ΑΛΛΑΓΗ EMAIL

Οι φίλοι αναγνώστες μπορεί να στέλνουν τα μηνύματά τους στο εμέηλ στο οποίο θα προτιμούσε ο διαχειριστής να τα λαμβάνει. Παράλληλα επειδή η Maicrosoft μας λογόκρινε και μπλόκαρε το μαιηλ gmosxos1@hotmaihl. com άνοιξε και ισχύει πλέον το εμέηλ gmosxos23.6.1946@gmail.com το οποίο μπορείτε να χρησιμοποιείτε .ΤΗΛ. ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ 6938.315.657 & 2610.273.901

Κυριακή 8 Μαρτίου 2026

Πόλεμος στη Μ. Ανατολή: Ευρωπαίος Σάντσεθ vs Τραμπ


135635329a.jpg

Η σθεναρή στάση του Πέδρο Σάντσεθ έναντι του Τραμπ και η καθαρή θέση του ότι «απορρίπτουμε το καθεστώς των αγιατολάχ, αλλά απορρίπτουμε επίσης αυτή τη σύγκρουση και ζητούμε μια διπλωματική και πολιτική λύση. Είναι αφελές να πιστεύει κανείς ότι η λύση είναι η βία. 

Η Ισπανία απαιτεί το τέλος των εχθροπραξιών» έδωσε φωνή σε όσους Ευρωπαίους προοδευτικούς διεκδικούν την πρωτοκαθεδρία της διπλωματίας. Στη βάση μάλιστα της άποψης πως «σε μια παράνομη πράξη δεν μπορεί να απαντά κανείς με μια άλλη, έτσι αρχίζουν οι μεγάλες καταστροφές της ανθρωπότητας». 

Έτσι έγινε η εμπροσθοφυλακή όσων επιμένουν στην ανάγκη της στρατηγικής αυτονομίας της Ευρώπης απέναντι στον «νέο σερίφη στην πόλη». Εύλογα, επομένως, βρέθηκε στο στόχαστρο του ίδιου του Αμερικανού Προέδρου, αλλά και της ανά τον κόσμο Δεξιάς, αναδεικνύοντας παράλληλα τις διαφορετικές οπτικές και στάσεις έναντι του «Αμερικανού φίλου» μέσα στην Ευρώπη.

Η τουλάχιστον επαμφοτερίζουσα στάση του Φρίντριχ Μερτς, που καθόταν στο Οβάλ Γραφείο και άκουγε τον Τραμπ να δηλώνει πως θα διακόψει τις εμπορικές σχέσεις με την Ισπανία, μετά την άρνηση της Μαδρίτης να επιτρέψει τη χρήση δύο αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων στην Ανδαλουσία, κάθε άλλο παρά διασκεδάστηκε από τις κατόπιν εορτής δηλώσεις του Γερμανού καγκελάριου. 

«Του είπα (του Τραμπ) ότι η Ισπανία είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ως εκ τούτου θα διαπραγματευτούμε μια τελωνειακή συμφωνία με τις ΗΠΑ μόνο από κοινού ή καθόλου» είπε στους Γερμανούς δημοσιογράφους που τον συνόδευαν, μόλις απομακρύνθηκε από τον Λευκό Οίκο. Δήλωση που δεν στάθηκε ικανή να κατευνάσει τη Μαδρίτη. Πόσο μάλλον που τον είχε ακούσει να επαναφέρει, λίγο πιο κομψά, το δόγμα πως ΗΠΑ και Ισραήλ «κάνουν τη βρόμικη δουλειά για μας». «Δεν μπορώ να φανταστώ την καγκελάριο Μέρκελ ή τον καγκελάριο Σολτς να κάνουν τέτοια σχόλια», σχολίασε πικαρισμένος ο Ισπανός υπουργός Εξωτερικών Χοσέ Μανουέλ Αλμπάρες. 

Επιπλέον, η ισπανική κυβέρνηση έσπευσε να διαψεύσει άμεσα και κατηγορηματικά την «εντύπωση» της εκπροσώπου του Λευκού Οίκου Κάρολαϊν Λέβιτ ότι η Ισπανία συμφώνησε να συνεργαστεί με τον αμερικανικό στρατό. 

«Η θέση της ισπανικής κυβέρνησης για τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, τους βομβαρδισμούς στο Ιράν και τη χρήση των βάσεών μας δεν έχει αλλάξει ούτε στο ελάχιστο» δήλωσε ο Αλμπάρες προσθέτοντας πως «υπάρχει μια διμερή συμφωνία. 

Η συμφωνία είναι πολύ σαφής και πρόκειται για βάσεις σε ισπανικό έδαφος, υπό ισπανική κυριαρχία». Κάτι τέτοια άκουσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος του Μητσοτάκη, Παύλος Μαρινάκης, και εγκάλεσε τον Σάντσεθ μέσω επίθεσης στους «εγχώριους ιδεοληπτικούς αμφισβητίες».

Αυτό που ενόχλησε περισσότερο τη Δεξιά ήταν το μήνυμα Σάντσεθ, «δεν θα γίνουμε συνεργοί σε κάτι εξαιρετικά κακό για τον κόσμο απλώς από φόβο για τα αντίποινα κάποιου» και η διεκδίκηση μιας ευρωπαϊκής γραμμής έναντι της τραμπικής, θυμίζοντας μάλιστα το προηγούμενο του Ιράκ για να υπογραμμίσει πως «δεν μπορούμε να παίζουμε ρώσικη ρουλέτα με το μέλλον εκατομμυρίων ανθρώπων».

 Σε αυτό το πλαίσιο, ο Ισπανός σοσιαλιστής πρωθυπουργός υπέδειξε στους Ευρωπαίους εταίρους του τη στάση που θα έπρεπε να ακολουθούν απέναντι στον Τραμπ: Εργαζόμαστε, είπε, «για το ελεύθερο εμπόριο και την οικονομική συνεργασία μεταξύ των χωρών, βασισμένες στον αμοιβαίο σεβασμό και στην τήρηση του Διεθνούς Δικαίου. Γιατί αυτό που ζητούν και αξίζουν οι πολίτες είναι περισσότερη ευημερία, όχι περισσότερα προβλήματα».

Αποτέλεσμα, πέραν της ενθουσιώδους υποστήριξης από τους ευρωσοσιαλιστές; Τόσο ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα όσο και ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν να εκφράσουν την πλήρη ευρωπαϊκή και γαλλική, αντίστοιχα, αλληλεγγύη και να επαναλάβουν «τη δέσμευση προς τις αρχές του Διεθνούς Δικαίου και της παγκόσμιας τάξης που βασίζεται σε κανόνες». 

Αυτή η καταρχήν σύμπλευση Παρισιού και Μαδρίτης αντανακλά την προσπάθεια μιας μερίδας της Ευρώπης να αποφύγει μια ανεξέλεγκτη κλιμάκωση και να διατηρήσει ανοιχτούς διαύλους πολιτικής διαπραγμάτευσης, επιδιώκοντας  περισσότερο πολιτικό έλεγχο στις στρατιωτικές εξελίξεις και μεγαλύτερη έμφαση στη διπλωματική διαχείριση της κρίσης.

Δεν υπάρχουν σχόλια: