ΑΛΛΑΓΗ EMAIL
Οι φίλοι αναγνώστες μπορεί να στέλνουν τα μηνύματά τους στο εμέηλ στο οποίο θα προτιμούσε ο διαχειριστής να τα λαμβάνει. Παράλληλα επειδή η Maicrosoft μας λογόκρινε και μπλόκαρε το μαιηλ gmosxos1@hotmaihl. com άνοιξε και ισχύει πλέον το εμέηλ gmosxos23.6.1946@gmail.com το οποίο μπορείτε να χρησιμοποιείτε .ΤΗΛ. ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ 6938.315.657 & 2610.273.901
Παρασκευή 23 Ιανουαρίου 2026
Συνέντευξη του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ στην ιστοσελίδα «The TOC»
Δ. Κουτσούμπας: Το ΚΚΕ αποκαλύπτει στον λαό τον ένοχο για τα δεινά του, το εκμεταλλευτικό σύστημα, και διαθέτει Πρόγραμμα για την ανατροπή του
Συνέντευξη στην ιστοσελίδα «The TOC» και τον δημοσιογράφο Δημήτρη Τάκη παραχώρησε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας.
Παραθέτουμε τη συνέντευξη:
Τι εκφράζουν τα φετινά μπλόκα: μια συγκυριακή οικονομική πίεση ή ένα βαθύτερο πολιτικό ρήγμα ανάμεσα σε ύπαιθρο και κέντρο; Αν κινδυνεύει πράγματι ο πρωτογενής τομέας γιατί τα πολιτικά κόμματα δεν μπορούμε να χαράξουμε μια κοινή στρατηγική;
Είναι η κραυγή επιβίωσης της αγροτιάς απέναντι στην πολιτική της ΕΕ και της ΚΑΠ, που υπηρετούν πιστά όλες οι κυβερνήσεις. Βαθύ ρήγμα υπάρχει, βεβαίως, αλλά είναι ανάμεσα στις ανάγκες των βιοπαλαιστών αγροτών και στα κέρδη μεσαζόντων, μεγαλεμπόρων, βιομηχάνων, που λυμαίνονται τον μόχθο τους. Άρα, δεν κινδυνεύει γενικώς και αορίστως ο «πρωτογενής τομέας». Κινδυνεύει ο βιοπαλαιστής αγρότης, η επιβίωση του οποίου δεν χωράει στα μέτρα της καπιταλιστικής κερδοφορίας.
Αλλά και «κοινή στρατηγική» των κομμάτων υπάρχει και παραϋπάρχει! Όλα τα υπόλοιπα κόμματα συμφωνούν, ψηφίζουν και συνδιαμορφώνουν την ΚΑΠ, που εξοντώνει τον ατομικό παραγωγό. Αυτό το πλαίσιο υπηρετούν, που μετατρέπει την τροφή σε πανάκριβο εμπόρευμα και το χωράφι σε πεδίο καταλήστευσης του αγρότη. Το ΚΚΕ έγκαιρα προειδοποίησε: ή θα σωθεί ο αγρότης ή τα κέρδη τους. Και τα δύο μαζί δεν γίνονται!
Ποια είναι, κατά το ΚΚΕ, τα 3 απολύτως μη διαπραγματεύσιμα αιτήματα των αγροτών αυτή τη στιγμή που δεν υλοποιεί η κυβέρνηση και τι κατά την άποψή σας δεν μπορεί να γίνει; Ποιο είναι το ρεαλιστικό “τέλος παιχνιδιού” των φετινών κινητοποιήσεων;
Αρχικά, να ξεκαθαρίσουμε: δημοσιονομικός χώρος υπάρχει. Δεν γίνεται τη μία να πανηγυρίζουν για τα υπερπλεονάσματα και τις φρεγάτες των δισεκατομμυρίων που προορίζονται για ΝΑΤΟϊκές αποστολές και την άλλη να μας λένε “δεν υπάρχει μία”. Απλώς, επιλέγουν να μπουκώνουν τους ομίλους και την πολεμική οικονομία, αντί να τα δίνουν για μισθούς, συντάξεις και στους αγρότες.
Η κυβέρνηση αρνείται πεισματικά την αναπλήρωση εισοδήματος για τις καλλιέργειες που τσάκισε η ασυδοσία των μονοπωλίων, με τιμές στα τάρταρα στο χωράφι και “στο Θεό” στο ράφι. Αρνείται να αποδώσει τα κλεμμένα ετών του ΟΠΕΚΕΠΕ και να στηρίξει την κτηνοτροφία με δωρεάν εμβόλια και ανασύσταση των κοπαδιών.
Παραδέχονται υποκριτικά ότι οι αγρότες έχουν δίκιο, αλλά ομολογούν ταυτόχρονα ότι το σύστημα που υπηρετούν δεν μπορεί να ικανοποιήσει αιτήματα όπως οι εγγυημένες τιμές. Ομολογούν, δηλαδή, άθελά τους πως η επιβίωση του αγρότη απαιτεί σύγκρουση με το σύστημα και την ΕΕ. Για αυτό και ο αγώνας, μπορεί να αλλάζει μορφές, αλλά δεν πρόκειται να τελειώσει μέχρι την οριστική δικαίωση.
Γιατί να πιστέψει ο αγρότης ότι το ΚΚΕ έχει εφαρμόσιμη λύση και δεν λέει απλώς “φταίει η ΕΕ”; Και τελικά αν φύγουμε από την ευρωπαϊκή ένωση ποιος θα δίνει στους αγρότες τις επιδοτήσεις που παίρνουν σήμερα;
Κοιτάξτε, εμείς δεν κρύβουμε λόγια. Ναι, φταίει το σύστημα της εκμετάλλευσης, που το θωρακίζει η ΕΕ και όλες οι παρόμοιες συμμαχίες. Φταίνε οι κυβερνήσεις και τα άλλα κόμματα του συστήματος.
Όσο για τις επιδοτήσεις, αυτές δεν τις χαρίζει από την τσέπη της η κυρία Ούρσουλα. Είναι λεφτά του ελληνικού και των άλλων λαών και πρέπει να δίνονται στην ώρα τους.
Εμείς επιμένουμε, όμως, και πλέον το αντιλαμβάνονται πάρα πολλοί αγρότες, ότι οι επιδοτήσεις είναι απλώς το «τυρί» στη φάκα. Δίνονται για να ελέγχεται η παραγωγή και να εξασφαλίζουν τα μονοπώλια πάμφθηνες πρώτες ύλες, την ώρα που ο αγρότης δεν μπορεί να καλύψει το τεράστιο κόστος παραγωγής που τα ίδια του επιβάλλουν.
Δεν μένουμε, όμως, στις ευθύνες. Προτείνουμε και λύση με βάση το Πρόγραμμά μας. Στον σοσιαλισμό, όπου οι εκπρόσωποι των εργατών και αγροτών θα είναι στην εξουσία, ο αγρότης δεν θα περιμένει τα ψίχουλα των επιδοτήσεων, δεν θα τις έχει ανάγκη. Γιατί το κράτος – ένα κράτος λαϊκό τελείως διαφορετικό από το σημερινό - θα του εξασφαλίζει εγγυημένες τιμές, χαμηλό κόστος παραγωγής και επιστημονική στήριξη. Αυτό που σήμερα μπορεί να ακούγεται αδύνατο, θα το κάνει δυνατό η κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, ο κεντρικός επιστημονικός σχεδιασμός και ο παραγωγικός συνεταιρισμός των μικρομεσαίων αγροτών. Ταυτόχρονα, ο βιοπαλαιστής της υπαίθρου θα απολαμβάνει αξιοπρεπή ζωή με σύγχρονη υγεία, παιδεία, πολιτισμό. Θα μπορεί να διαμορφωθεί μια άλλη, αναβαθμισμένη ποιότητα ζωής στην ύπαιθρο, για να μείνει στην ύπαιθρο και να μην ξενιτεύεται για να συνωστίζεται στα μεγάλα αστικά κέντρα.
Κυβερνητικά στελέχη και μέρος του αγροτικού χώρου λένε ότι το ΚΚΕ «κινεί τα νήματα» σε πολλές κινητοποιήσεις. Είδαμε και αγροτοσυνδικαλιστές να κατηγορούν άλλους συναδέλφους τους ότι απλά με τις κινητοποιήσεις θέλουν να αυξήσουν τα ποσοστά του ΚΚΕ. Υπάρχει οργανωμένη καθοδήγηση ή πολιτική στήριξη;
Όταν λένε ότι «το ΚΚΕ είναι πίσω από τις κινητοποιήσεις» κάνουν δύο λάθη ταυτόχρονα. Καταρχάς, το ΚΚΕ δεν είναι «πίσω», αλλά μπροστά, στην πρώτη γραμμή όλων των δίκαιων αγώνων του λαού μας. Αυτό του υποσχεθήκαμε, αυτό περιμένει από εμάς, αυτό κάνουμε. Και αυτό είναι που ενοχλεί την κυβέρνηση, η οποία, μάλλον, έχει συνηθίσει στη βολική αντιπολίτευση των άλλων και τώρα ζορίζεται.
Το δεύτερο λάθος, είναι ότι έτσι υποτιμούν τους ίδιους τους αγρότες και την αγανάκτησή τους. Είναι δυνατόν να παραμένουν τόσες χιλιάδες τρακτέρ στους δρόμους, με μαζικές διαδικασίες, μέσα στην παγωνιά επί σχεδόν δυο μήνες επειδή τους το λέει κάποιος, μέσα από κάποια γραφεία;
Ας προσέχουν πάντως, γιατί όταν λένε διαρκώς ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι είναι ΚΚΕ, στο τέλος όταν γίνει πραγματικότητα σίγουρα δεν θα τους αρέσει…
Πώς αξιολογείτε τα σενάρια για νέο κόμμα από τον Αλέξη Τσίπρα; Το βλέπετε ως αναδιάταξη στον ίδιο χώρο ή ως προσπάθεια ανανέωσης του “παλιού” μοντέλου αντιπολίτευσης;
Πάνω που είπα για βολική αντιπολίτευση με ρωτάτε για τον κ. Τσίπρα…
Είναι προφανές ότι οι όποιες κινήσεις του είναι ενταγμένες στην προσπάθεια αποκατάστασης της λεγόμενης “ισορροπίας” -ανισορροπία το λέμε εμείς- αυτού του σάπιου αστικού πολιτικού συστήματος, για να είναι το ίδιο πιο θωρακισμένο απέναντι στη λαϊκή δυσαρέσκεια. Να μπορεί, με απλά λόγια, να πηγαίνει αυτή η δυσαρέσκεια από τον έναν στον άλλον διαχειριστή και η πολιτική που ασκείται να μένει άθικτη. Γι’ αυτό και έχει την εξόφθαλμη στήριξη συγκεκριμένων επιχειρηματικών και εκδοτικών συμφερόντων, που παζαρεύουν βέβαια και τη θέση τους.
Το αν θα το πετύχει, αυτό πάντως, είναι ένα άλλο ζήτημα, καθώς “βγάζει μάτι” η δυστοκία που υπάρχει, ιδιαίτερα στον χώρο της ευρύτερης σοσιαλδημοκρατίας, που περιλαμβάνει και το ΠΑΣΟΚ και τον ΣΥΡΙΖΑ με όλες τις σημερινές φτερούγες του, τους οποίους επιδιώκει να διεμβολίσει το εγχείρημα Τσίπρα. Και η δυστοκία αυτή έχει να κάνει με τις ίδιες τις αμαρτίες της σοσιαλδημοκρατίας και γενικότερα του στρατηγικού της αδιεξόδου.
Είναι “νέα αρχή” ή “παλιό σύστημα με νέο λογότυπο”; Πού το κατατάσσετε; Κατά την άποψή σας ο Αλέξης Τσίπρας εξακολουθεί να είναι αριστερός;
Σωστή η ερώτηση. Η έννοια του “rebranding” βέβαια παραπέμπει στο δεύτερο. Είναι η ίδια παλιά αυταπάτη περί «δημοκρατικού καπιταλισμού», στον οποίον θα περνούν ταυτόχρονα καλά και ο λαός και οι εκμεταλλευτές του, πλασαρισμένη με νέο περιτύλιγμα.
Νομίζω ότι έχει σταματήσει πλέον και ο ίδιος να χρησιμοποιεί τη λέξη «αριστερά», και να θεωρεί τον εαυτό του ”αριστερό”. Ίσως θέλει να απευθυνθεί και σε άλλο κοινό, δεν ξέρω, πάντως σίγουρα τα πεπραγμένα του και όσα λέει δεν έχουν καμία σχέση με αυτά που ο λαός μας έχει συνδέσει ιστορικά με την έννοια της «Αριστεράς» και του “αριστερού”.
Η συζήτηση για πολιτική κίνηση/κόμμα από τη Μαρία Καρυστιανού ακουμπά ένα υπαρκτό κοινωνικό τραύμα; Πιστεύετε ότι τέτοιες πρωτοβουλίες μπορούν να εκφράσουν αποτελεσματικά τη λαϊκή δυσαρέσκεια ή οδηγούν σε προσωποκεντρικά σχήματα χωρίς βάθος;
Αρχικά, είναι άλλο πράγμα ο αγώνας για τη δικαίωση ενός αιτήματος, όσο μεγάλο κι αν είναι αυτό, μέσα από έναν Σύλλογο σαν αυτόν που ήταν πρόεδρος η κα. Καρυστιανού - γιατί τώρα, από ότι είδα, οι υπόλοιποι συγγενείς διαχώρισαν τη θέση τους και της ζήτησαν να παραιτηθεί - και άλλο η πολιτική διαπάλη μέσα από ένα κόμμα, το οποίο πρέπει να έχει θέσεις για όλα τα ζητήματα, από το αγροτικό και την υγεία, μέχρι τη διεθνή πολιτική και τους πολέμους. Ξέρετε, η λαϊκή δυσαρέσκεια που εκφράστηκε στις ιστορικές κινητοποιήσεις για το έγκλημα των Τεμπών, στην πραγματικότητα έχει να κάνει με όλα αυτά. Και αυτά δεν αντιμετωπίζονται με γενικόλογες ευχές, του τύπου “να είμαστε όλοι καλά”, όταν ζούμε σε ένα σύστημα που επιβάλει ακριβώς το να μην είναι καλά οι πολλοί, για να είναι πάρα πολύ καλά κάποιοι λίγοι. Χρειάζεται σύγκρουση και ανατροπή αυτής της κατάστασης. Πάντως, στις σπάνιες φορές που η κ. Καρυστιανού έχει πει κάτι πιο συγκεκριμένο, αυτό παραπέμπει σε αντιδραστικές, σκοταδιστικές θέσεις, όπως στο θέμα των αμβλώσεων.
Θεωρείτε θεμιτό ένα κοινωνικό τραύμα να μετατραπεί σε πολιτικό φορέα; Πού μπαίνει το όριο; Ποια σχέση θα έχει το ΚΚΕ με το κόμμα της κυρίας Καρυστιανού; Φοβάται ότι μπορεί να πάρει ψηφοφόρους και από τη δική σας πολιτική δεξαμενή;
Ο καθένας έχει δικαίωμα να πολιτεύεται με όποιον τρόπο νομίζει. Αν τελικά κάνει κόμμα και αν φτάσει να μπει στη Βουλή, θα κάνουμε την πολιτική αντιπαράθεση που κάνουμε και με τα άλλα κόμματα.
Ας μην προτρέχουμε, όμως, τόσο, γιατί σας θυμίζω ότι κατά καιρούς έχουν προβληθεί πολύ και έχουν «φουσκώσει», αλλά μόνο πρόσκαιρα, κι άλλοι μονοπρόσωποι σχηματισμοί που μιλούν γενικόλογα για «έλλειμμα δικαιοσύνης» και «διαφθορά», ή που παρουσιάζουν τη σάπια ΕΕ ως τον φορέα που θα φέρει την «κάθαρση», ενώ είναι και η ίδια συνυπεύθυνη και για το έγκλημα των Τεμπών και για πολλά άλλα. Από το ΛΑΟΣ, τους ΑΝΕΛ, την Εν. Κεντρώων, το Ποτάμι και άλλους διάττοντες αστέρες. Επομένως, μάλλον τα κόμματα που λένε πάνω-κάτω τα ίδια πρέπει να ανησυχούν και όχι το ΚΚΕ, που ξέρετε ότι έχει σαφείς και διαφορετικές θέσεις.
Βλέπουμε διεθνώς άνοδο αντι-συστημικών ρευμάτων. Γιατί ένας πολίτης που “βράζει” να επιλέξει ΚΚΕ και όχι μια νέα κίνηση/κόμμα διαμαρτυρίας; Τι δίνετε εσείς που δεν δίνουν οι άλλοι;
Γιατί η αγανάκτηση και η διαμαρτυρία μένουν μετέωρες, ή μπορούν να οδηγηθούν ακόμα και στην οπισθοδρόμηση, αν δεν συνδεθούν με τη συνείδηση της βαθύτερης αιτίας των προβλημάτων, άρα και της ριζικής λύσης. Αυτό προσφέρει το ΚΚΕ, που δεν προσφέρει κανένας άλλος. Αποκαλύπτει στον λαό τον ένοχο για τα δεινά του, το εκμεταλλευτικό και σάπιο σύστημα και διαθέτει επεξεργασμένο Πρόγραμμα για την ανατροπή του και την οικοδόμηση μιας νέας κοινωνίας. Πώς αλλιώς μπορείς να λέγεσαι αντισυστημικός άλλωστε;
Και βέβαια, σε αντίθεση με τα διάφορα μονοπρόσωπα κόμματα που περιορίζονται σε σόου στη Βουλή, άντε και κανένα βιντεάκι στα social media, το ΚΚΕ, με τα χιλιάδες μέλη και στελέχη του, είναι παρόν στην πραγματική ζωή, στις δυσκολίες και τους αγώνες του λαού μας και δεν εμφανίζεται σε αυτούς την τελευταία στιγμή για τις φωτογραφίες.
Την πιο σφοδρή επίθεση το τελευταίο διάστημα δεν την δεχθήκατε τόσο από την κυβέρνηση όσο από ένα “αντισυστημικό” κόμμα, την Πλεύση Ελευθερίας της κυρίας Κωνσταντοπούλου. Γιατί εκτιμάτε ότι χτυπά τόσο πολύ το ΚΚΕ και προσωπικά βουλευτές του; Εσείς είστε το σύστημα, όπως λέει ή αυτή;
Δεν θα συμφωνήσω μαζί σας. Για παράδειγμα, η επίθεση της κυβέρνησης και όλων των επικοινωνιακών μηχανισμών της στο ΚΚΕ για τη συμβολή του στις αγροτικές κινητοποιήσεις ξεπερνάει, σίγουρα σε σημασία, οποιαδήποτε επικοινωνιακή επίθεση από την κα. Κωνσταντοπούλου γι’ αυτό και δεν ασχολούμαστε ιδιαίτερα μαζί της.
Τώρα γιατί η συγκεκριμένη κυρία έχει αυτή την εμμονή με το ΚΚΕ, μάλλον πρέπει να ρωτήσετε την ίδια, ίσως έχει να κάνει και με όλα αυτά που σας έλεγα στην προηγούμενη ερώτησή σας.
Ποιο θα είναι το κεντρικό πολιτικό μήνυμα του 22ου Συνεδρίου του ΚΚΕ; Θα υπάρξουν αλλαγές σε στρατηγική, πρόσωπα ή προτεραιότητες; Και ποιος είναι ο βασικός στόχος σας μέχρι τις επόμενες εθνικές κάλπες: αύξηση επιρροής στα κινήματα, εκλογική ενίσχυση ή και τα δύο με συγκεκριμένη ιεράρχηση;
Φτάνουμε στο 22ο Συνέδριο του ΚΚΕ μετά από μια 4μηνη πολύ πλούσια εσωκομματική και δημόσια διαδικασία συζήτησης, με χιλιάδες συσκέψεις σε όλη τη χώρα, στο επίκεντρο της οποίας ήταν πώς το ΚΚΕ θα γίνει πραγματικά ένα κόμμα “έτοιμο για όλα”, έτοιμο δηλαδή για κάθε εξέλιξη σε έναν κόσμο που πραγματικά “φλέγεται” και η χώρα μας μόνο ανεπηρέαστη δεν μένει.
Κάνουμε τον απολογισμό της τετραετίας που πέρασε, η οποία ήταν γεμάτη με αγώνες, στους οποίους το ΚΚΕ πρωτοστάτησε, αλλά και με πολλά βήματα στην ολόπλευρη ισχυροποίηση του Κόμματος, τόσο στο κίνημα όσο και εκλογικά, και σχεδιάζουμε τη δράση μας για το μέλλον, πάντα με έναν σκοπό: να γίνει ο λαός μας ο πρωταγωνιστής των εξελίξεων.
Όσο για τις αλλαγές στα πρόσωπα, πάντα το Συνέδριο εκλέγει και τη νέα Κεντρική Επιτροπή του Κόμματος, η οποία κάθε φορά είναι ανανεωμένη, με συντρόφους και συντρόφισσες από τις νεότερες ηλικίες από όλο το εύρος της κοινωνικής ζωής, εργατικής και λαϊκής προέλευσης, να αναλαμβάνουν ευθύνες, στο πλάι των παλιότερων έμπειρων στελεχών.
Τι θα πείτε στον ψηφοφόρο που σας βλέπει “σταθερούς”, αλλά φοβάται ότι η πολιτική σας δεν οδηγεί σε άμεσο αποτέλεσμα; Το σύνθημα του συνεδρίου είναι έτοιμο το κάλεσμα της ιστορίας για το σοσιαλισμό. Πως μπορεί να γίνει αυτό αν το ΚΚΕ δεν συμμετέχει σε κανένα κυβερνητικό σχήμα; Υπάρχει περίπτωση στο συνέδριο να αλλάξει η πάγια γραμμή του ΚΚΕ ότι δε συνεργάζεται με κανένα κόμμα;
Προϋπόθεση για να είμαστε έτοιμοι στο κάλεσμα της ιστορίας, είναι να εναρμονίσουμε ακόμα περισσότερο όλη μας την καθημερινή πολιτική δράση με το μοναδικό στην ελληνική κοινωνία επαναστατικό μας Πρόγραμμα. Ό,τι κάνουμε δηλαδή, να υπηρετεί αποτελεσματικά τον τελικό σκοπό μας, την ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας και την οικοδόμηση στην Ελλάδα της νέας κοινωνίας, χωρίς εκμετάλλευση και αδικία, της σοσιαλιστικής-κομμουνιστικής. Αυτό συζητάμε στο Συνέδριο και, φυσικά, αυτό δεν γίνεται συμμετέχοντας ή στηρίζοντας αντιλαϊκές κυβερνήσεις, που υπηρετούν το μεγάλο κεφάλαιο, υλοποιούν τις κατευθύνσεις της ΕΕ, τις δεσμεύσεις στο ΝΑΤΟ, μπλέκουν τη χώρα μας στους πολέμους των ιμπεριαλιστών.
Το ΚΚΕ συνεργάζεται και αγωνίζεται μαζί με χιλιάδες εργάτες και υπαλλήλους, αγρότες, αυτοαπασχολούμενους ΕΒΕ και επιστήμονες, ανεξάρτητα από το τι ψήφιζαν μέχρι σήμερα. Έχει μια ανοιχτή αγκαλιά για κάθε λαϊκό άνθρωπο, για κάθε νέο και νέα, κάθε συνταξιούχο, που αισθάνεται απογοητευμένος από τις μέχρι σήμερα πολιτικές του επιλογές, που εκτιμά τη σταθερότητα, την εντιμότητα και την καθαρότητα των θέσεων του ΚΚΕ. Και είναι πολλοί που κάνουν αυτό το βήμα καθημερινά, είμαστε σίγουροι θα είναι πολλοί περισσότεροι αύριο. Πηγή 902.gr
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου