Αλαζονεία διακρίνει την κυβέρνηση Μητσοτάκη
Όταν όμως σφίγγουν τα λουριά και τα «γάλατα», όπως έγινε με τις ευρωεκλογές του 2024, τότε ακόμη κι ο ακραίος Άδωνις Γεωργιάδης αναγκάζεται να υιοθετήσει τις προτάσεις μας
«Η σημερινή κυβέρνηση, που τη διακρίνει η αλαζονεία και σε πολλές περιπτώσεις ο κοινοβουλευτικός αυταρχισμός, κωφεύει στις προτάσεις τις αντιπολίτευσης, απαξιώνοντας συλλήβδην το έργο της.
Όταν όμως σφίγγουν τα λουριά και τα «γάλατα», όπως έγινε με τις ευρωεκλογές του 2024, τότε ακόμη κι ο ακραίος Άδωνις Γεωργιάδης αναγκάζεται να υιοθετήσει τις προτάσεις μας, όπως π.χ. αυτές για την αυτοτελή φορολόγηση γιατρών και υγειονομικών, για τα κίνητρα προσέλκυσης γιατρών στις ακριτικές περιοχές κ.ο.κ., που όμως τα παρουσιάζει σα δικές του «μεταρρυθμίσεις».
Δεν πειράζει… το θέμα είναι να γίνονται… αλλά μην μας το παίζει κι ο Άδωνις μεταρρυθμιστής».
Τα παραπάνω αιχμηρά αποτέλεσαν βολές κατά της κυβέρνησης Μητσοτάκη, που εξαπέλυσε ο βουλευτής της Αριστεράς Ανδρέας Παναγιωτόπουλος, παρουσιάζοντας χθες το κοινοβουλευτικό του έργο, στην τριετία που πέρασε, απο τον Ιούνο του 2023 μέχρι σήμερα Σεπτέμβρης του 2026, μιλώντας προ πυκνού ακροατηρίου, στην αίθουσα του ΤΕΕ Δυτ. Ελλάδας στην Πάτρα, που αποτέλεσε ευχάριστη έκπληξη καθώς το ακροατήριο δεν χωρούσε στην αίθουσα και επεκτάθηκε στον υπαίθριο χώρο της Δεντροστοιχίας ΙΙΙ Ναυάρχων.
Και αισθάνθηκε την ανάγκη να ενημερώσει για την πορεία που θα ακολουθήσει στο πλαίσιο ένταξής του στο χώρο της ΕΛΑΣ. Στις προθέσεις του είναι να παραιτηθεί από βουλευτής, όπως απαιτείται από τη ΕΛΑΣ και να καταταγεί ως απλώς... στρατιώτης του αγώνα για την απαλλαγή του τόπου από την μάστιγα της δεξιάς!
Μιλήσαμε παραπάνω για την κοινοβουλευτική δράση του Ανδρέα Παναγιωτόπουλου, που όντως είναι εντυπωσιακή.
Και συνίσταται στην παρακάτω δραστηριότητά του, που αποτελείται από τις εξής δράσεις, όπως τις απαρίθμισε:
- 98 ομιλίες στη Βουλή
- 326 ερωτήσεις και αναφορές
- 17 Επίκαιρες Ερωτήσεις
- Μία επίκαιρη επερώτηση
- 6 τροπολογίες
- 19 εισηγήσεις σε νομοσχέδια
- 10 εισηγήσεις σε διεθνείς συμβάσεις και
Χωρίς να προσμετρώ τις 1.567 ερωτήσεις που συνυπέγραψα, πράγμα που θέλει κι αυτό την δουλειά του.
Αναλυτικά στην ομιλία του ο αγαπητός γιατρός ανέφερε τα παρακάτω:
Κατ’ αρχήν θα ήθελα να σας ευχαριστήσω από καρδιάς που με τιμήσατε με την αποψινή παρουσία σας, κάτι που στους δύσκολους καιρούς που η πολιτική με «η» και οι πολιτικοί με «οι» απαξιώνονται, δεν είναι αυτονόητο.
Θα μου επιτρέψετε και μια ιδιαίτερη ευχαριστία στον πρύτανη κ. Γιώργο Παναγιωτάκη, αφενός γιατί δέχθηκε ενθέρμως να προλογίσει αυτή την εκδήλωση και αφετέρου για τα καλά του λόγια, που αποτελούν για μένα μεγάλη τιμή.
Όπως θα είδατε, το βίντεο που προηγήθηκε ξεκινά με μια ομιλία μου στη Βουλή που αναφέρομαι στη σημασία της τήρησης του όρκου που δίνουμε οι Βουλευτές στο Σύνταγμα της πατρίδας μας.
Ένας όρκος που αντανακλά το καθήκον μας απέναντι στη Δημοκρατία και απέναντι στους πολίτες αυτής της χώρας.
Επιπλέον όμως κι ένας όρκος απέναντι στους πολίτες που μου εμπιστεύτηκαν τη σημαντική αποστολή να μεταφέρω τη φωνή τους στο ναό της Δημοκρατίας και να παλέψω με όλες μου τις δυνάμεις για τα δίκαια αιτήματα όλων των Αχαιών και όλων των Ελλήνων.
Ένας όρκος εν τέλει απέναντι σε όλους εσάς, που με τιμάτε με τη στήριξή για τα εντός και τα εκτός Βουλής.
Διότι, όσοι ασχολούμαστε με τα κοινά οφείλουμε να έχουμε πάντα στο μυαλό μας ότι στις δημοκρατίες λογοδοτούμε στους πολίτες και την κοινωνία.
Και η σημερινή η εκδήλωση- παρουσίαση του κοινοβουλευτικού μου έργου γίνεται γι’ αυτό το λόγο.
Για να σας δείξω ότι προσπάθησα στο μέτρο των δυνατοτήτων μου και της συγκυρίας να τιμήσω την εμπιστοσύνη σας.
Γιατί όπως μας λέει ο Θουκυδίδης «Μη φεύγειν τους πόνους ή μηδέ τα τιμάς διώκειν».
Δηλαδή: Mην αποφεύγεις τους κόπους, αλλιώς να μην κυνηγάς αξιώματα.
Από την πρώτη μου ομιλία στη Βουλή και την πρώτη μου «Επίκαιρη Ερώτηση» -τη θυμάμαι σαν τώρα εκείνη τη μέρα- για τις αποζημιώσεις στους παραγωγούς για τα αμπέλια που είχε χτυπήσει ο περονόσπορος, μέχρι και τις πρόσφατες κοινοβουλευτικές μου παρεμβάσεις, γνώμονας είναι πάντα η ανάδειξη των θεμάτων που απασχολούν τους πολίτες που «καίνε» την κοινωνία…
Και σε όλη αυτή την κοινοβουλευτική δράση με:
- 98 ομιλίες στη Βουλή
- 326 ερωτήσεις και αναφορές
- 17 Επίκαιρες Ερωτήσεις
- Μία επίκαιρη επερώτηση
- 6 τροπολογίες
- 19 εισηγήσεις σε νομοσχέδια
- 10 εισηγήσεις σε διεθνείς συμβάσεις και
Χωρίς να προσμετρώ τις 1.567 ερωτήσεις που συνυπέγραψα, πράγμα που θέλει κι αυτό την δουλειά του.
Προσπάθησα να ακουστεί η φωνή όλων μας ανεξαρτήτως κομματικής τοποθέτησης, ανεξαρτήτως αν κάποιος με ψήφισε ή δεν με ψήφισε.
Γιατί οι Βουλευτές δεν πάνε στη Βουλή για να ασχοληθούν με ό,τι τους αρέσει ή μόνο με την ικανοποίηση των αιτημάτων των ψηφοφόρων τους…
Οφείλουν να είναι εκεί για όλους, διεκδικώντας το δίκιο και τις λύσεις με θεσμικό τρόπο και όχι στους γκρίζους διαδρόμους της παραπολιτικής…
Κι επειδή η παρούσα κυβέρνηση αρέσκεται να λέει ότι η αντιπολίτευση μόνο καταγγέλλει και δεν έχει θέσεις θέλω να σας πω κι αυτό:
Όπως προείπα, κατέθεσα έξι τροπολογίες και μια επίκαιρη επερώτηση, δύο κοινοβουλευτικά μέσα που είναι σαν καταθέτεις πρόταση νόμου.
Μια δουλειά που πρέπει να ανταποκρίνεται στα υψηλότερα στάνταρντς για να μπορεί να σταθεί -και στο σημείο αυτό θα ήθελα να ευχαριστήσω τους συνεργάτες μου για τη δουλειά που έχουν πατήσει και για τη στήριξή τους- και να αποτελεί πραγματικό λιθαράκι στο κοινοβουλευτικό έργο.
Αλλά οι κυβερνήσεις και ειδικά η σημερινή κυβέρνηση, που τη διακρίνει η αλαζονεία και σε πολλές περιπτώσεις ο κοινοβουλευτικός αυταρχισμός, κωφεύουν στις προτάσεις τις αντιπολίτευσης, απαξιώνοντας συλλήβδην το έργο της.
Όταν όμως σφίγγουν τα λουριά και τα «γάλατα», όπως έγινε με τις ευρωεκλογές του 2024, τότε ακόμη κι ο ακραίος Άδωνις Γεωργιάδης αναγκάζεται να υιοθετήσει τις προτάσεις μας, όπως π.χ. αυτές για την αυτοτελή φορολόγηση γιατρών και υγειονομικών, για τα κίνητρα προσέλκυσης γιατρών στις ακριτικές περιοχές κ.ο.κ., που όμως τα παρουσιάζει σα δικές του «μεταρρυθμίσεις».
Δεν πειράζει… το θέμα είναι να γίνονται… αλλά μην μας το παίζει κι ο Άδωνις μεταρρρυθμιστής»
Στο σημείο αυτό θα ήθελα να κάνω ιδιαίτερη μνεία στη θητεία μου ως τομεάρχης Υγείας.
Ξέρετε… και μέχρι τον Πύργο ή μέχρι την Κόρινθο να πάμε θα δούμε κάτι καινούργιο βγαίνοντας από την Αχαΐα. Και όσο κι αν η τεχνολογία μας τα φέρνει όλα μπροστά μας, η επαφή με τον κόσμο και τους εργαζόμενους μας δίνει τη μεγάλη εικόνα.
Όσο μου επέτρεπε το πολύ σφιχτό πρόγραμμα, βρέθηκα στην Ελλάδα απ’ άκρη σ’ άκρη, μίλησα με εκπροσώπους των εργαζομένων στα νοσοκομεία και με εκπροσώπους τοπικών κοινωνιών και αυτό που κατάλαβα είναι ότι το ΕΣΥ μας πάσχει βαριά και ο κόσμος δεν μπορεί να έχει τις αναγκαίες υπηρεσίες υγείας.
Ο Μητσοτάκης και οι συν αυτώ τα θέλουν όλα ιδιωτικά.
Το μεγάλο όμως μάθημα που αποκομίζει κανείς είναι ότι όλα αυτά που συμβαίνουν σε εμάς δεν αφορούν το δικό μας μικρόκοσμο… αφορούν και όλους τους συμπολίτες μας … και μόνο αν ενώσουμε τις φωνές μας θα μπορέσουμε να ανασχέσουμε η λαίλαπα που καταστρέφει τη δημόσια υγεία και όλους τους τομείς που μας αφορούν.
Και για να έρθω και στα δικά μας.
Στον πολιτικό μας χώρο…
Όλα αυτά που εν τάχει παρουσίασα παραπάνω δεν έγιναν σε ένα ανέφελο πολιτικό περιβάλλον.
Φανταστείτε να είσαι νέος βουλευτής εκλεγμένος με τον ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα, που κυβέρνησε την Ελλάδα έντιμα και την έβγαλε από τα μνημόνια, αφήνοντας και «προίκα» για τους πολίτες που την κατασπατάλησε ο Μητσοτάκης, και να βρεθείς σε μια κατάσταση διασπάσεων, αποϊδεολογικοποίησης σε ένα αριστερό κόμμα και την απώλεια της θέσης της αξιωματικής αντιπολίτευσης, που μας έδινε την ευκαιρία διευρυμένων και ουσιαστικότερων παρεμβάσεων.
Εξελίξεις που προφανώς δεν ήταν για υποτίμηση, αλλά κινδυνέψαμε να μας απομακρύνουν από την κοινωνία και τα προβλήματά της.
Αλλά και σε αυτές τις αντίξοες πολιτικά συνθήκες πρώτο και βασικό μέλημά μου ως νέος βουλευτής ήταν η αποστολή που μου ανέθεσε ο αχαϊκός λαός:
Να αναδεικνύω και να παλεύω για να γίνει αυτός ο τόπος μας και η πατρίδα μας καλύτερη.
- Τα προβλήματα που έχει το Καραμανδάνειο,
- το νοσοκομείο του Ρίου και ο Άγιος Ανδρέας,
- τα Κέντρα Υγείας, στην Αχαγιά, στον Αγιο Αλέξη και αλλού,
- καθώς και η ανάγκη ίδρυσης ογκολογικού νοσοκομείου στην Πάτρα,
- ο Οδοντωτός,
- η υπογειοποίηση του τρένου,
- η λειτουργία του Ρωμαϊκού Ωδείου,
- το Φράγμα Πηνειού που αφορά στους αγρότες μας και στην παραμονή τους στα μέρη τους,
- η ευλογιά στα πρόβατα,
- οι αποζημιώσεις των πυροπλήκτων,
- τα ειδικά σχολεία που λείπουν από την Αχαΐα,
- το ευαίσθητο θέμα της απεξάρτησης που ο νόμος Βαρτζόπουλου διέλυσε,
- οι ελάχιστες συντάξεις και πολλά άλλα, ων ουκ έστι αριθμός, εξίσου σημαντικά θέματα, προσπάθησα να τα «σηκώσω» ψηλά στην κοινοβουλευτική και πολιτική ατζέντα, προτείνοντας μάλιστα και λύσεις.
Στο σημείο αυτό θα μου επιτρέψετε μια πιο ειδική αναφορά στην παρέμβασή μου στον Πρόεδρο της Βουλής Νικήτα Κακλαμάνη για την «Κιβωτό της Αγάπης» και τη δέσμευσή του ότι θα ανταποκριθεί στα ζωτικά αιτήματα του φιλανθρωπικού αυτού σωματείου που προσφέρει αγάπη, φροντίδα και αξιοπρέπεια σε 70 παιδιά και νέους με αναπηρία.
Και ξέρετε, η μεγαλύτερη ικανοποίηση για έναν άνθρωπο που ασχολείται με τα κοινά, της δικής μου πολιτικής αντίληψης, η μεγαλύτερη επιβράβευση είναι το χαμόγελο αυτών των παιδιών και τα «ευχαριστώ» των συμπολιτών μου όταν με συναντούν στο δρόμο.
Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ικανοποίηση… είναι η ύψιστη τιμή, όπως είναι και η παρουσία σας εδώ απόψε!
Η πολιτική όμως, όπως άλλωστε και η ζωή δεν είναι στατική…
Και όπως λένε και οι στίχοι του Διονύση Σαββόπουλου … αλλάζει δίχως να κοιτάζει τη δική σου μελαγχολία, κι έρχεται η στιγμή για ν’ αποφασίσεις με ποιους θα πας και ποιους θ’ αφήσεις.
Σ’ αυτό το πολιτικό σταυροδρόμι, χωρίς να σβήνεται το παρελθόν, εδώ κι ένα χρόνο έχω πάρει θέση ότι θα συμπορευτώ απ’ όποιο μετερίζι μου λάχει, με τον Αλέξη Τσίπρα, με τον οποίο εξελέγην πριν από τρεισήμισι χρόνια βουλευτής.
Τον άνθρωπο-ηγέτη που μπορεί να εκφράσει την πληθυντική και κυβερνώσα Αριστερά για να έρθει η πολυπόθητη πολιτική αλλαγή που έχει ανάγκη ο κόσμος και η πατρίδα μας και για να γλυτώσει από την κυβέρνηση του Predator, του ΟΠΕΚΕΠΕ, των ανεξέλεκτων παραϊατρείων που κόστισαν τη ζωή στον Γιώργο Μαζωνάκη ... την κυβέρνηση του εσμού σκανδάλων που γύρισαν τη χώρα θεσμικά, ηθικά και κοινωνικά πολλά χρόνια πίσω…
Με την ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα για να χτίσουμε ένα όραμα από τα κάτω χωρίς ρητορική και αγκυλώσεις που είναι ξένες στην κοινωνία…
Ένα όραμα και ένα πρόγραμμα για τους πολλούς και όχι για τους λίγους…
Μια πολιτική για εμάς…
Και για να επικαλεστώ πάλι τον ποιητή, αυτή τη φορά τον Γιάννη Ρίτσο και τη Ρωμιοσύνη»:
«Ήρθε η ώρα» λέει. «Να ΄σαστε έτοιμοι. Κάθε ώρα είναι η δική μας ώρα»!
Σας ευχαριστώ από καρδιάς!».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου