Πόσους κτηνοτρόφους ακόμη πρέπει να χάσουμε;

 

Για να αναλάβει η Κυβέρνηση τις ευθύνες της; ρωτά ο Τομέας Αγροτικής Ανάπτυξης της ΕΛΑΣ

«Πριν από λίγες ημέρες στην περιοδεία μας στα Τρίκαλα και Καρδίτσα γνωρίσαμε τον Αποστόλη, ο οποίος ήταν κτηνοτρόφος. Μας είπε τα προβλήματα του και ήταν φανερό ότι ήταν εξουθενωμένος». «Είναι ο έβδομος κτηνοτρόφος που χάνεται»!

 

Με αφορμή την αυτοκτονία του 60χρονου κτηνοτρόφου της Θεσσαλίας, ο Τομέας Αγροτικής Ανάπτυξης της ΕΛΑΣ αφού αποκαλύπτει μία άγνωστη στιχομυθία  μαζί του ζητά από την πολιτεία την λήψη τεσσάρων μέτρων ώστε να μην επιβαρύνονται οι κτηνοτρόφοι στο σύνολο του κόστους μίας ζωονόσου.

Ήτοι ζητά: 

1. Άμεση πραγματική αποζημίωση ζωοτροφών, 2. Σαφές και άμεσο χρονοδιάγραμμα αποζημιώσεων, 3. Άμεση κτηνιατρική υποστήριξη, ενίσχυση των κτηνιατρικών υπηρεσιών, 4. Δημιουργία μηχανισμού έγκαιρης παρέμβασης για κτηνοτρόφους που βρίσκονται σε οικονομικό και ψυχολογικό αδιέξοδο.  

«Πριν από λίγες ημέρες στην περιοδεία μας στα Τρίκαλα και Καρδίτσα γνωρίσαμε τον Αποστόλη, ο οποίος ήταν κτηνοτρόφος. Μας είπε τα προβλήματα του και ήταν φανερό ότι ήταν εξουθενωμένος. Τα ζώα του υποχρεώθηκε να τα έχει έγκλειστα χωρίς να μπορεί να τα βγάλει στην βοσκή για μεγάλο χρονικό με αποτέλεσμα και να μην μπορεί πλέον να τα σιτίσει σωστά αφού δεν υπήρχε η οικονομική δυνατότητα αλλά και με ένα ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα, η ζέστη του καλοκαιριού και οι υψηλές θερμοκρασίες μέσα στην κτηνοτροφική του εκμετάλλευση λόγω υποδομής ενίσχυσαν την νόσο του καταρροϊκού πυρετού με αποτέλεσμα να χάνει το ένα ζώο πίσω από το άλλο, ζήτησε αποζημίωση και του την αρνήθηκαν. Το αποτέλεσμα λίγες ημέρες μετά να αφαιρέσει ο ίδιος την ζωή του.

Είναι ο 7ος κτηνοτρόφος που χάνουμε λόγω συνεπειών των ζωονόσων στην χώρα μας τα τελευταία τρία χρόνια.

Ένας άνθρωπος που αφιέρωσε τη ζωή του στο κοπάδι του και στον αγώνα να συντηρήσει την οικογένειά του έφυγε από τη ζωή, έχοντας βρεθεί αντιμέτωπος με μια εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση για την οποία ο ίδιος δεν έφερε καμία ευθύνη.

Δεν θα ισχυριστούμε ότι γνωρίζουμε όλες τις συνθήκες που οδήγησαν σε αυτή την τραγωδία. Δεν θα εκμεταλλευτούμε τον θάνατο ενός ανθρώπου. Αλλά δεν πρόκειται και να σιωπήσουμε μπροστά στην απόγνωση που βιώνει ο κτηνοτροφικός κόσμος.

Η κτηνοτροφία δεν είναι απλώς ένας επαγγελματικός κλάδος. Είναι άνθρωποι, οικογένειες, χωριά και μια ολόκληρη αλυσίδα παραγωγής τροφίμων.

Όταν μια ζωονόσος χτυπά ένα κοπάδι, ο κτηνοτρόφος δεν χάνει απλώς μερικά ζώα. Χάνει την παραγωγή του, το εισόδημά του, την επένδυση μιας ζωής και πολλές φορές τη δυνατότητα να συνεχίσει να εργάζεται. Όταν ενώ υπήρχε λύση να μην φτάσουμε σε αυτό το σημείο η κυβέρνηση επιλέγει και επιβάλει περιορισμούς μετακίνησης και βόσκησης για την αντιμετώπιση άλλων ζωονόσων η ευθύνη της δεν τελειώνει στην έκδοση μιας απαγόρευσης. Οφείλει να εξασφαλίζει αποτελεσματικά μέτρα σίτισης των έγκλειστων ζώων, πρόληψης των ζωονόσων αλλά και άλλων προβλημάτων που δημιουργούνται από τον εγκλεισμό, κτηνιατρική υποστήριξη και ουσιαστική στήριξη των ανθρώπων που καλούνται να εφαρμόσουν αυτά τα μέτρα.

Δεν μπορεί ο κτηνοτρόφος να επωμίζεται μόνος του το κόστος μιας κρίσης που αφορά ολόκληρη την κοινωνία.

Ζητάμε:

1.⁠ ⁠Άμεση πραγματική αποζημίωση ζωοτροφών για τα έγκλειστα ζώα αφού πλέον οι κτηνοτρόφοι δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν στην σημερινή πραγματικότητα τα 4 ευρώ τον μήνα ανά ζωό δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα όταν το κόστος είναι 1 ευρώ την μέρα για την σίτιση των ζώων.

2.⁠ ⁠Σαφές και άμεσο χρονοδιάγραμμα αποζημιώσεων ζωοτροφών και αυτών από τα κοπάδια που σφάζονται αλλά και αυτών που αναγκάζονται να έχουν έγκλειστα τα ζώα τους.

3.⁠ ⁠Άμεση κτηνιατρική υποστήριξη, ενίσχυση των κτηνιατρικών υπηρεσιών και ένα ολοκληρωμένο σχέδιο αντιμετώπισης των ζωονόσων με τον εμβολιασμό πλέον να αποτελεί την μόνη λύση για να μην θρηνήσουμε άλλους κτηνοτρόφους.

4.⁠ ⁠Δημιουργία μηχανισμού έγκαιρης παρέμβασης για κτηνοτρόφους που βρίσκονται σε οικονομικό και ψυχολογικό αδιέξοδο.

Η απώλεια μιας ανθρώπινης ζωής δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως μια ακόμη είδηση της ημέρας. Ούτε μπορεί η κυβέρνηση να περιορίζεται σε διαπιστώσεις, ενώ οι άνθρωποι της παραγωγής αγωνιούν για το αύριο.

Δεν θα δεχτούμε να θεωρείται φυσιολογικό να καταστρέφεται η ζωή ενός κτηνοτρόφου μαζί με το κοπάδι του.

Η ελληνική κτηνοτροφία χρειάζεται σχέδιο, δικαιοσύνη και έμπρακτη στήριξη. Χρειάζεται μια Πολιτεία που να βρίσκεται δίπλα στον παραγωγό πριν να είναι αργά».

Γιατί πίσω από κάθε κοπάδι υπάρχει ένας άνθρωπος. Και η ζωή του αξίζει».