα πολλούς πολέμους. Ζούμε σε έναν κόσμο που τυφλωμένος και γεμάτος αντιθέσεις, αντιφάσεις, αγκυλώσεις και αδιέξοδα αυτοχειριάζεται, κι’ όλα αυτά για να μπορεί το 1% να καταπιέζει και να εκμεταλλεύεται το 99% του πληθυσμού του πλανήτη. Πρόκειται για έναν εφιαλτικό, γκροτέσκο και αυτοκαταστροφικό κόσμο που πρέπει να ‘θεραπευτεί’ άμεσα, οριστικά και αμετάκλητα. Ποιος θα τον ‘θεραπεύσει’; Ιδού το ερώτημα! Μήπως το 99% της ανθρωπότητας, δηλαδή, τα θύματά του, έχουν λόγο να τον 'θεραπεύσουν', μετατρέποντας την ανισότητα 1%>99% σε εξίσωση 99%=100%-1% και τον καπιταλισμό σε ιστορία; * Ο λόγος που γράφτηκε αυτό το άρθρο, δεν διαφέρει από τους λόγους για τους οποίους γράφτηκαν τα προηγούμενα βιβλία και άρθρα μου, ως αναζήτηση μιας ρεαλιστικής και εφικτής εναλλακτικής λύσης, του κοινωνικού προβλήματος, απέναντι στον παρακμασμένο, απάνθρωπο και καταστροφικό καπιταλισμό. Και, επιπλέον, επειδή ως επίλογος, σε κάθε δημόσια ή και ιδιωτική συζήτηση για την φτώχεια, την ανισότητα, την αδικία, τον ιμπεριαλισμό, τις γενοκτονίες, την καπιταλιστική βαρβαρότητα, τον πόλεμο και την καταστροφή, αλλά και για την αποξένωση της κοινωνίας από την παραγωγική της βάση, για την κοινωνική ισότητα, την επανασυγκόλληση της παραγωγικής βάσης της κοινωνίας, την κοινωνική αυτοδιεύθυνση, την άμεση δημοκρατία, τον αταξικό ουμανισμό, την παγκόσμια ειρήνη και την ανθρώπινη ευτυχία, αναδεικνύεται σταθερά το ερώτημα, περί εναλλακτικής λύσης στην καπιταλιστική βαρβαρότητα και περί εφικτότητας ενός καλύτερου κόσμου, ενός κόσμου της κοινωνικής ισότητας. Ένα ηχηρό ερώτημα που εκφράζεται με τις παρακάτω μορφές: •. Γιατί ποτέ στην ιστορία η εξαθλιωμένη κοινωνική πλειονότητα δεν μπόρεσε να γίνει το συλλογικό υποκείμενο της ιστορίας και δημιουργός μιας κοινωνικοαπελευθερωτικής επανάστασης για την ίδια, ενώ διαχρονικά λειτούργησε ως εργαλείο της εκάστοτε εξουσίας για λογαριασμό των εκάστοτε κυρίαρχων κοινωνικών τάξεων; • Γιατί ενώ η κοινωνική αναγκαιότητα για κοινωνική ισότητα εκφράστηκε με σαφήνεια και πολλές φορές μέσα από την ποίηση, την μουσική, την λογοτεχνία, τις τέχνες και τον πολιτισμό, αλλά και με κοινωνικοαπελευθερωτικές επαναστατικές θεωρίες, κοινωνικά κινήματα και επαναστάσεις, ωστόσο επικράτησε ο σκοταδισμός και η εξουσιαστική ιδεολογία της κοινωνικής ανισότητας, της καταπίεσης, της κοινωνικής αδικίας και της καταστροφής; • Μήπως η κοινωνική ανισότητα, σε όλες τις πιθανές και απίθανες εκδοχές της, από την δουλοκρατία, την φεουδαρχία, τον εθνικό καπιταλισμό και τελικά την επιχειρούμενη παγκοσμιοποίηση του κεφαλαίου, στην μορφή της σύγχρονης καπιταλιστικής βαρβαρότητας και του τεχνοφασισμού, αποτελεί ‘μοίρα της ανθρωπότητας’, όπως υποστηρίζουν πολλοί εξωνημένοι και επίορκοι καλαμαράδες των ΜΜΕ, της οικονομικής θεωρίας, της πολιτικής φιλοσοφίας, της κοινωνιολογίας και της πολιτικής θεωρίας; Γιατί, διαφορετικά, πώς συμβαίνει: 1. Να μην αντιδρούμε δημιουργικά σε ένα περιβάλλον διαφθοράς, αμοραλισμού, εγκληματικότητας και γενικευμένης ανασφάλειας; 2. Να μην μιλάμε και να μην αγωνιζόμαστε για την ειρήνη σε ένα περιβάλλον όπου οι πόλεμοι λυσσομανούν υποκινούμενοι από τους επίδοξους ηγεμόνες του κόσμου; 3. Να γνωρίζουμε όλοι πως η ανθρώπινη τραγωδία είναι το αποτέλεσμα της ιδιωτικοποίησης βίαια απόσπασης κοινωνικής περιουσίας, που, ως ατομική ιδιοκτησία πάνω στα μέσα παραγωγής, παράγει πλούτο με την εκμετάλλευση ξένης ανθρώπινης εργασίας και να την ταυτίζουμε με την πλασματική ‘ιδιοκτησία’, ενός σπιτιού, ενός μικρού χωραφιού ή ενός μικρού οικογενειακού εργαστηρίου που παράγει ένα μεροκάματο της πείνας και της εξάρτησης από τις τράπεζες και την εφορία και να γινόμαστε υπερασπιστές της εξουσιαστικής ατομικής ιδιοκτησίας των μεγιστάνων; 4. Να παριστάνουμε τους ‘επαναστάτες’ σε ένα περιβάλλον γενικευμένης δουλοπρέπειας, όπου ανθρώπινα όντα, που οι εξουσίες τους στέρησαν την αναγκαία χρήσιμη γνώση, να συμπεριφέρονται μαζικά ως δούλοι, οπαδοί και ποίμνια, θύματα μιας αφηρημένης πίστης σε ανθρώπινα φετίχ, που εχθρεύεται μάλιστα, πέρα από τους ‘άλλους’ τους άπιστους, ακόμα και την επιστημονικά έγκυρη και κοινωνικά χρήσιμη γνώση; 5. Να μην μιλάμε για ορθολογισμό σε ένα περιβάλλον ασύδοτης σπατάλης οικονομικών, κοινωνικών και φυσικών πόρων για χάρη ενός γενικευμένου ανορθολογισμού που τοποθετεί τα κέρδη πάνω από τον άνθρωπο; 6. Να μην ομνύουμε υπέρ της επιστήμης που κάνει θαύματα σώζοντας εκατομμύρια ζωές και μπορεί να κάνει τον πλανήτη Γη επίγειο παράδεισο για όλους, αντί να υποκύπτουμε σε ένα εξουσιαστικό περιβάλλον νοσηρής θρησκοληψίας, δεσποτικής θεοκρατίας και γενικευμένου σκοταδισμού, απότοκα του σφιχταγκαλιάσματος των εκάστοτε εξουσιών με τις εκάστοτε θρησκείες; 7. Να υποκρινόμαστε ότι ‘είμαστε ελεύθεροι’ φυτοζωώντας με υποκατάστατα, με ‘άρτον και θεάματα’ σε ένα περιβάλλον αυταρχισμού, δουλοπρέπειας, γενικευμένης ανηθικότητας, εγκληματικότητας και ανελευθερίας; 8. Να λοξοκοιτάμε γεμάτοι φόβο και καχυποψία, όσους τολμούν να μιλάνε για πρόοδο, δικαιοσύνη και κοινωνική ισότητα, σε ένα περιβάλλον γενικευμένης πολιτιστικής και πολιτισμικής οπισθοδρόμησης; 9. Να μας σπρώχνουν μεθοδικά και σκόπιμα να αποδεχτούμε ως εκσυγχρονισμό και πρόοδο τον ‘woke-καπιταλισμό’ και ένα σωρό άλλα συμπτώματα παρακμής της εξουσιαστικής ελίτ, όπως ‘παρένθετη μητέρα’, ‘γονέας Α και γονέας Β, Γ, Δ,…’, επειδή τώρα το κεφάλαιο δεν χρειάζεται πια μαζική ζωντανή εργασία και γι’ αυτό βάλθηκαν οι διαχειριστές του να διαλύσουν την πυρηνική οικογένεια. Επειδή αυτή, ως θεμελιακό κύτταρο της κοινωνίας, αντιστέκεται στην παρακμή και διεκδικεί κοινωνική ισότητα και ανθρώπινη αξιοπρέπεια, ενώ εμείς σφυρίζουμε αδιάφορα, υιοθετώντας, ή αποδεχόμενοι σιωπηρά νοσηρά, αλλοτριωμένα, χαμηλής ευφυίας και life style συνείδησης είδωλα, ως πρότυπα ζωής για τα παιδιά μας; Άλλωστε, μήπως, επειδή οι κοινωνικοί αγώνες υποχωρούν σταδιακά λόγω απογοήτευσης των εργαζόμενων και μπροστά στο ενδεχόμενο οι κοινωνίες να αναζητήσουν νέες μορφές αγώνα, δεν ευνοήθηκε η λεγόμενη ‘φεμινιστική ιδεολογία’ με στόχο την μετατόπιση των ταξικών ‘αγώνων μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας’, σε αγώνα γυναικών εναντίον ανδρών, σε αντικατάσταση της αποτυχημένης , χάρη στους κοινούς κοινωνικούς αγώνες και των δυό φύλων, προσπάθειας να επιβάλλουν το ανατολίτικο μοντέλο του ‘γυναικοδαμαστή άντρα’ εναντίον των καταπιεσμένων και στερημένων δικαιωμάτων γυναικών; 10. Να γνωρίζουμε πως όλα αυτά έχουν σχέση με τον μανιακό καπιταλισμό και αντί να τον καταγγέλλουμε που κάνει αβίωτη την ζωή μας να τον ανεχόμαστε και κάποια μάλιστα από τα θύματά του να τον λιβανίζουν; 11. Να μην αντιδρούμε σε ένα περιβάλλον όπου όλα είναι εναντίον μας, τρεφόμενοι με αδιέξοδες ψευδαισθήσεις περί ‘δούλου κάποιου αόρατου και ακατανόητου φετίχ/θεού’, ‘βασιλιά καταναλωτή’ και ‘κυρίαρχου λαού’, ‘που παράγει πολλά και άχρηστα, καταναλώνει βουλιμικά όσα μπορεί και τέλος σφαγιάζεται αδιαμαρτύρητα στα πεδία των πολέμων, για να πλουτίζουν οι λίγοι πουλώντας όπλα, ουσίες, ανόητες ιδεολογίες και φρούδες ελπίδες; Όμως παρ’ όλα αυτά και για πολλά άλλα ακόμη, θα πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί όσον αφορά στην διατύπωση ότι ‘η εξαθλιωμένη κοινωνική πλειονότητα δεν μπόρεσε να γίνει το συλλογικό υποκείμενο της ιστορίας’, γιατί χωρίς το πνεύμα, την εργασία και τους αγώνες τής κοινωνικής πλειονότητας δεν θα υπήρχε ιστορία και πολιτισμός. Και δεύτερον γιατί παρά το γεγονός πως αυτή η ‘κοινωνική πλειονότητα’, αν και εξαθλιωμένη και αποπροσανατολισμένη από τα ‘εξουσιαστικά μαγικά σπήλαια’ έσπρωχνε, για λόγους επιβίωσης και οραματικής κοινωνικής απελευθέρωσης, ασταμάτητα στην φορά του βέλους του χρόνου, το κάρο της προόδου, έστω και ουτοπικά, μη συνειδητά, οπότε εκείνο που της λείπει δεν είναι παρά η συνειδητοποίηση αυτού που στην πραγματικότητα υπήρξε και συνεχίζει να είναι, παρά τις χίμαιρες του κεφαλαίου και του τεχνοφασισμού. Και είναι ακριβώς αυτό που θα συνεχίσει να συμβαίνει και στο μέλλον, αλλά χωρίς απανθρωπιά και καταστροφή, που σημαίνει ότι θα πρέπει να καταφέρει να δει με καθαρότερη ματιά τον κόσμο και τον εαυτό της, πράγμα που προϋποθέτει την χειραφέτησή της από κάθε λογής εξουσία, προϋπόθεση απόκτησης αυτοσεβασμού, αυτοπεποίθησης περί αυτοτελούς ύπαρξης και ικανότητας για αυτοκυβέρνηση. Ο σύγχρονος νεοφιλελευθερισμός διδάσκει πως «η κοινωνία ως όλον δεν έχει ούτε σκοπούς ούτε ιεράρχηση των σκοπών με τον τρόπο που έχουν οι ενώσεις και τα άτομα» , χωρίς ωστόσο να διερωτηθεί μήπως οι κοινωνίες ως οντότητες είναι κάτι πιο σημαντικό από τις ενώσεις και τα άτομα και συνεπώς ιεραρχεί τα πράγματα κάπως διαφορετικά; «Εθνογραφικές έρευνες δεν πιστοποιούν ότι η παραγωγή για ιδιωτική χρήση είναι αρχαιότερη από την παραγωγή της αμοιβαιότητας και της ισοκατανομής» , και δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά, δεδομένου ότι χωρίς κοινωνία δεν υπάρχουν ούτε άτομα, ούτε και ενώσεις. Η πιο σκληρή, σκοτεινή και απόκοσμη πολιτική φιγούρα του σύγχρονου νεοφιλελευθερισμού, η Μάργκαρετ Θάτσερ, υποστήριξε, ως μεγάφωνο του πατριάρχη του νεοφιλελευθερισμού, Φρίντριχ Χάγιεκ, στις αρχές της δεκαετίας του 1980, για λογαριασμό της συμμορίας των μεγιστάνων του κεφαλαίου, ότι, απέναντι στην καπιταλιστική βαρβαρότητα, «δεν υπάρχει εναλλακτική λύση», (There is no Alternative, TINA), χωρίς, ωστόσο, να αντιδράσει κάποιος από τους ‘Σοφούς της Σιών, των Βρυξελλών, ή έστω των Ενωμένων Εθνών’, ή από κάποια άλλη από τις παγκόσμιες ‘αυθεντίες’ ή τις οντότητες που υποτίθεται πως εκφράζουν τις κοινωνίες και την ανθρωπότητα. Μήπως επειδή η Θάτσερ κατάργησε και την κοινωνία, αφού, κατά την αντίληψή της, «κοινωνία δεν υπάρχει, υπάρχουν μόνο άτομα και συμφέροντα»; Κι’ όλα αυτά τα βαρύγδουπα χωρίς έστω μισή αναφορά στα συμφέροντα της γήινης βιόσφαιρας, του Ανθρώπου, της κοινωνίας και της ανθρωπότητας. Κι’ όμως υπάρχει καλύτερη εναλλακτική λύση (Τhere is a Βetter Αllternative, ΤΙΑΒΑ) και μάλιστα εφικτή, που έρχεται από μακριά, σχετίζεται άμεσα με την θεμελίωση του πολιτισμού της κοινωνικής ισότητας και οδηγεί με σιγουριά την ανθρωπότητα στο μακρινό της μέλλον. Μόνο που για την ολική, ουσιαστική και ολιστική κοινωνική απελευθέρωση, απαιτείται ένας δυναμικός αρμονικός συνδυασμός μεταξύ αντικειμενικών και υποκειμενικών όρων και προϋποθέσεων, σε συνδυασμό με τις κοινωνικές δυνατότητες και τις αντίστοιχες ανάγκες. Αντικειμενικές προϋποθέσεις σημαίνει ένα υψηλό επίπεδο παραγωγικών δυνάμεων, όπως τις οραματίστηκε ο Αριστοτέλης και μαζί του ολόκληρη η εργαζόμενη ανθρωπότητα, όπου καθίσταται περιττή η διάκριση μεταξύ αφεντικών και δούλων, πράγμα που, στον 21ο αιώνα, έχει καταστεί ήδη λανθάνουσα δυνητική πραγματικότητα. Μια πραγματικότητα που ορίζεται από την σχεδόν ολική και απόλυτη δυνατότητα υποκατάστασης της ζωντανής εργασίας από την νεκρή ή την ιστορική μορφή της, γεγονός που, υπό συνθήκες κοινωνικής ανισότητας, αχρηστεύει τους δημιουργούς της, την ζωντανή εργασία.. Και είναι ακριβώς αυτό το γεγονός που θα μπορούσε να επιτρέπει, σε συνθήκες κοινωνικής αυτοδιεύθυνσης, στην ζωντανή εργασία να αξιοποιήσει δημιουργικά όλον τον ελεύθερο χρόνο της για την ωρίμανση και των υποκειμενικών προϋποθέσεων, δηλαδή της αντίστοιχης κοινωνικής συνείδησης, ικανής να σχεδιάσει και να επιβάλλει τις αντίστοιχες παραγωγικές σχέσεις κοινωνικής ισότητας, τις σχέσεις κοινωνικής αυτοδιεύθυνσης. Με βαθιά την πεποίθηση πως ήρθε η ώρα της πνευματικής, πολιτικής και οργανωτικής αυτονόμησης των πολυδιάστατων δυνάμεων της εργασίας, της επιστήμης και του πολιτισμού από τα σκοταδιστικά και τα εξουσιαστικά ιερατεία και της συνειδητής μετακίνησής τους από την θέση του αντικειμένου του κεφαλαίου στην θέση του υποκειμένου της ιστορίας, συμμετέχω, με όλη μου την δύναμη εδώ και κάμποσες δεκαετίες, στον δημόσιο διάλογο. Αλλά και στην προσπάθεια να φωτιστούν όλες οι σκοτεινές πλευρές της κοινωνικής ανισότητας και να σπάσουν όλα τα ταμπού περί ‘ουτοπίας’ και ανεδαφικότητας της κοινωνικής ισότητας. Αλλά γι’ αυτό πρέπει να καταρριφθεί ο σκόπιμα κατασκευασμένος μύθος των ‘πραγματιστών’ που διακινείται ευρέως «ότι η κοινωνία είναι δημιούργημα των ανθρώπων. […] Τα άτομα και οι ομάδες διαμορφώνουν τις κοινωνικές τους σχέσεις και μάλιστα μπορούν ως έναν βαθμό να διαμορφώνουν και το μέλλον τους. [… ]. Η δυνατότητα των ανθρώπων να ‘κατασκευάζουν’ τον κοινωνικό τους κόσμο» , άποψη που δολίως παραπέμπει στην εξίσωση των ευθυνών, μεταξύ θητών και θυμάτων, για όλα τα εγκλήματα που συντελούνται σε βάρος της ανθρωπότητας και του πολιτισμού. Γενικά και αφηρημένα διατυπωμένες αντιλήψεις που, προφανώς συνειδητά και σκόπιμα, αγνοούν, για να παραπλανούν, την σχέση μεταξύ αίτιου και αιτιατού, κοινωνίας και ατόμου, αφού είναι γνωστό πως ‘οι άνθρωποι είναι δημιουργήματα της κοινωνίας στην οποία γεννιούνται’ και συνεπώς με ιδιαίτερα περιορισμένες δυνατότητες διαμόρφωσης διαδραστικής σχέσης με την προϋπάρχουσα ‘κοινωνία των άλλων’, που τους ορίζει και τους καθορίζει με την συστημική παιδεία και την ωμή εξουσιαστική βία που τους προβατοποιεί για να τους ελέγχει. Είναι σε όλους μας γνωστό πως κανένα παιδί, την ώρα που γεννιέται, δεν φέρνει μαζί του τη γλώσσα που θα μιλάει, τους ηθικούς κώδικες και τους νόμους που θα καθορίζουν την ζωή του, την ιδεολογία που τον ταξινομεί, ούτε βεβαίως και τον θεό που θα αναγκαστεί να προσκυνάει, αφού όλα αυτά και πολλά άλλα ακόμα του τα επιβάλει ‘εξ’ απαλών ονύχων’ η εξουσία, για λογαριασμό υποτίθεται της κοινωνίας, ως μητρυιά, για να μην μπορεί να τα κρίνει, να τα συγκρίνει και να τα απορρίψει. Κι’ αν στην πορεία της ενηλικίωσης κάποιος επιχειρήσει κάτι τέτοιο, τότε θα αντιμετωπιστεί εχθρικά από την εκάστοτε εξουσία και θα περιθωριοποιηθεί ως άνεργος, τρελός, ουτοπιστής, ή επικίνδυνο άτομο. Ο κάθε άνθρωπος, κορίτσι ή αγόρι, γεννιέται, ως ‘φυσικό ον’, δηλαδή ως ζώον, τυχαία κάπου, κάποτε και εξαρτημένος για την επιβίωσή του από εκείνους που τον έφεραν στον κόσμο και γενικότερα από τον κοινωνικό του περίγυρο, ο οποίος περίγυρος τον αντιμετωπίζει ως πρώτη ύλη για να τον κάνει ‘πολιτικό-κοινωνικό ον’ καθ’ εικόνα και ομοίωσή του. «Έτσι, και παρά το φλύαρο κουτσομπολιό του κυρίαρχου λόγου, υπάρχει, (στην τρέχουσα περίοδο της ιστορίας) πραγματικά ένα κοινωνικό πρόταγμα, το οποίο δεν είναι ούτε απλώς το αποτέλεσμα των ατομικών σχεδίων ούτε κάτι που επέλεξαν συνειδητά τα άτομα, αλλά ένα πρόταγμα που προκαθορίζει τις ατομικές επιλογές και επιδιώξεις τόσο έντονα όσο σε οποιαδήποτε άλλη ετερόνομη κοινωνία, αλλά υπό διαφορετικό τρόπο» , που σημαίνει πως η κάθε εξουσία πλάθει τον άνθρωπο ως πηλό, με όλες τις δικές της ανάξιες αξίες της κοινωνικής ανισότητας. Οι κοινωνίες κινούνται, όπως είναι γνωστό, στους ρυθμούς του μεγάλου ιστορικού κύκλου και όχι στους βιορυθμούς του σύντομου ανθρώπινου βιολογικού κύκλου, ο οποίος δεν επιτρέπει στα βραχύβια άτομα και στα ακόμα πιο βραχύβια μικροκοινωνικά κινήματα να την μετασχηματίσουν. Εκείνο όμως που μπορεί να δρομολογήσει την μεγάλη κοινωνική αλλαγή, είναι η καθολική απογύμνωση, στο βαθιά αποκαπιατλιστικποιημένο ατομικό και κοινωνικό φαντασιακό μας, της ψεύτικης μαγείας του καπιταλισμού, με ταυτόχρονη την θετική φαντασιακή θέσμιση ενός καλύτερου κόσμου, με την έννοια του πολιτισμού, της κοινωνικής ισότητας. Ώστε να μπορέσει πάνω σ’ αυτό το σταθερό όραμα να οικοδομηθεί ένας νέος διαγενεακός ‘μεγάλος κοινωνικός μετασχηματισμός’, αποτέλεσμα δράσης της εκάστοτε Ενιαίας Κινηματικής Κοινωνίας και της Ενωμένης και Συνεργαζόμενης Κινηματικής Ανθρωπότητας και όχι πάνω σε αντιφατικές, αντιθετικές, βραχύβιες και μίζερες μικροοντότητες, δημιουργήματα του ίδιου του εξουσιαστικού συστήματος για την αναπαραγωγή του. Κάθε μεγάλος κοινωνικός μετασχηματισμός συντελείται, όπως μας διδάσκει η ιστορία, διαχρονικά, ως ενιαία και πολυσύνθετη υπόθεση περισσότερων γενεών, ολόκληρης της κοινωνίας/ανθρωπότητας και πάντα στην Λογική πως ακόμα και το πιο μεγάλο ταξίδι αρχίζει με το πρώτο μικρό βήμα της κινηματικής κοινωνίας, που είναι και το ζητούμενο. Γνωστό είναι επίσης και το γεγονός, πως γεννιόμαστε σε κάποια κοινωνία που είναι ήδη διαμορφωμένη και θεμελιωμένη πάνω σε θεσμούς, αρχές και αξίες που εκφράζουν τα ιδιαίτερα συμφέροντα όσων την εξουσιάζουν και συνεπώς πολύ δύσκολα αλλάζουν και γι’ αυτό ‘οι μουσαφυραίοι’, δηλαδή αυτοί που τυχαία έρχονται σε αποκρυσταλλωμένες κοινωνίες, δύσκολα μπορούν να τις αλλάξουν. Κι όσοι το προσπαθούν με τα αντίστοιχα βραχύβια, αποσπασματικά, αντιφατικά και κατά κανόνα αντιτιθέμενα μικροκινήματα, που είναι και το τρέχον θέμα μας, σκοντάφτουν πάνω στα ‘συντάγματα’ με τα ταμπουποιημένα ‘ιερά και ανέγγιχτα θεμελιακά άρθρα’ τους. Τα οποία για να αλλάξουν χρειάζεται μια ιδιαίτερα δύσκολα εφικτή κοινωνική δυναμική, στην μορφή της παγιδευμένης από τα κυρίαρχα οικονομικά συμφέροντα, κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, που θα καταργεί τον εκάστοτε εξουσιαστικό θεμελιακό νόμο, δηλαδή, τα συντάγματα, τα κτηματολόγια, τους αστικούς κώδικες, τους συμβολαιογράφους, τα υποθηκοφυλακεία, τα ‘μιλημένα’ και νωχελικά δικαστικά συστήματα και τις δυνάμεις καταστολής. Γι’ αυτό, στις τρέχουσες συνθήκες χαλαρότητας της γενικής κοινωνικής συνείδησης, ξεπροβάλουν από το πουθενά, ή από σκοτεινά εργαστήρια δημιουργίας εξουσιαστών ‘εθνικοί ήρωες’, ‘κοινωνικοί σωτήρες’ και ‘λαϊκίζοντες απελευθερωτές’, άνθρωποι δεσμευμένοι να εξουσιάσουν, για λογαριασμό των ‘χορηγών τους’, το ‘πόπολο’, τους ‘όχλους’ και τις ‘μάζες’, όπως αρέσκονται να θεωρούν τις κοινωνίες, συμπαρασύροντας στα δόλια ταξικά/τοξικά εξουσιαστικά σχέδιά τους αγνούς κοινωνικούς αγωνιστές, πρόθυμους να θητεύσουν ως ‘παραθεριστές’ στα διάφορα ξερονήσια της εξουσίας, ευνοημένοι από την ‘μοίρα τους’ σε σχέση με εκείνους που τους έφαγε το σκοτάδι, επειδή ‘έβγαλαν γλώσσα στο σύστημα της ατομικής ιδιοκτησίας’ πάνω στα μέσα παραγωγής και της ανισοκατανομής του κοινωνικού πλούτου. Η σημερινή πολυδιάστατη πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική από εκείνη του 19ου και του 20ου αιώνα και δεν μπορεί να κατανοηθεί, ούτε και να αντιμετωπιστεί με τις έννοιες και τα ερμηνευτικά εργαλεία του παρελθόντος, γι’ αυτό πρέπει να δούμε τα πράγματα από την οπτική γωνιά του 21ου αιώνα, με βάση τις καινούργιες ανάγκες και τις καινούργιες δυνατότητες. Χρειαζόμαστε μια σύγχρονη συγκεκριμένη ανάλυση της σύγχρονης συγκεκριμένης πραγματικότητας. Χωρίς ωστόσο να επαναλάβουμε το λάθος των περασμένων γενεών, που ταυτίστηκαν κατά έναν θρησκευτικό και μεταφυσικό τρόπο με τις ιδέες τους, τις οποίες κατέστρεψαν μετατρέποντάς τες σε κλειστά και άκαμπτα δόγματα, που τελικά διασπάστηκαν και συμπεριφέρθηκαν ανταγωνιστικά μεταξύ τους και εχθρικά προς τις κοινωνίες. Με αποτέλεσμα οι ιδέες για την βαθιά κοινωνική αλλαγή να χάσουν τον επαναστατικό τους χαρακτήρα, γεγονός που κράτησε τις κοινωνίες πίσω, κολλημένες στο παρελθόν, με αποτέλεσμα οι εξελίξεις να περιοριστούν στις διάφορες πολιτικές αλλαγές, οι οποίες, εγκλωβισμένες στις αστικές κοινοβουλευτικές διαδικασίες, ανακυκλώνονται εγκλωβίζοντας τις επιμέρους κοινωνίες και την ανθρωπότητα συνολικά σε έναν φαύλο κύκλο. Που δεν θα σπάσει, αν δεν απελευθερωθούμε από τον πλατωνισμό , τον σκοταδισμό και τις εξουσιαστικές ιδεολογίες και δεν αλλάξουμε μυαλά, όσοι, τάχα, ενδιαφερόμαστε για έναν καλύτερο κόσμο, αλλά κομμένο και ραμμένο στα, κατά περίπτωση μονοδιάστατα μέτρα του νεοφιλελευθερισμού, της σοσιαλδημοκρατίας, του τριτοτεταρτοδιεθνισμού και της λεγόμενης αναρχίας, αλλά όχι της πολυδιάστατης άμεσης δημοκρατίας και του οικουμενικού αταξικού ουμανισμού . Οι καινούργιες γενιές, πολυδιάστατων πια και όχι μονοδιάστατων ανθρώπων, που έρχονται θα ξαναπιάσουν το νήμα της επαναστατικής, με την έννοια της ριζικής και σε βάθος, κοινωνικής, αλλαγής στον βαθμό που η αποτοξίνωση των κοινωνιών από κάθε τι παλιό, ξεπερασμένο και άχρηστο θα το επιτρέπει. Όμως αυτά τα γλυκανάλατα παραμύθια του Χθες και του Προχθές τέλειωσαν και οι ‘ηρωικές εποχές’ πέρασαν, χωρίς να λύσουν το πρόβλημα κατάργησης της κοινωνικής ανισότητας. Συνεπώς οι κοινωνίες πρέπει να βρουν τον τρόπο να σωθούν από μόνες τους με όπλα τους τα διαχρονικά τους οράματα, εμπλουτισμένα με την επιστημονικά έγκυρη και κοινωνικά χρήσιμη γνώση για την οικοδόμηση μιας κοινωνίας της αναλογικής ισότητας, προϋπόθεση ικανή και αναγκαία της πραγματικής ελευθερίας όλων στα πλαίσια του αυτοδιευθυνόμενου Εμείς, χωρίς αφεντικά και ηγεμόνες. Η άλλη επιλογή ζητά από τον άνθρωπο να αρνηθεί τις αισθήσεις του, την λογική, την συνείδησή του, το Είναι του και να αρκεστεί στο να συμπεριφέρεται ως υπήκοος, δηλαδή ως ‘μάσκα του εαυτού του’ και όχι ως σκεπτόμενος Πολίτης. Χειλάδες άρθρα και εκατοντάδες βιβλία έχουν, σε μεγάλο βαθμό, εξαντλήσει την μελέτη για τα μεγάλα οντολογικά και δεοντολογικά ζητήματα της διαχρονικής ανθρώπινης τραγωδίας, όπως αυτή μορφοποιήθηκε στην πορεία της ανθρώπινης ιστορίας με κατάληξη την σημερινή καπιταλιστική βαρβαρότητα, χάρη στην σιωπή, στην ανοχή και στην αδράνεια των ‘καθ’ ύλην αρμόδιων’ πανεπιστημιακών τμημάτων και σχολών των αντίστοιχων ερευνητικών ιδρυμάτων και των ‘αθάνατων πνευματικών ταγών’, εντός και εκτός των, κατά Σκαρίμπα ‘κορυφαίων, πνευματικών Κουκουβαγείων’. Χρειάζεται, λοιπόν, να γίνει μια βουτιά στις ρίζες του κακού, στις αιτίες του κοινωνικού δράματος για να διαπιστωθεί πως αυτό οφείλεται αποκλειστικά στην κοινωνική ανισότητα, η οποία με την σειρά της οφείλεται στην αποξένωση της κοινωνίας από τα μέσα παραγωγής, γεγονός που συνδέεται άμεσα με την ωμή ατομική, ομαδική, ταξική και κρατική βία που άσκησαν, στις ‘κοινωνίες του μοιράσματος’ και της ‘ισοκατανομής’, ως νικητές, κάποιοι μακρινοί πρωτόγονοί μας, που ιδιοποιήθηκαν τα κοινωνικά μέσα παραγωγής, σε βάρος αδύναμων συνανθρώπων τους, από τους οποίους στέρησαν το δικαίωμα στην ελευθερία, συχνά μάλιστα και στην ζωή. Η ιστορία μας διδάσκει πως η ‘ελευθερία’ που πηγάζει από τη βία και την κοινωνική ανισότητα μπορεί να σημαίνει ‘ελευθερία του ισχυρού’ να εκμεταλλεύεται μέχρι εξαθλίωσης τους αδύναμους, αλλά αυτή η ελευθερία είναι το συνώνυμο της σκλαβιάς και της ατίμωσης και όχι η κοινωνική ελευθερία και αξιοπρέπεια του Ανθρώπου, που περιμένει να την δημιουργήσουμε. Η βία γέννησε το δικαίωμα της ιδιοκτησίας πάνω σε ανθρώπους αρχικά και στην πάνω στην γη που ολοκληρώθηκε ως ατομική ιδιοκτησία πάνω στα μέσα παραγωγής, για την διασφάλιση του οποίου, οι de facto και αργότερα de jure νικητές/ιδιοκτήτες ανθρώπων και πραγμάτων, θέσπισαν ένα πλέγμα νόμων για τον εαυτό τους και το δικαίωμα να κυβερνούν οι λίγοι, έχοντες και κατέχοντες, ερήμην των πολλών, μη-εχόντων και μη-κατεχόντων. Με αυτόν τον τρόπο διαμορφώθηκαν κοινωνικές, συγγενικές και διαπροσωπικές, εμπράγματες, πνευματικές, θρησκευτικές και ιδεολογικές σχέσεις μεταξύ εξουσιαστών και εξουσιαζόμενων που καταλήγουν σε αντίστοιχες κοινωνικές δομές και λειτουργίες, με σκοπό την διατήρηση της οικονομικής, κοινωνικής, πνευματικής, πολιτισμικής ανισότητας μεταξύ των, κατά κανόνα, άεργων εξουσιαστών και των, κατά κανόνα, σκληρά εργαζόμενων εξουσιαζομένων. Για τον λόγο αυτόν μαστόρεψαν ‘κοινωνικές θεωρίες’ με τις οποίες ταυτίζουν την γεμάτη πλούτο και ομορφιά φυσική διαφορετικότητα μεταξύ των ανθρώπων με την αποκρουστική και καταστροφική κοινωνική ανισότητα που καταλήγει σε διάφορους καταστροφικούς ρατσισμούς, φασισμούς, ναζισμούς και απολυταρχισμούς. Ταυτόχρονα μαστόρεψαν τους φορείς αυτών των αδιέξοδων θεωριών στην λογική του ‘διαίρει και βασίλευε’ στην μορφή των πολλών, των άπειρων, ετεροπροσδιοριζόμενων μικροκινημάτων κάθε μορφής και λογής που αποδυναμώνουν την ίδια την κοινωνία για να μην μπορεί να αυτοδιαχειριστεί την ύπαρξή της και το μέλλον της. Για όσους έχουν κατανοήσει πως η κοινωνική ανισότητα αποτελεί την κύρια και αποκλειστική αιτία της κακοδαιμονίας τους και της ανθρώπινης τραγωδίας, επειδή το κακό με την μορφή της απάνθρωπης και καταστροφικής καπιταλιστικής βαρβαρότητας έφτασε στην αυλή τους όπως συνέβη και συμβαίνει και σήμερα στις περισσότερες χώρες τις Εγγύς, της Μέσης, της Άπω Ανατολής και της Αφρικής και σε δεκάδες άλλες χώρες του πλανήτη, που ισοπεδώνονται και αποδεκατίζονται προκειμένου να προχωρήσουν τα σχέδια των μεν και των δε επίδοξων ηγεμόνων του πλανήτη. Για όλους τους άλλους, τους κουρασμένους, απογοητευμένους, προδομένους και γι’ αυτό κομματικά αδέσποτους καθημερινούς τηλεοπτικούς μάρτυρες της ανθρώπινης τραγωδίας, όλο και περισσότερο, ωριμάζει η αντίληψη και μάλιστα σε βαθμό συνειδητοποίησης πως η απειλή κατά της ζωής, του πολιτισμού και του πλανήτη στρέφεται εναντίον όλων και συνεπώς μέρα τη μέρα όλο και περισσότεροι αποκτούν την αίσθηση της ενότητας του κόσμου, της κοινότητας των προβλημάτων και του χωροχρονικά ‘κοινού πεπρωμένου’, το οποίο μπορεί να αλλάξει προς το καλύτερο μόνο με την ενιαία συλλογική/κοινωνική κατανόηση, βούληση και προσπάθεια. Όσοι όμως περιμένουν τις καλύτερες μέρες της ζωή τους με προσευχές και αφορισμούς, ή με μικρές, οριακές μεταρρυθμίσεις, με ‘άρτον και θεάματα’, με επιδόματα/αντίδωρα που εξαϋλώνουν το όραμα των εργαζόμενων για κοινωνική ισότητα, με συντεχνιακές ενώσεις, που η μια στρέφεται κατά της άλλης, με κόμματα, αποκόμματα της κοινωνίας, και εξουσιαστικές αυθεντίες που υποκριτικά αναλώνονται στην υπεράσπιση της ιδέας οι λίγοι να κυβερνούν για λογαριασμός τους τους πολλούς, δεν βρίσκονται μόνο στη λάθος πλευρά της ιστορίας, αλλά γίνονται και συνένοχοι στο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, που δεν παραγράφεται με προσευχές, λιτανείες, τάματα, εξομολογήσεις, μετάνοιες και μακριούς σταυρούς. Στο σημερινό κρίσιμο σταυροδρόμι οι δυνάμεις της εργασίας, της επιστήμης και του πολιτισμού οφείλουν να χτυπήσουν το κακό στην ρίζα του, που δεν είναι άλλη από την ατομική ιδιοκτησία πάνω στα μέσα παραγωγής, την πηγή κάθε είδους και λογής κοινωνικής ανισότητας που φέρει ακέραιη την ευθύνη για την δυστοπική καπιταλιστική βαρβαρότητα. Μόνο που η κατάργηση της ατομικής ιδιοκτησίας και της από αυτήν απορρέουσας ατομικής, ταξικής, κρατικής και ιμπεριαλιστικής εξουσίας δεν μπορεί, όπως διδάσκει η ιστορία, να είναι έργο ‘ηρώων’, ούτε ‘πρωτοποριών’, επαναστατικών και μη, αλλά της κοινωνίας ολόκληρης, με την έννοια της κατεύθυνσης που δίνει στην κίνησή της το διαχρονικό ‘κρίσιμο μέγεθος’ των σκεπτόμενων και συνειδητών ανθρώπων με κριτήριο και οδηγό την αναλογική κοινωνική ισότητα, την κοινωνία των πραγματικά ίσων, χωρίς κοινωνικά πιο ίσους από τους ίσιους. Χωρίς αυτό να σημαίνει στρατοπεδοποίηση της κοινωνίας, γιατί μόνο σε μια πραγματικά ελεύθερη κοινωνία θα μπορέσει το κάθε άτομο να ξεδιπλώσει τα ταλέντα του και να διακριθεί, χωρίς να προκαλέσει την ζηλοφθονία στους άλλους, στα πλαίσια της άμιλλας, της αλληλεγγύης και του αμοιβαίου σεβασμού. Δεδομένης, όμως, της πραγματικότητας πως σε συνθήκες αγοραίου, μανιακού και βίαιου καπιταλισμού η διαδικασία συνειδητοποίησης των ανθρώπων βιάζεται, στρεβλώνεται και κακοποιείται σε βαθμό που το αποτέλεσμα τής μπρος-πίσω κίνησης της κοινωνίας να καταγράφεται ως στασιμότητα, αν όχι ως πισωγύρισμα, το κρίσιμο πρόβλημα, για το ποια μπορεί να είναι η έξοδος, από τα αδιέξοδα της ανθρώπινης και της κοινωνικής ύπαρξης παραμένει αναπάντητο. Οπότε ενώ ο άνθρωπος που επιθυμεί διακαώς την ελευθερία του και αγωνίζεται για μια κοινωνία της αυτοδιεύθυνσης και της κοινωνικής ισότητας, εν τούτοις καταλήγει υποχείριο κακόβουλων κοσμικών και ακατανόητων απατηλών μεταφυσικών δυνάμεων και αντιμέτωπος με το παρακάτω Δίλημμα: 1. Μήπως η μετακαπιταλιστική κοινωνία της ισότητας μπορεί και πρέπει να κατακτηθεί με μια επίθεση ‘στα χειμερινά ανάκτορα της εξουσίας’, με αδύναμα, σκόρπια, αντιφατικά και συνήθως εχθρικά μεταξύ τους ‘κοινωνικά μικροκινήματα’ εξουσιαστικών ‘πρωτοποριών’ και σε δόσεις, λόγω της πολυδιάσπασής τους, ενάντια στο πανούργο και πάνοπλο σύστημα δυνάμεων, με μόνη την δύναμη των μπράτσων και την βία των λιανοτούφεκων για μια ‘απελευθέρωση’ που καταλήγει σε ‘μια κατάσταση από τα ίδια’, αν όχι χειρότερη; 2. Ή μήπως η κοινωνική απελευθέρωσή μας είναι συνυφασμένη με ένα διαγενεακό στρατηγικό σχέδιο, των σύγχρονων πολυδιάστατων δυνάμεων της εργασίας, της επιστήμης και του πολιτισμού, της ενιαίας, από κοινού και αναλογικά εξίσου, διαμόρφωσης του κοινού μέλλοντός μας, με οδηγό το καρτεσιανό cogito, ergo sum, (σκέπτομαι άρα υπάρχω), δηλαδή, με την δημιουργική πράξη του μυαλού μας και όπλο την Λογική της κοινωνικά απελευθερωμένης, επιστημονικά έγκυρης και κοινωνικά χρήσιμης, θεωρητικής και εφαρμοσμένης, γνώσης, της μόνης δύναμης που μπορεί να αχρηστέψει όλα τα think tank και να αφοπλίσει όλους τους στρατούς και όλες τις δυνάμεις καταστολής του βάρβαρου καπιταλιστικού συστήματος; Η απάντηση σε αυτό το δίλλημα θα έπρεπε να είναι το αντικείμενο μια νέας πολυεπίπεδης προσπάθειας, Πολλοί συγγραφείς περιορίζονται στην αποσπασματική μελέτη των λεγόμενων ‘κοινωνικών κινημάτων’, τα οποία όμως τόσο λόγω του σχετικά μικρού μεγέθους τους, όσο και ως διεκδικητές λύσεων μόνο για τα μέλη τους καταλήγουν στην αλληλοϋπονόμευση και σε ασταμάτητους ανταγωνισμούς με αποτέλεσμα να λειτουργούν ως δυνάμεις αναπαραγωγής του καπιταλιστικού συστήματος. Το δίλημμα, όμως, του 21ου αιώνα είναι, ‘κοινωνικά μικροκινήματα’, που κονιορτοποιούν την κοινωνική δυναμική, ή Ενιαία Κινηματική Κοινωνία που θα διεκδικήσει και θα καταφέρει να υπερβεί ήπια ειρηνικά και αμετάκλητα τον καπιταλισμό, μέσα από έναν βαθύ και παγκόσμιο Μεγάλο Κοινωνικό Μετασχηματισμό προς την κατεύθυνση της κοινωνικής αυτοδιεύθυνσης στην μορφή της άμεσης δημοκρατίας και του αταξικού ουμανιστικού πολιτισμού της κοινωνικής ισότητας; Η κρισιμότητα, βέβαια, του θέματος θα χρειαστεί κι’ άλλες πολλές, πιο συστηματικές προσπάθειες μελέτης και έρευνας, μέχρι να ολοκληρωθεί ο Μεγάλος Αταξικός Ουμανιστικός Μετασχηματισμός της σύγχρονης κοινωνίας/ανθρωπότητας. Οι πιθανότητες αυτός ο μετασχηματισμός να ξεκινήσει από τις δυνάμεις της εργασίας, της επιστήμης και του πολιτισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι σχετικά μεγαλύτερες, κι’ αυτό για τρεις κυρίως λόγους: Πρώτον, επειδή οι λαοί της Ευρώπης και κύρια της Νότιας Ευρώπης με αφετηρία τον αρχαιοελληνικό πολιτισμό, υπήρξαν διαχρονικά οι πρωτοπόροι στους κοινωνικούς αγώνες για κοινωνική πρόοδο. Δεύτερον, γιατί οι επιμέρους ‘εθνικές’ ηγεσίες και ιδιαίτερα η ευρωενωσιακή ηγεσία τους, έχουν υποταχθεί ολοκληρωτικά στα ηγεμονικά σχέδια των Ενωμένων Πολιτειών Αμερικής, σε βαθμό που καθιστά ολόκληρη την Ευρώπη στόχο της καταστροφικής ενδοϊμπεριαλιστικής σύγκρουσης για την παγκόσμια ηγεμονία, γεγονός προσβάλει και εξεγείρει τους Ευρωπαϊκούς Λαούς σε βαθμό αναζήτησης ενός κοινού διεξόδου προς τον πολιτισμό της κοινωνικής ισότητας ο οποίος μπορεί να υλοποιηθεί μόνο στο πλαίσιο ενός Μεγάλου Ευρωπαϊκού Αταξικού Ουμανιστικού Μετασχηματισμού, που για μια ακόμα φορά θα πυροδοτήσει αντίστοιχες παγκόσμιες εξελίξεις που θα οδηγήσουν ολόκληρη την ανθρωπότητα στο επόμενο σκαλί της κοινωνικής προόδου, στον αταξικό ουμανιστικό πολιτισμό. Και Τρίτον, επειδή οι Ευρωπαίοι γνωρίζουν πως οι επίδοξοι παγκόσμιοι ηγεμόνες, Ανατολής και Δύσης, ακόμα και αν καταλήξουν, μέσω ενός νέου ενδοϊμεπριαλιστικού πολέμου, σε μια νέα παγκόσμια καταστροφή, στο τέλος θα συμφωνήσουν με όρους μια νέας ιμπεριαλιστικής ειρήνης, α λα Συμφωνία της Γιάλτας, να συνηγεμονεύσουν στον πλανήτη, όπως πολλές φορές έχουν κάνει στην ιστορική διαδρομή της ανθρωπότητας και μάλιστα συμφωνώντας όχι απλά να παρακάμψουν την Ευρώπη, αλλά και να την διαλύσουν, επειδή γνωρίζουν και φοβούνται πως μια Ενωμένη οικονομικά, κοινωνικά και πολιτικά προοδευτική Ευρώπη θα μπορούσε να εμπνεύσει ολόκληρη την ανθρωπότητα να αποκαπιταλιστικοποιήσει τον πλανήτη στην προοπτική ενός καλύτερου, δικαιότερου αμοιβαία συνεργαζόμενου και αλληλέγγυου κόσμου. Σ’ αυτήν την προσπάθεια δεν περισσεύει καμιά και κανένας και όποια/όποιος έχει κάτι καλύτερο να προτείνει, ας μην το κρατάει για τον εαυτό της/του. Ας μπει στον δημόσιο διάλογο, γιατί ο καλύτερος κόσμος που αποτελεί το διαχρονικό όραμα των δυνάμεων της εργασίας, της επιστήμης και του πολιτισμού δεν μπορεί να είναι έργο προσώπων, ‘ηρώων’, λαϊκιστών, δημαγωγών, και συστημικών κομμάτων, ούτε φυσικά και κλειστών παρεών και κατασκευασμένων σε ηγεμονικά σκοτεινά γραφεία ‘αρχηγών’ και εξουσιαστικών ομάδων. Προφανώς δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι έργο ούτε ΝΑΤΟϊκών σχεδίων για την παγκόσμια ηγεμονία της Δύσης υπό αμερικανική κυριαρχία, ή την παγκόσμια ηγεμονία της Ανατολής υπό ρωσοκινέζικη κυριαρχία. Οι λαοί του πλανήτη δεν έχουν να επιλέξουν μεταξύ των δυό καπιταλιστικών καταστροφικών στρατοπέδων γιατί έχουν την δική τους στρατηγική της κοινωνικής ισότητας που διατρέχει, ως φωτεινό μονοπάτι, ολόκληρη την ιστορία, αλλά και την προϊστορία της ανθρωπότητας με προοπτική να υπάρξει ασφαλής πορεία προς ένα κοινό για όλη τη γήινη ανθρωπότητα, μέλλον. * Εμείς όλοι ως άτομα, ως Κινηματικές Κοινωνίες και ως συνεργαζόμενη ανθρωπότητα θα πραγματοποιήσουμε τον Μεγάλο Αταξικό Ουμανιστικό Μετασχηματισμό, για να καταργηθεί η καπιταλιστική βαρβαρότητα, η αδικία, η κοινωνική ανισότητα και ο πόλεμος, προκειμένου να καταστεί εφικτό το πέρασμα σε έναν καλύτερο και ειρηνικό κόσμο, ο οποίος σήμερα, στον 21ο αιώνα, δεν είναι μόνο αναγκαίος, αλλά εφικτός και αναπόφευκτος για την επιβίωση του ανθρώπινου είδους και του πολιτισμού του. Καιρός για άλλες ψευδαισθήσεις δεν υπάρχει, γιατί ο Τραμπισμός εξοπλίζει όλους τους ‘πρόθυμους συμμάχους’ του για τον επόμενο καταστροφικό αρμαγεδδώνα, τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Από την άλλη μεριά οι Ασιάτες ‘επιτίθενται αμυνόμενοι’ και ο ναζισμός ως νεογερμανισμός ξαναξύπνησε με το όνειρο του Τέταρτου Ράιχ. Σκεφτείτε, Ξανασκεφτείτε και Αντισταθείτε, ΕΔΩ, ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΠΑΝΤΟΥ, για να υπάρξει Αύριο για όλους. _______________________ https://biblionet.gr/k%C3%B3stas-l%C3%A1mpos-c35266, https://classlessdemocracy.blogspot.com/2025/11/16.html, Για μια σε βάθος ανάλυση, βλέπε, Λάμπος Κώστας, Η γέννηση και ο θάνατος της ατομικής ιδιοκτησίας. Η ιδιοκτησία ως μήτρα βίας, εξουσίας, ανισότητας, εγκληματικότητας, σκοταδισμού και ανηθικότητας, ΚΟΥΚΚΙΔΑ, Αθήνα 2017. Rawls John, Ο πολιτικός φιλελευθερισμός ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ, Αθήνα 2017, σελ. 350. Πολάνυι Καρλ, Ο Μεγάλος Μετασχηματισμός, ΝΗΣΙΔΕΣ, Θεσσαλονίκη 2007, σελ. 55. «Εἰ γὰρ ἕκαστον τῶν ὀργάνων δύναιτο κελευόμενον ἢ προαισθανόμενον ποιεῖν τὸ αὐτοῦ ἔργον, ὥσπερ τὰ Δαιδάλου ἢ τὰ τοῦ Ἡφαίστου λεγόμενα ὅσα ὁ μῦθος φησὶν αὐτὰ κινεῖσθαι, εἰ μὲν οὖν ἡ κερκίς αὐτὴ ὕφαινε καὶ ἡ πλῆκτρος αὐτὴ ἐκινεῖτο, οὐδὲν ἂν ἐδέησε τῶν οἰκετῶν οὐδὲ τῶν δεσποτῶν», Αριστοτέλης, Πολιτικά, Βιβλίο 1, Κεφάλαιο 4, δ. Park Robert E. and Burgess Ernest W., Introduction to the Science of Sociology, University of Chicago Press, 1924. Καστοριάδης Κορνήλιος, Η αναγέννηση ενός δημοκρατικού κινήματος, https://www.aftoleksi.gr/2025/03/11/synenteyxi-kastoriadi-1991-anagennisi-enos-dimokratikoy-kinimatos/ Βλέπε Λάμπος Κώστας, Ο Πλατωνισμός, ως διαχρονική εξουσιαστική ιδεολογία. Η άλλη ανάγνωση της ιστορίας, ΚΟΥΚΚΙΔΑ, Αθήνα 2024. Βλέπε, Λάμπος Κώστας, Άμεση Δημοκρατία και Αταξική Κοινωνία. Η Μεγάλη Πορεία προς την Κοινωνική Ισότητα και τον Ουμανισμό, ΝΗΣΙΔΕΣ, Θεσσαλονίκη 2012. Βλέπε, Λάμπος Κώστας, Κοινωνική αν-Ισότητα και Αταξικός Ουμανισμός. Δοκίμιο της Πολιτικής Φιλοσοφίας της Πράξης, ΚΟΥΚΚΙΔΑ, Αθήνα 2023 και 2025 2η έκδοση. Λάμπος Κώστας, Τοξικές θεσμίσεις, Ταυτότητες και Κοινωνίες, ΚΟΥΚΚΙΔΑ, Αθήνα 2022. Λάμπος Κώστας, Ο Μεγάλος Αταξικός Ουμανιστικός Μετασχηματισμός. Από τα νόθα συστημικά μικροκινήματα στην Ενιαία Κινηματική Κοινωνία, (ΥΠΟ ΕΚΔΟΣΗ).