Ο Τσίλερ στενάζει στην τέχνη της πλαστικούρας!

 

Αυτή είναι η εικόνα που αξίζει στην πλατεία Γεωργίου και στο Δημοτικό Θέατρο Απόλλων, του μεγάλου αρχιτέκτονα;

«Για ακόμα φορά μπροστά από το εμβληματικό Δημοτικό Θέατρο Απόλλων, δεκάδες πλαστικές καρέκλες, μια πρόχειρη σκηνή και μια εικόνα που μόνο πολιτισμό δεν αποπνέει. Αντί για σεβασμό σε έναν ιστορικό χώρο, κυριαρχεί η προχειρότητα και η απαξίωση του δημόσιου χώρου» γράφει η ΝΤΟΡΑ ΔΙΔΑΧΟΥ  στο σάιτ Πάτρα, αυτά που δεν λέγονται..., από το οποίο αλιεύουμε τα παρακάτω:

«Ανεξάρτητα από το περιεχόμενο της εκδήλωσης – ακόμη κι αν πρόκειται για μουσική εκδήλωση αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό – οι κανόνες πρέπει να ισχύουν για όλους. Ο δημόσιος χώρος δεν μπορεί να χρησιμοποιείται κατά το δοκούν ούτε να μετατρέπεται σε χώρο πρόχειρων εγκαταστάσεων.

Ποιος έδωσε την άδεια για αυτή την εγκατάσταση; Με ποια κριτήρια επιτράπηκε η κατάληψη της πλατείας; Μπορεί πλέον ο καθένας να διοργανώνει εκδηλώσεις και να μετατρέπει την καρδιά της πόλης σε έναν χώρο όπου όλα επιτρέπονται;

Και κάτι ακόμη. Η ίδια η δημοτική αρχή έχει εγκρίνει δαπάνες για την ενοικίαση καρεκλών για δημοτικές εκδηλώσεις, όπως το Διεθνές Φεστιβάλ Πάτρας και το Φεστιβάλ Θεάτρου Κρήνης. Επομένως, οφείλει να απαντήσει ξεκάθαρα: οι συγκεκριμένες πλαστικές καρέκλες από πού προέρχονται; Είναι δημοτικές, ενοικιασμένες ή ιδιωτικές; Ποιος τις παραχώρησε και με ποια διαδικασία;

Το ζήτημα δεν είναι οι καρέκλες, ας το καταλάβουν κάποιοι...Το ζήτημα είναι ποιος έδωσε την άδεια και ποιος ανέλαβε την ευθύνη για να στηθεί αυτή η εικόνα μπροστά στο Δημοτικό Θέατρο Απόλλων. Αν η δημοτική αρχή παραχώρησε εξοπλισμό ή διευκόλυνε τη διοργάνωση, τότε δεν μπορεί να κρύβεται πίσω από γενικόλογες αναφορές ότι όλα γίνονται "με τις πλάτες του πατρινού λαού". Όχι. Αν δόθηκε άδεια και παραχωρήθηκαν μέσα, αυτό έγινε με ευθύνη της ίδιας της δημοτικής αρχής. Η ευθύνη δεν ανήκει στους πολίτες, αλλά σε εκείνους που λαμβάνουν τις αποφάσεις.

Και το πιο προκλητικό; Κάποιοι ισχυρίζονται ότι αυτή η εικόνα εκφράζει τον πολιτισμό και τον Πατρινό πολίτη. Αλήθεια, πιστεύουν ότι οι πολίτες δεν ενοχλούνται από αυτή την αισθητική υποβάθμιση;

Η δημοτική αρχή αποδεικνύεται για ακόμη μία φορά εμμονική στη βλακεία. Επιμένει σε επιλογές που υποβαθμίζουν τον δημόσιο χώρο, προσβάλλουν την αισθητική της πόλης και παρουσιάζουν την προχειρότητα ως... πολιτισμό. Η Πάτρα αξίζει πολύ περισσότερα».