Στην τελική ευθεία της μάχης για το μεγάλο παλλαϊκό συλλαλητήριο στη ΔΕΘ, το Σάββατο 5 Σεπτέμβρη, στις 5.30 μ.μ. στην πλατεία ΧΑΝΘ, με σύνθημα «Καμιά θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους τους. Δώστε λεφτά για μισθούς, Υγεία και Παιδεία», μπαίνουν τα εργατικά σωματεία της Θεσσαλονίκης, μετά τη μεγάλη σύσκεψη που πραγματοποίησαν το απόγευμα της Τρίτης στο πάρκο των Εποχών.
Η σύσκεψη έγινε με τη συμμετοχή δεκάδων σωματείων και φορέων, νέων σωματείων που ιδρύθηκαν μέσα στο καμίνι του αγώνα, αλλά και φοιτητών, αγροτών, επαγγελματιών, εκπροσώπων του Συλλόγου Θυμάτων των Τεμπών, εκπροσώπων γονέων, αθλητικών σωματείων και επιτροπών αγώνα γονέων αθλητών, κ.α.. Ανέδειξε ότι στις 5 Σεπτέμβρη, υπάρχουν όλες οι δυνατότητες για ένα συλλαλητήριο που θα δώσει νέα ώθηση σε κάθε εστία αντίστασης. Ενα πραγματικά μεγάλο συλλαλητήριο που θα σπάσει στην πράξη το αφήγημα κυβέρνησης και βολικής αντιπολίτευσης πως ο κόσμος αποδέχεται τα αδιέξοδα της πολιτικής τους.
Στη σύσκεψη παραβρέθηκε και μίλησε ο Νίκος Μαυροκέφαλος, μέλος της Γραμματείας του ΠΑΜΕ και μέλος της Διοίκησης της ΓΣΕΕ. (διαβάστε παρακάτω)
Μέσα από τις παρεμβάσεις που ακολούθησαν, εκφράστηκε η αναγκαιότητα, απέναντι στην πολιτική του πολέμου και της εκμετάλλευσης, να δυναμώσει ένα κίνημα που στην προμετωπίδα του θα έχει τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες. Θα παλεύει με καθαρό προσανατολισμό, και βασικό σύνθημα: Για να κερδίσει ο λαός, πρέπει να χάσει το κεφάλαιο!
Εισηγητικά ο Γιώργος Μπρανίκας, αντιπρόεδρος του ΣΕΤΕΠΕ και μέλος της διοίκησης του ΕΚ Θεσσαλονίκης, αναφέρθηκε στην μάχη που δίνουν τα εργατικά σωματεία σε όλη τη χώρα για το μεγάλο πανελλαδικό συλλαλητήριο στις 5 Σεπτεμβρίου, στα εγκαίνια της ΔΕΘ, μέσα από περιοδείες, συσκέψεις, γλέντια αλληλεγγύης, γενικές συνελεύσεις και άλλες δράσεις.
Στάθηκε στις δυνατότητες που υπάρχουν και γεννιούνται από τη δράση που αναπτύχθηκε όλο το προηγούμενο διάστημα, για κάθε μικρό και μεγάλο πρόβλημα, για καθετί που καίει τη λαϊκή οικογένεια.
Και σημείωσε: «Με τη σημερινή μας σύσκεψη, 9 μέρες πριν τη μεγάλη μάχη, θέλουμε να οργανώσουμε το άνοιγμά μας στο "τελευταίο μίλι", γιατί τώρα, αυτές τις λίγες μέρες, θα κριθεί το αν θα καταφέρουμε αυτές οι δυνατότητες να γίνουν πράξη, να πραγματοποιήσουμε δηλαδή ένα συλλαλητήριο που με τη συμμετοχή, τον παλμό, τα συνθήματά του να δώσει πραγματική ανάσα στο λαό, μπροστά στα δύσκολα που έρχονται. Ένα συλλαλητήριο που θα ενώνει τους εργαζόμενους, μαζί με τους βιοπαλαιστές αγρότες, τους μικρούς αυτοαπασχολούμενους, τους φοιτητές και τους μαθητές, το γυναικείο ριζοσπαστικό κίνημα, απέναντι στον κοινό εχθρό: Την πολιτική του κέρδους που γεννά φτώχεια και πόλεμο.
Με σύνθημα «Καμιά θυσία για τα κέρδη και τους πολέμους τους. Δώστε λεφτά για μισθούς, Υγεία και Παιδεία» ριχνόμαστε στη μάχη, διαδηλώνουμε με την αποφασιστικότητα του εργατικού - λαϊκού κινήματος να μη συμβιβαστεί με τη βαρβαρότητα του ιμπεριαλιστικού πολέμου και της εκμετάλλευσης.
Να μην παγιδευτεί στα ψεύτικα διλήμματα της "σταθερότητας", των "κοστολογημένων προγραμμάτων" και των "ματωμένων πλεονασμάτων" που είναι τα ευαγγέλια της κυβέρνησης της ΝΔ αλλά και των άλλων κομμάτων της βολικής αντιπολίτευσης, που μοναδικό στόχο έχουν την εξυπηρέτηση της κερδοφορίας των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.
Βάζουμε τη δική μας ατζέντα. Φέρνουμε στο προσκήνιο των διεκδικήσεων ακόμα πιο ορμητικά τις πραγματικές μας ανάγκες, το δικαίωμα στη ζωή με αξιοπρέπεια και στη δουλειά με δικαιώματα.
Οργανώνουμε το άνοιγμά μας πατώντας πάνω στις μεγάλες μάχες που δώσαμε όλο το προηγούμενο διάστημα. Μάχες για το μεροκάματο, για την ανάκληση απολύσεων, για να σωθούν ανθρώπινες ζωές και λαϊκές περιουσίες από τις πυρκαγιές στο Ωραιόκαστρο, για να μη βάλουν χέρι τα κοράκια το βίος του λαού».
Οι εργαζόμενοι έχουν τη δύναμη να βάλουν τη δική τους σφραγίδα!
Ανέδειξε παραδείγματα που επιβεβαιώνουν ότι οι αντίπαλοι δεν είναι ανίκητοι. «Με τον αγώνα τους οι εργάτες στα γιαπιά πέτυχαν διαλείμματα κάθε ώρα τις μέρες του καύσωνα, εξασφαλίζοντας πως θα γυρίσουν όλοι σπίτι. Με τον αγώνα τους οι εργαζόμενοι στην ανακύκλωση και στο αεροδρόμιο επέβαλλαν να παρθούν πίσω οι άδικες απολύσεις πρωτοπόρων εργαζόμενων συνδικαλιστών. Ο αγώνας με πυξίδα τις ανάγκες τους είναι που ανοίγει δρόμους για κατακτήσεις σε μια σειρά χώρους δουλειάς που δίνεται μάχη για υπογραφή ΣΣΕ με αυξήσεις και δικαιώματα», είπε.
Τόνισε ότι το φετινό συλλαλητήριο της ΔΕΘ δεν είναι σαν όλα τα άλλα. «Σε έναν κόσμο που φλέγεται, στις σημερινές συνθήκες που τα μαχαίρια έχουν βγει από τα θηκάρια, που το κυνήγι του κέρδους σπέρνει δυστυχία και θάνατο, τώρα απαιτείται από κάθε εργαζόμενο, κάθε συνδικαλιστή, κάθε σωματείο, να φωτίσει ακόμα περισσότερο την πραγματική διέξοδο από την σαπίλα».
Σημείωσε ότι οι ένοχοι για την κατάσταση που βιώνουν οι εργαζόμενοι στους χώρους δουλειάς, που έχουν μετατραπεί σε κάτεργα, για την επίθεση στον εργάσιμο χρόνο, την ακρίβεια, την εμπορευματοποίηση της υγείας και της παιδείας, έχουν ονοματεπώνυμο. «Είναι όλοι αυτοί που θα παρελάσουν τις επόμενες μέρες στη ΔΕΘ, για να μας πείσουν να σκύψουμε το κεφάλι και να κάνουμε υπομονή, να περιμένουμε τη Δευτέρα Παρουσία της "ανάπτυξης για όλους». ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Τσίπρας, ΣΥΡΙΖΑ, Βελόπουλος, «κανείς τους δεν αμφισβητεί το ΝΑΤΟ, την ΕΕ και την εγκληματική εμπλοκή στον πόλεμο. Κανείς τους δεν αμφισβητεί τη δημοσιονομική πειθαρχία, τα ματωμένα πλεονάσματα και τους κόφτες των λαϊκών αναγκών. Όλοι τους συμφωνούν ότι η «πίτα» της καπιταλιστικής ανάπτυξης πρέπει να μεγαλώσει με βάση την ένταση της εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης. Σταθερή κυβέρνηση σημαίνει γενικευμένη αστάθεια και ανασφάλεια για τον λαό! Αδύναμη κυβέρνηση σημαίνει πιο δυνατός ο λαός να παλεύει και να αποσπά κατακτήσεις!
Τις είδαμε τις δήθεν διαφορές τους και στο συνδικαλιστικό κίνημα. Οταν όλοι μαζί υπερψήφισαν την ξεφτίλα της "Κοινωνικής Συμφωνίας" του ζάπλουτου Παναγόπουλου με την κυβέρνηση και τους εργοδότες. ΠΑΣΚΕ- ΔΑΚΕ και τα διάφορα κομμάτια του ΣΥΡΙΖΑ στο ΕΚΘ κάνουν πλάτες στην εργοδοσία, παλεύουν να μην κουνιέται φύλλο την ώρα που οι χώροι δουλειάς βάφονται με αίμα. Οι ίδιες δυνάμεις στην ΕΔΟΘ κάνουν τα πάντα για να μείνει ανενεργό το μεγαλύτερο νομαρχιακό τμήμα της ΑΔΕΔΥ στη χώρα. Τώρα, μπροστά στη ΔΕΘ, θέλουν τα συνδικάτα να στριμωχτούν πίσω από το σύνθημα του "ρεαλισμού", του παραμυθιού πως με μια αλλαγή στην κυβέρνηση θα δούμε άσπρη μέρα».
Αγώνας ενάντια στην πολιτική του πολέμου και της εκμετάλλευσης
Ο Γ. Μπρανίκας τόνισε ότι απέναντι στην πολιτική του πολέμου και της εκμετάλλευσης χρειάζεται να δυναμώσει το κίνημα που στην προμετωπίδα του θα έχει τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες, που θα συσπειρώνει την μεγάλη πλειοψηφία των εργατικών σωματείων του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, τους αγροτικούς συλλόγους των βιοπαλαιστών της υπαίθρου, τους φορείς και τα σωματεία των αυτοαπασχολούμενων της πόλης, τους ριζοσπαστικούς γυναικείους συλλόγους, τους φοιτητικούς και σπουδαστικούς συλλόγους, τα μαθητικά συμβούλια.
Και δίνοντας το στίγμα, γιατί ο λαός πρέπει να συμμετέχει μαζικά στο πανελλαδικό συλλαλητήριο ανέφερε: «Για να μπει φρένο στην αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης της ΝΔ, να βρίσκει τείχος κάθε φορά που επιδιώκει να επιτεθεί σε κατακτήσεις και δικαιώματα. Για να μην περάσει η εμπλοκή της χώρας μας στα πολεμικά σφαγεία, η στροφή στην πολεμική οικονομία, να μην πληρώσει ο λαός τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς. Για να ενώσουμε όλες τις εστίες αντίστασης και αγώνα για κάθε μικρό και μεγάλο πρόβλημα, να πολλαπλασιάσουμε τις δυνάμεις που δεν αποδέχονται πως κάποια κυβέρνηση μπορεί να προσφέρει οτιδήποτε θετικό για το λαό.
Για να απαιτήσουμε μέτρα που θα ανακουφίσουν το λαϊκό εισόδημα, να αποσπάσουμε κατακτήσεις που θα δώσουν ανάσα, θα ανοίξουν το δρόμο για κλιμάκωση του αγώνα μας. Για να γίνει ακόμα πιο εμφανές πως όταν ο λαός οργανώνεται, όταν βάζει στο στόχαστρο τον πραγματικό ένοχο, την πολιτική του κέρδους και όσους την υπηρετούν, μόνο τότε μπορεί να μετρήσει νίκες, να δώσει ώθηση για ακόμα μεγαλύτερες αλλαγές υπέρ του. Με καθαρό προσανατολισμό, και βασικό σύνθημα: Για να κερδίσει ο λαός, πρέπει να χάσει το κεφάλαιο! Αυτό το δρόμο έδειξαν οι εργολαβικοί εργάτες που έδωσαν ένα γερό χαστούκι στα ΕΛΠΕ και γύρισαν με ψηλά το κεφάλι στη δουλειά, κόντρα στην προσπάθεια διάφορων να τους πείσουν πως απέναντι σε ένα τέτοιο μονοπώλιο δεν μπορούν να νικήσουν. Οι εργαζόμενοι στο εργοτάξιο του Φιλύρου, που με το καινούργιο τους σωματείο επέβαλλαν πως κανένας δεν θα δουλέψει μέσα στον καύσωνα. Οι εργαζόμενοι στο ΜΕΤΡΟ που δίνουν μια σπουδαία μάχη για αυξήσεις στο μισθό και μείωση του εργάσιμου χρόνου».
Το κάλεσμα να φτάσει πλατιά παντού
Κλείνοντας, τόνισε: «Να βουλιάξει η Θεσσαλονίκη, για να γεμίσουν αισιοδοξία όλοι όσοι σκέφτονται πως "κάτι πρέπει να γίνει". Έχουμε μπροστά μας 9 κρίσιμες μέρες. Χρειάζεται κάθε σωματείο να πάρει συγκεκριμένα μέτρα για να εξασφαλίσει πως στο συλλαλητήριο της ΔΕΘ θα ακουστεί η φωνή των εργαζόμενων.
Το κάλεσμα να φτάσει πλατιά παντού: Αυτό σημαίνει σχέδιο εξορμήσεων και περιοδειών στους μεγάλους χώρους δουλειάς, επιτελείο για την ενημέρωση του μητρώου. Κάθε μέλος του ΔΣ, κάθε πρωτοπόρος εργαζόμενος να οργανώσει συσκέψεις στο σχόλασμα, στο διάλλειμα, έξω από την πύλη του εργοστασίου, μαχητικά να καλέσει σε μαζική συμμετοχή. Στολίζουμε την πόλη και τους χώρους δουλειάς: Η αφίσα μας χρειάζεται να φτάσει σε κάθε γειτονιά, έξω από κάθε εργοστάσιο και γραφείο. Κάθε σωματείο να ετοιμάσει τα πανό του, τις ανακοινώσεις του με τα αιτήματά του, τα βιντεάκια του.
Τα ΔΣ να γίνουν επιτελεία μάχης: Με ανοιχτές συνεδριάσεις, με έκτακτες ΓΣ, με συσκέψεις ανά περιοχή, εξασφαλίζουμε πως στη μάχη θα μπουν πολύ περισσότεροι. Είναι εκατοντάδες τα μέλη των σωματείων που περιμένουν από εμάς να οργανώσουμε το τι θα κάνει ο καθένας για την επιτυχία του συλλαλητηρίου.
Δίνουμε τη μάχη για να πληθύνουν οι συμμετοχές: Να φτάσουμε στους συναδέλφους από σωματεία που ταλαντεύονται, που δέχονται πιέσεις για να συρθούν στην προεκλογική σύναξη που ετοιμάζει η ΓΣΕΕ και το ΕΚΘ. Να κουβεντιάσουμε με ζεστή καρδιά μαζί τους, με τις αποφάσεις των εκατοντάδων ΕΚ, Ομοσπονδιών, σωματείων στο χέρι.
Μέτρα χρειάζονται και για την ίδια την ημέρα του συλλαλητηρίου: Κάθε σωματείο να έχει το πανό του, τις ντουντούκες του, τις σημαίες του. Να σκεφτούμε τρόπους που θα ομορφύνουμε τα μπλοκ μας!».
Συλλαλητήριο που θα αφήσει μεγάλη παρακαταθήκη
Η σύσκεψη ολοκληρώθηκε με παρέμβαση από τον Νίκο Μαυροκέφαλο, μέλος της Γραμματείας του ΠΑΜΕ και μέλος της Διοικησης της ΓΣΕΕ.
Μετέφερε την εικόνα ότι αυτές τις μέρες σε όλη την Ελλάδα, στην Αττική, στην Πελοπόννησο, στη Δυτική Ελλάδα, στην Ήπειρο, στη Θεσσαλία, στη Δυτική Μακεδονία, στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη, εκατοντάδες συνδικάτα, μαζικοί φορείς, αγροτικοί σύλλογοι, φοιτητικοί σύλλογοι, σύλλογοι συνταξιούχων, οργώνουν τους χώρους δουλειάς, τις γειτονιές και τα χωριά, και οργανώνουν το μεγάλο πανελλαδικό συλλαλητήριο.
Οπως είπε «επιδιώκουμε το Σάββατο 5 Σεπτέμβρη στην κυριολεξία να βουλιάξει όλη η πόλη, από εργάτες, από εργάτριες, από αγρότες που δώσανε όλους τους προηγούμενους μήνες τις μάχες στα μπλόκα, από τους φοιτητές, από τους συνταξιούχους, από κάθε άνθρωπο, εργάτη, βιοπαλαιστή, καλής πρόθεσης που προβληματίζεται και αγωνιά για το τι πρέπει να γίνει απέναντι σε αυτή την κατάσταση.
Πραγματικά έχουμε βάλει ένα στοίχημα με τον εαυτό μας. Και πρέπει να δώσουμε τον καλύτερό μας εαυτό, και εδώ στη Θεσσαλονίκη, και σε όλη την Ελλάδα, να κάνουμε ό,τι μπορούμε, για να γράψει αυτό το συλλαλητήριο χρυσές σελίδες στην ιστορία του εργατικού και λαϊκού κινήματος της χώρας μας.
Δεν είναι ένα ακόμα συλλαλητήριο. Δεν πρέπει να το δούμε με μια ρουτίνα. Πρέπει να το δούμε με αποφασιστικότητα, πρέπει να το δούμε με τόλμη, γιατί και σε αυτή τη ΔΕΘ, η κυβέρνηση, τα κόμματα του κεφαλαίου, θα έρθουν εδώ και απ' το προεκλογικό μπαλκόνι θα μιλήσουν για τον οδικό χάρτη του 2030 που ακούσαμε τον πρωθυπουργό να λέει από το υπουργικό συμβούλιο. Ή για μια νέα παραγωγική ανασυγκρότηση, η οποία θα έρθει και την οποία προπαγανδίζουν τόσο το κόμμα του Τσίπρα, όσο και το κόμμα του ΠΑΣΟΚ και θα μας λύσει δήθεν τα προβλήματα.
Και αυτοί καταλαβαίνουν, ότι η οργή μέσα στον κόσμο μεγαλώνει, ότι τα προβλήματα είναι άλυτα, ότι η δυσαρέσκεια φουντώνει και θα προσπαθήσουν να κοροϊδέψουν και να χειραγωγήσουν για άλλη μια φορά. Και πρέπει να πάρουν απάντηση».
Γιατί όπως σημείωσε «κανένας από αυτούς δεν τολμάει και δεν λέει, αν θα επανέλθουν, για παράδειγμα, οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, αν θα υπάρχουν αξιοπρεπείς μισθοί για τους εργαζομένους, αν θα υπάρχει η 13η και 14η σύνταξη για τους συνταξιούχους. Αν θα έχουν εκπαιδευτικούς στα σχολεία. Αν θα έχουν γιατρούς στα νοσοκομεία, τα οποία δεν θα πέφτουνε και στα κεφάλια μας, όπως γίνεται τώρα. Για το αν θα είναι ασφαλείς οι σιδηρόδρομοι, οι αστικές συγκοινωνίες, για να μη θρηνήσουμε άλλα θύματα, όπως τα αδικοχαμένα παιδιά, τα 57 παιδιά, τα οποία χάσανε τη ζωή τους στο έγκλημα στα Τέμπη, και ακόμα ζητούνε τη δικαίωση και είμαστε μαζί τους, μαζί με τους γονείς τους και το Σύλλογο για να μην συγκαλυφθεί το έγκλημα.
Αυτό το έγκλημα, και κάθε έγκλημα που γίνεται στους χώρους δουλειάς, για να θησαυρίζουν οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλο.
Ενας εργάτης, μια εργάτρια, κάθε τρεις μέρες, να μη γυρνάει πότε στα παιδιά της, ή στα παιδιά του, να μη γυρνάει πότε στο σπίτι του. Γιατί έτσι θέλουν οι μεγάλοι βιομήχανοι. Οι δεκάδες, ναυτεργάτες οι οποίοι δίνουν το αίμα τους, για να θησαυρίζουν οι εφοπλιστές, στη Μαύρη Θάλασσα, στη Μέση Ανατολή, στα Στενά του Ορμούζ, πληρώνοντας, βάφοντας τα κέρδη των εφοπλιστών, με το αίμα των ναυτεργατών.
Οι νεκροί πυροσβέστες, οι νεκροί συνταξιούχοι της Σαλαμίνας, άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να φύγουν απ' το 112, ή τους περικύκλωσε η φωτιά. Γιατί εκτός απ' τη φωτιά, ο λαός έχει απέναντί του και ένα εχθρικό κράτος, που δεν προστατεύει ούτε το πιο στοιχειώδες. Το δικαίωμά τους στη ζωή. Το δικαίωμά τους στην ύπαρξη. Το δικαίωμά τους στην αξιοπρέπεια, στην ευημερία, στην πρόοδο».
Σημείωσε ότι «αυτό το μοντέλο, με διαφορετικά λόγια, μας τάζουν και για τα επόμενα χρόνια. Βλέπετε όταν τα εργατικά συνδικάτα λένε τα αιτήματά τους, "αυτά λέει, είναι σπατάλη. Αυτά λέει, είναι παροχολογία. Δεν μπορούμε λέει να ξαναρίξουμε το καράβι στο γκρεμό. Δεν μπορούμε να διακινδυνεύσουμε τη σταθερότητα και την ευημερία της χώρας". Ποια ευημερία; Τι ευημερεί, φίλες και φίλοι; Ενα πράγμα. Τα κέρδη των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, τα οποία χρόνο με τον χρόνο κάνουν το ένα μεγαλύτερο ρεκόρ από το άλλο. Αυτό ευημερεί. Ενώ οι εργαζόμενοι πληρώνουν ακριβά με τεράστιους φόρους.
Βάζουν την ελληνική οικονομία, όπως και την Ευρωπαϊκή οικονομία, στο χακί. Στην πολεμική οικονομία. Και έχουν το θράσος να μας λένε ότι αυτοί δουλεύουν για τη δικιά μας ευημερία. Την ίδια στιγμή που κόβουν από την Υγεία, που κόβουν από την εκπαίδευση, που κόβουν από την πολιτική προστασία, που βάζουν περισσότερους φόρους, που ιδιωτικοποιούν τις συγκοινωνίες, το νερό, την ενέργεια ακόμα περισσότερο, για να αποπληρώσουν, λέει, το χρέος μια ώρα αρχύτερα,. Για να δώσουν πολλά δισεκατομμύρια στους ευρωπαϊκούς, στους πολεμικούς και στους ΝΑΤΟικούς εξοπλισμούς, για να μακελεύονται οι λαοί και να σκοτώνονται τα παιδιά του ελληνικού λαού, οι φαντάροι μας.
Ε, όχι λοιπόν. Το εργατικό λαϊκό κίνημα, τους τη χαρίζει μια τέτοια προοπτική. Τους χαρίζει αυτό το δρόμο. Δεν είναι ο δικός μας δρόμος. Δεν είναι ο δρόμος της ευημερίας. Δεν είναι ο δρόμος της προόδου για το λαό».
Και τόνισε ότι το εργατικό λαϊκό κίνημα, επιδιώκει αυτή η κινητοποίηση στη ΔΕΘ «να είναι η αφετηρία ενός πανελλαδικού, αγωνιστικού, μαχητικού, εργατικού και λαϊκού κινήματος. Με κοινούς στόχους και προοπτική ενάντια στο σύστημα της βαρβαρότητας, ενάντια στο σύστημα της εκμετάλλευσης, ενάντια στο σύστημα του πολέμου. Και για αυτή την προοπτική, για αυτό τον αγώνα, θα δώσουμε τις επόμενες μέρες, τον καλύτερο μας εαυτό, οργώνοντας όλους τους χώρους δουλειάς.
Κρατώντας από αύριο τα σωματεία ανοιχτά όλες τις ώρες. Επικοινωνώντας με κάθε τρόπο, με την ατομική συζήτηση, με τη σύσκσεψη, με τη συγκέντρωση, με το τηλέφωνο, με τους χιλιάδες συναδέλφους. Αξιοποιώντας τους δεκάδες εκατοντάδες πρωτοπόρους αγωνιστές, που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή του αγώνα, στα εργατικά και σωματεία και τους μαζικούς φορείς, να γίνουν οι ίδιοι οργανωτές αυτού του μεγάλου, πανελλαδικού, εργατικού και λαϊκού κινήματος.
Και μπορούμε να τα καταφέρουμε, στις 5 του Σεπτέμβρη, στη Θεσσαλονίκη, να βουλιάξει η πόλη από ένα τεράστιο πανελλαδικό συλλαλητήριο, που θα αφήσει μια μεγάλη παρακαταθήκη».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου