Για την κοινοβουλευτική δράση του ιστορικού στελέχους της Αριστεράς Κώστα Κάππου μίλησε στην "Αυγή" ο γιος του Θανάσης Κάππος, με αφορμή την έκδοση του βιβλίου του:
"Ο κοινοβουλευτικός Κώστας Κάππος (πιο επίκαιρος από ποτέ), 1974-1989".
Όπως επισημαίνει χαρακτηριστικά ο συγγραφέας, ο Κώστας Κάππος εξέφρασε με καθαρότητα και γόνιμο τρόπο την "υπεράσπιση των συμφερόντων του κόμματος και της κοινωνικής τάξης που εκπροσωπούσε".
Γι' αυτό, τονίζει, και στο βιβλίο ξεχωρίζουν οι απόψεις πολιτικών οι οποίοι "εκπροσωπούσαν την κοινοβουλευτική αστική τάξη", που φανερώνουν "μια αμοιβαία εκτίμηση και αλληλοσεβασμό", μολονότι δεν υπήρχε "καμία πολιτική σύμπλευση ή επαφή".
* Πώς ξεκίνησε η ιδέα γι' αυτό το βιβλίο;
Το συγκεκριμένο βιβλίο ολοκληρώνει έναν κύκλο απόδοσης φόρου τιμής στον Κώστα Κάππο -θεματικές που αναφέρονται στην πολιτική, την ιδεολογία, την Ιστορία - με ένα κομμάτι που δεν είχε φωτιστεί ποτέ μετά τον θάνατο του, δηλαδή την κοινοβουλευτική του πορεία. Το βιβλίο αρχικά προγραμματίζονταν να εκδοθεί από το Ίδρυμα της Βουλής, αλλά για συγκεκριμένους λόγους και διαδικασίες, οι οποίες δεν έχουν σημασία τώρα, καθυστέρησε, κωλυσιέργησε και ουσιαστικά δεν βγήκε ποτέ. Θα ήθελα να ευχαριστήσω τη διοίκηση των ΕΛΤΑ γι' αυτή την αξιέπαινη προσπάθεια που υιοθέτησε με την έκδοση του βιβλίου, ενός βιβλίου το οποίο χαρακτηρίστηκε ως μια σημαντική ιστορική έκδοση.
Όταν γίνονταν οι προσπάθειες να εκδοθεί αυτό το βιβλίο και να μπει στη διαδικασία υλοποίησης, υπήρξαν τρεις άνθρωποι οι οποίοι, ο καθένας με τον δικό του τρόπο, βοήθησαν κοινοβουλευτικά. Συγκεκριμένα, παρενέβησαν προς το Ίδρυμα της Βουλής ο Αλέξης Τσίπρας, ο Φώτης Κουβέλης και ο Απόστολος Κακλαμάνης. Παρ' ότι το συγκεκριμένο βιβλίο δεν εκδόθηκε από τον συγκεκριμένο φορέα, είναι οι άνθρωποι στους οποίους οφείλω ένα ευχαριστώ.
* Στο βιβλίο ξεχωρίζουν οι απόψεις που κατέθεσαν για τον Κώστα Κάππο ιδεολογικοί και πολιτικοί του αντίπαλοι. Τι τον ξεχώριζε από άλλα ιστορικά στελέχη του ΚΚΕ εκείνης της περιόδου;
Δεν θα έλεγα ότι υπήρχε κάποιο ξεχωριστό σημείο. Εγώ θα έλεγα κάτι που είναι εμφανές και στο βιβλίο, όπου παρατίθενται απόψεις από σημαντικούς κοινοβουλευτικούς ανθρώπους που συμπαρατάχτηκαν μαζί του κατά τη διάρκεια της κοινοβουλευτικής του παρουσίας, αλλά και από ιδεολογικούς και πολιτικούς αντιπάλους. Στο βιβλίο υπάρχουν, για παράδειγμα, απόψεις από τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, των Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο, τον Κάρολο Παπούλια, τον Γιώργο Σουφλιά, δηλαδή ανθρώπους οι οποίοι θα μπορούσαμε να πούμε ότι εκπροσωπούσαν την κοινοβουλευτική αστική τάξη και ίσως και κάτι περισσότερο.
Νομίζω πως για πρώτη φορά στα κοινοβουλευτικά χρονικά καταθέτουν την άποψή τους, τη θέση τους, τη γνώμη τους για έναν πολιτικό και ιδεολογικό αντίπαλο κατά έναν τέτοιο τρόπο που πραγματικά εκπλήσσει. Εκεί νομίζω ότι είναι το κλειδί του βιβλίου. Δηλαδή για πρώτη φορά βγαίνουν 10, 12, 13 άνθρωποι και μιλούν για έναν άλλον άνθρωπο, ο οποίος ήταν απέναντί τους, με τέτοιο σεβασμό και με τέτοια εκτίμηση που επιβεβαιώνουν το ρητό ότι αν σε εκτιμάει, κατά κάποιο τρόπον, ο αντίπαλος, σημαίνει ότι σίγουρα κάτι καλό υπάρχει.
* Αυτό προκύπτει από τον σεβασμό στην ηθική και την εντιμότητα του Κώστα Κάππου ή υπήρχε και πολιτική όσμωση με αυτούς τους ανθρώπους.
Είναι μια εκτίμηση της πολιτικής και συνολικής στάσης του από την εποχή των βασανιστηρίων της χούντας μέχρι το τέλος της ζωής του. Δηλαδή την έκφραση μιας καθαρότητας, μιας ουσιαστικής πολιτικής θέσης, αντίληψης και αντιπαράθεσης με έναν γόνιμο τρόπο και ένα ουσιαστικό αποτέλεσμα, στην όποια προάσπιση και υπεράσπιση των συμφερόντων του κόμματος και και της κοινωνικής τάξης που εκπροσωπούσε. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ήταν βουλευτής με το ΚΚΕ.
Υπήρχε μια αμοιβαία εκτίμηση και αλληλοσεβασμός με αυτούς που ήταν στην απέναντι πλευρά, χωρίς να υπάρχει καμία πολιτική σύμπλευση ή επαφή, ξέροντας πως ένας άνθρωπος για παραπάνω από 15 χρόνια ήταν από το πρωί μέχρι το βράδυ στο βουλευτικό έδρανο και είχε τη δυνατότητα ως κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος, τύποις αρχηγός κόμματος, ανά πάσα στιγμή να δευτερολογήσει και να τους απαντήσει με θαυμαστό τρόπο. Είχε πάντα και το παραμικρό επιχείρημα για να απαντήσει σε οποιαδήποτε ερώτηση και σε οποιαδήποτε, σε εισαγωγικά, επίθεση.
* Ποια ήταν τα βασικότερα χαρακτηριστικά αυτής της κοινοβουλευτικής πορείας;
Σαφής, καθαρός, πάντα έτοιμος για να υπερασπιστεί σημεία, δεδομένα και πράγματα, προγραμματισμένος και ακριβής στις ομιλίες του. Θα ήθελα να επισημάνω δύο σημεία του βιβλίου καθοριστικά σε σχέση με αυτά τα χαρακτηριστικά.
Δύο πρώην υπουργοί, ο Γεράσιμος Αρσένης και ο Γιώργος Σουφλιάς, όταν τελείωναν τις ομιλίες τους, κάθονταν στα έδρανα και περίμεναν τις ομιλίες του Κ. Κάππου για να πάρουν στοιχεία για τις όποιες επικείμενες δικές τους θέσεις και τοποθετήσεις. Νομίζω ότι αυτό είναι κάτι πολύ ιδιαίτερο για την εποχή εκείνη.
* Οι βασικότεροι σταθμοί αυτής της πορείας;
Προσωπική μου άποψη, που πάντως νομίζω ότι απηχεί και άποψη αυτών που γνωρίζουν τα πολιτικά, τα κοινοβουλευτικά και τα γενικότερα δρώμενα στην Αριστερά, είναι η στάση του το 1989, η άρνησή του δηλαδή για την τότε συνεργασία του τότε ενιαίου Συνασπισμού με τη Ν.Δ. Επίσης, θα πρέπει να σημειωθεί ότι είναι έως σήμερα ένας από τους πρώτους σε αριθμό ομιλιών στο ελληνικό Κοινοβούλιο.
* Ήταν, δηλαδή, περισσότερο κοινοβουλευτικό, παρά πολιτικό στέλεχος;
Ένα καθαρά πολιτικό πρόσωπο, το οποίο εκπροσώπησε συγκεκριμένες θέσεις και απόψεις και εντός και εκτός του Κοινοβουλίου, δηλαδή ένας αγαστός συνδυασμός κοινοβουλευτικού και πολιτικού, ο οποίος μπορούσε με τον ίδιο θαυμαστό τρόπο να εκφράσει, να υπερασπιστεί και να βάλει στη σωστή βάση τις απόψεις, να πω, της τάξης, του κόμματός του, της Αριστεράς, ο καθένας μπορεί να το εκφράσει όπως θέλει, και σε μια συγκέντρωση στο Περιστέρι, στη Β' Αθηνών που εκλέγονταν, με τον ίδιο τρόπο που θα μπορούσε να το κάνει και εντός της Βουλής.
* Φέτος κλείνουν τα δέκα χρόνια από τον θάνατο του Κώστα Κάππου. Περιμένουμε κάποια άλλη εκδήλωση;
Αν όλα πάνε καλά, στα μέσα του Δεκέμβρη θα γίνει ένα θεατρικό μονόπρακτο, το οποίο θα λέγεται "Το πορτρέτο ενός βασανισμένου". Θα αναφέρεται στα βασανιστήρια που υπέστη κατά τη διάρκεια της χούντας. Ενδεχομένως, είναι σχεδόν σίγουρο, να παιχτεί στα κρατητήρια των Γερμανών επί Κατοχής της οδού Κοραή.
______________________
Ο Κ. Κάππος γεννήθηκε στο Κεφαλόβρυσο Αργολίδας. Προερχόμενος από αριστερή οικογένεια, σε ηλικία 18 ετών οργανώνεται στη νεολαία της ΕΔΑ. Σπούδασε στην Ανωτάτη Βιομηχανική και εργάστηκε ως λογιστής. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας εξορίστηκε. Με την επιστροφή του από την εξορία διατέλεσε μέλος του γραφείου τού κεντρικού συμβουλίου της ΚΝΕ. Το 1974 συλλαμβάνεται και βασανίζεται από την ΕΑΤ- ΕΣΑ. Υπήρξε ένας από τους βασικούς μάρτυρες στη δίκη των βασανιστών της χούντας. Εκλέγονταν βουλευτής του ΚΚΕ από το 1974 μέχρι το 1989, ενώ διατέλεσε και για περίπου 9 μήνες ευρωβουλευτής του κόμματος το 1981. Τον Ιούνιο του 1989, όταν ο ενιαίος Συνασπισμός σχημάτισε μαζί με τη Νέα Δημοκρατία συγκυβέρνηση, προκάλεσε αίσθηση η διαφοροποίησή του, ως κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΚΚΕ, στη Βουλή. Τον Σεπτέμβρη του 1989 συμβάλλει στην ίδρυση του ΝΑΡ, από το οποίο αποχώρησε το '91. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του εργάστηκε στο Κέντρο Μαρξιστικών Ερευνών, ενώ έχει αφήσει σημαντικό θεωρητικό έργο.
* Ο Θανάσης Κ. Κάππος είναι δημοσιογράφος και έχει γράψει πολιτικά και ιστορικά βιβλία. Τη συνέντευξη έδωσε για λογαρισμό της ΑΥΓΗΣ στο Φοίβο Κλαυδιανό.
Φοίβος Κλαυδιανός-avgi.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου