Ένα ανεκτίμητο μάθημα Ιστορίας, αγωνιστικής ανάτασης και συνέχειας αποτέλεσαν για τους κατασκηνωτές της 35ης Αντιιμπεριαλιστικής Κατασκήνωσης της ΚΝΕ στο Βίτσι οι οργανωμένες επισκέψεις που πραγματοποιήθηκαν σήμερα Πέμπτη σε ιστορικούς τόπους, μνημεία και μουσεία του νομού Φλώρινας, άρρηκτα συνδεδεμένα με την εποποιία του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας.
Ακολουθώντας τα χνάρια της ηρωικής δράσης του ΔΣΕ, μέλη και φίλοι της ΚΝΕ επισκέφθηκαν το Μουσείο ΕΑΜ – ΕΛΑΣ – ΔΣΕ στην Καλλιθέα Πρεσπών, το νέο μνημείο των μαχητών και μαχητριών του ΔΣΕ στον Κώττα και το μνημείο του Υποστράτηγου του ΔΣΕ Νίκου Θεοχαρόπουλου (Σκοτίδα) στο Βατοχώρι, γνωρίζοντας από κοντά τόπους, όπου γράφτηκαν μερικές από τις πιο ηρωικές σελίδες της ταξικής πάλης στην Ελλάδα.
Στο Μουσείο ΕΑΜ - ΕΛΑΣ - ΔΣΕ στην Καλλιθέα Πρεσπών
Πρώτος σταθμός ήταν το Μουσείο ΕΑΜ – ΕΛΑΣ – ΔΣΕ στην Καλλιθέα Πρεσπών, έναν τόπο που αποτελεί ζωντανό κομμάτι της ιστορίας του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας. Στον προαύλιο χώρο δεσπόζουν οι μαρμάρινες πλάκες με τα ονόματα περισσότερων από 1.600 μαχητών και μαχητριών του ΔΣΕ από 48 χωριά της περιοχής, αποτυπώνοντας τη μεγάλη συμβολή του λαού των Πρεσπών στον αγώνα.
Τους κατασκηνωτές ξενάγησε η Τίνα Κουζιάκη, μέλος του Γραφείου Περιοχής της Κομματικής Οργάνωσης Δυτικής Μακεδονίας του ΚΚΕ, η οποία ανέδειξε τη σημασία της περιοχής ω ιστορικό σταυροδρόμι της δράσης του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ και του ΔΣΕ, ενώ τόνισε πως η δημιουργία του Μουσείου στηρίχθηκε στην πολύχρονη εθελοντική προσφορά εκατοντάδων μελών και φίλων του ΚΚΕ, αλλά και κατοίκων της περιοχής, καθώς και στην απόφασή τους μέσω λαϊκής συνέλευσης να παραχωρηθεί το παλιό Δημοτικό Σχολείο για τη στέγασή του.
Κατά την ξενάγηση, παρουσιάστηκε η ιστορική διαδρομή της περιοχής από τα χρόνια της τριπλής φασιστικής κατοχής έως την εποποιία του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας. Μέσα από σπάνια ντοκουμέντα, απεικονίσεις και εκθέματα αναδείχθηκε η ανάπτυξη του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα με τη συγκρότηση του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ, η μεγάλη συμμετοχή της νεολαίας μέσα από τις γραμμές της ΕΠΟΝ, αλλά και η δημιουργία των πρώτων λαογέννητων θεσμών στις ελεύθερες περιοχές.
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στις εξελίξεις μετά την Απελευθέρωση, όταν το λαϊκό κίνημα βρέθηκε αντιμέτωπο με το όργιο της τρομοκρατίας, γεγονός που οδήγησε χιλιάδες αγωνιστές να πάρουν ξανά τον δρόμο του βουνού και να συγκροτήσουν «νέο αντάρτικο και πάλι». Όπως υπογραμμίστηκε, ο τρίχρονος αγώνας του ΔΣΕ δεν υπήρξε μια τυχαία ή αποκομμένη στιγμή της Ιστορίας, αλλά η κορυφαία έκφραση της ταξικής πάλης στη χώρα, με τον ΔΣΕ να αναμετριέται με την αστική εξουσία και τους ξένους συμμάχους της σε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες.
Ξεχωριστή θέση στην ξενάγηση κατείχε η παρουσίαση της Ελεύθερης Ελλάδας στις Πρέσπες. Οι κατασκηνωτές ενημερώθηκαν για το πώς οργανώθηκε η ζωή στις περιοχές που έλεγχε ο ΔΣΕ, με τη λειτουργία Λαϊκών Συμβουλίων και άλλων λαογέννητων θεσμών, για τα εργαστήρια, τις αποθήκες, τα νοσοκομεία, τη Σχολή Αξιωματικών του Γενικού Αρχηγείου, αλλά και για τη συνολική προσπάθεια οργάνωσης της καθημερινής ζωής.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκάλεσαν οι αναφορές για τη συμβολή των γυναικών στον ΔΣΕ και το Υγειονομικό του Δημοκρατικού Στρατού. Μέσα από τα εκθέματα αναδείχθηκε η μαζική συμμετοχή των γυναικών τόσο στον αγώνα με το «όπλο στο χέρι» όσο και στους θεσμούς της λαϊκής εξουσίας, ειδικά αν σκεφτεί κανείς ότι την ίδια εποχή η θέση της γυναίκας ήταν «κατοχυρωμένη» και θεσμικά ως ανισότιμη σε σχέση με τον άνδρα (δεν είχε δικαίωμα ψήφου, επιλογή συζύγου κλπ.), όπως υπογραμμίστηκε.
Αντίστοιχα, με ενδιαφέρον αποτυπώθηκε στην ξενάγηση και το έργο των γιατρών και του υγειονομικού προσωπικού του ΔΣΕ, που αφιέρωσαν την επιστήμη και τις ικανότητες τους στη συνειδητή πάλη για τη νίκη της υπόθεσης της εργατικής τάξης. Η ξενάγηση ολοκληρώθηκε με αναφορά στα συμπεράσματα που χρειάζεται να αντλήσει σήμερα ο λαός και η νεολαία από τη μελέτη της Ιστορίας του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας. Όπως επισημάνθηκε, η ουσιαστική τιμή στους χιλιάδες μαχητές και μαχήτριες που έδωσαν τη ζωή τους δεν βρίσκεται μόνο στη διατήρηση της ιστορικής μνήμης, αλλά κυρίως στη μελέτη της πείρας του αγώνα τους και στην αξιοποίηση των συμπερασμάτων για τους σημερινούς και τους αυριανούς αγώνες μέχρι την τελική νίκη, την επαναστατική ανατροπή του συστήματος της εκμετάλλευσης, την κοινωνία του σοσιαλισμού – κομμουνισμού.
Στο Μνημείο στο χωριό Κώττας
Στη συνέχεια οι κατασκηνωτές κατευθύνθηκαν στο χωριό Κώττας της Φλώρινας, όπου επισκέφθηκαν το μνημείο προς τιμήν των μαχητών και μαχητριών του ΔΣΕ που έπεσαν στις μάχες του Βιτσίου τον Αύγουστο του 1949. Διασχίζοντας το χωριό, συνθήματα όπως «Ένας αιώνας αγώνας και θυσία, το ΚΚΕ στην πρωτοπορία» διαδέχονταν τα αντάρτικα τραγούδια με τις φωνές των μελών και φίλων της ΚΝΕ να δημιουργούν μια ιδιαίτερα συγκινητική ατμόσφαιρα.
Τους κατασκηνωτές στον «ιερό τόπο» του μνημείου καλωσόρισε ο Θανάσης Χαστάς, μέλος του Γραφείου Περιοχής της ΚΟ Δυτικής Μακεδονίας του ΚΚΕ. Σε σύντομη παρουσίαση του μνημείου ιδιαίτερα συγκλονιστική ήταν η αναφορά του στην αποκάλυψη του ομαδικού τάφου των μαχητών και μαχητριών του ΔΣΕ που για δεκαετίες παρέμενε ένα «ένοχο μυστικό». Όπως εξήγησε, ύστερα από πολύχρονη ιστορική έρευνα και μαρτυρία κατοίκου του χωριού εντοπίστηκε το σημείο, όπου είχαν ταφεί οι νεκροί των μαχών, έξω από τον περίβολο της εκκλησίας. Όπως αναφέρθηκε, για χρόνια τα ζώα που έβοσκαν στην περιοχή έφερναν στην επιφάνεια ανθρώπινα οστά, ενώ αργότερα με πρωτοβουλία του ΚΚΕ, ο χώρος αυτός περιγράφτηκε και προχώρησε η ανέγερση του μνημείου.
Το μνημείο που βρίσκεται στο κέντρο των σκληρών μαχών που δόθηκαν στο Βίτσι τον Αύγουστο του 1949, κατά τις τελευταίες ημέρες της τρίχρονης εποποιίας του ΔΣΕ, κατασκευάστηκε το περασμένο φθινόπωρο με την εθελοντική εργασία εκατοντάδων μελών και φίλων του ΚΚΕ και με τη συμβολή κατοίκων της περιοχής, ενώ φέρει στις μαρμάρινες πλάκες περισσότερα από 300 ονόματα πεσόντων μαχητών και μαχητριών. Το εικαστικό του έργο αποτελείται από τρεις συμβολικές στήλες: η πρώτη, με τίτλο «Το λουλούδι που σας στέρησαν», είναι αφιερωμένη στη νέα γενιά που αποτίει φόρο τιμής στους νεκρούς του ΔΣΕ, η δεύτερη αναφέρεται στον ίδιο τον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας, συμβολίζοντας την ακλόνητη στάση, τη συλλογικότητα και τη συντροφικότητα των μαχητών του, ενώ η τρίτη αποτυπώνει το ανεξίτηλο ιστορικό αποτύπωμά του και την έμπνευση που αντλεί από αυτόν ο λαός. Η επίσκεψη στο μνημείο, στο χωριό Κώττα ολοκληρώθηκε με την αναμνηστική φωτογραφία των κατασκηνωτών, οι οποίοι απέτισαν φόρο τιμής στους μαχητές και τις μαχήτριες του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας.
Στο Βατοχώρι, στο Μνημείο του Υποστράτηγου του ΔΣΕ Νίκου Θεοχαρόπουλου
Τελευταίος σταθμός του οδοιπορικού ήταν το Βατοχώρι Φλώρινας, όπου οι κατασκηνωτές απέτισαν φόρο τιμής στον Υποστράτηγο του ΔΣΕ Νίκο Θεοχαρόπουλο, τον θρυλικό «Σκοτίδα», μπροστά στο μνημείο που έχει ανεγερθεί στο σημείο, όπου έπεσε μαχόμενος στις 11 Αυγούστου 1949.Σ
τη σύντομη ομιλία που πραγματοποιήθηκε, ο Θ. Χαστάς παρουσίασε τη ζωή και τη δράση του Σκοτίδα, ενός από τους σημαντικότερους στρατιωτικούς διοικητές του ΔΣΕ. Αναφέρθηκε στη διαδρομή του από το αλβανικό μέτωπο και τη δράση του στον ΕΛΑΣ, έως τη συγκρότηση των πρώτων ένοπλων ομάδων μετά τη Βάρκιζα, την ανάληψη της διοίκησης του Αρχηγείου Δυτικής Μακεδονίας και αργότερα της 11ης και της 10ης Μεραρχίας του ΔΣΕ, καθώς και στη σημαντική συμβολή του στην κατάληψη της Νάουσας.
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στις αρετές που τον χαρακτήριζαν: την τόλμη, τη στρατιωτική ευφυΐα, την εφευρετικότητα στους ελιγμούς, τη στενή σχέση με τους μαχητές του και το ήθος του ως κομμουνιστή αγωνιστή. Όπως τονίστηκε, ο Σκοτίδας υπήρξε υπόδειγμα ανθρώπου που αφιέρωσε ολόκληρη τη ζωή του στην υπόθεση της κοινωνικής απελευθέρωσης.
Συνδέοντας την παρακαταθήκη του ΔΣΕ με το σήμερα, ο Θ. Χαστάς υπογράμμισε ότι οι χιλιάδες μαχητές και μαχήτριες του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας αποδεικνύουν πως ο κόσμος αλλάζει μόνο μέσα από την οργανωμένη συλλογική πάλη, την ανιδιοτέλεια και τη θυσία. «Δεν ήταν υπεράνθρωποι», σημείωσε χαρακτηριστικά. «Ήταν απλοί άνθρωποι του λαού, που έγιναν γίγαντες μέσα από τη δράση τους, γιατί είχαν εμπιστοσύνη στο δίκιο του αγώνα τους και καθοδηγητή το Κομμουνιστικό Κόμμα».
Οι επισκέψεις ολοκληρώθηκαν με τους κατασκηνωτές να αποτίουν φόρο τιμής στον Νίκο Θεοχαρόπουλο, στους εκατοντάδες μαχητές και μαχήτριες που έπεσαν στα βουνά του Βίτσι και του Γράμμου και συνολικά στους χιλιάδες αγωνιστές του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας. Για τους νέους και τις νέες της ΚΝΕ, το οδοιπορικό στους ιστορικούς αυτούς τόπους αποτέλεσε μια βαθιά βιωματική γνωριμία με την ιστορία του ΚΚΕ και του ΔΣΕ, αλλά και μια υπενθύμιση ότι η μελέτη της ιστορικής πείρας αποτελεί πολύτιμο εφόδιο για τους αγώνες του σήμερα και του αύριο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου