Χ. Σταϊκούρας: Καμία αύξηση στον κατώτατο μισθό

Η ΝΔ στο προεκλογικό της πρόγραμμα, που δημοσίευσε τον Ιούνιο του 2019, είχε συμπεριλάβει την εξαγγελία για αύξηση του κατώτατου μισθού από το 2020 μέχρι το 2022, με ρυθμό διπλάσιο από τον ρυθμό ανάπτυξης, ώστε να φτάσει – όπως έλεγαν – σε τρία χρόνια τα 730 ευρώ. Την οποία σήμερα πήρε πίσω με την αιτιολογία ότι "η αύξηση" για τα επόμενα χρόνια... ενσωματώθηκε από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ!

Μποναμάς από

τον Σταϊκούρα !

ΕΠΙΣΗΣ, ΜΕ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΑ ΤΕΧΝΑΣΜΑΤΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΝΑ «ΚΡΥΨΕΙ» ΤΙΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΕΙΣΦΟΡΕΣ ΓΙΑ ΤΟ 85% ΤΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΥΤΑΠΑΣΧΟΛΟΥΜΕΝΩΝ ΠΟΥ ΔΡΟΜΟΛΟΓΕΙ ΤΟ ΝΕΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ, ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΠΡΟΩΘΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΨΗΦΙΣΗ ΤΟΝ ΕΡΧΟΜΕΝΟ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟ

Το χριστουγεννιάτικο τραπέζι των εργαζόμενων και των συνταξιούχων... ξεχείλισε από τα δώρα του κ. Μητσοτάκη. Τρομάζουμε στην ιδέα τι θα σκεφθεί να τους κάνει για την Πρωτοχρονιά!

Πυροσβέστες τώρα για να μην πάρει όλη τη...δόξα η ΕΚΑΜ

Στόλισαν με το σήμα της αναρχίας, φωτιστικό σώμα σε κολόνα της πλατείας Εξαρχείων. Το κοπυράιτ της φωτογραφίας ανήκει στην σελίδα  © mpalothia.net/Facebook

 

Λίγες μέρες αφότου πυρπόλησαν και τα δύο χριστουγεννιάτικα δέντρα, στα Εξάρχεια, τώρα σκέφτονται χρήση Πυροσβεστικού Σώματος, αντί της ΕΚΑΜ, για να καταστεί και κανα άλλο Σώμα δοξασμένο!

Ανοίγει το Χριστουγεννιάτικο χωριό στο Γηροκομειό

Προσφορά από ΕΕΣ Πατρών και Γιατρούς του Κόσμου

Πρωτότυπη κι αν μη τι άλλο, χρηστική η παρουσία των Γιατρών του Κόσμου που η δράση τους για ένα Χριστουγεννιάτικο Δέντρο από Γάλα, επικεντρώνει τα βλέμματα του κόσμου στην πιο αδύνατη πλευρά της Κοινωνίας μας, αυτήν που  έχει χτυπήσει περισσότερο η κρίση.

Με εκκίνηση από το Σύνταγμα των Αθηνών, που φιλοξενείται η δράση, λαβαίνει χώρα ταυτόχρονα από σήμερα και στην Πάτρα, σε συνεργασία με τον φιλοπρόοδο Εμπορικό και Εισαγωγικό Σύλλογο Πατρών στην πλατεία Γεωργίου.

Συνεργάζονται οι Γιατροί του Κόσμου και ο ΕΕΣ Πατρών

Χριστουγεννιάτικο

Δέντρο από Γάλα

 «Η ΕΜΠΡΑΚΤΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΜΠΟΛΙΤΩΝ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΚΑΙ ΠΟΛΥΤΙΜΗ»

Απ. Κατσιφάρας: Με σιγουριά στο δρόμο της ανάπτυξης

Σε μήνυμά του ενόψει της  εορτής των Χριστουγέννων ο Περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδας Απόστολος Κατσιφάρας αναφέρει:

«Οι  άγιες αυτές ημέρες ας μας δώσουν δύναμη για να αντιμετωπίσουμε τις δυσκολίες των καιρών , ώστε να καταφέρουμε να ατενίσουμε με αισιοδοξία το μέλλον.

Ζεστό Χριστουγεννιάτικο πρωινό

Ζεστό Χριστουγεννιάτικο πρωινό για μικρούς και μεγάλους την Κυριακή 11 Δεκεμβρίου 2016 και ώρα 11.00 π.μ. στην αίθουσα Wevents στο Ρίο από το “SaveanAngelPatras”.

Μπουφές μας με λαχταριστά γλυκίσματα, ομελέτες, καφέ, τσάι και άλλα πολλά,  ενώ η εταιρεία ΛΟΥΞ που προσέφερε τα αναψυκτικά και τους τόσο νόστιμους χυμούς της.

Τα προσκοπάκια στόλισαν το Χριστουγεννιάτικο Δέντρο

ΚΛΙΚ για να δείτε βίντεο: ΕΔΩ https://www.youtube.com/watch?v=0AgEleHy_OM

Στον Ογκολογικό Ξενώνα «Η Ελπίδα»

Ένα πρωινό για τα Αγγελάκια του “SaveanAngelPatras”

Με μεγάλη μας χαρά σας καλούμε στο “ζεστό” Χριστουγεννιάτικο πρωινό που ετοιμάζουμε για μικρούς και μεγάλους την Κυριακή 11 Δεκεμβρίου 2016 και ώρα 11.00π.μ. στην αίθουσαWevents στο Ρίο. Ένα πρωινό που θα σερβίρουμε με πολύ ΑΓΑΠΗ για τα Αγγελάκια του “SaveanAngelPatras”.

Το μπουφέ μας θα γεμίσει με λαχταριστά γλυκίσματα, ομελέτες, καφέ, τσάι και άλλα πολλά,  ενώ η εταιρεία ΛΟΥΞ θα μας προσφέρει τα αναψυκτικά και τους τόσο νόστιμους χυμούς της.

Οι μικροί μας φίλοι θα ψυχαγωγηθούν από παιδαγωγούς των κέντρων προσχολικής αγωγής «ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΕΩΡΜΑ» και «ΝΑΥΤΙΛΟΣ».

Τα μέλη που επιθυμούν, θα έχουν τη δυνατότητα να ανανεώσουν τη συνδρομή τους για το 2017, με δώρο το γούρι για τη νέα χρονιά που φιλοτέχνησε για εμάς η Houseart.

Το κόστος της πρόσκλησης ανέρχεται στο ποσό των 12 Ευρώ και τα έσοδα της εκδήλωσης θα διατεθούν σε παιδιά με νεοπλασματικές ασθένειες.

Σας ευχαριστούμε εκ των προτέρων για την υποστήριξή σας σε αυτήν την προσπάθεια. Επίσης ευχαριστούμε θερμά και τους χορηγούς της εκδήλωσης για την πολύτιμη βοήθειά τους.

·        ΛΟΥΞ

·        MINOAN LINES

·        Κέντρο προσχολικής αγωγής ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΓΕΩΡΜΑ

·        HOUSE ART

·        Κέντρο προσχολικής αγωγής ΝΑΥΤΙΛΟΣ

·        Ινστιτούτο αδυνατίσματος MEDIFINESSE

Για περισσότερες πληροφορίες καλέστε στο : 6947-279723.

Χριστούγεννα στην πλατεία Ερήμου

Φωτογραφία Αρχείου.

Γράφει ο

ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΣΑΚΕΛΛΙΩΝ

Ο ασκητής είχε αποφασίσει να περάσει τα Χριστούγεννα εκεί που του έπρεπε. Στις άφιλες γειτονιές της πόλης. Παρέα με τους μετανάστες, τους άνεργους, τους φτωχούς. Είχαν αποφασίσει να στήσουν το γιορτινό τραπέζι στην πλατεία Ερήμου. Ήταν μια πλατεία παλιά, μα με καινούργιο όνομα, μετά από απόφαση του δημοτικού συμβουλίου. Ήταν η γνωστή σε όλους πρώην πλατεία Συντάγματος. Ακριβές στη διατύπωσή του το δημοτικό συμβούλιο, έδωσε καινούριο όνομα στην πλατεία, θέλοντας να υπογραμμίσει τις μεγάλες αλλαγές που είχαν συμβεί.

Το μόνο πρόβλημα για τη γιορτή ήταν η άδεια από την αστυνομία. Δεκάδες άνθρωποι των ΜΑΤ και των λοιπών κατασταλτικών δυνάμεων στεκόντουσαν μέρα νύχτα στην πλατεία, ακίνητοι και αμίλητοι. Οι πλέον καχύποπτοι εκ των περαστικών θεωρούσαν ότι οι αστυνομικοί βρισκόταν σε κατάσταση ήπιας καταστολής και πως χρησιμοποιούνταν ως διακοσμητικό στοιχείο της πλατείας. Ο δήμος είχε επίσης αποφασίσει να μη φτιάξει δέντρο, εναρμονιζόμενος με το κλίμα λιτότητας των ημερών. Άλλωστε, θα ήταν παράτολμο να χρησιμοποιηθεί εκείνο το μεταλλικό δέντρο, δεδομένου ότι θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως όπλο, και άλλα δέντρα δεν υπήρχαν, ούτε καν στον Εθνικό κήπο. Ήταν σε όλους γνωστή η απόφαση της κυβέρνησης να αυξήσει τον φόρο πετρελαίου, σε τέτοιο βαθμό που μόνο σε μικρό μπουκαλάκι μπορούσε κάποιος να το αγοράσει.

Η αστυνομία διεκδικούσε κι εκείνη τον χώρο για την δική της γιορτή, και αυτό ήταν το πρόβλημα. Άλλωστε, οι ιθύνοντες της αστυνομίας είχαν δώσει ήδη διαταγή στα ΜΑΤ της πλατείας να έχουν προτεταμένα τα γκλομπς, για να περαστούν οι χριστουγεννιάτικες μπάλες. Ο ασκητής προβληματιζόταν όσον αφορά στο ζήτημα, και είχε ανάψει ένα τσιγάρο σκεπτόμενος. Το τσιγάρο ακόμη επιτρεπόταν σε ανοικτούς δημόσιους χώρους. Ήθελε να καπνίσει λίγο χασίς, δώρο της αγαπημένης του φίλης, αλλά δίσταζε να ρωτήσει τις αρχές αν είχε περάσει η τροπολογία που επέτρεπε τη δημόσια θέα του τρίφυλλου. Είχε κουραστεί από την κατάσταση της ελεγχόμενης παρανομίας και δεν μπορούσε να καπνίσει, κάτω έστω και από την ελάχιστη πίεση. Δεν είχε καμιά όρεξη να βρεθεί στην ΓΑΔΑ κατηγορούμενος, παρόλο που ήξερε την αβρότητα των αστυνομικών. Είχαν μάλιστα γράψει γι' αυτήν και διεθνή φύλλα, και ο αρμόδιος Υπουργός ήθελε να ζητήσει την άδεια του Νομικού Συμβουλίου, για το αν μπορούσε να στείλει ευχαριστήριο τηλεγράφημα στις εφημερίδες αυτές. Η Βουλή απέναντι ήταν έρημη και ακόμη δεν είχαν έρθει οι γιορτές.

-Μα συνήθως είναι έρημη, του είπε ο περιπτεράς, έχει μήνες να ανοίξει, περισσότερο κόσμο έχει, αν θέλετε, στο πρώτο νεκροταφείο. Η Βουλή ψήφισε ό,τι είχε να ψηφίσει και θα ανοίξει στο τέταρτο μνημόνιο, συμπλήρωσε ο ευγενής περιπτεράς, όλα πλέον γίνονται με προεδρικά διατάγματα. Ο ασκητής σκέφτηκε πως ο πρόεδρος της Δημοκρατίας θα είχε δουλειά και μέσα στις γιορτές. Αυτό είναι άδικο...

Οι μόνοι που κυκλοφορούσαν στην πλατεία ήταν οι χρυσαυγίτες, οι οποίοι είχαν αναλάβει το έργο των αστυνομικών, δεδομένου ότι οι τελευταίοι είχαν διαταχθεί να παραμένουν ακίνητοι, κάνοντας τα μικρά δέντρα. Έτσι οι χρυσαυγίτες έδερναν όποιον ατυχή περνούσε από εκεί, έκαναν συλλήψεις και ό,τι τέλος πάντων κάνει η αστυνομία. Μετά, τους συλληφθέντες τους πήγαιναν στο ανάκτορο του Τατοΐου, το οποίο είχε μετατραπεί σε ιδιωτική φυλακή με πρωτοβουλία του υπουργού των Οικονομικών.

Ο ασκητής σκέφτηκε την αγαπημένη του φίλη. Εκείνη την ώρα την είδε να ανεβαίνει στην πλατεία κρατώντας δώρα. Ήταν πράγματι κάτι μοναδικό. Κανένας άλλος δεν κυκλοφορούσε στην αγορά και μάλιστα με δώρα. Αυτή ήταν μια παλιά συνήθεια, που δεν άρμοζε σε μια χώρα που ήταν σε προσαρμογή. Εξάλλου, δεν υπήρχαν πια μαγαζιά στο κέντρο της πόλης. Ο ασκητής σκέφτηκε ότι αυτός ήταν ένας από τους λόγους που αγαπούσε την φίλη του. Επιτηδευμένα ανεπιτήδευτα, έκανε λες και ήταν εκτός τόπου και χρόνου. Υπήρχαν κι άλλοι λόγοι για τους οποίους την αγαπούσε, αλλά μια ξαφνική συστολή τον απέτρεψε από να τους εξομολογηθεί.

-Καλά Χριστούγεννα, καλέ μου, του είπε εκείνη, και του έδωσε το δώρο του. Εκείνος τη φίλησε ευχαριστώντας την.

-Καλά Χριστούγεννα στην αυταρχική δημοκρατία μας, απάντησε ο ασκητής, και της μίλησε για το χριστουγεννιάτικο ρεβεγιόν. Ήδη είχε περάσει η ώρα και νύχτωνε, όταν από τα κράνη των αστυνομικών φάνηκε ένα φως. Κατά κάποιον τρόπο, το θέαμα είχε και μια συγκινητική νότα. Η αγαπημένη του φίλη έβαλε τα γέλια κι εκείνος της είπε να ησυχάσει. Μπορεί να μην είχε απαγορευτεί διά νόμου το γέλιο, αλλά όσο και να ‘ναι κινούσε υποψίες όποιος γελούσε.

-Μη στεναχωριέσαι, του είπε. Δεν ακούν και δεν βλέπουν, δεν αισθάνονται. Αγκαλιάστηκαν κι έφυγαν κατά τα Εξάρχεια.

-Καλά Χριστούγεννα, πολίτες, είπε ο ασκητής. Του χρόνου ελεύθεροι.

(Πηγή: http://avgi.gr)

Χριστούγεννα στις 4 Φλεβάρη

Χωρίς Λόγια.

Του ΓΙΑΝΝΗ ΑΛΜΠΑΝΗ

Όταν έφτασε 25 του Δεκέμβρη χωρίς να έρθουν τα Χριστούγεννα, δεν έκανε εντύπωση στους ανθρώπους της πολιτείας. Έτσι κι αλλιώς, τις μέρες εκείνες τίποτα δεν συνέβαινε όπως παλιά. Και τα πράγματα είχαν σταματήσει για τόσο καιρό να κυλάνε όπως θα έπρεπε, που οι περισσότεροι δεν ήθελαν πια να θυμηθούν πώς ήταν πριν. Πριν αλλάξουν όλα, πριν το φως του ήλιου σταματήσει να διαπερνάει τα σύννεφα, πριν ο ουρανός αρχίσει να βρέχει στάχτη, πριν η γη γίνει στείρα και οι πηγές ν’ αναβλύζουν λάσπη. Προτού η σιωπή απλωθεί και γίνουν όσα γίνονταν στο βουλευτήριο.

Ούτε οι προφητείες των Ιερών Γραφών, ούτε οι σοφοί δημογέροντες που θυμούνταν τις ιστορίες από την αρχή του κόσμου είχαν προβλέψει όσα τρομερά θα έρχονταν. Κανένας δεν το περίμενε, κανένας δεν μπορούσε καν να φανταστεί ότι εκείνο το φθινόπωρο δεν θα έπεφτε βροχή, αλλά στάχτη, κι ότι ο ουρανός θα ήταν διαρκώς σκοτεινός, χωρίς να αφήνει τις ακτίνες του ήλιου να φτάνουν στην πολιτεία. Στην αρχή όλοι έμειναν άφωνοι και κανένας δεν μπορούσε να το εξηγήσει, γιατί κανένας δεν είχε ξαναδεί ποτέ να βρέχει στάχτη από τον ουρανό, κι ούτε οι Ιερές Γραφές, ούτε οι σοφοί δημογέροντες μπορούσαν να βοηθήσουν. Οι περισσότεροι πιάστηκαν απ’ αυτό που φαινόταν πιο εύκολο: «Κάτι παροδικό είναι, η στάχτη δεν θα κρατήσει πολύ».

Η στάχτη όμως δεν σταμάτησε. Κι η έκπληξη γρήγορα έγινε φόβος, και μετά, πολύ γρήγορα πάλι, ο φόβος έγινε απελπισία και πανικός. Έτσι οι λιτανείες, όπου στην αρχή πηγαίνανε μια χούφτα άνθρωποι, έπειτα από λίγο έμοιαζαν με τεράστιες συγκεντρώσεις στις οποίες συμμετείχε όλη η πολιτεία. Ο κόσμος προσεύχονταν με δάκρυα στα μάτια κι έψελνε ύμνους. Στην αρχή παρακαλούσαν το Θεό να τούς βοηθήσει και να αρχίσει να βρέχει πάλι νερό· μετά όμως ακούστηκαν στην πολιτεία ύμνοι παλιοί, που οι περισσότεροι νόμιζαν ότι είχαν ξεχαστεί γιατί είχαν γραφτεί πολύ παλιά, όταν ο κόσμος γεννιόταν· ύμνοι στους μοχθηρούς θεούς του Κάτω Κόσμου για να λυπηθούν τους ανθρώπους και να σταματήσει να βρέχει στάχτη.

Όμως ούτε ο Θεός ούτε οι αρχαίοι χθόνιοι θεοί έσωσαν τους ανθρώπους της πολιτείας. Οι λιτανείες, οι ύμνοι και οι προσευχές δεν έκαναν τις αχτίδες του ήλιου να φτάσουν στην πολιτεία, δεν σταμάτησαν τον ουρανό να βρέχει στάχτη. Και όταν πια μαθεύτηκε ότι η σοδειά είχε χαθεί και ότι δεν μπορούσε να βρεθεί καμία πηγή με πόσιμο νερό, τότε σταμάτησαν και οι προσευχές και οι ύμνοι και οι μεγάλες λιτανείες. Μόνο ψίθυροι ακούγονταν πια στην πολιτεία· ψιθύριζαν δυο-δυο, δυο-τρεις, γιατί κανένας δεν τολμούσε να φωνάξει αυτό που όλοι καταλάβαιναν ότι θα γινόταν σε λίγο· ίσα που το ξεστόμιζε στους λίγους που εμπιστευόταν. Γνώριζαν όλοι ότι οι αποθήκες με το στάρι θα άδειαζαν σε λίγες εβδομάδες· αλλά πριν από τις αποθήκες του σταριού θα άδειαζαν οι δεξαμενές του νερού. Μόνο ψιθυριστά μπορούσαν λοιπόν να πουν αυτό που όλοι καταλάβαιναν ότι έπρεπε να γίνει.

Οι ψίθυροι σταμάτησαν όταν το συμβούλιο των δημογερόντων ανακοίνωσε τις αποφάσεις του. Η ανακοίνωση των σοφών ήταν οι τελευταίες λέξεις που ακούστηκαν. Όλοι συμφώνησαν με την απόφαση, αλλά από εκείνη τη στιγμή κανένας δεν ξαναμίλησε. Σιωπή απλώθηκε στην πολιτεία· μια γκρίζα και άνυδρη σιωπή, σαν τη στάχτη που είχε καλύψει τα πάντα.

Δεν μίλαγαν πια ούτε καν οι άτυχοι που έχαναν κάθε μέρα στην κλήρωση της κεντρικής πλατείας. Έπαιρναν αμίλητοι το δρόμο για το βουλευτήριο, χωρίς να προσπαθούν να το σκάσουν από το κακό που τους είχε βρει. Έτσι κι αλλιώς, δεν υπήρχε κάπου αλλού να πάνε γιατί τα είχε καλύψει όλα η στάχτη· κι αν ακόμα βρισκόταν αυτό το «κάπου», ήταν σίγουρο ότι θα τους έπιαναν οι άλλοι που δεν είχαν κληρωθεί, και θα τους οδηγούσαν πάλι στο βουλευτήριο, εκεί που η μοίρα τους αναπόφευκτα το είχε γράψει. Εκεί οι σοφοί δημογέροντες, τώρα πια δήμιοι και χασάπηδες, δεν συνεδρίαζαν, αλλά έκοβαν τα κεφάλια των άτυχων της κλήρωσης της κεντρικής πλατείας· και στη συνέχεια στράγγιζαν τα σώματά τους από το αίμα και το έδιναν στους υπόλοιπους για να ξεδιψάσουν· και μετά τεμάχιζαν τα άψυχα σώματα των άτυχων και τα έδιναν στους υπόλοιπους για να χορτάσουν την πείνα τους. Η ανακοίνωση το είχε εξηγήσει πολύ καθαρά: «Δεν υπάρχει άλλος τρόπος για να επιζήσει η πολιτεία, μέχρι να έρθουν οι φωτεινές μέρες κι η κανονική βροχή. Δεν είναι ευχάριστο σε κανέναν μας, μα έτσι πρέπει να γίνει».

Οι τυχεροί που δεν είχαν κληρωθεί, εξίσου αμίλητοι με τους άτυχους, περίμεναν υπομονετικά στις ουρές που οδηγούσαν από την κεντρική πλατεία στο βουλευτήριο, για να ξεδιψάσουν με το αίμα και να χορτάσουν με τις σάρκες όσων στεκόντουσαν πριν λίγο στο πλάι τους. Οι λέξεις είχαν στερέψει πια στην πολιτεία. Λίγο πιο μετά στέρεψαν και τα δάκρυα.

Στις 25 Δεκέμβρη τα Χριστούγεννα δεν ήρθαν λοιπόν. Και πώς θα μπορούσαν να έρθουν όταν όλα είχαν καλυφθεί από τη στάχτη, και ο ουρανός ήταν διαρκώς σκοτεινός, και η γη ήταν στείρα, και οι πηγές ανέβλυζαν λάσπη, και η σιωπή είχε απλωθεί στην πολιτεία; Πώς θα μπορούσαν να έρθουν τα Χριστούγεννα όταν οι άνθρωποι είχαν σταματήσει να θυμούνται τους παλιούς καιρούς για να μπορέσουν να αντέξουν όσα γίνονταν στο βουλευτήριο· όσα οι ίδιοι έκαναν στο βουλευτήριο. Κι οι μέρες περνούσαν όμοιες και σκοτεινές, αφήνοντας πίσω τους τις 25 Δεκέμβρη, χωρίς καν να μπορεί κανείς με σιγουριά αν εκείνο τον καιρό είχε αλλάξει ο χρόνος.

Μέχρι που μια μέρα, όμοια και σκοτεινή με όλες τις άλλες, εκεί που όλοι οι άνθρωποι της πολιτείας είχαν μαζευτεί πάλι στην κεντρική πλατεία για την κλήρωση, κάτι μοναδικό, θαυμαστό και αναπάντεχο συνέβη. Ένα μικρό παιδί, που το όνομά του κανείς δεν ήξερε, αλλά όλοι θυμούνταν να το έχουν ξαναδεί κάποτε, άρχισε να κλαίει. Το μοναδικό, θαυμαστό και αναπάντεχο δεν ήταν βέβαια το ότι οι κάτοικοι της πολιτείας έβλεπαν μετά από τόσο καιρό κάποιον να κλαίει. Ούτε το ότι το παιδί έκλαιγε, ενώ είχε σταθεί τυχερό και δεν είχε κληρωθεί. Το μοναδικό, θαυμαστό και αναπάντεχο ήταν το ότι όλοι μονομιάς κατάλαβαν αυτά τα δάκρυα τι ήθελαν να πουν· σαν να τους αποκαλύφθηκε ξαφνικά αυτό που ήταν μέχρι τότε καλά κρυμμένο. Και αποφάσισαν να σώσουν όσους είχαν κληρωθεί και να μην ξανακάνουν πια κληρώσεις, γιατί όλοι τους, σαν από θαύμα, είχαν ακούσει τα δάκρυα του μικρού παιδιού, που κανένας δεν ήξερε το όνομά του, αλλά όλοι θυμούνταν να το έχουν ξαναδεί κάποτε. Αυτά τα δάκρυα που έλεγαν ότι ήταν προτιμότερο να πεθάνουν από την πείνα και τη δίψα, παρά να φαγωθούν μεταξύ τους.

Το ημερολόγιο έγραφε 4 Φλεβάρη, και τα Χριστούγεννα είχαν έρθει στην πολιτεία.

[Σχόλια και συζήτηση για το άρθρο στο ιστολόγιο των Ενθεμάτων]