Ενα προφητικό κείμενο του Φώτη Σαραντόπουλου

 

 

Σήμερα η ΕΛΑΣ είναι μία αξιόπιστη παράταξη

Με όργανα ανοικτά στα μέλη της και μη εξαρτώμενη οικονομικά από συμφέροντα. Σήμερα όσοι αμφέβαλαν για την δυναμική ενός κινήματος της Αριστεράς, αγκαλιάζουν το εγχείρημα

 

Διαβάζω ένα κείμενο για το μέλλον της Αριστεράς στην χώρα μας γραμμένο από τον συνταξιούχο δικαστικό Φώτη Σαραντόπουλο, πρώην μέλος του ΣΥΡΙΖΑ Αχαΐας, που προσχώρησε στην ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα, κείμενο γραμμένο από τον Ιούνιο του 2026 και διαπιστώνω πόσο διαχρονικό είναι σήμερα, που ο ορυμαγδός των εξελίξεων προσδιορίζει την πολιτική κατεύθυνση της χώρας μας.

Όταν τον Απρίλη του παρόντος χρόνου ξεκίνησε η δραστηριοποίηση της Πολιτικής Πρωτοβουλίας για την Αριστερά, ενώ ακόμη υπήρχαν αμφίρροπες και διστακτικές σκέψεις σε μεγάλο μέρος του κόσμου της Αριστεράς στην Αχαΐα και γενικότερα, λίγοι ήσαν αυτοί που οσμίστηκαν την ανάγκη των πολιτών για την συγκρότηση μίας Αριστεράς, αξιόλογης που να αντιπαλεύει επί ίσοις όροις την αντιλαϊκή Δεξιά που κυβερνά. Δημιουργήθηκε η ΕΛΑΣ μετά από προτροπή των πολιτών στον Αλ. Τσίπρα να αναλάβει ενεργό ρόλο, πέρα από την παρουσία του στις παρουσιάσεις του βιβλίου του ΙΘΑΚΗ.

Σήμερα η ΕΛΑΣ είναι μία αξιόπιστη παράταξη με όργανα ανοικτά στα μέλη της και μη εξαρτώμενη οικονομικά από συμφέροντα. Σήμερα όσοι   αμφέβαλαν για την δυναμική ενός κινήματος της Αριστεράς, αγκαλιάζουν το εγχείρημα, ξεκολλημένοι πια από την συντηρητική στασιμότητα και αδράνεια.

Σο πλαίσιο αυτό παρουσιάζω το κείμενο του Φώτη Σαραντόπουλου, το οποίο, ο ίδιος υπερασπίζεται επάξια  ανεβάζοντάς το στην προσωπική του σελίδα στο διαδίκτυο.

Διαβάστε το και κρίνετέ το. Απευθύνεται στους συντρόφους του ΣΥΡΙΖΑ, της Νέας Αριστεράς  και γενικότερα στους Αριστερούς Πολίτες της Αχαΐας, γράφοντας:    

«καλούμαστε όλοι να βρούμε επί τέλους κάτι που μας ενώνει. Πιστεύω, κατά βάση, πως είναι δύο πράγματα: 1. Η ανάγκη να σταματήσει αυτή η αντιλαϊκή στα εσωτερικά και άοσμη στα εθνικά θέματα πολιτική της δεξιάς και 2. Ο Τσίπρας που συμπυκνώνει ό,τι καλύτερο και πιο αυθεντικό έχει σήμερα να επιδείξει η ελληνική αριστερά».

Αναλυτικότερα ο Φώτης Σαραντόπουλος γράφει παρακάτω:

«Οι σύντροφοι και οι φίλοι, που είναι επικριτικοί απέναντι στον Α. Τσίπρα, πρέπει να ξανασκεφτούν και να ξαναμετρήσουν τα πράγματα. Η λογική τους είναι ιδεολογικά και συναισθηματικά κατανοητή. Δεν πετάμε τίποτα.

 

Όμως πολιτικά πρέπει να αναθεωρήσουμε και την στρατηγική και την τακτική μας. Έχουμε υποχρέωση να ακούσουμε την κραυγή απελπισίας της κοινωνίας. Μιας κοινωνίας που μαστίζεται από ένα καθεστώς, που αλωνίζει χωρίς αντίπαλο. Είναι κρίμα γι αυτόν το λαό να μην έχει μια αριστερά που να του ταιριάζει.

 

Μια αριστερά που να θέλει να την ακολουθήσει. Μια αριστερά που να μιλάει στην ψυχή του. Να του λέει με λόγια απλά: στηρίξου απάνω μου. Μια αριστερά που να του αρέσει. Νομίζω πως αυτός ο λαός το έχει αυτό το δικαίωμα. Εσύ κι εγώ μπορεί να θέλουμε ένα κόμμα με όργανα και διαδικασίες. Ένα κόμμα, που για να αναπροσαρμόσει την πολιτική του ατζέντα, πρέπει να κάνει συνέδριο.

 

Ο λαός όμως δεν περιμένει. Δεν συμμετέχει άλλωστε σε όργανα και κόμματα. Θέλει έναν μπροστά. Κάποιον να τον εμπιστεύεται. Κάποιον που να παίρνει την ευθύνη και οι άλλοι να ακολουθούν.

 

Κι αν κάποιος διαφωνεί, να πηγαίνει σπίτι του. Έτσι λειτουργούν οι κυβερνήσεις, με βάση το σύνταγμα και τους νόμους. Αν θέλεις κυβερνώσα αριστερά, μ' αυτούς τους όρους θα την έχεις. Το κόμμα και τα όργανα θα ακολουθούν και θα επικυρώνουν.

 

Γιατί η διοίκηση μιας χώρας δεν έχει την πολυτέλεια να περιμένει πότε θα αποφασίσει το συνέδριο του κόμματος και η κεντρική επιτροπή. Αυτή η εμπειρία αποκτήθηκε και είναι πια κεκτημένο της κυβερνώσας αριστεράς. Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ εύχομαι να μη διαλυθεί, γιατί κουβαλάει μια ιστορία. Πρέπει να βρεθεί ένας τρόπος και ένας καινούργιος ρόλος.

 

Η αριστερά, άλλωστε, δεν είναι μόνο κυβερνώσα. Είναι και κοινωνικός οδηγός. Μάχεται για τα δικαιώματα του πολίτη, στη δουλειά, στον ελεύθερο χρόνο του.

 

Αγωνίζεται ώστε τα κέντρα αποφάσεων σε όλους τους τομείς της καθημερινής ζωής, να μετακινούνται από την πλευρά της εξουσίας προς την πλευρά της κοινωνίας. Αυτή η συζήτηση δεν τελειώνει μετά από μια εκλογική νίκη. Αυτή η συζήτηση και αυτό το ζητούμενο οδηγεί στην κοινωνική απελευθέρωση με όρους δημοκρατίας, δικαιοσύνης και ισότητας. Αυτό προσπαθούμε σε όλη μας τη ζωή και αυτό εύχομαι να συνεχίσουν οι μελλοντικές γενιές. Στο δρόμο της αρετής, που χάραξε ο μυθικός μας πρόγονος.

 

Όμως, σύντροφοι, αυτή την ώρα πρέπει να ακούσουμε την κοινωνία. Την κοινωνική αριστερά, αυτή που θέλει ενότητα, για να φύγει η δεξιά και ο Μητσοτάκης. Τώρα μόνο η ΕΛΑΣ μπορεί. Μόνο ο Α.Τσίπρας! Εμείς τον επιλέγουμε κι ας μη μας θέλει (τώρα).

 

Έχω εξηγήσει γιατί δεν έμεινα στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Το ξαναλέω: Τα κόμματα είναι σχηματισμοί προσώπων. Δεν μπορώ να είμαι μέλος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, διότι τα πρόσωπα που ηγούνται είναι απολύτως αναξιόπιστα. Είναι οι άνθρωποι που μεθόδευσαν την εκλογή Κασσελάκη με τα καταστροφικά της αποτελέσματα. Η Δούρου έχει την εκτίμησή μου, αλλά επελέγη "μόνον δια το θεαθήναι".

 

Οι ισορροπίες στην ΚΕ ελέγχονται απόλυτα από τον Πολάκη και τον Παππά. Μ' αυτό το προσωπικό, ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ δεν πρόκειται να ανακάμψει, όσο σωστές κι αν είναι οι θέσεις του. Θέσεις βέβαια που έχουν μελετηθεί και ψηφιστεί από τον προηγούμενο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και όχι από τον σημερινό.

 

Ο σημερινός ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ δεν έχει το επίπεδο και την συλλογική γνώση να παράξει πολιτική. Μετά από τις τελευταίες εξελίξεις, που αποτελούν καταστροφικό σεισμό για το κόμμα, θα έπρεπε ήδη να έχουν προκηρύξει διαρκές συνέδριο.

 

Αποφεύγουν, προφανώς, διότι εκεί, ακόμη κι αν έχουν την πλειοψηφία των συνέδρων, είναι βέβαιο ότι θα ασκηθεί έντονη κριτική για τη δράση τους, πράγμα που καθόλου δεν επιθυμούν πριν από τις εκλογές.

 

Από την άλλη μεριά, με τις όποιες ενστάσεις, που θα μπορούσε να έχει κανείς, τόσο επί της ουσίας, όσο και επί της διαδικασίας, καλούμαστε όλοι να βρούμε επί τέλους κάτι που μας ενώνει.

 

Πιστεύω, κατά βάση, πως είναι δύο πράγματα: 1. Η ανάγκη να σταματήσει αυτή η αντιλαϊκή στα εσωτερικά και άοσμη στα εθνικά θέματα πολιτική της δεξιάς και 2. Ο Τσίπρας που συμπυκνώνει ό,τι καλύτερο και πιο αυθεντικό έχει σήμερα να επιδείξει η ελληνική αριστερά».