Σε κενό στρατηγικής βρίσκεται το Μέγαρο Μαξίμου, καθώς από τη μία, οι οικονομικές συνέπειες του πολέμου στο Ιράν και η παρατεταμένη ακρίβεια και από την άλλη, η τριλογία των σκανδάλων -υποκλοπές, ΟΠΕΚΕΠΕ, Τέμπη-, ακυρώνουν τον όποιο σχεδιασμό στην έναρξη της οιονεί προεκλογικής περιόδου που έχει εισέλθει η χώρα.
Ενδεικτικό της κατάστασης που διαμορφώνεται είναι ότι τα σενάρια πρόωρων εκλογών επιμένουν και ενισχύονται, παρά τη διαβεβαίωση περί εξάντλησης της τετραετίας από τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Είναι λογικό να μην πείθει η επίκληση της «θεσμικότητας» από έναν πρωθυπουργό που έχει καταστρατηγήσει κάθε άρθρο του συντάγματος στη διαδικασία μετάλλαξης της κυβερνητικής εξουσίας σε ένα σύστημα με χαρακτηριστικά προσωποπαγούς καθεστώτος. Πληθαίνουν οι εισηγήσεις να πάει σε εκλογές όσο ακόμη διατηρεί το προβάδισμα, πριν εξαϋλωθεί από τα εν εξελίξει σκάνδαλα και πριν ετοιμαστούν τα νέα κόμματα. Η συμπεριφορά του Κυριάκου Μητσοτάκη με την εργαλειοποίηση του πολέμου στο Ιράν δείχνει προς αυτήν την κατεύθυνση.
Η πρόσφατη επίσκεψή του στη Θεσσαλονίκη και στο λιμάνι είχε τα χαρακτηριστικά προεκλογικής εκστρατείας. Εάν κάτι θεωρείται βέβαιο είναι ότι δεν θα προσφύγει σε εκλογές πριν διορίσει τον Ιούνιο τον επόμενο πρόεδρο και εισαγγελέα του Αρείου Πάγου σε μια προσπάθεια να διατηρήσει τον έλεγχο στη Δικαιοσύνη και να καλύψει τα νώτα του και μετά την αποχώρησή του από την πρωθυπουργία. Και φυσικά, να διορίσει και τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας. Το χρονικό όριο του Ιουνίου ενισχύει το σενάριο για προσφυγή τον Σεπτέμβριο, μετά τη ΔΕΘ. Άλλωστε και το οικονομικό επιτελείο (Πιερρακάκης) τού λέει να μην πάει σε πρόωρες εκλογές.
Το βασικό πολιτικό επιχείρημα είναι αυτό που προβάλλει εσχάτως ο επιστρατευμένος Πρόεδρος της Δημοκρατίας: η κυβερνητική σταθερότητα ως «εθνική επιταγή» που εξασφαλίζεται μόνο από τον Κυριάκο! Αλλά ακόμη και αυτό το επιχείρημα εξασθενεί, όπως δείχνουν οι μετρήσεις στις οποίες οι πολίτες προκρίνουν την πολιτική αλλαγή και τις κυβερνήσεις συνεργασίας.
Θρυαλλίδα οι υποκλοπές
Το σκάνδαλο των υποκλοπών μετά τη γενναία απόφαση του πρωτόδικη Νίκου Ασκιανάκη μπορεί να λειτουργήσει σαν θρυαλλίδα των πολιτικών εξελίξεων. Η διαρροή ότι θεωρείται casus belli κάθε διαφοροποίηση στο θέμα των υποκλοπών είναι ενδεικτικό της απειλής που αισθάνεται το Μαξίμου. Εάν είναι υπόθεση που αφορά ιδιώτες, τότε θα πρέπει να διωχθούν για κατασκοπεία. Εάν είναι κρατική υπόθεση, τότε έχει ευθύνη προσωπικά ο πρωθυπουργός.
Πάντως, ο καταδικασθείς Ταλ Ντίλιαν έχει δηλώσει στο Mega αλλά και στο Reuters ότι η εταιρεία του προμήθευε το λογισμικό των παρακολουθήσεων σε κυβερνήσεις, άρα στην ΕΥΠ και ότι δεν θα γίνει το εξιλαστήριο θύμα. Η υπόθεση θα πάει στο Εφετείο και η κυβέρνηση θα προσπαθήσει να ελέγξει τη σύνθεση για να την κουκουλώσει στο δευτεροβάθμιο επίπεδο. Σύντομα -ίσως και μέσα στην επόμενη εβδομάδα- ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα βρεθεί αντιμέτωπος με όλους τους πολιτικούς αρχηγούς, στην προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση στη Βουλή για τους θεσμούς και το Κράτος Δικαίου, που του καταλογίζουν την προσωπική και ενδεχομένως ποινική ευθύνη.
Σημασία έχει και ποιοι από τους παρακολουθούμενους θα προσφύγουν στη Δικαιοσύνη μετά την πρωτόδικη απόφαση. Φυσικά ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ θα συνεχίσει να αναδεικνύει την υπόθεση στο δικαστικό και πολιτικό επίπεδο. Σύμφωνα με πληροφορίες, και ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς φέρεται να έχει πάρει την απόφαση να προσφύγει από τη στιγμή που, όπως είπε, «οι υποκλοπές τον αφορούν μετά την απόφαση του δικαστηρίου», βάζοντας το ειδικό πολιτικό του βάρος στην απαίτηση για διαλεύκανση της υπόθεσης.
Υπό κατηγορία 14 βουλευτές
Η δεύτερη υπόθεση από την οποία δεν θα ξεφύγει το Μέγαρο Μαξίμου είναι ο ΟΠΕΚΕΠΕ, όπως δήλωσε η Λάουρα Κοβέσι. Η ανησυχία του γραμματέα της Ν.Δ. Κώστα Σκρέκα -που έχει γνώση των ονομάτων που περιλαμβάνονται(;)- είναι ενδεικτική. Περί τους 14 βουλευτές, μεταξύ των οποίων (ξανά) οι δύο πρώην υπουργοί Λευτέρης Αυγενάκης και Μάκης Βορίδης, θα βρεθούν κατηγορούμενοι για ηθική αυτουργία σε παρακίνηση για παράνομες πράξεις. Το Μαξίμου έχει ήδη διαρρεύσει ότι θα εγκρίνει την άρση ασυλίας τους. Έτσι, όμως, η κοινοβουλευτική πλειοψηφία θα εξαρτάται από έναν αριθμό υπό εξέταση βουλευτών.
Με τη γνωστή προσπάθεια χειραγώγησης της Δικαιοσύνης λειτουργεί η κυβέρνηση και στη δίκη των Τεμπών που διακόπηκε με την έναρξη. Η διαμόρφωση της ακατάλληλης αίθουσας είναι μέρος του κυβερνητικού σχεδιασμού. Ωστόσο, η μεγάλη δημοσιότητα που έχει η υπόθεση και η αυξημένη κοινωνική ευαισθησία καθιστά την κυβέρνηση διαρκώς υπόλογη απέναντι στην κοινή γνώμη, αυξάνοντας το πολιτικό κόστος.
Αμηχανία απέναντι στην ακρίβεια
Η κυβέρνηση στέκεται αμήχανη και απέναντι στις οικονομικές συνέπειες του πολέμου. Η αύξηση του κατώτατου μισθού και τα επιδόματα στα καύσιμα ελάχιστο αποτύπωμα είχαν, σε μια γενικευμένη συνεχή υποβάθμιση του επιπέδου διαβίωσης εξαιτίας της ανεξέλεγκτης ακρίβειας και της υψηλής έμμεσης φορολογίας. Η ρητορική της κυβέρνησης ακυρώνεται από τις τιμές στα ράφια των σούπερ μάρκετ.
Η φυσιολογική φθορά της κυβέρνησης και οι αποκαλύψεις γύρω από τα σκάνδαλα μπορεί να οδηγήσουν σε κατάρρευση. Ειδικά εάν στο υπό αναμόρφωση πολιτικό τοπίο προκύψει εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης που θα καταρρίψει κάθε επιχείρημα του Μαξίμου. Άλλωστε και μία Ν.Δ. πέριξ του 20% -μετά τη δημιουργία των νέων κομμάτων- δεν είναι εγγύηση σταθερότητας, το αντίθετο· ο Κυριάκος Μητσοτάκης γίνεται ο παράγοντας του αδιεξόδου, αφού κανείς δεν συνεργάζεται μαζί του.
Το σενάριο των επαναλαμβανόμενων εκλογών μέχρι να πάρει εκβιαστικά το ποσοστό που θέλει και να επιβληθεί για μία ακόμη τετραετία είναι στο τραπέζι, αλλά έχει πολλά κενά. Έχει αρχίσει και διαφαίνεται η προοπτική ο Κυριάκος Μητσοτάκης να συμπαρασύρει στην πτώση του την όλη Ν.Δ. Μπορεί να μην είναι το πιο πιθανό σενάριο, ωστόσο η ανησυχία στο εσωτερικό της Ν.Δ. είναι υπαρκτή και λειτουργεί διαβρωτικά. Αυτό που συγκρατεί την πτώση είναι ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης ελέγχει προσωπικά όλους τους αρμούς της κρατικής και οικονομικής εξουσίας. Αλλά ακόμη και αυτό εξασθενεί.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου