Αποχαιρετάμε τους νεκρούς στη Λωρίδα της Γάζας

Φωτογραφία ΑΜΠΕ, στιγμιότυπο από την Γάζα.

Στέλιος Βαγιανός

Αποχαιρετάμε τους νεκρούς στη Λωρίδα της Γάζας, με ένα από τα ωραιότερα ποιήματα του Μαχμούντ Νταρουίς.
Γιατί υπάρχουν κι αυτοί, οι επίσημοι φονιάδες, οι νομιμοι, οι οποίοι δε θα τιμωρηθουν ποτέ ....


«Σ’ αυτή τη γη υπάρχει κάτι που αξίζει να το ζήσεις
Ο ερχομός του Απρίλη
Η μυρωδιά του ψωμιού την αυγή
Αυτά που λένε οι γυναίκες για τους άντρες
Τα γραπτά του Αισχύλου
Η αρχή του έρωτα
Το χορτάρι πάνω σε μια πέτρα
Μητέρες που ζουν με το σκοπό της φλογέρας
Και ο φόβος των κατακτητών για τη μνήμη
Σε αυτή τη γη υπάρχει κάτι που αξίζει να το ζήσεις
Το τέλος του Σεπτέμβρη
Μια γυναίκα που ανθίζει μετά τα σαράντα
Η ώρα του ήλιου στη φυλακή
Σύννεφα που σχηματίζουν πελώριες μορφές
Τα συνθήματα του λαού για κείνους που φεύγουν γελαστοί
και ο φόβος στα μάτια των τυράννων
Σε αυτή τη γη υπάρχει κάτι που αξίζει να το ζήσεις
Σε αυτή τη γη, την κόρη της γης
τη μάνα όλων των ξεκινημάτων
τη μάνα όλων των τελειωμών
Τη λέγαν Παλαιστίνη
Παλαιστίνη τη λένε ακόμα
Αγαπημένη μου, μου δόθηκε
μου δόθηκε η ζωή γιατί σε αγαπώ».

Μαχμούντ Νταρουίς
___________________
(Το Istologio G. Mosxou, αναπαράγει το παραπάνω ποίημα, από την προσωπική σελίδα στο fb του Πατρινού Στέλιου Βαγιανού)