Με τσιτάτο από… Αλιέντε η «ηγετική» εμφάνιση Δένδια

Ως τον επόμενο επικεφαλής του «λαϊκού κόμματος» που συνομιλεί με τα «λαϊκά στρώματα» παρουσίασε εαυτόν ο Δένδιας κατά το κλείσιμο της συζήτησης στην Ολομέλεια της Βουλής

Αίσθηση προκάλεσε η προσπάθεια του υπουργού Άμυνας, Νίκου Δένδια, να παρουσιάσει εαυτόν ως κοινωνικό οραματιστή (βλέπε παρόντα σε ενδεχόμενη κούρσα διαδοχή του Κυριάκου Μητσοτάκη στην ηγεσία της ΝΔ), με αναφορά στην εμβληματική φράση από τον τελευταίο λόγο του Αριστερού ηγέτη της Χιλής, Σαλβαδόρ Αλιέντε ( ! ), στις 11 Σεπτεμβρίου του 1973: «Να πηγαίνετε προς τα εμπρός γνωρίζοντας ότι, αργά ή γρήγορα, οι μεγάλες λεωφόροι θα ανοίξουν και πάλι και οι ελεύθεροι άνθρωποι θα περπατούν μέσα από αυτές για να χτίσουν μια καλύτερη κοινωνία». «Εμείς παλεύουμε για μια πιο δίκαιη κοινωνία και διεκδικούμε το δικαίωμα να δημιουργήσουμε μια πιο δίκαιη κοινωνία και αυτά που κάνουμε οδηγούν προς μια πιο δίκαιη κοινωνία», συνέχισε ο Ν. Δένδιας, προκαλώντας μεγάλη αμηχανία στα έδρανα της ΝΔ – και δη σε αυτά που βρίσκονται στο δεξιό πολιτικό άκρο του πολιτικού φάσματος. Παράλληλα, εμφάνισε εαυτόν ως τον εκπρόσωπος της «λαϊκής δεξιάς», υποστηρίζοντας ότι η ΝΔ «δεν θα επιτρέψει τη δημιουργία κοινωνίας πολλών ή δυο ταχυτήτων» διότι είναι το «Λαϊκό Κόμμα, που συνεχίζει και συνομιλεί με τις λαϊκές τάξεις, που αντιλαμβάνεται τα προβλήματα της κοινωνίας, που δεν κωφεύει στα προβλήματα της ακρίβειας, που δεν αγνοεί το τι χρειάζεται ο μικρομεσαίος». Εύλογα μπορεί να γίνει ο συνειρμός ότι, στον αντίποδα αυτής της «κοινωνικής» ατζέντας είναι ο σκληρός νεοφιλελευθερισμός του Κυριάκου Μητσοτάκη, που έχει φέρει σε ρήξη τη σημερινή κυβέρνηση με ευρεία κοινωνικά στρώματα. Ο συνειρμός γίνεται ακόμα πιο κραυγαλέος, αν θυμηθεί κανείς ότι η δικτατορία του Πινοσέτ (ο οποίος ανέτρεψε τον Αλιέντε με πραξικόπημα υπό τη στήριξη των ΗΠΑ), η οποία διήρκεσε δεκαεπτά χρόνια, επέβαλε με τον πιο ωμό τρόπο νεοφιλελεύθερες πολιτικές, βγαλμένες από τις φαντασιώσεις των Chicago Boys, μετατρέποντας τη Χιλή σε ένα «εργαστήριο» πρωτοφανούς κοινωνικού στραγγαλισμού. Αξίζει να θυμίσουμε ότι, στις 11 Σεπτεμβρίου 1973 ο Αλιέντε αρνήθηκε να παραδώσει την εξουσία και παρέμεινε κλεισμένος στο Προεδρικό Μέγαρο, αναμένοντας ισχυρή αντίδραση από τις ένοπλες δυνάμεις της χώρας του. Όταν συνειδητοποίησε ότι όλα είχαν κριθεί, έδωσε τέλος στη ζωή του… Τάσος Γιαννόπουλος, για το avgi.gr