Καταδικασμένοι πριν τη σέντρα; Η καταγγελία, η ποινή και η δικαίωση μιας ομάδας που αρνήθηκε να μείνει γονατισμένη!
Στην ιστορία του πατραϊκού ποδοσφαίρου υπάρχουν γεγονότα που ξεπερνούν τα όρια του αθλητισμού. Η υπόθεση της Παναχαϊκής και του αγώνα με τον Άρη Θεσσαλονίκης το 1970 αποτελεί ένα από αυτά. Για κάποιους υπήρξε μια δίκαιη τιμωρία απέναντι σε μια καταγγελλόμενη απόπειρα δωροδοκίας. Για άλλους υπήρξε μια πολιτική απόφαση που εκδόθηκε σε μια εποχή όπου η αθλητική και η κρατική εξουσία συχνά ταυτίζονταν. Πενήντα και πλέον χρόνια μετά, η υπόθεση εξακολουθεί να προκαλεί συζητήσεις.
Χρονολόγιο
1 Μαρτίου 1970 Παναχαϊκή και Άρης αναδεικνύονται ισόπαλοι 0-0 σε αγώνα κρίσιμο για τη μάχη της παραμονής της πατραϊκής ομάδας στην Α' Εθνική.
Αμέσως μετά τον αγώνα Ο διεθνής ποδοσφαιριστής του Άρη Τάκης Λουκανίδης καταγγέλλει ότι παράγοντες της Παναχαϊκής επιχείρησαν να προσεγγίσουν τον συμπαίκτη του Βαγγέλη Συρόπουλο προσφέροντας 40.000 δραχμές για μειωμένη απόδοση.
Αρχές Μαρτίου 1970 Η ΕΠΟ εξετάζει την καταγγελία και τη θεωρεί βάσιμη. Η υπόθεση οδηγείται στην αθλητική δικαιοσύνη.
5 Μαρτίου 1970 Ανακοινώνεται η ιστορική ποινή: μηδενισμός της Παναχαϊκής στον αγώνα με τον Άρη, μηδενισμός και στους υπόλοιπους αγώνες της περιόδου και υποβιβασμός στη Β' Εθνική. Ήταν η πρώτη φορά στην Ελλάδα που ομάδα υποβιβαζόταν για τέτοιο λόγο.
Οι δύο αναγνώσεις της ιστορίας
Η επίσημη εκδοχή
Σύμφωνα με την απόφαση των αρμόδιων αρχών της εποχής, η καταγγελία κρίθηκε επαρκώς τεκμηριωμένη ώστε να στοιχειοθετήσει απόπειρα δωροδοκίας. Η Παναχαϊκή τιμωρήθηκε παραδειγματικά, στο πλαίσιο της προσπάθειας καταπολέμησης των φαινομένων διαφθοράς στο ποδόσφαιρο.
Η πατραϊκή μνήμη
Στην Πάτρα, ωστόσο, διαμορφώθηκε μια διαφορετική ανάγνωση. Πολλοί φίλαθλοι, παράγοντες και δημοσιογράφοι θεώρησαν ότι η ποινή υπήρξε υπερβολικά αυστηρή και ότι η υπόθεση επηρεάστηκε από το ιδιαίτερο πολιτικό κλίμα της δικτατορίας. Η παρουσία του Κωνσταντίνου Ασλανίδη στην ανακοίνωση της ποινής ενίσχυσε αυτή την αίσθηση.
Η δίκη
Η επίσημη απόφαση κατέγραψε ποινές, βαθμούς και κανονισμούς.
Δεν κατέγραψε όμως την εικόνα της Πάτρας εκείνες τις ημέρες.
Δεν κατέγραψε τα καφενεία που συζητούσαν ασταμάτητα την υπόθεση.
Δεν κατέγραψε την απογοήτευση των φιλάθλων που έβλεπαν την πρώτη μεγάλη παρουσία της πόλης στην Α' Εθνική να διακόπτεται βίαια.
Δεν κατέγραψε την πεποίθηση πολλών Πατρινών ότι η Παναχαϊκή δεν έχανε μόνο μια κατηγορία, αλλά ένα κομμάτι της αναγνώρισης που διεκδικούσε η περιφέρεια απέναντι στο αθηνοκεντρικό ποδοσφαιρικό σύστημα.
Αυτά τα στοιχεία ανήκουν όχι στα αρχεία, αλλά στη συλλογική μνήμη.
Η απάντηση μέσα στο γήπεδο
Η ιστορία θα μπορούσε να τελειώσει εκεί. Δεν τελείωσε.
Η Παναχαϊκή διατήρησε τον βασικό κορμό της ομάδας της, με ηγέτη τον μεγάλο Κώστα Δαβουρλή, επέστρεψε γρήγορα στην Α' Εθνική και λίγα χρόνια αργότερα έζησε τη λαμπρότερη περίοδο της ιστορίας της, φθάνοντας μέχρι τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις και καθιερώνοντας το όνομά της ως τη σημαντικότερη επαρχιακή δύναμη της εποχής
__________
Η Παναχαϊκή της περιόδου 1969-70. Λίγες εβδομάδες πριν από την απόφαση που οδήγησε στον υποβιβασμό της ομάδας και σημάδεψε την ιστορία του πατραϊκού ποδοσφαίρου.
Οι ποδοσφαιριστές δεν γνώριζαν ότι η πιο δύσκολη μάχη της χρονιάς δεν θα κρινόταν στο γήπεδο, αλλά στις αίθουσες των αποφάσεων.
*Ίσως η ιστορία να μην μπορέσει ποτέ να απαντήσει οριστικά σε όλα τα ερωτήματα εκείνης της υπόθεσης.
Μπορεί όμως να βεβαιώσει κάτι άλλο: ότι η Παναχαϊκή του 1970 δεν έμεινε στη μνήμη των Πατρινών για τον υποβιβασμό της, αλλά για τον τρόπο με τον οποίο σηκώθηκε ξανά όρθια!
(Αλιευμένο από την ανάρτηση του Kimon Apostolopoulos στην σελίδα του στο facebook)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου